Dutch transcription

5. 50 van ons dienst te zullen doen, zoo wel, als op alle betoonde bereidwilligheid daar toe van de andere Jnlanders, geen de minste staat temaaken was, want na dat hij goe= „verneur ons eenige dagen opgehouden had met de be= „lofte, dat alle ogenblikken de noodige koelies en draag„ „beesten koomen zouden, liet hij ons den 24:e Juni ver= „zoeken om bij hem tekoomen, alzoo hij ons over zaa= „ken van gewigt moest onderhouden, en zeide ons daar gekoomen zijnde, dat hij van den sultan ordre had ont= „vangen, om van ons te verneemen, welke voorslagen wij te doen hadden en dan onze zaaken aftemaaken, en wij dus van eene kostbaare en zwaare reize zou= „den ontslagen weezen. wij verzochten hier op kom= „munikaatsie van deeze ordre en zijn volmacht om daar over van wegen den sultan temogen handelen, hem verzeekerende, dat of schoon dit tegen de onder was die wij hadden, alzoo wij gelast waaren zijn Hoogheid zelfs te gaan ontmoeten, wij als dan niet weigeren zouden, onze kommissie voor hem open teleggen. Hij wilde dit niet doen, maar verzeekerde ons ernstiglijk, dat zijn gezegde de waarheid was, dat hij alles konde afdoen, dat wij den sultan zouden indisponeeren, indien wij hier aan geen gehoor wilden geeven, en dat hij in zulk een geval ons ook niet konde laaten vertrekken, voor en al eer hij eerst daar van aan den sultan kennis gegeeven en zijn zijn Hoogheids antwoord ontvangen had. wij wierden hier door genoodzaakt het besluit teneemen, om met hem in onderhandeling te treeden, en toonden ons daar toe bereid, onder deeze voorwaarde, dat indien hij de zaaken niet konde afdoen, hij ons direkt moeste laaten vertrekken en ons alle hulpe daaromtrend bewijzen, het welk hij beloofde tedoen, en wij gaven toen tekennen, dat het eerste poinkt van onze kom= „missie bestond, in den terug eisch van settua en Paponetti, die de komp: met recht lange Jaaren hadde bezeeten, en ons door sardarchan op een on= „ rechtvaardige wijze in volle vreede was ontwel= „digd, welke plaatsen voor den sultan van weinig of geen belang waaren en zijn Hoogheid veel nadeel zoude toegebragt worden, als dezelven in handen mogten koomen van een Naatsie, die oorlog-zie= „ker en ambietsieuser tot konquesten, als de Neder= „landsche Maatschappije was. De Goeverneur antwoorde hierop, dat hij alle dee „ze reedenen zeer wel begreep en ook niet twijfelde, of zijn Hoogheid zoude deeze plaatsen wel terug geeven en een vaste alliantsie met de kompanie maaken, maar dat hij hier toe geen besluit konde neemen, voor dat hij alvoorens op het nieuw aan zijn Hoogheid hadde geschreeven en daarop antwoord bekoomen, en raade ons daarom aan, om met zijn Hoogheid 51 Hoogheid daar over in briefwisseling te treeden en zijn Hoogheids besluiten te kalikut te blijven afwachten. wij sloegen dit ten eersten van de hand en rekla= „meerden, zijne belofte, van ons de noodige hulpe te bezorgen. Hij zeide daarop dat het wel was, en dat terwijl wij niet wachten wilden, hij onder had, om ons te laaten passeeren en ook bevelen zoude geeven, om ons het noodige tot voortzetting van onze reize te bezorgen. Met deeze belofte wierden wij van dag tot dag opgehouden, weshalven wij op den 2. ' Juli het be= „sluit naamen, om bij den goeverneur tegaan en hem kennis te geeven, dat indien hij ons geen koe= „lies wilde bezorgen, wij als dan met de weinigen die wij bij ons hadde /:bestaande dezelven maar in 100. , alzoo wij de ovrigen hadden terug gezonden:/ de reize zouden onderneemen en het goed, hetwelk wij niet konden meede neemen te kalikut zou= „den laaten. Dit bragten wij ook werklijk ter uitvoer en verzochten van den goeverneur tef= „fens een decisief antwoord, waarop hij eindelijk aan ons verklaarde, dat hij geene koelies met ge= „weld wilde dwingen om deeze reize te doen, en goedwillig geene te bekoomen waaren, wat geld hij ook aangeboden had, nadien de koelies be= „vreest „vreest waaren voor het natte weer en de zwaare ziektens, die zij in deezen tijd op de bergen te wachten hadden. wij repliceerden, dat wij, als hij geen koelies bezorgen konde, beslooten hadden, om met de weinige koelies, en eenige draagbeesten die wij gehuurd hadden, den anderen dag, de reize aanteneemen en verzochten van hem alleen om twee wegwijzers, die hij beloofde te zullen geeven. De reedenen die ons tot dit besluit noodzaakten, waaren eensdeels, om dat wij bespeurden dat de sul= „tan in een verkeerd denkbeeld gebragt was, nopens het gedrag van onze komp: en dat de Goeverneur vreesde, dat wij te seringapatnam koomende, zijn Hoogheid daar van zouden elucideeren; en anderen deels, om dat wij vernoomen hadden, dat de koning van koetsiem aanbod had laaten doen, om de landen van settua en Paponettij in pacht te neemen, en dus vreesden, dat als wij niet spoedig bij den sultan quamen, hij daar in reusseeren zoude. 'T is waar, dat wij met zoo weinig volk een zwaare reize onderneemen moesten, die zeer lang moeste vallen, en dat wij boven dien verplicht waaren, goederen natelaaten, doch wij moesten ons dit getroosten, om dat wij alles gedaan hadden wat in ons vermogen was, om dit te veranderen en wij hadden daarbij hoope, op de gebergtens, zoo als ons verzeekerd wierd