Inventory 10312
Malabar · 1,900 pages · 387 segments · open at the Nationaal Archief ↗
English
here present the head surgeon Leitner has been increased in salary to f 45 being servants here here present. we, on the 22nd of November last, appointed in his place the sergeant Johan Nikolaas Bisschoff. The head surgeon Harmanus Leitner, having served his time and requested that he, after the example of his predecessor, might be increased in salary, this was granted to him, and consequently he was assigned the salary of forty-five guilders per month. Furthermore, in accordance with Your High Noblenesses' much-honored order, we submit in all respect below the number of servants present, showing those present, with everyone's profession and capacity as they are actually present under the date of this document, with an indication in a separate column of the number that has been determined by Your High Noblenesses for this office. according to the establishment: more, less 1. 3. Of the Administration and Commerce 1 commander and supreme authority 1 senior merchant, head administrator, and second 1 merchant, fiscal, and cashier 5 junior merchants, among them one titular 1. here present. 1 head interpreter 4 bookkeepers with junior merchant's emoluments 29 clerks 17 bookkeepers, of which 1 under-interpreter 9 assistants, of which 1 Chetty interpreter 3 junior ditto 29 clerks Ecclesiastical servants. 209 1 minister 2 sick-visitors Military 1 titular major 1 captain-proprietor — captain-lieutenants 4 lieutenants 6 ensigns 2 under-adjutants 32 sergeants 24 corporals 1 drum major 3 captains of arms 19 pipers and drummers -. 8 24. 2. 2: 4. 12: 12: „ 1. 1. — 2. 2. 9 .. 20. 4: —. according to the establishment: more, less - — „- -- - - ... - - . .. . - — - - - - - : - - — —. 1. 1. 2. —. 1. 1. capacity actual the —. —: 19: 3. present here present 245 privates 178 Europeans 67 natives 245 privates Eastern Military 2 captains 3 lieutenants 4 ensigns 15 sergeants 19 corporals 3 pipers and drummers 180 privates 5 captains 5 lieutenants 7 ensigns 27 sergeants 38 corporals 15 pipers and drummers 534 privates 2 captains 6 arachies 12 sergeants 16 corporals 4 pipers and drummers 220 privates Christians Sepoys 3 15. 19. 4. 32. 213. according to the establishment: more, less 5. 27. 38. 16 12: 4. 220. - : - - - - —. —. —. —. 15. 534. 7. 180. in here - 210 Marines both ashore and here present according to on the sloops and smaller vessels the establishment: more, less 1 master mate and equipage master lieutenants and equipage master 3 boatswains 1 steward 7 quartermasters 1 master sailmaker 1 under-ditto 2 coopers 80 privates Moors - 2 serangs 2 tandels 48 sailors Artillerymen 1 captain-lieutenant 1 extraordinary ditto 1 ordinary fireworker 3 extraordinary ditto 5 bombardiers 10 gunners 27 assistants Native Artillerymen 5 gunners 78 assistants Servants of Medicine and Surgery 1 head master 2 surgeons „. 78 4. 8: 1. 2. 1. 1. 50. 6. 1. ditto - - - - - .- -- - - - - - – – – – – - — - - - -- - 1. —. - - - 5. 6. 19. — —. 48. 30. 1. 1. 1. 1. 1. 3. 1. - - - 1. 6 under- and third surgeons here present 1 sailor attached to surgery Craftsmen 1 overseer of the house carpenters overseer of the shipyard — master over all 1 glazier 12 blacksmiths 1 brass founder 211 2 coppersmiths saddler and leather dresser 3 house carpenters 1 head mandoor 2 gunstock makers 2 turners blockmakers 2 cartridge-box and scabbard makers 2 gun carriage makers 1 saddler In diverse services. 1 court messenger — messenger and bookbinder 1 bookbinder 1 trumpeter 1 provost Military from Colombo detached in the city 2 captains 2 lieutenants 5 shipwrights carpenter 5 masons 1. 1 1 2. 1.— 1. — 4. — 1: 1 1. 12. —. according to the establishment: more, less present - -. . . - - -- - - - -- - - „ - - - - - - - - . . - .. - 2. 2 - . 1 1. 1. —3. 1 — 1 —. . . 4 : - 1. —. 1. —. —. 1. 1. - 4 2. 1. 13 140 1 .. . - „ - - .- - - — — 2 — 1. — 1 . 18. present here present according to the 2 ensigns 8 sergeants 1 captain of arms 13 corporals 5 fifers and drum 148 privates. „ Artillerymen. 1 ordinary lieutenant 5 gunners 18 assistants At Cranganore 1 junior merchant 3 ensigns bookkeeper 4 sergeants 1 bombardier 1 gunner 3 corporals 2 pipers and drummers 1 under-master 21 privates Sepoys 1 captain 212 2 lieutenants 1 ensign 6 sergeants 8 corporals 2 pipers and drummers 77 privates Chegos 3 senior moepas 8 junior ditto 18 sergeants 24 corporals 246 privates. „- 1. 1. 2. 3 1. 2. 10. 2. 6. 8. 1. 31. 1. 2. 1. 5. 18. — 148. — 5. — 13. — establishment: more, less - - - - - - - — — — - - - . „ 1 1. —. 1 1. - 1 - - 77. 2. 3. 9. 24. 246. —. - — „ 1. 8. 2. — here present Native Artillerymen according to the 6 assistants 1 lieutenant 1 ensign 5 sergeants 1 gunner 5 corporals 2 assistants 14 privates 1 third master 1 captain 1 lieutenant 2 ensigns 6 sergeants 8 corporals 2 pipers and drummers 30 privates Christians 2 captains 1 ensign 6 arachies 12 sergeants 16 corporals Sepoys At Aycotta establishment: more, less 5. 2. 14 6 8. 2. 80. 2. 6. 12. 5. 1. 1. 16. 90. here present according to the present. 4 drummers and pipers 300 privates At Quilon 1 junior merchant merchant clerks sick-visitor 213 1 under-master gunner gunner 1 assistant 1 ensign 2 sergeants 5 corporals 1 drummer 32 privates, namely: 29 in the fort 1 at Tengapatnam 1 at Kayamkulam 1 at Peesa 32 privates At Kayamkulam 1 bookkeeper 1 bookkeeper At Porakad 58 2: 1. 1. 6. 1. 2: 3: 2. 1. 2: 300. establishment: more, less - - 1. 5. 1. 1 1. 1. 2 4. -
Dutch transcription
alhier weez de opperchiringen Leitrce is tot ƒ 45. in garie verbeterd zijnde dienaaren hier alhier in weesen. wy den 22. November Jongstleeden in deszelfs plaats aangesteld den serjant Johan Nikolaas Bisschoff De opperchirurgin Harmanus Leitner zijnen tijd uitgediend en verzogt hebbende dat hij, naar het exempel van zynen Antecesseur in gasie verbeterd mogt werden, zoo is hem dat toegestaan en dien volgens toegelegd de gasie van vyf en veertig guldens 'smaands. Voorts laaten wij volgens uwe Hoog edel„ heeden veel g'eerde order in alle eerbied hier onder volgen, het getal der aanwee, aantooning van de inweezen zende Dienaaren met ieders beroep en qua„ litiet zoo als dezelven onder dato deezer in waar weezen zijn, met aantooning in een aparte kolom van het getal dat door uwe Hoog Edelheeden voor dit komptoir is bepaald volgens de bepaling meer minder 1. 3. Van de Politie en Kommercie 1. kommandeur en oppergebieder 1. opperkoopman hoofd administratir, en sekunde 1. koopman feskaal, en kassier 5: onderkooplieden daar onder een titulair 1. alhier in weezen. 1. hoofd tolk 4: boekhoud„r met onderkoopmans Emolumenten 29. pennisten 17. boekhoud„ daar van 1: ondertolk 9: assistenten _o „ 1. Jottolk 3: Jong d„o 29: pennisten Kerkelijke bediendens. 209 1. predikant 2: krankbesoekers Militairen 1. Titulair Majoor 1. kapitain p:l —. kapitain Luitenants 4: Luitenants 6: Vaandrigs 2: onder adjudants 32: Zergeants 24. - Korporaals - 1. Pamboer majoor 3. kapitains des armes- 19. pijpers en Tamboers -. 8 24. 2. 2: 4. 12: 12: „ 1. 1. — 2. 2. 9 .. 20. 4: —. volg:s de bepaaling meer. mind„r - — „- -- - - ... - - . .. . - — - - - - - : - - — —. 1. 1. 2. —. 1. 1. qua, aar der —. —: 19: 3. weezen alhier in 245: gemeenen 178 Europeezen 67: Jnlanders 245. gemeenen Oostersche Militairen 2: kapitains 3: Luitenants 4. Vaandrigs 15: Zergeants 19. korporaals 3. pijpers en tamboers - 180. gemeenen 5. kapitains 5. Luitenants 7. Vaandrigs 27. Zergeants 38: korporaals 15. pipers en tamboers 534: Gemeenen 2. kapitains 6: arratjes 12. Sergeants 16. Korporaals 4: pipers en tamboers 220. gemeenen Christanten Sipayen 3 15. 19. 4. 32. 213. bepaling meer. mind„r volg de 5. 27. 38. 16 12: 4. 220. - : - - - - —. —. —. —. 15. 534. 7. 180. in alhier - 210 Marines zoo aan Land als alhier in weezen volgens. op de Chialoupen en Mindere vaartuigen de Gepaling meer mindr 1: opperstuurman en Equipagiemeester Liitenants en Equipagiemeester 3. bootslieden 1. bottelier 7. Quartiermeesters 1. opperzeelmaker d„o 1. onderd 2: Kuipers 80. gemeenen Mooren - 2: Sarangs 2: handels 48. mattroosen Artilleristen 1. kapitain Luitenant 1. extra ordinair d. o 1: ordinair vuurwerker 3. extra ordinair d„o 5. bombardiers 10. kannoniers- 27: handlangers Inlandse Artilleristen 5. kannoniers 78: handlangers Bediendens van de Geneeskunde en Chirurgie 1. oppermeester 2: Chirurgins „. 78 4. 8: 1. 2. 1. 1. 50. 6. 1. do„ - - - - - .- -- - - - - - – – – – – - — - - - -- - 1. —. - - - 5. 6. 19. — —. 48. 30. 1. 1. 1. 1. 1. 3. 1. - - - 1. 6: onder en derde Chirurgijns alhier in 1. mattroos bij de Chiregie Ambagtslieden 1. Opsiender der huistimmerlieden _ „ scheepstimmerwerf - - —. baas over alles 1. glasemaker - - 12. smits - - - 1. geelgieter 211 2. koper slagers Sadelmaker en Leertouwer - - - 3. huistimmerlieden 1. oppermandoor 2. Lademakers 2. draiers blokmakers 2. pattroontas en scheedemakers. 2: affuitmakers 1. sadelmaker Jn diverse diensten. 1. geregts boode —. boode en boekbinder 1. boekbinder 1. Trompetter 1. geweldiger Militaire van Kolombo in de stad Gedetacheerd 2. kapitains 2. Luitenants 5. Scheepstimmerlieden - - - - - - timmerman - - - - - - - - 5. metselaars - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 1. 1 1 2. 1.— 1. — 4. — 1: 1 1. 12. —. Volg„s de bepaaling meer mind weesen - -. . . - - -- - - - -- - - „ - - - - - - - - . . - .. - 2. 2 - . 1 1. 1. —3. 1 — 1 —. . . 4 : - 1. —. 1. —. —. 1. 1. - 4 2. 1. 13 140 1 .. . - „ - - .- - - — — 2 — 1. — 1 . 18. weesen alhier in volg„s de 2: vaandrigs 8. Zergeants 1. kapitain des armes 13: korporaals 5: fluiters en tamboer 148. gemeenen. „ Artilleristen. 1. ordinair Luitenant 5: kannoniers 18: handlangers - Te kranganoor 1. onderkoopman- 3: vaandrigs boekhouder 4: Zergeants 1. bombardier 1. kannonier 3. korporaals 2: pypers en tamboers 1: ondermeester 21: gemeenen Sipayen 1. kapitain 212 2. Luitenants 1. vaandrig 6: Zergeats 8: korporaals 2: pipers en tamboers 77: gemeenen Chegossen 3: groote moepen 8. kleine _o 18. Zergeants 24: korporaals 246 gemeenen. „- 1. 1. 2. 3 1. 2. 10. 2. 6. 8. 1. 31. 1. 2. 1. 5. 18. — 148. — 5. — 13. — bepaling meer minder - - - - - - - — — — - - - . „ 1 1. —. 1 1. - 1 - - 77. 2. 3. 9. 24. 246. —. - — „ 1. 8. 2. — alhier in weesen Inlandsch Artilleristen volg„s de 6: handlangers 1. Luitenant 1. Vaandrig 5. Zergeants 1. Kannonier 5: korporaals 2: handlangers 14: gemeenen 1. derde muester 1. kapitain 1. Luitenant 2: vaandrigs 6. Zergiants 8. Korporaals 2: pipers en tamboers 30. Gemeenen Christanten 2: kapitains 1. Vaandrig 6. arraatjes 12: Zergiants 16: Korporaals Sipaijen Te Aikotta bepaling meer. mend„r 5. 2. 14 6 8. 2. 80. 2. 6. 12. 5. 1. 1. 16. 90. alhier in volgs de weesen. 4: Tamboers en pypers 300 gemeenen Te Coilan 1. onderkoopman Koopman scribenten krankbesoeker 213 1. ondermeester konstabel kannonier 1. handlanger 1. vaandrig 2. Zergiants 5. Korporaals 1. lamboer - 32: gemeenen als. 29. in het fort 1. „ tengapatnam 1. „ Kalikoilan 1: „ peesa 32. gemeenen Te Kalikoilan 1. boekhouder 1. boekhouder Te Porka 58 2: 1. 1. 6. 1. 2: 3: 2. 1. 2: 300. bepaling meer minds - - 1. 5. 1. 1 1. 1. 2 4. -
English
Pensioners The number of pensioners List of 7 lepers is sent over, and of 3 persons who have deserted from here. are here to the number of 26 heads, according to the accompanying list of names; they humbly thank Your Right Noblenesses for what they have received and request the continuation of their retirement pension. Lepers. At the latest inspection of the households within this city, no one was found with the sorrowful disease of leprosy; 7 infected persons are still maintained at Paliapor, of whom the list of names accompanies this. From primo January to ultimo December 1781, as shown by the accompanying list of names on this coast, of the Company's servants who have deserted to others, Deserters. 8 heads, namely: 4 Europeans and 4 Natives. Exiles Request for the extracts concerning some exiles who have been sent hither from Batavia. The first signatory is constantly troubled by requests from the convicts still found here in the blacksmith's shop, who were successively sent hither from Batavia with various ships, to be released from the chain and from that heavy labor, but he finds himself unable to release those people from it because with their arrival here no papers were received by which it can be seen for how long they must continue to labor therein; wherefore we very humbly request Your Right Noblenesses to send us the necessary extracts regarding their condemnation, to serve for our information and so that we may guide ourselves according to their request, there being of the said convicts presently still living the following, namely: Proena, Tatta, and Simas, sent hither with the ship Duinenburg in anno 1766; Iskerie, Nawedien, and Damaja, sent here with the ship Vreedelust in anno 1767; Sisimara, Saboudon, and Spadie, arrived hither with the ship Maria Jakoba in the year 1768; Muskut, Landoe, Bassier, Gegeer, and Bang Sagrie, remitted here with the ship Aschat in anno 1768. Wherewith we give ourselves the high honor to remain with the utmost respect, /:was written beneath:/ Right Honorable, Highly Esteemed, Far-ruling Lord and Right Honorable, Stern Lords, Your Right Noblenesses' humble and faithful servants, /:was signed:/ J: G: van Angelbeek, R: van Harn, I: van den Busch, N:s W: Beits, J: L: van Spall, C: G: Seyffer, A: J: S: Vrede, W: van Haesten, and I: A: Dannichen. /:In the margin:/ Cochin, the 8th of January 1782. Checked Agrees J: A: Dannichen, Secretary D. H. Veerdtyck No: 3. No: 4. Separate Batavia To His Right Nobleness, The Right Honorable, Highly Esteemed Lord, Mr. Willem Arnold Alting, Governor General, And The Honorable Lords Councillors Of the Netherlands Indies. Right Honorable, Highly Esteemed, Far-ruling Lord, and Honorable Lords. The first signatory, having promised in his last separate letter to Your Right Noblenesses to speak further and seriously with the second signatory, upon his arrival here, concerning Fort Chettua, namely whether to demolish the same in case of restitution or to let it stand, pursuant to what was recommended to us by Your Right Noblenesses in the separate letter of 3 September 1780; we have thus spoken further with each other about it, taking into careful consideration everything relating thereto, and for that purpose primarily keeping in view the remarks of the Lords Masters in their letter of 7 October 1779, regarding which the first signatory still persists and refers to what was set down by him and the Council in the marginal reply to the aforesaid letter from the Fatherland, inserted in the latest general letter dispatched to Batavia on 6 January last; it being well understood, should the Company remain with its present policy and not desire to extend its possessions further through one or another engagement or other means, in which case it goes without saying that the article of Chettua would not only require further consideration, but would also very much change its nature; however, the second signatory declares that for the present he cannot specially declare himself in this matter and trusts that this will be excused, because in that short interval since his arrival here he has had no opportunity to inform himself of the condition of Fort Chettua, its river, sandbank, and what further relates thereto, but he promises that as soon as he has taken the necessary information regarding it, he will take the liberty by the next opportunity to offer his thoughts thereon to Your Right Noblenesses. The gunpowder magazine at Cranganore, mentioned in the aforesaid last separate letter, is already completed, except that a wooden floor must still be laid and the doors and windows must be covered with copper, which is not yet completed, but is to happen in the near future; up to this point the said gunpowder magazine costs no more than 1330¼ Rupees, which must be attributed to the prudence and faithful supervision of the Cranganore chief Cellarius, so that when the floor is laid with planks and the doors and windows covered with copper, that unavoidable and most necessary work will not
Dutch transcription
Gegasieerden het getal der gegasieerd en Lijst van 7: Leproosen gaat over sernije en en van 3. perzoonen die van hier gedeserteerd zijn. zijn hier ten getalle van 26. koppen uitwijzens de overkomende naam lyste, dezelve bedanken uw Hoog edelheeden ootmoedig voor het genootene en verzoe„ „ken, om het verder genot van hunne rustgasie Leproosen. Bij de Jongste visitaatsie der huisgezin „nen binnen deeze stad is niemand be„ vonden met de bedroefde ziekte van La„ 7. besmettelingen worden noch te Paliapor onderhouden, waar van de naamlijst dee „zen verzeld. Leder primo Januari tot ultimo Decemb„r 1781 zijn uitwijzen overkomende, naamlijst ter deezer kuste van 's kompanies die naaren tot anderen overgeloo„ Desorteurs. pen verzoek om de ertrakten ne„ eenige bannelingen die van Batavia herwaards zy gezon den. „pen 8: koppen als. 4 Europeezen en 4: Jnlanders. Bannelingen 1 onder De Eerst geteekende word geduurig lastig pens de kondemnantsie van gevallen niet verzoeken vande hier in de smits winkel noch te vindene gekondemneerden, die suksessive met diverse scheepen van Batavia herwaards zijn gesonden, om uit de ketting en van dat zwaare werk ont„ slaagen temoogen worden, doch vindt zich buiten staat die menschen daar uit te ontslaan, om dat met hunne komste hier niet ontvangen ee„ nige papieren waar bij kan worden ge„ zien, tot hoe lange ze daar in moeten bly„ ven arbeiden wes wij uwe Hoogedelheeden zeer needrig verzoeken, ons de noodige extrakten nopens hunne konden 214 naatsie . naalsie te laaten toekoomen, om te dienen tot onze naricht, en om ons daar na am„ „trend hun verzoek te kunnen richten zynde van gem: Gekondemneerden thans noch weezen de volgende als Proena Tatta en Simas met het schip Duinenburg in anno 1766: herwaards gezonden, Iskerie Nawedien en Damaja met het schip Vreede lust in anno 1767. dit heen gezonden Sisimara Saboudon en spadie met het schip Maria Jako„ „ba in het Jaar 1768: herwaards ge„ „koomen. Muskut Landoe Bassier Gegeer en Bang sagrie met het schip Aschat in anno 1768: dit heen geremiteerd Waar 215 Nagezien Waar meede ons de hooge eere geeven van met de uitterste eerbied te blijven /:on„ derstond:/ Hoogedele Groot Achtbaare Wijdgebiedende Heer en Weledele Ge „strenge Heeren, uwer Hoogedelheeden onderdanige en getrouwe Dienaaren /:was geteekend:/ J: G: van Angelbeek R van Harn I: van den Busch N:s W: Beits J: L van Spall C: G: Seyffer A:J S: Verede W: van Haesten en I: A: Dannichen /:in margine:/ Koetsiem den 8: Januari 1732. Akkordeerd J: A: Dieninicheu Secrets D H. Vverdtyck O No: 3. No: 4. Apart 216 Batavia Aan zijn Hoog Edelheid, Den Hoog Edelen, Groot Achtbaaren Heere M=r Willem Arnold Telling, Gouverneur Generaal, En Raaden De Wel Edele Heeren Van Nederlands Indiën. Hoog Edele, Goot Achtbaare, wijdgebiedende Heere, en Wel Edele Heeren. De eerste teekenaar, bij zijn laatst aparte aan UW Hoog Edelheedens belooft hebbende, om met den tweeden teekenaar, hier koomende, nader en serieus te zullen spreeken over het Fort Chet„ „tua, namentlijk om het zelve in Cas van resti„ „tutie „tutie te demolieeren of te laten staan, in gevolge het door Uw Hoog Edelheedens aan ons gerekom„ „mandeerde bij aparte brief van den 3=e Septem„ „ber 1780. , zoo hebben wij daar over met elkan„ „der nader gesprooken, alles in nauwkeurig over„ „weeginge genoomen, wat daar toe relatie heeft, en ten dien belange voornamentlijk in het oog gehouden de Remarques der Heeren Meesteren bij Missive van den 7=en Oktober 1779, en Waar„ omtrend de eerste teekenaar als nog persis„ „teerd en zig refereerd aan het door hem en den Raad ter neder gestelde bij de marginale beandwoordinge van voorsch: Patriase Missive, geinsereerd bij de Jongste gemeene afgegaane brief na Batavia van den 6=e Januarij J=t lee„ „den, wel te verstaan, indien de somp: bij haar tegenwoordig Sijsthema mogt blijven en haare bezittingen door het een of andere engagement of andere middelen niet begeerd verder te extendeeren, als wanneer het van zelfs spreekt, dat dan het artikul van Chettua niet alleen nader overweeginge Vereisschen, maar ook zeer veel van gedaante veranderen zoude, dog de twee„ „teekenaer „de „ betuigd, ten dezen, zich voor eerst nog niet speciaal speccaal te kunnen Verklaren en vertrouwd, dat hem zulx ten goede mag gehouden worden, om dat hij in die korten tusschen tijd, zedert zijne komste alhier, nog geen gelegentheid gehad heeft, zich vea 217 de gesteltheid van 't Fort Chettua, desselvs revier, bank en wat daar toe verder relatie heeft, te in„ „formeeren, maar hij beloofd, zoo dra hij maar de noodige informatie ten dien belange genoomen zal hebben, dat hij dan de vrijheid gebruiken zal per naasten UW Hoog Edelheedens zijne gedagten daar over aan te bieden. De Fruitkelder te Tiranganoor, bij evengem laaste aparte missive vermeld, is reets geabsol„ „eerd, uitgenomen dat er nog een houte vloer moet ingelegd en de deuren en vensters met koper bekleed moeten worden, het geen nog niet geab„ solveerd is, maar eerstdaags staat te geschieden: tot dus verre kost gem: kruitkelder niet meer als 1330¼ Rop:s, het geen men moet toeschrijven, „de aan het Overleg en ^ trouwe toezigt van het kran„ „ganoors opperhoofd Cellarius, zo dat als de vloet met planken belegt en de deuren en vensters met koper bekleed zullen zijn, dat on„ vermijdelijk en ten hoogsten noodzakelijk werk niet „
English
will not much exceed the sum of 1500. Rop:s calculated for this purpose in the aforementioned Separate letter of the 6=e Januarij. On this occasion, 53. Moorish sailors are also crossing over, who have hired themselves out, as can be seen from the list which is to be found among the ordinary papers now being sent over, and the second signatory will not fail in the future to engage as many Moorish sailors as will be in any way possible for him, according to Your High Noblenesses' honored intention, namely for three years. Concerning the Nabab Haider Alichan, in so far as this coast is concerned, we can report nothing other to Your High Noblenesses than what was last reported thereof, and that his invasion into the Carnatic Empire has thus far had no beneficial influence upon us here, but that the Nabab's Commander Charderchan still besieges the English fortress named Tallicherij, which in this good monsoon is well provided from the sea with men and provisions, although a rumor is circulating that the English, no longer considering Tallicherij of such importance as to employ so many troops on it and incur expenses, will perhaps soon abandon it and blow it up into the air, which however requires further confirmation. And what progress the Nabab is making in the Carnatic, at least to what extent the English see themselves brought into straits by him, will already have become evident to Your High Noblenesses from the secret letter of the Ordinary Councillor and Ceylon's Governor Falck of the 15=e februarij: last, a copy of which has been provided to us. Meanwhile we have also received Your High Noblenesses' secret letter of the 22=e November last, together with Your High Noblenesses' secret resolution of the 20=e preceding, in relation to the above-mentioned invasion of the Nabab Haider Alichan into the Carnatic, the contents of which will be kept for guidance and observance. Meanwhile we have the high honor to remain with the greatest respect, High Noble, Grand Honorable, Widely Ruling Lord and Right Noble Stern Lords, Your High Noblenesses' humble and obedient Servants, signed A=m Moens and J: G: van Angelbeek, in the margin: Cochim the 18. april 1781. Agreed. J: A Dannichen de Crets It is a standing order in the Indies to leave a Memoir to one's successor upon departure from a post where one has held authority. When I arrived here, my predecessor was unable to do so due to business and indisposition, which is why I, having not the least knowledge of the Malabar at that time, took recourse to reading the papers, first from the year 1753 onwards, because since that time the system of the Company here has changed, and subsequently from earlier times, by which I found myself very well served. And now that the Supreme Indian Government has been pleased to recall me and to appoint You as my successor, with special orders to deliver a concise Memoir into Your hands, I have, however much You, on account of Your well-known ability, do not need instruction as much as another would, known no better way to accommodate You than chiefly to set forth that which one cannot know all at once, unless by reading Sir Introduction to the Memoir Sir It is a standing order in the Indies to leave a Memoir to one's successor upon departure from a post where one has held authority. When I arrived here, my predecessor was unable to do so due to business and indisposition, which is why I, having not the least knowledge of the Malabar at that time, took recourse to reading the papers, first from the year 1753 onwards, because since that time the system of the Company here has changed, and subsequently from earlier times, by which I found myself very well served. And now that the Supreme Indian Government has been pleased to recall me and to appoint You as my successor, with special orders to deliver a concise Memoir into Your hands, I have, however much You, on account of Your well-known ability, do not need instruction as much as another would, known no better way to accommodate You than chiefly to set forth that which one cannot know all at once, unless by reading the old papers, or through inquiries with the native, with which, however diligent one may be, some time still passes; and for that same reason I have described the history of the Nabab Haider Ali Khan somewhat in detail, in order to be able to see at once in its context what has occurred with him, which otherwise must first be traced from the outgoing and incoming letters; concerning which formidable Conqueror one cannot at present be watchful nor cautious enough; so that You can afterwards always read the original papers further at your leisure. Such a kind of writing I have judged all the more necessary because the affairs of the Malabar, the one more and the other less, are so entangled with each other and tied to one another that in the beginning of one's administration, by wishing to touch upon a minor matter, from whatever good intention it might be, one could sometimes cause a disturbance which one could not foresee through ignorance of the particulars. Therefore I have limited myself, first to the Malabar in general, subsequently in particular to the four princes or principal kingdoms that make up the Malabar, further to those princes who, although not directly belonging to the Malabar, nevertheless also have relations with the same, thereafter to the inhabitants of this country, and then further to the Company's possessions and interests
Dutch transcription
niet veel surpasseeren zal, de daar voor bij meermelde voorsch: Aparte van den 6=e Januarij gekalkuleerde Som van 1500. Rop:s Bij deeze geleegendheid vaaren ook over 53. moorse zeevaarende, die zig verhuurt hebben, zoo als bij de lijst te zien is, dewelke onder de tans overgaande ordinaire papieren te vinden is, en de tweede teekenaar zal niet mankeeren in het vervolg zoo veel Moorse zeevaarende, volgens UW Hoog Edel„ „heedens geëerde intentie, namentlijk voor drie Iaaren te engageeren als hem maar eenigzints mogelijk zal zijn. Nopens den Nabab Haider Alichan, voor zoo verre deeze kust aangaat, kunnen wij UW Hoog Edelheedens niet anders berigten, als het geen daar van laast berigt is, en dat zijne inval in het karna„ „tische Rijk tot nog toe geen influentie ten goede op ons alhier gehad heeft, maar dat 's Nababs Veldheer Charderchan tot als nog de Engelse sterk„ „te gen:t Tallicherij /: het geen in deeze goede mous„ „son ter zee van volk en provisien wel voorzien is:/ als nog belegert, Schoon er een gerugt loopt, dat de Engelse, Tallicherij niet van die aange„ legentheid meer houdende, om er zoo veele trou„ „bes „pes toe te gebruiken en ongelden om te maken, het zelve mogelijk haast zullen verlaten en in de lugt doen springen, het geen egter nader konfirmatie Vereischt. En welke progressen de Nabab in het kar„ natische maakt, ten minsten in hoe verre de Engelse zig door hem in het naauw gebragt, zien, zal UW Hoog Edelheedens reets gebleeken zijn, uit de sekreete brief van den Heer ordinair Raad en Ceilons goeverneur kalck van den 15=e februarij: J=t leeden, waar van ons Siopia bezorgd is. Intusschen hebben wij ook erlangd Uw Hoog Edel„ 218 heedens Sekreete brief van den 22=e November J=t „leeden, beneevens UW Hoog Edelheedens sekreete„ Resolutie van den 20=e bevoorens, met relatie tot boven gem: inval van den Nabab Haider Alichan in het siarnatische, welker inhoud tot narigt en ob„ „servantie zal gehouden worden. Inmiddels hebben we de Hooge Eere met de meeste Eerbied te verblijven /:onderstond:/ Hoog Edele, groot Achtbaare, Wijdgebiedende Heer en Weledele gestrenge Heeren, UW Hoog Edelheedens onderdu„ „nige en gehoorzaame Dienaren /:was gete:/ A=m Moens en J: G: van Angelbeek /:in margine:/ Cochim den 18. april 1781. akkordeerd. J: A Dannichen de Crets„ Het is een permanente order in Jndien, om bij vertrek van een plaats, alwaar men het gezag ge „had heeft, een Memorie aan zijn vervanger natelaaten. Doe ik hier kwam, kon mijn Antecesseur wegens occu„ „paties en onpasselijkheijd zulks niet doen, waarom ik als toen geen de minste kennisse van de Mallabaar hebbende toevlugt nam, tot het leezen der papieren eerst van het Jaar 1753. af /:om dat 't zederd dien tijd het sijsthe„ ma van de Compagnie alhier veranderd is /en ver„ „volgens van vroegere tijden, waar bij ik mij zeer wel bevonden hebbe, En nu de Hooge Jndiase Regeeringe mij heeft gelieven op te roepen en UWEd: tot mijn vervanger te benoemen, met speciale Last, om aan UWEd: eene beknopte Memorie ter hand te stellen, zo heb ik /: hoe zeer UWEd: weegens desselfs bekende kundigheijd, zo zeer geen onderrigtinge als wel een ander nodig heeft:/ UWEd: niet beter weeten te„ „gemoed te komen, als Hoofd zakelijk op tegeeven het geen men niet zo eensklaps weeten kan, ten zij door het leezen Mijn Heer van Jnleijding tot de memo„ Mijn Heer Het is een permanente order in Jndien, om bij vertrek van een plaats, alwaar men het gezag ge „had heeft, een Memorie aan zijn vervanger natelaaten. Doe ik hier kwam, kon mijn Antecesseur wegens occu„ „paties en onpasselijkheijd zulks niet doen, waarom ik als toen geen de minste kennisse van de Mallabaar hebbende toevlugt nam, tot het leezen der papieren eerst van het Jaar 1753. af om dat 't zederd dien tijd het sijsthe„ ma van de Compagnie alhier veranderd is /en ver„ „volgens van vroegere tijden, waar bij ik mij zeer wel bevonden hebbe, En nu de Hooge Jndiase Regeeringe mij heeft gelieven op teroepen en UWEd: tot mijn vervanger te benoemen, met speciale Last, om aan UWEd: eene beknopte Memorie ter hand te stellen, zo heb ik /: hoe zeer UWEd: weegens desselfs bekende kundigheijd, zo zeer geen onderrigtinge als wel een ander nodig heeft:/ UWEd: niet beter weeten te„ „gemoed te komen, als Hoofd zakelijk op tegeeven het geen men niet zo eensklaps weeten kan, ten zij door het leezen van 1 van de oude papieren, of door informaties bij den Jn„ „lander, waar meede, hoe naarstig men ook zijn mag, tog al eenigen tijd heen gaat, en om die zelvde reeden heb ik de Historie van den Nabab Maijder Alijchan wat omstandig beschreeven, om daar bij al ten eersten in zijn Connectie te kunnen zien, wat met Hem voor„ „gevallen is, het geen anders uijt de afgaande en aan„ „komende brieven eerst moet nagegaan worden; omtrend welken gedugten Conquerant men tans, niet waak„ zaam nog voorzigtig genoeg kan zijn; zo dat UWEd: naderhand altoos op zijn gemak, de origineele pa„ „pieren nader leezen kan, zo een zoort van schriftuur, heb ik des te nodiger g'oordeeld, om dat de zaaken van de Mallabaar, d'eene meer en d'andere min, zo„ danig in elkander gewikkeld en aan elkander verknogt zijn, dat men in het begin van zijn bestuur, met een geringe zaak /: uijt welk een goed oogmerk het ook mogte zijn / te willen roeren zomtijds een derangement zoude kunnen veroorza ken, het geen men bij ignorantie van de bijzonderhee„ „den niet zoude kunnen voor uijt zien, derhalven heb ik mij bepaald, eerst tot de Mallabaar in 't algemeen vervolgens in 't bijzonder tot de vier vorsten of Hoofd Rijken, die de Mallabaar uijtmaaken, wijders tot die vorsten dewelke schoon wel niet direct tot de Mallabaar behooren, egter ook relatie tot de„ zelve hebben, daar na tot d Jnwoonders dezes Lands, en dan verders tot 's Comp:s Bezittingen Belangens
English
interests, revenues, and administration here under such main sections as are specifically listed following this preface. Yet however much I would have wished not to be bound to a Memoir, on account of the occupations and inconveniences that I have had for some time, and however much I had therefore determined to carry out my draft concisely, this writing has nevertheless gradually and imperceptibly become much larger than I had intended. This is because throughout my administration I have constantly kept notes of things that seemed to me of any consequence, whereby I have been able to proceed without having to consult the papers afresh each time, and whereby the desire continually seized me to elaborate a little here and there. To this must be added that out of personal interest, in my spare hours, I have now and then conducted research into the origin and progress of the so-called St. Thomas Christians, the Roman Christians, and the Jews here. These articles, which themselves take up several sheets, I have included here virtually word for word as I had collected them, except for the article on the Jews, concerning which I corresponded some years ago with Mr. S Gravezande, Minister of the Divine Word at Middelburg in Zeeland, who presented the contents of our correspondence to the Zeeland Society of Sciences in Vlissingen, and by which society the same was published in the 6th volume of its published transactions. Consequently, concerning the Jews I have only reported the essentials and, where relevant, supplemented these with certain particulars since obtained here; for instance, a second and third translation of the privilege that the Jews here obtained from the Malabar emperor Cherumperumal, as well as the reasons why there was once such a bitter hatred between the white and black Jews, and several other passages besides, which will best reveal themselves upon reading. And since various secret passages are cited in this writing, I have, without specifically naming them, made use as far as possible of general expressions, and rather referred Your Honour to the secret papers, letters, and resolutions, even indicating the dates, so that with a single glance one may find the referenced matters more closely and in detail. In the same manner I have also proceeded with articles that are not even secret, but merely relate to the arrangements made in the administration and the further interests of the Company here, since a specific indication and treatment of all of them would have made this writing considerably larger still. Folio . . . 1. Malabar in General. The King of Trevancoor, including also - - - Folio 24. The Islands of Moetoecoenoe - - - - - - Folio 45. The King of Cochin, including - - - - Folio 54. Our Protection over the Christians and - - - Folio 59. Our Protection over the Canarese - - - - Folio 64. The Seigniory of Maprane - - - - - Folio 79. The Eighteen and a Half Doopen and - - - - Folio 81. The King of Repolin - - - - Folio 88. The Zamorin Empire, including - - - - - - Folio 96 The Hermoettoo Pannicaal - - - - - Folio 105 The Paijencherijs - - - - - - - - Folio 107 The King of Aijroer - - - - Folio 116. The King of Cranganore - - - - Folio 126. The Prince of Cartamana – – – – – Folio 131. The Collastry Empire, including also - - - Folio 134. The Moorish Regent Adij Ragia - - - Folio 147. The Nabob Haijder Alijchan - - - - Folio 157. The Inhabitants of this Land, consisting of - - - Folio 237. The Angrian Pirates - - - - - - - Folio 226 The Marathas - - - - - Folio 227. The Maldivian Sultan - - - - - - - - Folio 234 Natives - - - - - The Paliath Achan . . - - - - - - Folio 55. Heathen Malabars - - - - - - - - Pages 237. Old Christians - - - - - - - - Folio 238. New Christians - - - - Folio 276 Topasses - - - - - - - - Folio 303. Protestant Christians - Folio 306 Jews — - — - — - - - - Folio 314. Moors - – – – Folio 340 Heathens, namely – – – – Folio 344. Northern Pundits Canarese - - - - - - - - Folio 345. Banians - — Folio 349. Southern - - - - - - - — - - Folio 352. Dyers, and — — — — — — — — Folio 350 Shoemakers - - – - - - - - - Folio 355. The Possessions of the Company, consisting of 2 - Folio 356 - - – – – – Folio 357. The Fortifications - Folio 369. The Buildings and Folio 370. The Lands - - - Folio 375 The Militia - - - - - - - - Folio 379. Foreigners . . . . - - - - Silversmiths – – – – – – - - - Folio 350 The Navigation - - - - - - - Folio 385. Artillery - - - - - - - Folio 385. Desertion - - - - - - - Folio 390. Surat Linens - - - - - - - - - Folio 405. The Trade, and thereunder also - - - - - - - - - Folio 407. The Sale of Pepper and - - - - - - - Folio 409. The Private Trade - – – - - - - Folio 427. The Revenues of Paponettij and Chettua - - - - Folio 441. The Revenues of the other Gardens and Lands - - Folio 441. The Domains or Rights - - - - - - Folio 445. Religion, including - - - - - - - Folio 489. The Orphanage and - - - - - - - - - - - Folio 495. The Leper House and - - – - – – – - – Folio 498 Gunnies and - - - - - - - - - - - - Folio 404 Pepper - - - - - - - Folio 404. Cowhides - - - - - - - - - - - - Folio 401. The Retrenchment - - - - - - - Folio 449. The Collection of . . . . . . . . . . . Year 395. Cardamom - - - - - - - - - - - - Folio 399. Servants - - - - - - - - - - - - - - Folio 471. Justice - - - - - - - - - - - - Folio 500.
Dutch transcription
Belangens, Jnkomsten in huijsvoudinge alhier on„ der zodanige Hoofd-deelen, als agter deze voorreeden specifiek opgegeven worden. Dan hoe gaarne ik ook wel gewenscht had, aan geen Memorie gebonden geweest, te zijn, weegens de bee „zigheeden en incommoditeijten, die ik zedert eenigen tijd gehad hebbe, en hoe zeer ik mij derhalven ook bepaald had, om mijn project beknopt uijttevoeren zo is dit schrif„ tuur, egter onder de hand ongevoelig vrij grooter geworden als ik gedagt had, door dien ik geduurende mijn bestier doorgaans aanteekening gehouden hebbe van dingen die mij van eenig niet voorkwamen, waar door ik hebbe kunnen voortgaan, zonder telkens de papieren nader te moeten inzien, en waar door mij telkens de lust be„ „kroop om hier en daar wat uijttewijden: Hier bij komt ook dat ik uijt liefhebberij nu en dan, in mijne snipper uurtjes wel eens onderzoek gedaan hebbe, na t den oorspronk en voortgang der zo genaamde S„t Thomas Christenen, der Roomse Christenen en der Jooden alhier, welke artikels, die op zig zelvs ook al eenige vellen beslaan, ik genoegzaam woordelijk hier bij ge voegd hebbe, zo als ik te verzameld had, uijtgenomen het artikel van de Jooden waar over ik eenige Jaa„ „ren geleeden eens gecorrespondeerd hebbe, met den Heer S Gravezande, Bedienaar des Goddelijken woordt te Middelburg in Zeeland, die den Jnhoud van onze Correspondentie aan het Zeeuwsche genoot schap schap der weetenschappen te vlissingen aangebooden heeft, en door welk genootschap, dezelve in het 6. Deel van „haare uijtgegeven verhandelingen geplaats is, zo dat ik nopens de Jooden maar alleen het hoofdzakelijks te ge„ „meld, en waar het te pas kwam, deze en geene bijzonder„ „heeden /:'t zederd alhier bekomen :/ aangevuld hebbe bij voor„ „beeld nog een tweeden en derde vertaalinge van de privelegie die de Jooden alhier van den mallabaarschen keijzer Che„ roemperoemaal erlangd hebbe, zo meede de reedenen waar „om er tusschen de blanke en zwarte Jooden, wel eer zo eene bittere haat geweest is, en eenige andere perioden meer, die bij de leezinge zig best ontdekken. En dewijl in dit schriftuust ook verscheijde secreete peri„ oden ge-allegeerd worden, zo heb ik zonder dezelve juijst speciaal te noemen, mij zo veel, mogelijk van„ Generaale uijtdrukkinge bediend en UWEd: liever geren„ „voijeerd aan de secreete Papieren, Brieven en Resolu„ lies zelfs met aanwijzinge van de Datums om daar bij met een opslag de gerenvoijeerde zaaken, nader en omstandig te kunnen vinden. Op dezelve wijze heb ik ook gedaan, met arti„ kels, die zelvs niet eens secreet zijn, maar slegts relatie hebben tot de gemaakte schikkingen in de huijshoudinge en de verdere belangens van de Com„ pagnie alhier, dewijl een speciale aanwijzinge en verhandelinge van alle dezelve, dit schriftuur nog vrij grooter zoude hebben doen worden. De Fo . . . 1. De Mallabaar in 't Algemeen. De Koning van Trevancoor, waar onder ook - - - „ 24. De Eijlanden Moetoecoenoe - - - - - - „ 45. De Koning van Cochio, waar onder - - - - „ 54. onze Protectie over de Christenen en - - - „ 59. onze Protectie over de Cannarijns - - - - „ 64. De Heerlijkheijd Maprane - - - - - „ 79. De Agthien halve Doopen en - - - - „ 81. De Koning van Repolin - - - - „ 88. Het Sammorijnse Rijk, waar onder - - - - - - „ 96 De Hermoettoe Pannicaal - - - - - „ 105 De Paijencherijs - - - - - - - - „ 107 De Koning van Aijroer De Koning van Cranganooren - - - - „ 126. De Prins Cartamana Het Collastrijse Rijk waar onder ook - - - „ 134. De Moors Regent Adij Ragia - - - „ 147. De Nabab Haijder Alijchan - - - - „ 157. De Jnwoonderen dezes Lands, bestaande in - - - „ 237. De Angrease zee roovers - - - - - - - „ 226 De Marhettas - - - - - De Maldivose Sultan - - - - - - - - „ 234 Naturellen - - - - - De Paljetter . . - - - - - - „ 55. -- - „ 227. - - - - „ 116. – – – – – „ 131. - -- ——„ Heijdensche Mallabaaren - - - - - - - - R„s 237. oude Christenen - - - - - - - - „ 238. Nieuwe Christenen Toepassen - - - - - - - - Protestantse Christenen - „ Jooden — - — - — - - - - Mooren Heijdenen, namendlijk- Noordse - Pandieten Cannarijns - - - - - - - - „ 345. Benjaanen - — 50. Zuijdse - - - - - - - — - - „ 352. verwers, en — — — — — — — — „ Schoenmakers - - – - - - - - - „ 355. De Bezittingen van de Comp: bestaande in 2 - „ 356 - - – – – – „ 357. De Fortificatien- „369. - De Gebouwen en „370. De Landerijen - - - „375 „ 379. De Militie - - - - - - - - vreemdelingen. . . . - - - - Zilversmits – – – – – – - - - „ 350 De Zeevaart - - - - - - - —„— — — — „ — – – – – – – „ 349. - – „ 385. Arthillerij - - - - - - - –„— Dezertie - - - - - - - „ 314. -- - „ 276 - - - - „ 303. – – – – „ 306 - – – – „ 340 – – – – „ 344. —- - - - - - „ 390. De suratse Lijnwaaten - - - - - - - - - „ 405. De Handel en daar onder ook - - - - - - - - - „ 407. De verkoop van Peper en - - - - - - - „ 409. De Particulieren Handel - – – - - - - „ 427: De Jnkomsten van Paponettij en Chettua - - - - „ 441. De Jnkomsten der overige Thuijnen en Landerijen - - „ —. De Domainen of geregtigheeden - - - - - - „ 445. De Godsdienst, waar onder - - - - - - - „ 489. Het weesHuijs en - - - - - - - - - - - „ 495. Het Leprosenhuijs en - - – - – – – - – „ 498 Goenijs en - - - - - - - - - - - - „ 404 Peper - - - - - - - Koehuijden - - - - - - - - - - - - „ 401. De Menagie _ _ _ _ _ - - - - - - _ - „ 449. De Inzaam van . . . . . . . . . . . A:o 395. Cardamon _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ „ 399. Dienaaren - - - - - - - - - - - - - - „ 471. De Justitie _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ – _ _ - „ 500. - ––„
English
Number 4 Different sentiments about Malabar. The last conquest made by the Company. In 1774 rumors circulated as if the Portuguese wished to undertake something against Cochin. Why this was judged likely. Malabar in general. If ever much was written and thought, in various ways, about any factory of the Company in the Indies, it was about Malabar, for which the constant change of times and revolution of affairs repeatedly provided material. Malabar is the last conquest that the Company took from the Portuguese in the Indies, for immediately thereafter came the news that peace with Portugal had been concluded and ratified. In the year 1774 various strange rumors circulated here regarding the Portuguese, in relation both to this city and to Ceylon, which matters I communicated privately overland by letter of 24 May of that year to the then First Advocate of the Company, Mr. van der Hoop, because no shipping opportunity was then available, of which letter a copy can be found at the Secretariat, and to which I refer in this regard. The rumors regarding this place came down to this, among other things: that the Portuguese began making preparations to restore themselves in the Indies, and would properly demand back this city first, NB: as Under what condition Cochin and Cannanore remained with Holland. When Cochin and Cannanore were conquered and at what time peace was concluded. and when the proclamation thereof took place in the State. as having been conquered after the conclusion of peace. These rumors became fairly general and were even judged likely, because precisely at that time, in Goa, many improvements and changes for the better were indeed made in naval artillery and military affairs, as well as in political governance; however, since then those rumors have gradually disappeared again. In the Fatherland History, volume 13, page 378, it is stated that in the year 1669 it was agreed between Holland and Portugal that Cochin and Cannanore would remain with Holland as a pledge for the arrears that Portugal still owed to the States. Whether these arrears have now been paid, and whether anything has since been agreed regarding these two cities, is not mentioned in the Fatherland History. Cochin was conquered in January and Cannanore in February 1663. Peace was concluded on 6 August 1661, but the ratification or confirmation was not mutually exchanged until 15 December 1662, according to the same Fatherland History, page 72, and the proclamation took place on 11 March 1663. According to the 6th article of the peace, hostilities were to cease two months after the ratification in Europe, and in other regions after the proclamation of the peace. Since the proclamation in The Hague did not take place until March 1663, it follows naturally that the proclamation in the Indies had to occur considerably later, and that consequently Cochin and Cannanore are lawful conquests. However, why it was then agreed to keep those places in pledge for arrears, I cannot resolve. It is said that Cochin would have been returned if the Portuguese had wanted to pay the costs to Holland. The long-standing possession is the right of ownership. Yet a Portuguese once related to me here in discourse, as a matter generally accepted and believed among his nation, that after the conclusion of peace the Portuguese would indeed have received the city of Cochin back if they had been willing to reimburse the expenses that the Dutch claimed to have incurred before and after capturing the city, of which the account was so excessively large that Portugal could not see fit to pay it. However that may be, our right is sufficiently confirmed by a possession of more than a hundred years, quod ad jus, and we would have to maintain it quod ad factum. Since my arrival here, I have tried as far as possible to trace what existed since the Portuguese first visited this Coast and subsequently established themselves here, Little light is had on the events during the time of the Portuguese rule. Reasons why we have retained this conquest. until the time that the Company made itself master of it and dislodged the Portuguese from it, in order to fill the gap that exists in the history of that time and to find something for our information from this or that event or from the conduct and management pursued by the Portuguese during their flourishing state. However, I have been unable to find anything special beyond what is to be found in Portuguese as well as other public historians, except for some particulars that relate only to the clergy, which I also mostly obtained from the notes and traditions of the Roman priests, and which I will insert here wherever it is most appropriate. The reason why the Company, after having captured this conquest from the Portuguese, retained it, seems to have been on the one hand because people were of the opinion that Malabar could yield great advantages, which, however, has since been experienced otherwise, and on the other hand also not to allow our competitors to settle too close to the Madura Coast and the island of Ceylon. The Malabar Coast is situated north of here.
Dutch transcription
N=o 4 verschillende Sentimenten over Mallabaar. Het laatste Conquest bij de Comp: gemaakt. In 1774. hebben gerugten gelo„ tegens Cochim wilden onder neemen. waarom dit waarschijnelijk is g'oordeelt. De Mallabaar in Algemeen. zo 'er ooijt over een Comptoir van de Comp: in Jndiën veel en op onderscheijdene wijze geschreeven en gedagt is, het is over de Mal„ „labaar geweest, waar toe de gestadige veran„ „deringe van tijden en omwentelinge van zaaken telkens stofffe verschaften De Mallabaar is het laatste Conquest dat de Comp:e in Jndien van de Portugeezen genomen heeft, want onmiddelijk daar na kwam de lijdinge, dat de vreede met Portugal geslooten en geratificeert was. In 't Jaar 1774. liepen zier verscheijde mis„ pen als of portugeeze iets „selijke gerugten nopens de Portugeezen, met re„ „latie zo tot deze stad, als tot Ceijlon, welk een en ander ik bij brief van den 24. Meij van dat Jaar aan den toenmaaligen Eersten Advocaat, van de Comp:e den Heer van der Hoop in 't particulier over land bedeelde, om dat 'er toen geen scheeps, gelegentheijd meer voor handen was, van welke briev Copia ter secretarij te vinden is, en waar aan mij ten dezen refereere De Gerugten met relatie tot deezen plaats, kwamen onder andere hier op uijt „ dat de Por„ „tugeezen preparaties begonden te maken om zig weder in Jndien te herstellen, en deze stad eijgentlijk het eerste zouden te rugge eijsschen NB: als onder wat Conditie Cochim en Cannanoor aan Holland zijn verbleeven. wanneer Cochim, en Canna„ „noor zijn verovert en in wel„ ke tijd de vreede is geslooten AB: als veroverd, na de gemaakte vreede, deze ge„ rugten wierden genoegzaam algemeen, en zelfs waarschijnelijk ge=oordeelt, om dat Juijst te dier tijd te Goa, op het Zee Arthillerij en Militaire weezen, zo meede in het politicque bestier in der daad, veele verbeteringen en veranderingen ten goede gemaakt wierden; dog 't zedert zijn die gerugten weder gaande weg verdwenen. Bij de vaderlandse Historie 13. deel blad, 378. staat, dat in 't Jaar 1669. tusschen Hol„ „land en Portugal over een gekomen is, dat Cochim en Cannanoor aan Holland zoude blij; „ven tot onderpand van de agterstallen die Por„ „tugal den slaten nog schuldig was: of nu deze agterstallen voldaan zijn, en of 'er zedert iets weegens deze twee steeden over een geko„ men zij, word in de vaderlandse Historie niet Cochim is in Januarij en Cannanoor in februarij 1663. veroverd; De vreede is geslooten den 6. Aug:s 1661. maar de ratificatie of be„ kragtiging, is wederzijds niet voor den 15. De„ „cember 1662. uijtgewisseld, volgens dezelfde vader„ „landse Historie blad 72. , en de afkondiging is den 11: Maart 1663. geschied, volgens het 6. arti„ „kul van de vreede, moesten de vijandelijkhee„ „den ophouden, twee maanden na de ratificatie in Europa, en in andere gewesten na de afkon„ gemeld aan „diging en en wanneer de afkondiginge daar van in den slaaf is geschied sen zegt dat Cochim we„ zo de portugeezen de kosten betaalen. De lang jaarige Passessie diging van de vreede Wijl nu de afkondiging in den Haag eerst in Maart 1663. is geschied, volgt van zelve, dat de afkondiginge in Jndien merkelijker laater moest geschieden, en dat overzulx Co„ „chim en Cannanoor, wettige veroveringen zijn: dog waarom men dan overeen gekomen is, om die plaatsen in pandschap te houden voor agterstallen weete niet optelossen Dog mij is hier eens door een Portugees „der zoude te rug gegeven zijn discierslve verhaalt, als een zaak die bij zijn aan, Holland hadden willen Aatie in 't algemeen aangenoomen en geloofd word, dat de Portugeeken na den getrossen vreede, de stad Cochim wel zouden te rug gekreegen heb„ „ben, indien de hadden willen vergoeden, de on„ „kosten, die de Hollanders voor en na de over„ meestering van de stad voorgaven, gemaakt te hebben, en waar van de reek: zo excessiev groot was, dat Portugal niet kon goedvinden dezelve te betalen. Dog het zij hier meede hoe het zij, ons regt s 't regt van Be„ is door eene meer dan hondert jaarige bezit„ ling genoeg bevestigt, quod ad sus, en we zouden het quot ad factum: moeten staande houden; zedert mijne komste alhier heb ik zo veel mogelijk, tragten opte spooren, het ge=exteerde 't zedert dat de Portugeezen deze Cust het eerst bezogt, en zig vervolgens daar ge-ela„ „bliceerd men heeft weijnig ligt van de gebeurde dingen ten tijde der portugeele Regeering Reedenen waarom wij gehouden. „bliceerd hebben, tot dien tijd, dat de Comp:e er zig meester van gemaakt in de Portugeezen daar uijt gedelogeert heeft, om de gapinge, de„ „welke in de historie van dien tijd is, te vullen en door deze of geene gebeurtenissen of wel uijt de Handelwijze, en gehoude directie der Por„ „tugeezen geduurende Hunnen bloeienden staat, iets tot ons narigt te vinden, dog, ik heb niets bijkonders kunnen opdoen, buijten het geen zo bij Portugeeze als andere publicque Historie schrijvers te vinden is, uijtgenomen eenige bijzonderheeden, die maar betrekkinge hebben, tot de Geestelijkheijd, het geen ik ook meest uijt de aanteekeningen en overleeveringen van de Roomse priesters te weeten gekreegen hebbe, en in dezen, waar het zig best voegd, ergens tepas brengen zal. De reeden waarom de Comp:e na datze dit Con„ dit Conquest hebben aan„ quest van de Portugeeken veroverd had, het zelve aangehouden heeft, schijnt geweest te zijn aan de eene zijde om dat men van ge„ „voelen was, als of de Mallabaar groote voor„ „deelen zoude konnen opbrengen, het geen egter 't zedert anders ondervonden is, en aan de ander zijde om teffens onze Competiteuren niet te nabij de Madureeze Cust, en het Eij„ land Ceilon te laten nestelen. De Mallabaarse Cust is gelegen benoorden de hier.
English
The situation of the Malabar coast. From of old, Malabar has been an empire. Happy reign of one of those emperors who placed Malabar under 4 principal kings. Who those kings were. The median line mostly at ten degrees latitude, beginning to the south from Cape Comorin and ending at the outer corner of Mount Deli to the north. Malabar was from of old an empire, and the emperors generally bore the name of Cheramperumaal. The last of these emperors was that famous Cheramperumaal, of whom much is told among the Malabars by tradition, and especially of his good qualities and wise manner of government, and according to whose laws and introduced customs the Malabars are governed and ruled until now. This Cheramperumaal, having ruled happily for 48 consecutive years, divided Malabar before his death among his heirs and friends into four parts, from which then those four known principal kingdoms sprang that make up Malabar, namely Travancore, Cochin, Samorin, and Colastri, besides various other lesser kingdoms, states, and distinguished dynasties, which had reference in one way or another to the four aforesaid kingdoms, of which some still exist, but most have been expelled and eradicated. Where that emperor died. The kingdoms of Travancore, Samorin, and Colastri he gave to his three illegitimate sons, but the kingdom of Cochin to his sister's son, and thus according to the Malabar succession to the natural or nearest heir to his empire. The emperor, already advanced in age, seeking rest and the practice of his religion, spent the last years of his life, or rather after he had divided his empire, in a spiritual state, namely in the famous pagoda Tiruvanjikulam situated in the small kingdom of Cranganore, in which pagoda he also died, although the Malabar stories maintain that Cheramperumaal, having embraced the Moorish faith, departed by sea on a pilgrimage to Mocha. The main object of the Company here on Malabar. Wherein the advantage of the Company's system here consisted. This was good in the beginning. The main thing the Company is concerned with here on the Malabar is actually the pepper collection, trade, the revenues of the country, and the levying of tolls. For the sake of the pepper, one had from of old contracts of peace and friendship with the native princes, both great and small, whereby one stipulated the pepper for fixed prices, and the political system was to maintain the balance among those princes. This also went well in the beginning; there was no lack of pepper; the Company was formidable; it laid down the law to everyone; the name of the Company alone had at that time almost as much effect as her powder and lead have now. But afterwards it changed for the worse. The great demand for pepper. And the princes became reluctant to deliver it. Exhortations and threats helped nothing. Because foreigners gave higher prices for it. The princes said they could not force their subjects to deliver the pepper cheaply. And caused difficulties for the Company through intrigues. Poor delivery of pepper in the year 1743. Measures considered for redress. Considerations thereon. Yet that golden age did not last long, for just as everything human has its periods of rise, flourish, and decline, so a disadvantageous change also presented itself regarding that profitable pepper trade. The great consumption of pepper in Europe, the transport to China and elsewhere, together with the purchases of our competitors, who, seeing us flourish here, came hither, not only caused the pepper to rise, but also made the princes first enticed and finally accustomed to higher prices, because our aforesaid competitors bought up the pepper at higher prices than we did. Thus the native princes began to fail in that article, and showed that with them, as generally with all native princes, self-interest weighed heavier than the observance of treaties. Both from Europe and from Batavia there were rightful complaints about the decline of so momentous a branch of the Company's trade. The ministers here indeed sought through admonitions, insinuations, and threats to move the princes to comply with the contracts, but without effect, for the Malabars had already gained too much taste for the high prices. Indeed others, who were not established here in such a manner and did not have that overhead as we did, could easily pay more for the pepper than we could. The princes alleged that they could not well force their subjects to give the fruits of their land and labor for a lower price than they could obtain for them from others. The princes also intrigued constantly with one another, and caused very much trouble and dissatisfaction to the Company, both by the lesser delivery of pepper and by continuous faithlessness. The decline of the pepper delivery finally went so far that under the administration of Mr. Siersma, or rather in the year 1743, practically no pepper at all was delivered anymore. The Company continually considered measures of redress in this respect, which essentially came down to this: 1. To follow the market, or 2. To compel the princes by force to comply with the contracts, but: The costly maintenance of forts and towns for the sake of the pepper and other state considerations did not permit competing with others who
Dutch transcription
5 Pe legging van de Malla„ baarse kust van guds is Mallabaar een kijzer-rijk geweest. gelukkige, Regeering van baar onder 4. hoofd koningen heeft gesteld. wie die koningen zijn geweest demiddelijn meest op tien graaden breete, be „ginnende ten zuijden, vant de Caab Commorijn„ en eijndigende aan de uijt hoek van Monte„ dellij ten Noorden. De Mallabaar was van oudsher een kijzer= Rijk, en de keijzers voerden door„ „gaans den naam van Cheramperoemaal, de laatste dezer keijzers was die beroemde Cheramperoemaal, waar van onder de Mal„ „labaaren bij overleveringe zeer veel verhaald „ word, en inzonderheijd van zijne goede hoe„ danigheeden, en verstandige Regeerings wijze, ƒ „ en volgens wiens wellen en ingevoerde usan„ 6 „ties de Mallabaaren tot als nog, geregeerd en bestierd worden. Deze Cheramperoemaal 48. Jaaren agter een dier keijkers die Malla„ elkander gelukkig geregeerd hebbende, verdeelde voor zijn dood de Mallabaar onder zijne Erf„ „genamen en vrienden, in vier deelen, waar uijt dan die vier bekende Hoofd Rijken gesprooten zijn, die de Mallabaar uijtmaken „namentlijk, Jrevancoor, Cochim, Sammorijn, en Colastrij, behalven verscheijde andere min„ „dere koning Rijken, stenden en aanziene„ „lijke stamhuijzen, dewelke op de een of an„ „dere der vier voorsch: Rijken weder betrek„ „king hadden, waar van nog eenige inweezen dog de meeste verdreeven en uijtgeroeijt zijn De 1. dwaar dien keijzer is over„ „leeden waar en den voorde van s Comp:s Sijs thema alhier dit in den blegine goede was De Rijken van Jrevancoor, Sammorijn en Colastrij gaf Hij aan zijne drie mregte zoonen, dog het Rijk van Cochim aan zijn zusters zoon, en dus volgens de Mallabaarse successie aan de natuurlijke of naaste Erfgenaam tot zijn Rlijk De kijzer reeds Hoog bejaard, de ruste en oef„ „feninge van zijn God: dienst zoekende, heeft de laatste jaaren van zijn leven, of eijgentlijk, na dat hij zijn Rijk verdeelt had, in een geeste„ de „lijken staat doorgebragt, en wel in de vermaar, per der de pagood Jriwanchacollam leggende in het rijkje van Cranganoor, in welke Pagood Hij ook ƒ gestorven is, schoon de Mallabaarse slooren willen 1 dat Cheramperoemaal het moors geloof aange noomen hebbende, over zee na Mocha in beede„ ƒ ƒ vaart vertrokken zoude zijn. voornaamste waarom het de Comp: hier de Comp: hier op Mallabaar op de Mallabaar te doen is, is eijgentlijk de Pe„ per Jnzaam, den Handel, de Jnkomsten des lands, en het heffen van tollen Om de wille der Peper had, men van ouds Con„ tracten van vreede en vriendschap, met de Jn„ landse vorsten, zo groote als kleijne, waar bij men de Peper voor bepaalde prijzen bedong„ en het Politicque Sijsthema was, om onder die vorsten, het evenwigt te houden. Dit ging ook in den beginne goed, Peper man„ queerde 'er niet; de Comp: was ontzaggelijk, zij bestaan Dog naderhand ten nadeele veranderde. de grooten aanzoek om pe„ der word. en de vorsten traag vielen in die te leveren rehortatien en drijgemen„ ten helpen niets zij stelde ider een de wet, de naam van de Comp: alleen had te dier tijd, bij na zo veel uijtwerkinge, als thans, haar kruijd en Lood Dog die gulde Eeuw, duurde niet lang, want gelijk all het onmaansche zijne percoden van opkomst, bloeijsland en ondergang heeft, zo deed zig omtrent die voordeelige peper Handel, ook„ nadeelige veranderinge op De Groote sleet van Peper in Europa, het ver„ maar per maakte dat die tuur „ voeren na China en elders benevens de inkoop onzer Competiteuren, die ons hier ziende floree„ ren, dit heen quamen deeden de peper niet al„ leen rijzen, maar maakten ook de vorsten eerst verlekkerd en eijndelijk gewend aan hooger prij„ zen, door dien voorsz: onze Competiteuren de peper voor hooger prijzen op kosten als wij Dus begonden de inlandse vorsten in dat ar„ ticul te manqueeren, en toonden dat bij Hun gelijk doorgaans bij alle Jnlandse vorsten het eijge belang swaarder woog als de nakominge van Tractaten. zo uijt Europa als van Batavia werd ten regte, zeer geklaagd, over den verval van zo een gewugtigen tak van 's Comp:s Handel. De Ministers alhier zogten wel door verma„ ƒ ƒ ningen, insinuaties en drijgementen de vorsten „ tot het nakomen van de Contracten te beweegen dog zonder effect, want de Mallabaaren hadden reed s te hier man„ 3 om dat vreemdelingen er meerder prijs voorgeven de vorsten zeijden huine onderdanen niet te kunnen dwingen om de peper goed koop te leveren. en gaven door konkelarij„ „en moeijelijkheeden aan de Comp: slegte levirantie van pe„ per in A„o 1743. middelen die men bedagt tot redres. Consideratien daar over reeds te veel smaak in de Hooge prijzen gekreegen. frouwens andere, die hier, zo niet gezeeten waaren, en dien omslag niet hadden, als wij kooden ook ligtelijk meer voor de peper betaa„ „len als wij De vorsten gaven voor, dat zij kunne onder„ daanen, niet wel dwingen konden, de vrugten van Hun Land en arbeijd, voor een lager prijs te geven, als zij van andere daar voor kon„ „den krijgen Ook konkelden de vorslen telkens met den eenen en den anderen, en gaven, zo door de min„ dere Leverantie van peper, als door geduurige trouwloosheijd, aan de Comp: zeer veel hoofdbree„ kens, en ongenoegen. Het verval van de peper Leverantie quam eijndelijk zo verre, dat 'er met de Regeeringe van den Heer Siersma of eijgentlijk in het Jaar 1743. genoegzaam geen peper meer geleverd wierd Bij Continuatie dagt de Comp: wel op middelen van redres ten dezen opzigte, komende Hoofdza„ „kelijk hier op uijt 1. om de markt te volgen, of 2. om de vorsten tot het nakomen van de Con„ „tracten met geweld te dwingen, maar. Het kostbaar onderhoud van forten en steeden om de wille van de Peper en andere staats in„ „zigten, liet niet toe, om met anderen /:welke die
English
Travancore rev the small his conquest of Coylan and Calicoilan whereby the war between the Company and Travancore arose and disadvantageous for the Company turned out yet to the advantage of Travancore has served. could not bear those costs: to follow the market. One had also learned from the ruinous Travancore war that it was not advisable to involve the Company in a war again, the expenses of which are always certain and the outcomes uncertain. Travancore, which had long been pregnant with ambitious and mercantile designs, also began imperceptibly to grow larger and to draw most of the pepper to itself. For in the year 1734 he had already unlawfully seized the kingdoms of Peritally and Martha, and some time thereafter the kingdoms of Coilan and Calicoilan, which two kingdoms were then under one prince who bore the name of Signatty, from which that well-known Travancore war of the year 1739 with the Company arose, because the Company, out of fear that Travancore would become too strong, wished to support the Signatty. Which war went somewhat prosperously in the beginning, but afterwards turned out very disadvantageously for us, and in which the Company uselessly squandered immense costs, as the Signatty lost everything, while Travancore meanwhile remained master of the aforementioned kingdoms where pepper grows, besides that the very pepper-rich Allinga, a kingdom on his mother's side, meanwhile also became entirely dependent on him. So that one therefore principally had to fight with Travancore for the pepper, or contract with it, if one did not wish to follow the market. after which the Company from others. while the war brought no advantage to the Company and the Malabar princes are ungrateful. Thus this remained a shibboleth until finally, through proposals and remonstrances both from Batavia and from here, it was taken into consideration: That if one wished to continue directing the Company's interests here on the old footing, a total ruin was to be expected. That Travancore, both through his power and the cowardice of the other princes, was in time to become master of the whole of Malabar if the Company did not also enter the game and thwart those far-reaching designs. That this latter could not happen without excessive costs, and without certainty whether such would be lasting, because Travancore, even if once succumbing, would nevertheless not remain quiet, but now that he has already become so great, would emerge again and again, and thus keep the Company continuously in toil. That even if one succeeded in everything, one would nevertheless not obtain much advantage thereby, at least no advantage proportionate to the war expenses, because the other princes, having then gained breathing room again, would, on account of their well-known and proven ingratitude, go their old way again without delivering more pepper than before. why it was judged best to keep with Travancore alone. That besides this, the wars have served much more to expose the impotence of the Europeans against the natives of the country when they must be brought to reason by arms, and on the other hand to saddle us with great and unbearable burdens, rather than to procure anything real for the Company proportionate to so much hazard, inconvenience, burdens, and substantial losses as one has subjected oneself to here on the coast time and again through the wars. That each time after the ending of the wars, the establishment of garrison-keeping cannot be reduced immediately, and that thus, as something occurred again and again, the establishment grew gradually and imperceptibly. That the Company in both cases, whether Travancore became sole master of Malabar, or that one continued to support the other princes, would nevertheless have no hope for more pepper, and yet continue to bear excessive burdens. because one would then have to deal with only one, and not with so many. although this would give a low opinion of the Company That thus a contract whereby the Company and Travancore might both profit was the best and most certain. That such would consist in this, namely, not to be an obstacle to Travancore in his great objectives by observing neutrality and assisting with ammunition, and that the Company in return would obtain a certain fixed quantity of pepper below the market price. That one would thus henceforth view matters here with a different eye, and much rather let the native princes take their course among one another, even if they might ruin each other, than to put on the armor time and again for their sake. That by entering into such a contract with Travancore, one would then have to deal with only one and not with so many. That against this it could well be taken into consideration that such would everywhere here on the coast give a low opinion of the Company, especially now that we have exercised mastery for so long and therefore even waged open war with Travancore, and that thus entering into such an alliance with him, and precisely at a time when the balance of dominion
Dutch transcription
ancoor rev De Lleinen Desselfs overheering van de foi en Calicoilan waar door denor sschepj de Comp: en Jreva ontstaan en nadeelig voor de Comp„s is uijtgevallen. dog ten voordele van Jrevan„ door heeft gestrekt. die kosten niet dragen:/ de markt te volgen. Ook had men uijt den ruineuzen Crevan coorten oorlog geleerd, dat het niet raadzaam was, om de Comp: weder in een oorlog te wik„ kelen, waar van de onkosten altoos gewis, en de uijtkomsten onzeker zijn Trevancoor, die al lange met heerschzugtige en mercantile desseijnen, zwanger had ge gaan, begon ook al ongevoelig grooter tewor„ „den, en de meeste Peper na zig te sleepen Want in het Jaar 1734. had hij de Rijken Rijken, Tritallij de Martha van Peritallij en De Martha al op een onwet„ „lige wijze vermeesterd, en eenigen tijd daar na de Rijken van Coilan en Calicoilan welke twee Rijken, toen onder een vorst stonden, die de naam droeg van signatten, waar uijt die bekende Jrevancoorse oorlog van A„o 1739: met de Comp: gesprooten is, om dat de Comp: uijt bedug ting dat Jrevancoor te sterk zoude worden den signatter wilde ondersteunen, welke oor„ log in den begin wel eenigzints voorspoedig ging, dog naderhand zeer nadeelig voor ons uijtgevallen is, en waar bij de Comp: ontzagge„ „lijke kosten nutteloos verspilt heeft; alzo de signatta alles verloor, terwijl Trevancoor intussen meester bleef van voorste Rlijken waar .peper, groeid behalven, dat het in zeer veel „ peper=Rijke Allinga, een Rijk van zijn 's' Moeders zijde intussen ook ten eenemaal der den in„ na welke de Comp: van anderen. wijl den oorlog geen voordeel en de mallabaarse vorsten endankbaar zijn. eenemaal van Hem afhankelijk is geworden, zo dat men derhalven voornamentlijk met Jrevancoor om de peper heeft moeten veg„ „ten, of Contracteeren, indien men de markt niet wilde volgen. Dus bleef dit een schibbolet tot eijndelijk Sijschema heft moeten ver„ bij voorstellen en vertoogen, zo van Batavia als van hier in aanmerkinge genomen wierd. Dat indien met 's Comp:s belangens alhier op den ouden voet verder wille dirigeeren, men een totaal verval te verwagten had. Dat Jrevancoor zo door zijne magt als aan de Comp: heeft toegebragt de lafhartigheijd der overige vorsten, met 'er tijd Meester van geheel Mallabaar stond te worden indien de Comp: niet meede in het spel quam, en die verre gaande desseijnen verijdelde Dat dit laatste niet zoude kunnen geschieden, zonder excessive kosten, en zonder zekerheijd of zulks van duur zoude zijn, de„ wijl frevancoor, al eens succumbeerende, even„ wel niet stil blijven, maar nu Hij reets zo groot geworden is, telkens weder te voorschijn komen, en dus de Comp: bij Continuatie in 't labeur zoude houden. Dat men, al eens in alles reusseerende tog niet veel voordeel, ten minsten geen voordeel, winreedig, met de oorlogs kosten, daar „ waarom best g'oordeelt is het met Jrevancoor alleen te houden. daar bij behaalen zoude, om dat de overige vorsten dan weder ruijmte gekregen hebbende, uijt hoofde van Hun bekende en beproefde on„ „dankbaarheijd, weder Hunnen ouden gang zou„ „den gaan, zonder daarom meerder peper te le„ „veren als bevoorens. Dat buijten des, de oorlogen veel eer gedient hebben, deels om het onvermogen der Europee„ zen, aan den dag te leggen, tegens de naturel„ „len van het land, als zij met de wapenen tot reden moeten gebragt worden, en ander„ „deels, om ons aan groote en ondragelijke las„ „ten te helpen, dan om de Comp: iets re-eels te bezorgen, geproportioneerd, nazo veel ha„ „zard, ongerief, lasten en wezendlijke verliezen, als men zig eens en andermaal hier ter Custe door de oorlogen heeft subject gemaakt Dat telkens na het eijndigen van de oor„ legen, de omslag van Guarnisoenhoudinge niet ten eersten kan gereduceert worden, en dat dus na maate 'er telkens weer wat voor„ viel, den ommeslag traps-wijze en ongevoelig aangroeijde Dat de Comp: in bijde gevallen het zij Jrevan„ „coor alleen Meester van de Mallabaar wierd, of ook wel dat men de andere vorsten bleef ondersteunen, tog evenwel geen hoop op meer„ „der Peper zoude hebben, en evenwel excessive lasten om dat men dan maar met een, en niet met zo veele zou„ de te doen hebben. schoon dit een gering denk„ lasten blijven dragen. Dat dus een Contract, waar bij de Comp: en frevancoor beijde mogten profiteeren, het beste en zekerste was. Dat zulks, hier in zoude beslaan namen „lijk, om Jrevancoor in zijne groote oogmer„ ken niet hinderlijk te zijn, door het houden van de neutraliteijd, en het assisteeren met ammunitie, en dat de Comp: daar voor zeke„ „re bepaalde quantiteijt peper, beneden de markts prijs zoude erlangen. Dat men dus voortaan de zaken hier met een ander oog zoude aanzien, de inlandse vor sten veel liever, onder den anderen laten be„ „gaan, schoon zij elkander ook mogten bederven, als om harent wille telkens het harnas aan„ tetrekken. Dat men met Jrevancoor in zodanigen Con„ tract treedende, dan maar alleen met een en niet met zoveele te doen zoude hebben; Dat hier legen wel in aanmerkinge zoude beeld van de Comp: zoude geven komen, dat zulks hier ter Custe over al een gering denkbeeld van de Comp: zoude geven inzon„ „derheijd, nu wij al zo lange, het meesterschap g'excerceerd en daarom zelfs openbaaren oor„ „log met frevancoor gevoert hebben, en dat dus het aangaan van zodanigen alliantie, met Hem, en Juijst in een tijd dat de balans van Heerschappije
English
The reasons, however, are as follows. Conclusion of the treaty with Trevancoor in the year 1753. Dominion seemed to lean to his side, which would cause more or less of a stir. That, on the other hand, it came again into consideration that our war with Trevancoor was merely a defensive and auxiliary war; and wherein, especially during the first campaign of 1739, it was sufficiently demonstrated what the Company could do, and would also have done further in the sequel, if at that time in Batavia, through that well-known and most unexpected incident, their hands had not been full of work and they had been in a position to send more people hither, whereby the war here turned out so unfortunately. That the change of policy at that time could also most suitably be blamed on the movements which the European nations were then making against each other in India. That in any case it is far better to make our authority imperceptibly increase again under the new policy, than, remaining with the old policy, to see our authority gradually more and more mocked. These and similar considerations finally brought it about that in the year 1753 a treaty was concluded with the king of Trevancoor, whereby the old policy was abandoned, and the main rule of Whereby the other Malabar princes are denied the Company's protection and the same are left to Trevancoor's discretion. Even the king of Cochin could not be kept out of it. the Malabar administration became, as it still is, maintaining friendship with Trevancoor. By which treaty, then, among other things, it was stipulated in the 9th article, of the utmost importance for Trevancoor: That the Company shall henceforth renounce all engagements made with the other Malabar princes and grandees of the land whom His Highness might wish to wage war upon, and shall in no way interfere therein, nor give them any refuge, nor oppose His Highness's undertakings. Behold, all the princes and old allies of the Company abandoned, and left to the discretion of the king of Trevancoor, with whom alone the Company is now engaged. In making that treaty, attempts were indeed made to exclude the king of Cochin, as our first and oldest ally and also as our nearest neighbor, from the neutrality, and to stipulate that His Highness should remain in possession of his lands and states; but all efforts to that end were fruitless, and one had to be content with the verbal promise of Trevancoor that he would treat the Cochin This treaty has caused great astonishment among the other princes. And afforded Trevancoor the opportunity to subdue the northern princes. These have indeed opposed it, but in vain. ruler as a friend, as long as he was given no reason for different conduct, that is to say, as long as it suited his purposes. This treaty had no sooner become known, than great astonishment was perceived among the other princes, who otherwise had support and protection from the Company. And shortly after the conclusion of the same, Trevancoor also made good use of it, attacked his neighbors, and made such progress that, having soon conquered the kingdoms of Porca, Tekkencore, and Berkencore, he became master of the whole of southern and a part of northern Malabar, whereby the king of Cochin not only lost his best pepper lands, but in addition has become very small, indeed truly all too small, not to mention that in the year 1762 he obtained possession of those fair kingdoms of Paroe and Mangatti, lying between our city and Cranganore, indeed virtually adjacent to Cranganore. It is true, the king of Cochin and some other princes, especially those of Berkencore and Tekkencore, did raise a small army to counter Trevancoor therewith as a last effort, Remarkable letter written to Their High Mightinesses by the king of Cochin. effort; but they were totally defeated, and he of Cochin remained, as it were, with respect to the Company, king of the remaining little bit of land, so that Trevancoor, partly by cunning and in an unlawful manner, and partly by his arms, is now master of the kingdoms of Peritalli, the Martha, Coilan, Calicoilan, Porca, Tekkencore, Berkencore, Paroe, and Mangatti, and of the best part of the Cochin kingdom. A matter of contemplation is the letter which the king of Cochin wrote under the date of 14 October 1753 to Batavia, of which the main contents word for word are as follows: With the greatest grief in the world we write this ola and make known to Your High Mightiness that the Hon. Company is united with the king of Trevancoor through the conclusion and ratification of a treaty, and we believe that Your Honors have delivered us, as an old friend and ally, along with other Malabar princes, to a mighty prince, and have moreover rejected all previous treaties; while our predecessors from the beginning attempted to keep some under the bridle and obedience
Dutch transcription
13 de reedenen zijn egter daar voor sluijting van het Contract met frevancoos in A„o 1753. Heerschappije aan zijne zijde scheen overtehellen min of meer opzien zoude baaren. Dat daar en tegen weder in aanmerkinge quam, dat onze oorlog met Jrevancoor maar eene defensive en aucilaire oorlog is geweest; en waar in voor al bij de eerste Compagne van 1739. genoegzaam gebleeken is, wat de Comp: doen kon, en ook bij vervolg wel verder zoude gedaan hebben, indien men toen te Batavia, door dat bekende en alleronverwagtst incidents, de handen niet vol werks gekregen had, en buij„ „len staat was geweest meerder volk dit heen te zenden, waar door dan den oorlog alhier zo ongelukkig uijtgevallen is Dat men de verandering van Sijsthema toen ook gevoeglijkst zoude konnen schuijven op de beweegingen die de Europeeze Natien toen in Jndien tegen elkander maakten. Dat het in allen gevalle toe beter is, onze authoriteijd bij het nieuw Sijsthema weder ongevoelig te doen aangroeijen, als bij het ou„ de Sijsthema blijvende, onze authoriteijd: allengs„ kens meer in meer bespol te zien. Deze en diergelijke bedenkingen hebben eijndelijk te weege gebragt dat in het Jaar 1753. een Contract met den koning van Jre„ „vancoor geslooten wierd, waar door het oude Sijsthema vorviel, en de Hoofd regel van het beste je waar bij de overige mallabaar„ se vorsten 's Comp:s protexie word ontzegt. en dezelve aan Jrervancoors discretie gelaten. zelfs konde man den koning van Cochim, daar onder niet houden. het Mallabaars bestier wierd gelijk, het nog houd vriendschap met Trevancoor Bij welk Contract dan onder andere in het 9' artic:l van het uijtterste belang voor Jre„ vancoor bedongen is. Dat de Comp: van alle verbintenissen met de overige Mallabaarse vorsten en Landsgrooten gemaakt, en die zijn Ho=t zou„ de willen beoorlogen, voortaan zal af„ zien, en zig daarmeede op generhande wijzen bemoeijen, aan dezelve ook geen schuijlplaats geven, nog zig tegens zijn Hots onderneemingen aankanten. zie daar alle de vorsten en oude bondge„ nooten van de Comp: g'abandoneerd, en ge„ „laaten ter discretie van den koning van Trevancoor, met wien de Comp: nu alleen ge=ingageerd is. Bij het maken van dat Contract, heeft men wel getragt, om den koning van Co„ chim als onze eerste en oudste bondgenoot en ook als onze naaste buurman, buijten de neutraliteijt te sluijten en te bedingen, dat deze zijn Ho„t in 't bezit van zijne lan„ „den en Haalen zoude blijven; dog alle pogin„ „gen, tot dat eijnde zijn vrugteloos geweest, en men moest zig vergenoegen met de mondelinge belofte van Trevancoor den Co„ „chinder sten tee 15 Dit Contract heeft verbaast„ sten verwekt. en aan Crevancoor gelegen „tien tonder brengen. Geze hebben zig wel daar „chimder als een vriend zoude behandelen, zo lang als hem geene reeden tot een ander gedrag gegeven werd, dat is te zeggen, zo lange 't Rem in zijn kraam te pas komt, Dit Contract was ook zo dra niet rugt„ heijd onder de overige vor„baar geworden, of men bespeurde eene groote verbaastheijd onder de overige vorsten, die an„ „ders een steun en bescherminge aan de Comp: hadden. En kort na het sluijten van het zelve bediende frevancoor zig ook voor goed daar van, viel zijne nabuuren op het lijf, en maak„ te zulke pogressen, dat Hij wel Haast de Rijken van Porca, Jekkencour en Berken„ coer veroverd hebbende, Meester van geheel hijd verschaft de noordr vor„ zieijder en een gedeelte van Noorder Malla„ baar wierd, waar bij de koning van Co „ „chim, niet alleen zijne beste peper landen verloor, maar boven dien zeer klijn, Ja waarlijk al te klijn geworden is, gezwijge dat Hij in 't Jaar 1762. die schoone Rijken van Saroe en Mangattij, leggende tussen onze stad en Cranganoor, Ja genoegzaam naast aan Cranganoor in bezit gekreegen heeft. is waar, de koning van Cochim en eenige tegen gesteld dog vrugteloos andere vorsten, inzonderheijd die van Ber„ „keneoer en Jekkencoer, bragten wel een Legert„ je op de been, om daar meede als een uijt „terste „ aanmarkelijke brief door de Hoog Edelheedens geschreeven terste poginge, den Jrevancoor tegen te gaan, dogze wierden totaliter geslagen, en die van Cochim bleef quanswijs, ten respecte van de Comp: koning van het nog wijnige overgescho„ „tene land, zo dat Jrevancoor deels door list en op een onwettige, wijze, en anderdeels door zijne wapen tans meester is van de Rijken van Peritallij, de Martha, Coilan, Calicoi „lan, Porca, Jekkencoer, Berkencoer, Paroe en Mangattij, en van het beste gedeelte van het Cochimse Rijk. speculatie is de briev die de koning van koning van Cochim aan hien Cochim onder dato den 14. 8ber: 1753: na Bata„ via geschreeven heeft, waar van de groot ste inhoud bewoordelijk is, als volgd. Met de Grootste droefheijd des werelds schrijven wij deze ola en maken UW. Hoog Edelheijd bekent, dat DE: Comp: met den koning van Jrevancoor met het sluij„ „ten en ratificeeren van een Contract, vereenigt is, en wij gelooven dat Haar Ed: ons als een oude vriend en bondgenoot nevens andere Mallabaarse vorsten aan een magtigen vorst opgedragen, mitsga„ „ders alle voorige Contracten verworpen heeft; Joen onze voorlaten van den be„ ginne af aan, sommige onder den teugel en gehoorzaamheijd hebben getragt te
English
to bring under control, the Honourable Company constantly intervened; by observing that policy, this realm became divided into so many parts, and thereby became incapable of compelling its powerful enemies. In earlier days, the ruler of Travancore and the Samorin were subordinate to no one; now that the ruler of Travancore has become a powerful monarch through his advances, he has managed to appease the Honourable Company with promises to observe everything, whereby he sees an opportunity to bring the remaining kings under his obedience. Yet we believe that before long he will also seek to subdue the Honourable Company, and we strongly doubt that he will grant Your Honours great profits; and then one will have to endure all kinds of affronts in everything as a result. And if the Honourable Company had favoured the others in the same manner as was done for him, the Honourable Company would have obtained greater advantages and lasting renown, whereas Your Honours indeed had no damage to fear from this. The benefactions that Your Honours show to your old allies can never be forgotten, but everything that is done for a powerful king will, once he has achieved his aim, surely be rewarded with ingratitude. Remarks made thereupon by the Lords Majores. Now, when the Lord Commander went to meet the ruler of Travancore at Mavelicaare, we went along; the said king, with his eloquent spirit, assured us of good mutual understanding, yet we have thereby perceived no improvement in our affairs to date, and what was transacted on that occasion is impossible for us to write. But be that as it may, one cannot trust him, since he does not have the least affection or love for his fellow man, playing with great and small in such a manner as a cat with a mouse, seeking nothing other than his own gains and profits, which we make known to Your Honours; and we are certain that his intention is none other than to divide our realm for the sake of the Jambaan, and after that has occurred, to bring everything under his own power. And it was not without reason that apprehension was already felt in the Netherlands regarding the advances of Travancore since the aforementioned Contract, as appears from the following passage written by the assembly of the Lords Seventeen from Amsterdam to Batavia, dated 13 October 1755: The Peace Contract that Commander Cunes has finally concluded with the king of Travancore, and for which we commend him greatly, we hope will serve to the benefit of the Company. But when we reflect upon the ambitious designs of that monarch and upon the conduct that he has maintained from time to time, even with respect to the Company, we are more and more confirmed in the opinion that not much reliance can be placed upon the said Raja; wherefore we once again recommend the Ministers to constantly watch the undertakings of the said monarch and to be on their guard on all occurring occasions, so that what the king of Cochin wrote to you in his missive in this respect may never be verified. Likewise, by letter of 4 October 1756: With relation to the king of Travancore, whose advances we cannot, however, regard with indifferent eyes, remaining constantly in apprehension that, if the said monarch should happen to overpower the kings of Cochin, Berkencoer, and Jekkencoer, he would become a dangerous neighbour for the Honourable Company. It is therefore desirable that the combined arms of the said three monarchs may be so successful that the one can be held in check by the other, and that the ruler of Travancore may thus be halted in the execution of his ambitious designs, of which he has already given several proofs, and which accordingly demand every vigilance. Why Travancore has made no further advances. His eye-service regarding the Cochin king. Let one not ask why, having been so fortunate in everything, he has not extended his conquests still further and completely subdued the ruler of Cochin. For he would certainly have done this, and he still firmly intends to do so, but Travancore is far-sighted and cautious; he knows very well that the preservation of his conquered territories requires as much management as their acquisition. He lies in wait, watches for opportunities, and seldom lets anything slip from which he can derive any advantage. At present, it is above all his policy merely to keep quiet and preserve what he has, on account of the Nabab Haider Ali Khan, who has long hankered after his realm and will undoubtedly attack him one day as soon as he sees an opportunity to do so; for which reason Travancore currently treats the king of Cochin with more or less consideration.
Dutch transcription
17 te brengen, is D E: Comp: geduurig daar tussen ingekomen; die ordre observeerende is dit Rijk in zo veel deelen verdeelt ge„ „raakt, en daar door onbequaam geworden, zijne magtige vijanden te dwingen, in vroe„ „gere dagen heeft den Jrevancoorder en Sam„ „morijn onder niemand gestaan, nu den frevancoorder door zijne progressen een magtigen vorst is geworden, heeft Hij D'E: Comp: onder belofte van alles te observeeren, weeten te paaijen, waar door Hij kans siet de overige koningen onder zijn gehoorzaam„ „heid te brengen, dog wij geloven, dat Hij bin„ „nen korten DE: Comp: ook zal zoeken te onderbrengen, en dat Mij Haar Ed:e groote winsten zal doen geworden, twijffelen wij sterk, en als dan heeft men daar door alle affronten omtrend alles te ondergaan, en zo SE: Comp: de andere ook zodanig als aan Htem geschiet is, hadde begunstigt zoude DE Comp: grootere voordeelen en roem voor altijd bekomen, daar Haar Ed: immers hier bij geen schade te wagten heeft. de weldaden die Haar Ed: aan zijne oude bondgenoten bewijst, zal nimmer konnen vergeeten worden, maar alle het geene aan een magtigen koning werd gedaan zal immers, als Hij zijn doelwit zal hebben Remarques, door de mee„ ren Majores daar op ge„ maakt. hebben bereijkt, met ondank beloonen. Nu toen den Heer Commandeur, den Jrevan„ „coor op Mavelicaare heeft gaan ontmoeten zijn wij meede gegaan; gem: koning heeft met zijn welspreekende geest ons van wee„ „gens de goede verstandhouding verzekert dog wij hebben daar door, tot nog geen beter„ „schap omtrend onze zaken bespeurt, en wat bij die occagie is verhandelt, valt ons on„ „mogelijk te schrijven, dog het zij daar mee„ „de, zo het wil, men kan hem niet ver„ „trouwen, aangezien denzelven geen de min„ ste zugt en liefde voor zijnen even naasten heeft, speelende met grooten en kleijnen op zodanigen wijze als een kat met de muijs, zoekende niets anders als eijge win„ „sten en profijten, 't gunt wij Haar Ed: bekent maken, en wij zijn verzekert, dat zijne betragtinge niet anders en is dan om ons Rlijk om de wille van den Jambaan te verdeelen, en nazulx ook geschied te weesen alles onder Hem te brengen. En het is niet zonder geweest, dat voor de progressen van Jrevancoor 't zedert voorm: Contract in Nederland al bedugtinge gemaakt heeft, blijkens de ondervolgende periode, door de vergaderinge der Heeren seventhienen uijt Amsterdam na Batavia geschreeven, onder 19 onder dato den 13. october 1755. Het vreedens Contract, dat den Comman„ „der Cunes eijndelijk heeft gesloten met den koning van Jrevancoor, en waar over wij den zehrlaudeeren, hoopen wij dat ten voor„ „deele van de Maatschappij zal strekken, maar wanneer wij reflecteeren, op de am„ „bitieuze desseijnen van dien vorst en op het gedrag, dat Hij van tijd tot tijd zelfs niet opzigte tot de Comp: heeft gehouden, werden wij meer en meer versterkt, in de gedagten dat op gem: Radja niet veel staat is te maken, waaromme wij de Ministers nog „maals recommandeeren de onderneemin„ „gen van gem: vorst steeds gaade te slaan, en bij alle voorvallende gelegentheeden op Hunne hoede te zijn, ten eijnde nooijt be „waarheijd werde, het geene den koning van Cochim bij zijne missive aan UE: op dit respect heeft geschreeven. zomeede bij brief van den 4. 8ber: 1756. Met relatie tot den koning van Jrevan„ „coor, welkers progressen wij egter met gee „ne onverschillende oogen kunnen aanzien, steeds in bedugting blijvende, dat, zo gemel„ de vorst, de koningen van Cochim, Ber„ kencoer en Jekkencoer quam te over„ „meesteren, Hij een gevaarlijk nabuur voor DE: 6 waarom Crevancops geen„ maakt. deselfs ogengek omtrent den Cochimsen koning. D: E: Comp: zoude werden; wenschelijk is te der„ „halven dat de gecombineerde wapenen van gem: drie vorsten zo voorspoedig mogen zijn, dat den een door den ander in leugel kan werden gehouden, en die van Jrevancoor alzo gestuijt werde in de executie van zijne ambitieuse desseijnen, waar van Hij bereeds verscheijde blijken heeft gegeven, en die overzulks alle eplettentheijd vereijsschen. Men vraage niet, waarom hij in alles zo ge„ „lukkig geweest, zijnde, zijne Conquesten niet nog al verder uijtgebreijd en den Cochimer geheel onder gebragt heeft. Want dit zoude hij voorzeker gedaan hebben verdere progressen heeft ge„en dat heeft Hij ook nog voel voor goed in 't oog maar Jrevancoor is verre voor uijt ziende, en voor„ „zigtig; hij weet zeer wel, dat de Conservatie van zijn wingewesten zo veel beleijd als acquisitie ver„ „eijscht Hij legd op zijne luijmen, ziet de gelegent„ „heden af, laat ook zelden iets slippen, waar uijt Hij eenig voordeel kan haalen; tans is het voor al zijn zaak, zig maar stil te houden en te bewa„ „ren, wat Hij heeft, om de wille van den Nabab Raider Alichan, die al lange na zijn Rijk ge„ hunkert heeft, en Hem ongetwijffelt nog wel eens aanvallen zal, zo dra Hij daar toe maar kans ziet, en om welke reden frevancoor tegens„ woordig den koning van Cochim min of meer ont„ ziet
English
has to was matters the same sees, and has even completely concealed his displeasure against him, although he sufficiently holds the king of Cochim under his thumb, and would therefore also not like to see that another took anything from him, because he considers everything the Cochimer possesses as his own, which clearly appeared in the year 1770 during the dispute that we then had with the king of Cochim over the territory, behind which curtain Trevancoor at first played his role secretly, and in which he afterwards openly pretended to be arbiter and mediator, through which case the Company could have come into nasty embroilments if the affair had not been decided in time, as otherwise Trevancoor would have occupied and taken the disputed territory in the name of the Cochimer, which was all this prince was after, and for which he was lying in wait, in which case we would have had to decide the dispute concerning it not with the Cochimer, but with Trevancoor, regarding which I refer to that which was written about it to Batavia by separate letter of 4 March 1772. Besides this, Trevancoor has also had another trick to diminish the king of Cochim gradually without offending the Company, his defective pepper delivery to the Company namely by means of the Samorijn, when the latter had not yet been driven out of his kingdom, and which prince of old has been a bitter enemy of the kingdom of Cochim. For when the Samorijn (I will not now say by secret advice of Trevancoor) wanted to take this or that piece of land from the king of Cochim, Trevancoor pretended to allow such, but afterwards helped the Cochimer to retake those lands, but then retained the best lands for himself under the pretext of incurred expenses. It is true, according to the 4th article of the contract, he must deliver annually from his hereditary lands 3000 candyls of pepper at 65 ropias the candyl of 500 lb, and from his conquered lands 2000 candyls at 55 ropias the candyl, but with the fulfillment thereof it has up to now been only very defective; not a single year has he delivered the contracted quantity, always knowing how to make excuses of crop failure, smuggling, and similar pretexts, and delivering the pepper for considerably more money to the English, or selling it to others, or even sending it to Cormandel, giving us now more and then annoyance one has to get pepper; his friendship however necessary; wish that the king of Cochim were not so small. less, according as it suits him, and also according to how one knows how to deal with him. It is indeed a pity that for such a contract one does not at least get more pepper, and the zeal of a minister who resides here must sometimes be provoked when, in order to obtain some pepper, he must continually be in great distress with that prince, so that he well deserved to be held and compelled by means of force to the strict observance of the contract, and thus to the full delivery of the pepper promised therein. Yet as long as the Company persists in its present peaceful system, friendship with that prince is and remains of the utmost necessity. It were however to be wished that Trevancoor had not become so extraordinarily great and the king of Cochim so small as they are, in order to maintain the latter as a counterweight to the former. Indeed, no prince is more necessary and suited thereto than the king of Cochim. He is our very oldest ally and as it were rooted in us; his territory lies in sight of and practically under the cannon of our walls. He even shares the leases of the city having exposed himself for the well-being of the Company; such will have to be arranged in time; who the present king of Trevancoor is. with us; he has been faithful to the Company at the capture of Cochim, and even exposed himself almost to total ruin for our sake, so far that he was assaulted by the Portuguese, so that at that time he had already lost his palace, but was generously restored therein by the Company, and therefore publicly acknowledged the Company by contract as his protector. Besides this, he is our nearest neighbor, and the partition wall between us and Trivancoor. Yet times and circumstances may change so much that the necessity of this system would lapse; the proverb says, when the banks shift, one moves the beacons. This is a delicate article, and in this regard I refer to that which Their High Excellencies have written hither regarding this by separate letters of 1 October 1771 and 25 September 1772, and that which was written by me regarding it to Their High Excellencies by separate letters of 28 August 1777 and 24 April 1778. Now I proceed to the Malabar princes in particular, and thus first to the king of Trevancoor, whose realm is the southernmost of the four principal kingdoms which Malabar the
Dutch transcription
21. heeft, om was aaken denselven ziet, en zelfs zijn ongenoegen tegen Hem ten eenemaal ontvijnsd, schoon Hij den Cochimsen koning genoegzaam, onder den duijm heeft, en daarom ook niet gaarne zien zoude, dat een ander Hem iets ontnam, om dat Hij alles, wat de Cochimer heeft, als het zijne rekend, het geen in 't Jaar 1770. regt gebleeken is, bij het verschil dat wij toen met den koning van Cochim ge„ „had hebben over het grond gebiet, agter welke gar„ „dijn Jrevancoor, eerst hijmelijk zijn rol speelde, en waar in Hij naderhand, opentlijk preten„ deerde, schijdsman en mediateur te zijn, door welk geval, de Comp: in misselijke brouljerien zoude hebben konnen komen, indien de affaire, niet in tijds gedecideert was geworden, alzo anders frevancoor het questieus grond gebied op de naam van den Cochiender en bezet zoude genomen hebben, waarom het dezen vost maar te doen was, en waar toe sij op zijn luijmen lag, als wanneer wij het verschil daar over, niet met de Cochimer, maar met de frevan„ coor zouden hebben moeten decideeren, waar omtrend mij refereere aan het geene daar over na Batavia geschreeven is, bij aparte briev van den 4 Maart 1772. — Buijten des zo heeft Trevancoor nog een an„ der loopje gehad, om den Cochimsen koning gaan„ de weg klijnder te maken, zonder de Comp: voor het zijn gebrekkige peper leve„ rantie aan de Comp: het Hoofd te stooten, namentlijk door mid„ „del van den sammorijn, toen deze nog niet uijt zijn Rijk verdreven was, en welke vorst van ouds een bittere vijand van het Cochimse Rijk is geweest Want als de sammorijn /:ik wil nu niet zeggen door heijmelijke aanraadinge van Jre„ „vancoor:/ den koning van Cochim, het een of ander stuk land wilde afneemen, dan liet Jrevancoor zulks quan wijs toe, maar hielp den Cochimer dan naderhand om die Landen weder te herneemen, dog behield als dan onder de naam van gedane onkosten de beste landen voor zig zelven het is waar, volgens het 4=oe articul van het Con„ „tract moet Hij Jaarlijks uijt zijne Erflanden 3000. Candijlen peper, tegens 65. ropias het Candijl van 500. lb:, en uijt zijne geconquesteerde Landen 2000. Candijlen tegens 55. ropias het Candijl, leveren, dog met de voldoeninge daar van is het tot nog toe maar zeer gebrekkig geweest, geen een Jaar heeft hij de gecontracteerde quan„ „titeijd geleverd, weetende altoos, excepsies van mis„ „gelvas sluijkerije en diergelijke uijtvlugten te maa„ „ken, en de peper voor vrij meerder geld aan de Engelse te leeveren, of aan andere te verkoo„ „pens, of ook wel na Cormandel te zenden gevende ons dan eens, meer en dan eens min 23 ergarnisse die men heeft en peper te krijgen desselfs vriend schap ter noodsakelijk. winsch dat de Cochimse min, na maate het hem Convenieerd, en ook wel na maate men met hem weet omtegaan. is in der daad Jammer, dat men voor zo een Contract, ten minsten niet meer pe„ „per krijgt, en den ijver van een Minister die hier legt, moet zomtijds gaande worden, als hij om wat peper magtig te worden, met en dien vorst bij Continuatie is zeer kathalsen moet, zo dat Hij wel verdiende door midde„ len van geweld tot het stiptelijk onderhou„ „den van het Contract, en dus tot de volle leverantie van de daar bij beloofde peper, gehou den en gedwongen te werden. Dog zo lang de Compagnie bij Haar tegenswoor„ eg„ „dig pacisier sijsthema persisteerd, zo is en blijf de vriendschap met dien vorst van de uijtter„ „ste noodzakelijkheijd C Het was egter wel te wenschen dat Fre„ „ koning zo klein niet was. „vancoor zo ongemeen groot en de koning van Cochim zo klijn niet geworden waaren, als zij zijn, om den laetsten tot een even„ „wigt van den eersten te houden. Grouwens geen vorst is daar noodzakelijker en eijgener toe, als de koning van Cochim, Hij „ G is onze aller - oudste bondgenoot en genoegzaam in ons als g'irradiceerd, zijn gebied legd in 't gezigt en genoegzaam onder 't geschut van onze wallen, Hij deeld zelfs de pagten der stad als zig g'epponeert hebben„ de tot wel zijn van de Comp: zulx zal men met en tijd moeten zien te schikken: wis de tegenswoordige ko„ ning van Jrevancoor is. stad met ons, heeft de Comp: bij het inneemen van Cochim getrouw geweest, en zig zelfs bij na aan een totaale ruine om onzent wille g'expo„ „neerd, in zo verre, dat Hij door de Portugee„ „zen besprongen wierd, zo dat Hij te dier tijd zijn Paleijs al quijt was, dog door de Compag„ nie edelmoedig daar in hersteld wierd, en daar„ „om de Compagnie bij Contract publicq erkend heeft, als zijn Protecter, buijten des, zo is Hij„ onse naaste buurman, en de scheidsmuur tus„ „schen ons en Frivancoor egter kunnen de tijden en omstandigheeden zo zeer veranderen, dat de noodzakelijkheijd van dit Sijlthema zoude vervallen, het spreekwoord zegt, als de banken F verspoelen, verlegd men de bakens; dit is een Carticul delicaat en refereere mij ten dezen, aan het geen Haar Hoog Edelheedens, derwegens dit J. heen geschreeven hebben, bij apparte missiven van den 1ste october 1771. en 25: September 1772. , en ƒ het geen door mij derweegens aan Haar Hoog Edelheedens geschreven is bij apparte missiven van den 28. Augustus 1777. en 24. April 1778. Nu ga ik over tot de Mallabaarse vorsten, in ƒ 't bijzonder, en dus eerst tot den koning van Trevancoor wiens Rijk het zuijdelijk„ „delijkste van de vier Hoofd Rijken, die Mal„ „labaar de
English
25 his qualities, and what he has done to make [illegible] constitute Malabar; the present king is the nephew, or properly speaking the son of the sister of the sister, of that prince with whom the Company was last at war, and since which time it concluded the recent notorious treaty; for it is known that among the Malabar princes the sons of their sisters are crown princes, and not the sons of the princes themselves, because they are thus assured that the successors of the realm can at least to that extent not be outside the royal blood. He is not quite as enterprising and statesmanlike as his uncle, but on the other hand he has the shrewdest and most capable ministers, sufficiently trained in everything and capable of the most important negotiations; yet he himself directs the principal affairs, and takes and keeps knowledge of everything that is of any importance whatsoever. He is not of noble descent; but in order to elevate his lineage he had himself created noble, following the example of his uncle, who was the first to have himself ennobled, which among the Malabars, according to the force of the word with which they express it, is called being reborn, derived from the comical ceremony that the ennobled person must undergo, namely by passing through a large cow made of gold, after which the golden cow is broken to pieces and divided among the Tamboers or priests, and thus this king was also elevated to the nobility, yet with this difference, that the ceremonies performed for this king were much more detailed and punctilious than those of his uncle, whereby he was elevated to the nobility once and for all, not only for himself but also for his descendants, without his descendants needing to undergo the aforesaid ceremony. Furthermore, he is quite devout in his religion, which all Malabar princes preeminently are, hanging virtually on the lips of the priests; for although Travancore does not precisely reveal all his secrets to his priests, he nevertheless frequently consults with them, and I am very well assured that they even have quite a great deal of influence over him; which is why I once also attempted to corrupt one or the other with gifts, but here I found myself deceived, for they have so much revenue from temples and lands, to say nothing of continual extras, that five or six thousand rupees is not worth the trouble for them to expose themselves, much less to become unfaithful. His ministers or political servants are of three kinds: consisting of those with whom he consults, those who administer his finances, 27 The quality of the present prime minister. and those who, being placed everywhere in the country, govern the provinces; of all of whom, one is elevated in prestige above all the others, who is properly called Dalawa, but is no longer known under that name because, two Dalawas having recently died shortly after one another, they, according to their usual superstition, do not willingly accept that office under that name, but rather under the name of First Minister of State. It is he who was present at the Cochin Court, and here in the city, at the settlement of the dispute with the King of Cochin over the territory; but at that time he was not yet First Minister, as he was only elevated to that dignity in the year 1777, on the occasion when the previous First Minister died so suspiciously and suddenly, which case is found detailed in a separate letter written to Batavia on 28 August of the same year. This is not an unfair man of his kind; one does not have to deal with him specifically, except in extraordinary occurrences when a First Minister is dispatched; but because I, upon my arrival here, already knew this man and maintained friendship with him, of which letter it is to correspond with them, but with the chief pepper supplier one has the most to do, who is a brazen fellow. I also obtained the opportunity through this to correspond with him, since he became First Minister, much more familiarly than one would otherwise do with such a man; and through this one can settle various trifles that sometimes occur in the country by sending a single message to him, whereas otherwise one must continually have letters written to the native chiefs; and if that cannot help, one then needs to write to the king himself about it; and I would advise everyone who holds authority here always to make the acquaintance of the First Minister, which is easy to do by sending a small present now and then, and obliging him with trifles that he asks for. But the one with whom one has the most to do here is a certain Coomara Poela, who occupies one of the heaviest offices of the king's finances, having not only the management over the trade in Jaffnapatnam tobacco, but also over the entire pepper trade, by reason of which latter he is called by us the Chief Pepper Supplier. This is a cunning, brazen, and impudent man, but he is only so to the extent that one allows him to advance with his manner of proceeding, for according as one keeps him on a certain guard [illegible] how to [illegible] is.
Dutch transcription
25 desselfs hoedanigheeden. En wat Hij gedaan heeft maken/. „labaar uijtmaaken; de tegenswoordige koning is de seef, of eijgentlijk de zoon van de Zuster van de zaster, van dien vorst, waar meede de Comp: het laatste in oorlog geweest is, en 't zedert het Jongste berugte Contract geslooten heeft; /want het is bekend, dat onder de Mallabaarse vor„ „sten de zoons van Hunne zusters, kroon prinssen zijn, en niet de zoons van de vorsten zelve, om datze dus verzekerd zijn, dat de opvolgers van het Rijk dan ten minsten in zoo verre niet buijten het vorstelijk bloed konnen zijn / Hij is wel zo onderneemd en staat kundig niet, als zijn oom, dog daar en tegen heeft Hij de schrander„ „ste en bequaamste Ministers genoegzaam op alles afgerigt en bequaam tot de gewigtigste onderhandelinge, egter dirigeerd Hij zelds de voornaamste zaken, neemt en draagt ken„ nisse van alles, wat maar van eenig bilang is Hij is wel niet van het adelijk geslagt; dog „ om zijn geslagt hoger te heeft er zig toe laaten Creëëren, in navolging van zijn oom, die zig het eerst heeft laten veradelen, het geen by de Mallabaaren volgens de kragt van het woord, waar meede zij dat uijtdrukken genoemd word herboren te zijn, afgeleijd van het grappig Ceremonieel, dat de veradelde moet onder„ „gaan, namentlijk door een van goud gemaakte groote koe te passeeren, waar na de goude koe aan stukken geslagen en onder de Tamboer is of Pries„ „ters is tamelijk de voot ters verdeelt word, en dus is deze koning dan ook tot den adeldom verheven, egter met dit onderscheid, dat de Ceremonien bij dezen koning verrigt, veel omstandiger en preticuzer geweest zijn, als die van zijn oom, waar door hij niet alleen voor zig zelvs maar ook voor zijne na„ komelingen, nu eens voor al tot den adel ver„ heven is, zonder dat zijne nakomelingen het voorsch: Ceremonieel behorven te ondergaan. Voorts is hij Camelijk devoot in zijn gods=dienst„ het geen alle Mallabaarse vorsten bij uijtstek zijn, hangende genoegzaam van de lippen der Priesteren af, want schoon Jrevancoor wel juijst alle zijne geheijmen niet aan zijne Priesters ontdekt, zo Consulteert Hij egter dikmaals met mun, en ik ben zeer wel verzekerd, dat Hij selfs als vrij veel insluen„ tie op Hem hebben; waarom ik ook wel eens gebragt heb, den eenen of anderen niet geschen„ „ken te Corrumpeeren, dog hier vond ik mij bedrogen, want zij hebben zo veel revenuen van Jempels en Landerijen, geswijge van ge„ „duurige Extraatjes, dat een duijzend ropijen vijf of ses, voor Hun de moeite niet waard is, om zig te exponeeren, veel min ontrouw te worden. zijne Ministers of Politicque Bediendens, zijn driederlij; bestaande in de zulke, met welke „lij slaadpleegt, die zijn finanties administree„ ren 27 De hoedanigheid van de te„ nister „ren en die over al in het land geplaatst zijn„ „de, de povintien bestieren, van alle welke, een boven alle andere in aanzien verheeven is, die eijgentlijk genoemt word Dellawa, dog nu niet meer, onder dien naam bekend om dat er onlangs twee Dellawas kort agter elkander gestorven zijnde, zij volgens Hunne gewone superstitie, dat ampt op dien naam niet gaarne aanvaarden, maar wel onder de naam van Eersten staats Minister. Deze is het, die aan het Cochimse Hof, genswoordige staats-mi„ en hier in de stad present is geweest, bij het afdoen van het verschil met den koning van Cochim, over het grondgebied, dog toen was Hij nog geen Eerste Minister alzo Hij maar eerst Anno 1777. tot die waardigheijd verheeven is, bij gelegentheijd de voorige Eer „ste Minister zo suspect en subict overlee„ „den is, welk geval men omstandig bedeelt vind, bij na Batavia gesch: apparte missive van den 28. Augustus desselvden Jaars, deze is in zijn zoort geen onbillijk man; men heeft met Hem Juijst niet te doen, behalven in extra voorvallen, als wanneer een Eerste Mi„ „nisters afgezonden word, maar om dat ik dezen Man, met mijn komste hier al ge„ kend en met Hem de vriendschap onder„ „houden van wal vrief 't is met heur te Correspondeeren. maar met den hoofd peper meest te doen. dieg een brutaale knaap houden hadde, zo hebbe ik daar door ook gele„ „genheijd gekregen, om met Item 't zedert Hij Eer„ „ste Minister geworden is, wel gemeenkamer te Cor„ „respondeeren, als men anders met ze een Han en hier door kan doen kan men verscheijde klijnigheden, die zom„ „tijds in 't land voorvallen, door een enkelde bood„ „schap aan Item te zenden, afgedaan krijgen, daar men anders bij Continuatie aan de inlandse hoofden moet laten schrijven; en als dat niet helpen kan, dan aan den koning zelve daar over diend te schrijven, en ik zoude het ider een, die hier het gezag voerd, raaden, ons altoos met den Eersten Minister kennisse te maken, het geen gemakkelijk te doen is met nu en dan eens een prezentje te zenden, en Item te gerieven met klij„ „nigheeden daar Hij om vraagt. —. Dog de geen, waar meede men hier het meeste leverancier heeft mont te doen heeft, is eenen Coemara Poela, die een van de zwaarste bedieningen van 's konings finan„ ties bekleed, als hebbende niet alleen de Directie over den Mandel in Jaffanapatnamse Jabak, maar ook over de geheele Peper Handel, uijt hoofde„ van welk laatste Hij ons genoemd word de Hoofd Peper Leverancier. — Deze is een doortrapt, Brutaal en onbeschaamd Man, dog dat is hij ook, maar voor zo verre men sem met zijn manier van doen, laat advanceeren, want na maate men hem op een zeker hoede de T hoe om is.
English
what encounters one has had with him. what the manners of the Malabars are. how one must deal with him. knows how to keep a certain distance, in proportion to that, he is manageable. He also has many enemies at Court, yet knows how to maintain himself. I have not exactly had any particular reason to complain about him, although now and then I have had a bone to pick with him. Among the appendices of this, marked No. 1, is to be found a note kept by the junior merchant and first interpreter Van Jongeren of an incident that I, among others, had with him in the month of Janu: 1772, of which he was effectively the cause, since he had attempted to use violence regarding the sale of tobacco on our territory, or rather in a garden which, although situated almost completely within the king's land, nevertheless belongs in ownership to the Company, and is therefore also farmed out for the benefit of the Company, in which case one can see how that man must be treated. The Malabars are very tedious in their actions and speech, and so is this minister in particular, for with that they seek to divert someone from the subject. Therefore I have always received this minister very politely, but did not engage in much small talk with him, instead settling whatever was to be negotiated briefly and in few words; and when sometimes a serious word was spoken, ending the conversation with what service another agent of Trevancoor named Ananda Mallen performs here. qualities of the ministers of Trevancoor in general. Trevancoor's slowness in the delivery of pepper to the Company. to deliver, and also to send to Cormandel. a friendly countenance, and through this I have always kept him manageable; for since he can do quite a lot regarding the pepper delivery, one must also treat him accordingly, and even keep him as a friend. During my time he has already been dismissed from service twice, ostensibly to give me satisfaction, whenever I made so much commotion in case of a poor pepper delivery that the king, no longer being able to refute my complaints, threw the blame upon the pepper supplier, at which time the adversaries whom he has at Court are usually the first to advise the king to dismiss him from his service, just as he is now currently out of that service once again. Another servant with whom one has to deal almost daily is the king's so-called agent by the name of Ananda Mallen, who usually stays here as a lookout, pays attention to everything that goes on, receives supplies of cash or firearms against a receipt, and as often as he receives orders from the Court to propose something, then requests an audience, or also when one needs to speak with him, comes into the town after a preceding invitation, being a polite and manageable man, a Canarese by birth. Concerning the king and his ministers, I have in general found that they are not only shrewd, but also possess themselves quite well, are entirely master of their passions, and even know how to conceal dissatisfaction with a friendly smile, just as if they were not offended, and I have also been able to notice that they have a contempt for hasty and hot-tempered people; so that having the weakness of being somewhat hasty or hot-tempered, one should guard against that in their presence; yet I have also found at the same time that one does not need to be timid before them, but that it is even very good to address them seriously now and then and speak the truth bluntly. The principal matter that one actually has to deal with regarding Trevancoor concerns the pepper. I have already said before that according to the aforementioned contract he must deliver 3000 candyls from his hereditary lands at 65 rop: the candyl, and from his conquered lands 2000 candyls at 55 ropias, but that he seldom fulfills that, but delivers so much the more to the English, and transports much pepper, both by sea and by land, to Cormandel, for to have the arriving Jaffanapatnam tobacco brought. impossibility to prevent the transport of pepper to Cormandel. to Trevancoor it is promised to give 10 pepper passes, each of 100 candyls, if he fulfills the contract. but this has not been observed. remarkable quantities are transported to Cormandel, for which and for the money from it tobacco from Jaffanapatnam is brought back in passing, which he only permits in his land, and therefore with the special exclusion of other tobacco, on which, as he sets the price of it at will, he also makes a considerable amount of money. It was to be wished that the transport of that article to Cormandel could be prevented him, but we cannot do that, since he has the pepper that he cannot transport by sea to Cormandel carried inland through the country with pack-oxen. In the contract it is actually stipulated that to His Highness after the delivery, NB: of the full quantity, for every 300 candyls a pass shall be given, on which he may then transport 100 candyls of pepper to the South, which amounts to ten passes on the 3000 candyls from his hereditary lands. Yet one has usually already given him those ten passes before the delivery, whether he had delivered his full quantity the year before or not; yes, what is more, even renewed passes that had expired, or rather of which he had not been able to make use in the previous year, to which they are already completely accustomed and
Dutch transcription
wat Rencontres men met„ hem gehad heeft. hoedanig de manieren van de Mallabaaren zijn hoedanig men met Hems omgaan moet. zeker distantie weet te houdens, na maate van dien, is Hij dan ook Handelbaar, ook heet Mij veel vijanden aan het Hof, dog weet zig wenwel staande te houden; ik hebbe Juijst geen extra re den van klagen over Hem gehad, schoon ik nu en dan wel eens een eijtje met Iem te pellen gehad heb; onder de bijlagen dezes, gem„t N:o 1. — is te vinden een gehoude aanteekeninge, door den onderkoopman en Eersten Tolk van Jongeren, van een geval, dat ik onder andere in de maand Janu: 1772. met Hem gehad hebbe, waar van olij effectief oorzaak was, alzo Hij geprobeerd had, om omtrent den verkoop van Tabak, ge„ weld, te gebruijken op ons grond gebied, of eijgent„ „lijk in een tuijn, die schoon genoegzaam ronds, „om in 's koningsland legt, egter de Compagnie in eijgendom toebehoort, en dus ook ten voordeele van de Comp: verpagt word, bij welk geval men zien kan, hoe die Aan moet behandeld worden. de Mallabaaren zijn zeer langdraadig in Hun doen en spreeken, en zo is deze Minister in 't bijzonder, want daar meede zoekense iemand van den text aftelijden; daarom hebbe ik dezen Minister altoos, zeer vriendelijk ontvangen, dog niet veel morgenspraak met hem gehouden maar het geen er te verhandelen was, kort en in wijnig woorden afgedaan; en als 'er zomtijds een ernstig woordje gesprooken was, het gesprek met 29 5 wat voor dienst een ander Agent van Jrevancoor gen„t met een vriendelijk gezigt ge-eijndigt, en hier door hebbe ik Hem altoos handelbaar gehouden; want dewijl Hij nog al viel omtrend de peper Leverantie kan doen, zo diend men Hem ook daar na te behandelen, en zelvs tot vriend te houden: geduurende mijn tijd, is Hij al twee„ „maalen uijt dienst gesteld, om mij, quans-wijs satisfactie te geven, wanneer ik in Cas van een geringe peper leverantie, zo veel beweeginge maakte, dat de koning mijne doleantiën niet verder ontleggen kunnende, dan de schuld op den peper leverancier wierp, als wanneer zijn Anthagonasten, dewelke Hij aan 't Hof heeft doorgaans de eerste zijn, om den koning aante„ „raaden, Hem uijt zijn dienst te stellen, gelijk Hij dan nu thans al weder buijten dien dienst is, Een ander Bediende, met wien, men genoeg„ manda Mallen hier ver„zaam dagelijks te doen heeft, is 's konings zo ge„ „naamde Agent in naame Ananda Mallen, die doorgaans zig hier ophoud, als een kijk - in- de -post, agt geeft op alles wat der omgaat, ver„ „strekkinge van Contant of geweiren op quitantie leverant ontvangt en zo dikmaals Hij ordres van het Hof krijgt, om iets voortedragen, als dan au„ „dientie laat verzoeken, of ook wel wanneer men Hem te spreeken heeft, na voor afgega„ ne invitatie in de stad komt, zijnde een hups en handelbaar Man, een Cannarijn van de te geboorte regt. reva aan de dog de het alg nisters hoedanig 31. hoedanigheeden van de Mi„ nisters van Trevancoor in het algemeen. delt zijn. Trevancoors traagheijd in de leverantie van de peper aan de Comp: te leveren, en ook na CCorman„ del te versenden. geboorte Nopens de koning en desselvs Ministers, heb„ be in 't algemeen ondervonden dat ze niet alleen schrander zijn, maar ook zig zelfs ta„ „melijk wel bezitten, ten eenemaal meester van Hunne driften zijn, en zelfs kunne onver„ „genoegtheijd weeten te verbergen, met een vriende„ „lijke grimlag, even als of ze niet gestoost waa„ „ren, en ik hebbe ook kunnen bemerken dat ze een veragtinge hebben voorhaastige en oplopende lieden; zo dat men de zwakheijd hebbende wat haastig of oploopende te zijn, zig daar van in Hunne tegenwoordigheijd diende te wagten; dog en hoe te willen gekan, ik hebbe ook teffens bevonden, dat men voor Hun niet behoeft geretireert te zijn, maar dat het zelfs zeer goet is, duen nu en dan eens ernstig toetespreeken en voor de vuijst weg, de waar„ „heijd te zeggen. Het voornaamste dat men eijgentlijk met Trevancoor te doen heeft, is om de Peper. Jk hebbe hier vooren reets gezegt, dat Hij vol„ „gens voorsch: Contract moet leveren 3000. Can„ „dijlen uijt zijne erflanden, tegens 65. rop: 't Can„ „dijl, en uijt zijne geconquesteerde Landen 2000. Candijlen tegens 55. ropias, dog dat Hij zel„ „den daar aan voldoet, maar zo veel te meer dog is grager aan de Encelse die leverd, aan de Engelse, en veel peper, zo over zee als over land, na Cormandel vervoert, want het komende Jafanapatnamse tabak te laten brengen. enmogelijkheijd om den vervper van peper na Cor„ mandel te belellen. aan Crevancoor is beloofd land: te geven, als hij aan 't Contract voldoed. dog dit is niet g'observeerd. het is niet te zeggen aanmerkelijke quantiteij„ „ten na Cormandel vervoert worden, voor welke en voor het geld daar van geld empassant van Jaffanapatnam Tabak te rug gebragt word, die Hij alleen in zijn land maar permitteerd, en derhalven met speciaale uijtsluijtinge van andere Tabak, waar op Hij als de prijs daar van na believen stellende, ook Considerabel veel geld wind Het was te wenschen, dat Hem de vervoer van dien Corl na Cormandel kon belet wor„ den, dog dat kunnen we niet doen, alzo Hij de peper, die Hij over zee na Cormandel niet kan vervoeren, met draag-ossen binnen door het Land, laat vervoeren Bij het Contract staat eijgentlijk bedongen, 10. peper passen ider van 100. dat aan zijn Ho„t na de leverantie NB: van de volle quantiteijd, op ider 300. Candijlen een pas zal gegeven worden, waar op Hij dan 100. Candijlen Peper na de Zuijd mag vervoeren, het geen op de 3000. Candijlen uijt zijn Erflanden, thien pas„ „sen uijtmaakt Dog men heeft hem die thien passen doorgaans voor de Leverantie al gegeven, het zij Hij het Jaar bevoorens, zijn volle quantiteijt gelevert had, of niet, ja wat meer is, zilvs passen ver„ nieuwd, die verjaard waaren, of eijgentlijk waar van Hij in 't voorigsjaar geen gebruijk had kon„ maken, en waar aan zij al ten eenemaal en gewend
English
and has tended to the considerable disadvantage of the Company. For in this manner he first transports as much pepper overland to Cormandel and on his passes as he possibly can; subsequently he delivers to the English their contingent for 80 rop:s the Candijl, not to mention that which he delivers to the Danes at Colletje also for much more, or even sells there to others for an even higher price; and then the Company gets the surplus, which in case of unseasonable rain or drought, causing crop failure, yields a meager delivery. And yet he was already so accustomed to it that he annually sent us his ten pepper passes precisely before the delivery begins. One has indeed made His Highness understand, from time to time, both by letters and by conversations with his Ministers, that he had to deliver pepper first, and could otherwise get no passes. On the 5th of March Anno 1772 I wrote among other things to His Highness about this for the first time as follows: For I hesitated for a long time whether to demand back as many pepper passes from last year as less pepper had been delivered, or also not to give any new pepper passes this year before the deficient quantity on the last delivery was delivered. Indeed, I even deliberated whether not to grant any passes in advance at all anymore, but to have a pepper pass issued for every 300 Candijlen after they have first been delivered, and to send a few passes in stock to Porca and Calicoilan for that purpose, in order to give a pass de facto each time upon the delivery of every 300 Candijlen. However, Camara Poela has very strongly requested me not to do so, under solemn promise and costly assurances that now not only the 3000 Candijlen of pepper in the south, but also the deficient amount of last year would be delivered without any failure; so that I have allowed myself to be persuaded again, and thus, in the firm trust that henceforth nothing more will be lacking, I have issued the requested pepper passes. However, he did not care about this, as he did indeed answer the letter in which I wrote that, but did not even touch upon that passage. To what extent one may now insist upon this and push it is to be seen in the separate missive of Their High Noble Lordships of the 1st of October 1771, wherein Their High Noble Lordships have expressed themselves circumstantially regarding this, which ought to be kept secret. Nevertheless, I have now for several years, with gentle persuasion and with the king's full consent, given only 6 and at most 8 passes in proportion as the delivery had been meager, to the extent that His Highness, after a meager pepper delivery, does not even dare to demand 10 pepper passes anymore, but adjusts his demand himself according to his delivery; however, I have entirely abolished the renewal of the old passes. And although Trevancoor is indeed very negligent in pepper, one must nevertheless continually insist strongly upon it as something that must not weary us; indeed, that article may well be negotiated and pursued so earnestly that His Highness becomes somewhat ashamed or embarrassed, as can be seen in the letters written to Batavia, especially those of the 25th of March 1773, 28th of March 1774, 1st of January and 18th of November 1775, and 24th of April 1778. Meanwhile, virtually nothing, at least very little, comes of the 2000 Candijlen of pepper from his conquered lands. Trevancoor appeals in this matter to the clause in the 4th and 6th articles of the Contract, namely that he must deliver those 2000 Candijlen not only from his already conquered lands, but also from those lands which he might still conquer; that his conquered lands do not produce so much pepper, and that he has had no opportunity yet to conquer further lands to the north; that if he had been able or allowed to bring the Cochin and Samorijn realms under his dominions, he would then be able to deliver more pepper; that he has not been able to subjugate the Samorijn realm so easily without first bringing the Cochin realm under his power, because this latter lies between him and the Samorijn realm, and that he, out of respect for the Company, has spared the Cochin realm until now and leaves it in that state in which it is. However, those are merely chicane, for one knows what fertile and rich pepper lands he already possessed before the Contract, but especially which he first conquered thereafter; besides that the king of Cochin must now also deliver the pepper that still yields in his country to Trevancoor, so that he presently has all the pepper that grows in the entire Cochin realm, and he alone can well deliver the full 5000 Candijlen from his conquered lands. Therefore one must not let this slip, but
Dutch transcription
33 33 en heeft tot merkelijk na„ „ken heeft getragt om na passen aftelangen. gewend was. Dit is zeer ten nadeele van onze leverantie deel van de Comp: gestrekt want dus vervoert Hij eerst zo veel peper na Cormandel overland en op zijne passen als Hij maar kan, vervolgens leverd hij aan de Engelse hun Contingent voor 80. rop:s het Can„ „dijl, gezwijge van het geen Hij aan de Deenen te Colletje ook voor veel meer leverd, of daar wel aan andere voor nog al hooger prijs ver„ „koopt, en dan krijgt de Comp: het overschot, het geen bij ontijdige regen of droogte (waar door misgewas veroorzaakt word:/ een geringe Leve„ rantie geeft En evenwel was Hij daar reets zodanig aangewend, dat Hij Jaarlijks precis voor dat de leverantie begind, ons zijn thien peper passen zond. Men heeft zijn Hoogh„t wel eens en ander„ sato 'er peper geleverd word, maal, zo door brieven als door gesprekken met zijne Ministers doen begrijpen, dat Hij eerst peper moest leveren, en anders geen passen krij„ „gen kan. Den 5. Maart A:o 1772. hebbe ik onder andere aan zijn Hoogheijd daar over voor de eerstemaal geschreeven als volgt. Want ik stond lange in bedenkinge, om zo veel peper passen van verleeden Jaar te rug te eijsschen, als er minder peper geleverd was, dog dit is niet gelukt. ordre van Hun Hoog Edel„ heed:s daar omtrent. of ook wel dit Jaar geene nieuwe peper pas„ „sen te geven, voor dat de manqueerende quan„ „titeijd op de laatste leverantie geleverd was, Ja selvs stond ik in beraad, om in 't geheel geen passen meer voor uijt te verleenen, maar voor ider 300. Candijlen, na dat ze eerst ge„ leverd zijn, een peper pas te laten afgeven, en daar toe eenige passen in voorraad na Porca en Calicoilan te zenden, om telkens bij de afleveringe van ider 300: Candijlen, de facto een pas te geven, dog Camara Poela heeft mij zeer sterk verzogt om tog zulks niet te doen, onder plegtige belofte en duure verzekeringen, dat nu niet al„ „leen om de zuijd de 3000: Candijlen peper, maar ook de manqueerende van verleede Jaar, zonder eenig manquement zouden geleverd worden, zo dat ik mij weder heb„ „be laaten bepraaten; en dus hebbe ik dan ook in dat vast vertrouwen, dat er voor„ „taan niets meer aan manqueeren zal, de verzogte peper passen afgeven. Dog hij kreunde zig daar niet aan, alzo Hij de briev, waar bij ik, dat schreef wel beantwoord, dog die periode niet eens aanroerde. Jn hoe verre men nu daar op staan en zulks porisseeren mag, is te zien bij aparte missive van Haar Hoog Edelheedens van den 1. 8ber: 1771 35 op hoedanige wijza men het lans schikt. En hoe men met frevan„ te krijgen. Geapties die hij voorwend om de beloofde 2000. land: pe„ der niet te leveren. 1771. , waar bij Hoogst Dezelve zig derwegens omstandig verklaart hebben; het geen secreet dient gehouden te worden. Egter hebbe nu al verscheijde Jaaren met een zoet lijntje en met 's konings volle bewilligin„ „ge maar 6. en uijtterlijk 8. passen gegeven na maate de leverantie gering was geweest, in zo verre dat zijn Hoogh:t na een magere peper le„ verantie zelvs geen 10. peper passen meer durft eijsschen, maar zijn eijsch zelvs schikt, na zijn leverantie, dog het vernieuwen van de oude peper, hebbe ten eenemaal afgeschaft. En schoon frevanloor wel zeer nalatig in voorleven moet op peper de peper is, zo diend men egter bij Continuatie sterk daar op aantedringen, als iets, dat ons niet verveelen moet, ja dat articul mag wel zo ernstig, getracteerd en gedreeven worden, dat zijn Hoogh„t of eenigzints beschaamd of verleegen word, gelijk dat te zien is, bij de brieven na Batavia geschreven inzonderheijd bij die van den 25. Maart 1773. , 28: Maart 1774., 1: Janu„ arij en 18 November 1775. en 24. April 1778. — Jntusschen komt er van de 2000. Candelijn pe„ „per uijt zijne geconquesteerde Landen genoeg„ „zaam niets, ten minsten zeer wijnig; frevan„ coor beroept zig ten deezen op de Clauzule bij het 4=de en 6=de articul van het Contract, na„ mentlijk, dat Hij die 2000. Candijlen leveren moet dewelke niet aannee„ melijk zijn. moet, niet alleen uijt zijne reeds geconques„ „treerde landen, maar ook uijt die landen, dewelke hij nog mogt Conquesteeren; dat zijne geconquistreerde Landen zo veel peper niet uijt„ „leeveren en dat Hij nog geen geleegentheijd ge had heeft, verdere Landen om de noord te Con„ questeeren; dat als Hij het Cochimse en Sam„ morijnse Rijk onder zijne staten had konnen of mogen brengen, hij dan meer peper zoude kunnen leveren, dat Hij het Tammorijnse zo gemakkelijk niet heeft kunnen onder brengen, zonder het Cochimse eerst onder zijne magt te brengen, om dat dit laatste, tus„ „sen Item in het sammorijnse legd, en dat Hij het Cochimse Rijk, tot als nog, ten res„ „pecte van de Comp:s spaart en in dien staat laat, waar in het Dog dat zijn maar Chicaanen, want men weet, welke vrugtbaare en rijke peper-landen Hij voor het Contract al gehad, dog voornament„ lijk, welke Hij daar na eerst geconquesteerd heeft behalven dat de koning van Cochim de peper, die in zijn land nog vald, nu aan Jrevancoor ook moet leveren; zo dat Hij tans al de peper heeft, die in 't geheele Cochimse rijk groeijd, en „lij alleen uijt zijne geconquesteerde Landen wel de volle 5000. Candijlen leveren kan. Derhalven moet men dit niet laten slippen maar de
English
37 but he must persistently be held to the fulfillment of the 5000 Candyls. What he has already delivered of those 2000 Candyls. One has sometimes thought of promising more for the northern pepper, but refrained from it because of bad consequences. but constantly renew it, so that he may not think that he can suffice only with 3000 Candyls from his hereditary lands, and one can thus still always form a claim on the successively less delivered quantities of 5000 Candyls. It is true, he has now and then annually delivered some of those 2000 Candyls at Cranganoor for 55 ropias the Candyl, but that is so little that since the Contract, calculated on average, it has amounted to roughly 73 Candyls yearly, because the pepper that he collects on that side, he has transported to his warehouses in the south, without that transport to the South being able to be prevented by us. And therefore I have sometimes hit upon the thought whether it would not be better to pay him also just 65 ropias for it, provided he then also delivers the full 3000 Candyls in the south and these 2000 Candyls net in the north. Yet this he might well want to promise and in this perhaps keep his word the first or at the latest the second year, but afterward bring his delivery again to the old footing; besides, I am afraid that this would only make a breach in the Contract, and gradually give him cause Means proposed by the former commander to force Trevancore to the delivering of more pepper, which was not embraced by Their High Nobilities. to ask more money for the pepper from his hereditary lands as well, since the slightest increase in price, in my opinion, as long as one remains with the present system, is all too dangerous, and would only open a door for him to demand by degrees more and more as much as he gets from the English; for it goes with this prince as the proverb says, that if one gives him a finger, he then quickly seizes or wants to have the whole hand; and what then would we have of the Contract, to say nothing of the burdens that we must bear here above others, if we did not have the pepper cheaper than others. My predecessor indeed suggested a means to force Trevancore to a better pepper delivery, at least to make him see that he can also do the Company this pleasure, namely, to prevent him then from purchasing tobacco at Jaffanapatnam, which he absolutely must have and cannot well do without in his land, even if the Company were to have that tobacco bought up at Jaffanapatnam and sent elsewhere, or even let it spoil. On this Their High Nobilities have not declared themselves, possibly out of fear that 39 For the Travancore pepper that is sold on Coromandel, that prince has Jaffanapatnam tobacco brought here. One must try once whether His Highness would want to transfer that pepper to the Company for Jaffanapatnam tobacco. that this might sometimes cause estrangement between us and Trevancore, or possibly also because by the execution of that proposal, the lease of the export of tobacco at Jaffanapatnam would fall; at least I think that not only the tobacco lease, but also the trade in tobacco at Jaffanapatnam would be very much harmed by it; otherwise there is also something else that likewise has its objections. It is known that Trevancore, on its passes, is accustomed to send pepper annually by native vessels to the Coast of Coromandel; the pepper is sold there according to the market for high prices, and the king's factors spend the money that they receive for it on Jaffanapatnam tobacco, which they buy up on the return journey at Jaffanapatnam, and charge at 16 pagodas for the three hundred pounds, which is 23, 33, or 45 per cento more than the tobacco usually costs at Jaffanapatnam if it is taken firsthand, for unless I am mistaken, the first sort costs there 13, the second 12, and the third 11 pagodas the 300 lb. Thus one could well try whether His Highness might not be persuaded to deliver to the Company the pepper which he is accustomed to send annually to Coromandel, with the promise that How to arrange it at Jaffanapatnam, and what profit results from it. that we will also pay him for that pepper, not with cash, but actually in Jaffanapatnam tobacco, in such a manner that he obtains just as much tobacco for it as at present, and thus can conduct this trade with an equal profit and at the same time with less danger and trouble. For this purpose now, the Company would need to buy all the tobacco that Jaffanapatnam produces, yet leave so much to the Ceylon traders as is consumed on the island itself. Now when at Jaffanapatnam as much were paid for that tobacco as the planters are accustomed to make for their tobacco, and subsequently taken by the Company for a proper price, provided the ordinary toll were paid to the tobacco lessee of Jaffanapatnam (whereby Jaffanapatnam would then not be harmed, as little with relation to the tobacco lease as to the livelihood of the inhabitants), then that pepper which one acquires by this way, besides the advantage that would thereby be brought to the Cochin trade, could still be sold here at least, if not with 20, at least with 15 percent clear profit. The transport from Ceylon hither
Dutch transcription
37 maar hij moet bij aanhou dentheijd aangehouden wer„ den tot de voldoening van de 5000. Candijlen. wat hij al gelevert heeft van die 2000 / Candijlen. Men heeft wel eens gedagt om voor de noordse peper meer te belooven dog om slegte ge„ volgen daar van afgezien maar telkens renoveeren, op dat Hij niet denken moge, dat Hij alleen met 3000. Candijlen uijt zijn Erflanden volstaan kan, en men dus op de successive minder geleverde quantiteijten van 5000. —. Candijlen nog altoos pretentie formeeren kan. 'T is waar, Hij heeft nu en dan Jaarlijks wel iets van die 2000. Candijlen op Cranganoor voor 55. ropias 't Candijl gelevert maar dat is zo wijnig, dat het zedert het Contract, door el„ kander gerekent Jaarl: r„m 73. Candijlen bedraa„ „gen heeft, want de peper die Hij aan die kant insamelt, laat hij na zijne pakhuijzen om de zuijd voeren, zonder dat Hem dien ver„ voer na de Zuijd, door ons kan betet worden. En daarom ben ik wel eens op die gedagten gevallen of het niet beter zoude zijn, htem ook maar 65. rop:s daar voor te betaalen, mits Hij dan ook de volle 3000. Candijlen om de zuijd en deze 2000. Candijlen netto om de noord levere. Dog dit zoude Hij mogelijk wel willen beloven en daar in misschien het eerste of uijtterlijk het tweede Jaar, zijn woord houden, maar nader„ „hand zijn leverantie alweder op den ouden voet brengen, buijten des zo ben ik bedugt; dat zulks maar een inbreuk in het Contract zoude maken, en Item ongevoelig aantijdinge geven middel door de voorige ge„ bieder voorgeslagen om fre„ van coor te noodzaken tot het geen bij Hun Hoog Edel„ heed:s niet is g'amplecteert. geven, om voor de peper uijt zijn erflanden, dan ook weder meer geld te vragen, dewijl de geringste vermeerdering in de prijs na mijn gedagten /zo lange men bij het present Tijsthe„ „ma blijvd. / al te gevaarlijk is, en voor Item maar een opendeur zoude stellen, om allengs„ kens meer en meer zo veel te eijsschen als Hij van de Engelse krijgt, want het gaat met dezen vorst, gelijk het spreekwoort zegt dat als men hem den vinger geeft, Hij dan al schielijk de geheele hand grijpt, of hebben wild, en wat zouden wij tog dan aan het Con„ „tract hebben " geswijge van de Lasten, die wij hier boven andere moeten dragen, indien wij de peper niet goedkoper als andere hadden. Mijn Antecesseur heeft wel een middel aan de hand gegeven, om frevancoor te noodzaken het leveren van meerder peper tot eene betere peper Leverantie, ten minsten (niet, geheel missen of dat de Comp: ook om Hem te doen zien, dat Hij de Comp: ook„ wel dit klaijzier kan doen, namentlijk, om Iem dan den inkoop van Tabak te Jassana„ „patnam te beletten, die Hij tog absolut hebben moet, en in zijn land niet wel missen kan, al zoude de Comp: die Jabak te Jassanapatnam laten opkopen, en dit heen zenden, of ook wel laten bederven Hier op hebben Haar Hoog Edelheedens zig niet verklaard, mogelijk uijt bedugtinge, dat 39 voor de fravancoorse peper die op Cormandel werd ver„ nase tabak hier brengen Men, moet eens probeeren of sijn Ho„t die peper aan de Comp: londe willen over doen voor assanase tabak. dat dit zomtijds verwijderinge tusschen ons en Trevancoor zoude veroorzaaken, of mogelijk ook wel om dat door de uijtvoeringe van dien voorstel, de pagt van den uitvoer der Jabak te Jaffanapatnam daalen zoude, ten minsten ik denke dat niet alleen de Jabakspagt, maar ook den Handel in de Tabak te Jaffanapat nam, daar door zeer zoude benadeeld worden; anders is 'er ook nog wel iets, dat almeede zijne bedenkinge heeft Het is bekent, dat Jrevancoor op zijn passen kogt, laat dien vorst Jassana per inlandse vaartuijgen, Jaarlijks peper na de Cust van Cormandel gewoon is te zenden, de„ Peper word daar, volgens de markt voor Hooge prijzen verkogt en 's konings factoors betalen het geld, datze daar voor ontvangen in Jafsana„ „palnamse Tabak, die ze in het weder keeren te Jaffanapatnam op doen, en tegen 16. pagooden de drie hondert ponden in reekening bren„ gen het geen 23. , 33. of 45. p„r C=to meerder is als de Jabak op Jafsanapatnam gewoonlijk kost indien te uijt de eerste hand genomen word, want zo ik niet beter weet, kost daar de eerste zoort 13. , de tweede 12: en de derde 11. pagooden de 300. lb: Dus zoude men wel kunnen beproeven zijn Mo:t niet te beweegen zij, om de peper, welke Hij gewoon is Jaarlijks na Cormandel te zenden aan de Comp: te leveren, met belofte, dat Hoedanig, het op Jassana te schikken en wat voordeel daar uijt voort dat wij hem die peper ook zullen betalen niet met Contant maar eijgentlijk in Jaffana„ patnamse Tabak, op zodanige wijze dat Hij daar voor even, zo veel tabak erlange, als tans„ in dus deze Handel met een gelijk voordeel en teffens met minder gevaar en moeijte drijven kan, Hier toe nu zoude de Comp: alle de Tabak die Jaffanapatnam uijtlevert, dienen te kopen, dog aan de Ceijlonse Mandelaaren zo veel over„ „delaaten als op het Eijland zelve gesleeten word. Wanneer nu te Jaffanapatnam voor die Tabak zo veel betaald werd, als de aanplanters voor hunne Tabak gewoon zijn te maken, en vervolgens door de Comp: voor een ordentelijke prijs genomen, mits den Tabaks pagter van Jaffanapatnam, de ordinaire thol betaald wer„ „ze (waar door Jaffanapatnam dan niet be„ „nadeeld zoude worden, zo min met relatie tot de Jabaks pagt, als tot het bestaan der ingeteetenen / dan zou die peper, die men langs dezen weg meester word behalven het voordeel dat daar door, den Cochimsen Han„ „del zoude worden toegebragt, nog ten min„ „sten zo al niet met 20. ten minsten met 15. percento zuijver advans hier kunnen ver„ kogt, worden. Het Transport van Ceijlon na her„ waarts
English
will be able to transport, and what prospects one may have from it. Yet it is uncertain whether Travancore will agree to it. How to bring the tobacco to Cochin would not noticeably burden this tobacco either, since it could be transported in time from Jaffnapatnam, if not with the Company's sloops then with native vessels, to Colombo, and brought from there to here without any expenses by the ships or vessels that usually arrive here yearly mostly in ballast to collect pepper. At least, if all the Jaffnapatnam tobacco were thus delivered to the Company, and all that Ceylon itself does not consume had to pass through our hands here, then we would always have it in our power to hold Travancore to the delivery of pepper by means of this. And as soon as the Company obtains much pepper by means of this tobacco in the aforementioned manner, then so much more pepper could also be sold here, very much trade brought over to Cochin, and thereby the improvement of the Company's trade and state on the Malabar simultaneously worked out. Yet this will possibly also have its counter-arguments; for example, that Travancore is too crafty not to understand that he would then lose the upper hand, and that this might only cause distrust with him. It is nevertheless a project that one can keep in reserve as a matter for further consideration. And thus proceeding on the present footing, it is best continually to urge His Highness strongly for the pepper delivery and seriously demonstrate the insignificance thereof; indeed, now and then to tell him the plain truth; to promise nothing that one cannot do, but to refuse such with discretion and by way of persuasion; yet sacredly to fulfill what has been promised; to push nothing that one cannot maintain; furthermore, to please this prince in other respects as much as possible, to maintain the friendship, and to keep the correspondence lively both through letters and messages; according to our obligation by contract, now and then to supply some firearms and similar items; and when he requests money, to make advances to his satisfaction as much as possible in proportion to the delivery, provided everything is settled on the pepper account. Regarding the advances, one must however be cautious and, in case of excessive demands, divert him from them in a suitable manner, without however upsetting him or causing the pepper delivery to come to a standstill; regarding which one must act according to the findings of times, affairs, and circumstances; just as I have not yet settled a single pepper account with him without him having, instead of a debit, a pretty little sum to his credit each time, which was then handed over to him, as can be seen in further detail from the annual settlements that are inserted in the successive Resolutions. Yet above all, it is necessary that one settle accounts with him annually, because otherwise one year simply runs into the other and confusion is caused thereby. Finally, I can still say of this prince that, however bold and enterprising he is, he has nevertheless not yet cast off all respect for the Company, but on the contrary, still respects the Company well. Travancore is not so formidable and unmanageable as he is sometimes depicted, and when the Nawab Hyder Ali Khan attacked our possessions and wanted to penetrate further, I came to know Travancore even better in that matter, and saw that he is not the man he was made out to be; and I have also experienced that he is not at all unmanageable. It is true, he is bold and occasionally tests how far the Company's indulgence goes, yet if one only shows him the teeth now and then, he will not push his boldness too far; for if he did not greatly respect the Company, he would not have insisted so strongly during the making of the latest contract and stipulated almost as an absolute condition that the Company should not obstruct him in subduing the remaining Malabar princes; at least as long as we do not support a bad cause, do not insult him first, or give no cause for bitterness on our side, I do not believe that he will dare to break with the Company. He knows by experience that the Dutch are the most discreet people with whom he has ever had to deal; he is also prudent enough to keep us as a counterweight against the English, and why in any case should the Company insult him first? The Company has a good name, and that it should also maintain. Travancore wants to be flattered a little, and that can easily be done; it costs no money, and is something inherent to many people, but especially to the Malabar princes. Yet
Dutch transcription
41 zal kunnen transporteeren. en wat voor uijt zig men van hebben kan. dogt is onzeker of Jrevan„ door daar aan zal willen bij hoe men de tabak na Cochim,„ waarts zoude deze Talak ook niet mer„ kelijk beswaaren, door dien ze van Jaffana„ patnam zo al niet met 'sComp:s Chialoupen „met inlandse vaartuijgen, in tijds na Colom„ „bo vervoert, en door de schepen of vaartuij„ gen, die tog hier jaarlijks meest ballast scheeps komen, om peper te haalen, van daar zonder eenige onkosten, herwaarts zoude kunnen gebragt werden. sen minsten, indien dus alle de Jaffanapat, daar „namse Jabak aan de Comp: geleverd word, en al wat Ceijlon zelvs niet slijt, hier onze handen passeeren moest, dan zouden wij het altoos in onze magt hebben, om Tre„ „vancoor hier mede tot de leverantie van peper te houden En zo dra de Comp: nu door middel van deze Tabak op voorsch: wijze, veel peper bekomt zo zoude dan ook hier zo veel temeer pe„ „per kunnen verkogt, zeer veel Handel na Cochim overgebragt, en daar door de ver„ „betering van 's Comp:s Handel en staat op de Mallabaar leffens uijtgewerkt worden. Dog dit zal mogelijk ook al zijne Contra bedenkinge hebben; bij voorbeeld, dat Trevan„ coor te doorslepen is, om niet te begrijpen dat Hij als dan het hegt uijt de handen quijt is, en dat dit mogelijk maar een wantrouwen „ten. wijze hoe men met fre„ vancoor leven moet. En spaarsaam, zijn en voor uijt verstrekking wantrouwen bij Hem zoude veroorzaken. Het is egter een project, dat men in re„ serve kan houden, als een articul van nade„ re overweeginge En dus op den presenten voet voortgaande is het best, maar bij Continuatie sterk, op de peper leverantie bij zijn Ho„t aantedringen en de geringheijd daar van serieuslijk te ver„ toonen, ja nu en dan Hem eens de ronde waarheijd te zeggen, niets te belooven, het geen men niet doen kan, maar zulx met beschij„ „dentheijd en bij wijze van overredinge te ont zeggen, dog hijlig natekomen, het geen men beloofd, niets te pousseeren, het geen men niet souteneeren kan, voorts dezen vorst in andere opzigten zo veel mogelijk te believen, de vriendschap te onderhouden, en de Corres „pondentie zo door brieven als boodschappen levendig te houden, volgens onze gehoudenisse bij Contract nu en dan wat geweeren en diergelijke articuls bij te zetten, en wanneer Hij om geld verzoekt, na maate van de Leve„ rantie zo veel mogelijk, ten zijnen genoegen voor uijt verstrekkinge te doen, mits alles op de peper reekening afgereekend werde. omtrend de vooruijt verstrekkinge diend men egter voorzigtig te zijn, en Hem in Cas van te groote eijsschen, op een gevoeglijke wijze daar van 43 hem afreekenen- Trevancooron ontziet de Comp: van te diverteeren, zonder Item egter te ver„ „stoorin, of de peper leverantie te doen stil staan, waar omtrend na bevind van tijden, zaken en omstandigheeden diend gehandelt te werden, gelijk ik dan ook nog geen een peper reek: met Ilem veressend heb, of Hij stond telkens in steede van te quaad, nog al een mooij sommetje te goed, dat Iem dan afgegeven wiero, gelijk dat bij de jaarlijkse afreekeningen, die bij de successive Resolutien g'insereerd zijn, na„ „der te zien is. misgaders, jaarlijks met Dog voor al is het noodzakelijk, dat men jaarlijks met hem afreekene, want anders loopt het eene Jaar maar in het andere en word daar door verwarringe veroorzaakt Eijndelijk kan ik van dezen vorst nog zeg„ gen, dat hoe stout en onderneemend Hij ook is, sij egter alle ontzag voor de Comp: nog niet afgelegt heeft maar in tegendeel, de Comp: nog wel ontziet. Trevancoor is zo ontzaggelijk en on„ handelbaar niet, als zij somtijds wel opgevij„ seld is, en toen de Nabab Haijeer Alijchan on„ ze bezittingen aanlaste, en verder doordringen wilde, hebbe ik Jrevancoor, in dat articul, nog nader leeren kennen en gezien, dat Hij de Man niet is, waar voor men hem wel heeft opgegeven; en ik hebbe ook ondervonden dat en zal niet met dezelve zaak soutineerd. dat Hij in het geheel niet onhandelbaar is; Het is waar, Hij is stout en probeerd wel eens hoe verre 'sComp:s toegevendheijd gaat, dog als men hem nu en dan ook maar eens de Janden laat zien, dan zal Hij zijn stoutheijd niet te verre pousseeren, want indien Hij de Comp: niet zeer ontzag, dan zoude hij bij 't maa„ „ken van het Jongste Contract zo sterk niet aangedrongen en genoegzaam als een absolute Conditie bedongen hebben, dat de Comp: Hem niet hinderlijk mogt zijn, in het ten onder brengen breeken als men geen knaade van de overige Mallabaarse vorsten; ten minsten zo lange wij geen quade zaak souteneeren, Hem niet eerst beleedigen of aan onze zijde geen ree„ den van verbitteringe geven, dan geloove ik niet dat hij met de Comp: zal durven bree„ ken, Hij weet bij ondervinge, dat de Hollan„ „ders de beschijdenste zijn, met welke Hij ooijt te doen gehad heeft, ook is Hij wel zo voorzigtig, dat Hij ons tot een evenwigt tegen de Engelse houd, en waarom zoude de Compag„ nie tog in alle gevalle hem eerst beleedigen de Compagnie heeft een goede naam, en die diende zij ook te behouden; Jrevancoor wild wat gevlijt wezen, en dat kan men ligt doen„ het kost geen geld, en is iets dat veele men„ schen dog inzonderheijd de Mallabaarse vor„ sten eijgen is. Dog
English
45 how the claim of Travancore is, to Moetoecoenoe, which we have taken in pledge from the Zamorin. However, before I leave this prince, I must still mention something of a claim which he believes he has on the three islands known by the name of Moetoecoenoe, which at present belong to the Company, and are leased for 1150 ropias a year. Concerning this one ought to know that the Zamorin, at the recently concluded peace in the year 1758, undertook to compensate the Honorable Company for the costs of war and the further damages suffered, and to pay for this a sum of 65000. –. ropias, of which he then also successively had discharged well over half, up to the year 1762, at which time he still owed circa 30000 ropias, without one then seeing a chance of collecting that remainder. However, because he was then about to get into a war with Travancore and the king of Cochin, and was urged by us even more strongly for payment, he offered for this, or for a part thereof, in pledge the islands of Moetoecoenoe, belonging to the kingdom of Paroe, which had previously been conquered by the Zamorin from the king of Cochin. Therefore, it was resolved to take those islands in pledge for an appraised sum of 16000 ropias. However, and this with the prior knowledge of Travancore, but was subsequently disputed by him, and laid under attachment. However, it was at the same time found proper to make this known to His Highness at a meeting with Travancore at Chertalle, who, according to the notes kept of that conference, declared that the Honorable Company could freely do so. Thus those lands were taken in pledge by the Honorable Company for 16000 ropias in reduction of the Zamorin's debt, and under this condition: that the Company should enjoy the usufruct and profits thereof, and if he, the king, did not redeem the same after the expiration of two years for that sum, the same should pass in ownership to the Honorable Company. The said time having expired, the Zamorin was addressed concerning that redemption, but declared then to be unable to redeem the same. Travancore, getting wind of this, then formed a claim on those islands, consisting in this: that the Zamorin had never been the lawful possessor of the kingdom of Paroe, and that therefore the cession of lands belonging to that kingdom could not be lawful. And although it was brought against his claim that he had consented to that transfer, this nevertheless did not prevent those islands from being repeatedly laid under attachment by Travancore in the sowing and harvest time, as it is called here, namely the prevention of sowing and reaping. 47 which attachments were lifted, as to how one must conduct oneself with the same again; importance of Moetoecoenoe. laid. And this continued thus until the year 1766 to 1767, when attachments were laid again, which were then openly lifted by our men sent out expressly for that purpose from Cranganore, while one then presented to the king of Travancore that this was not the way to settle the disputed matters, but that, if His Highness believed he had any right to those islands, the matter ought then to be investigated by both sides; and since then the same have, as far as I know, not been laid under any further attachments, nor have similar incivilities been undertaken against them. However, because it is believed that Travancore, who seldom forgets anything but always knows well how to bide his time, will possibly not let that claim slip so easily, but upon a suitable opportunity might well form it again, their High Excellencies have specially declared themselves regarding this in a separate letter of 1 October 1771, which also ought to be kept secret, to which I refer myself in this matter; although one is apprehensive that Travancore, possessing those islands as they lie in the middle of the river and the waterway right opposite Cranganore, and placing a fort thereon, would then at the same time however, for Travancore against us not of so much importance. pretend to the same right over the river that the Company alone has had up to now. That he, having Moetoecoenoe in possession, would place a fort there, I will readily believe; for since the Nawab Hyder Ali Khan has sought to force our fort Cranganore and break through there, Travancore as well as the king of Cochin has several times had me requested in the strongest manner to build, by all means, a strong fort on Moetoecoenoe on the side of the Cranganore river, in order to prevent the enemy, should he break through, from crossing over to Moetoecoenoe and subsequently from passing to Ayacotta or to the island of Vypin, being under the impression that the enemy would absolutely pursue his route there, and not through the branch behind Moetoecoenoe, because Travancore has, at the beginning of that branch in his lines, the Fort Kuriyapalli, about which fort in the year 1769 that well-known case occurred, and which he built against the will and pleasure of the Company, notwithstanding that one sought to prevent him from doing so with earnestness and even with force, and which fort we now see in hindsight that, in the present circumstances of the times, can be of great use, not only for us, in case of retreat
Dutch transcription
45 hoedanig de pretensie van Cre„ dat wij van den sammorijn in pand genomen hebben. Dog alvoorens ik van dezen vorst afstap„ „pe, moet ik nog iets melden van eene preten„ „tie die Hij meend te hebben, op de drie Eijlan„ „den bekend onder de naam van Moetoecoenoe, dewelke thans tot de Comp: Tancoor dis, op Moetoesoenoe behooren, en verpagt zijn voor 1150. ropias sjaars waar omtrend men diend te weeten, dat de sammorijn, bij de Jongst gemaakte vreede in het Jaar 1758. aangenomen heeft de oorlogs onkosten en de verdere gelede schade aan de E Comp: te vergoeden, en daar voor te betalen, eene somma van 65000. –. Ropias waar op Hij dan ook successive al ruijm de helfte afgelegd had, tot in het Jaar 1762. als wanneer Hij nog Circa 30000. Ropias schuldig was; zonder dat men toen kans zag, dat restant inte palmen. Dog dewijl hij toen met Trevancoor en den koning van Cochim, in oorlog stond te geraaken en door ons tot de betaaling nog sterker aange maand wierd, zo presenteerde Hij daar voor, of voor een deel, daar van in pand, de Eijlanden Hoetoecomoe, behoorende aan het Rijk van Pa„ roe, dat bevoorens door den sammorijn van den koning van Cochim was geconquesteerd. Derhalven resolveerde, men om die Eijlanden in pand te neemen voor een gewaardeerde som„ ma van 16000. ropias. Dog en zielx met voorkennis van Trevancoor. dog is naderhand door hem betwist En niet arresten belegt Dog men vond teffens goed om zulks in een ontmoeting met Trevancoor op Chertalle, aan zijn Ho=t bekent te maaken, die volgens gehou„ „dene aanteekeninge van die Conferentie, ver„ „klaarde, dat d'E Comp: zulx vrijelijk kon doen. Dus zijn die Landen bij DE: Comp: in pand genomen voor 16000. rop:s in minderinge van des sammorijns schuld, en onder deze Condi„ tie, dat de Comp: de vrugten en baaten daar„ van zoude genieten en Hij koning dezelve na verloop van twee Jaaren, voor die somma niet inlossende, dezelve in eijgendom zouden overgaan aan DE: Comp: Gem: tijd verstreeken zijnde, wierd de sam„ morijn, onderhouden over die inlossing, dog ver„ klaarde toen dezelve niet te kunnen inlossen. Trevancoor de lugt hier van krijgende, formee„ de toen pretentie op die Eijlanden, hier in be„ „staande dat de sammorijn nooit wettig bezit„ ter van het Rijk van Paroe was geweest, en dat derhalven de afstand van Landen aan dat Rijk behoorde; niet wettig konde zijn. En schoon men tegen zijne pretentie wel in„ bragt, dat Hij in die overneeming geconsenteerd had, zo nam dit niet weg, dat die Eijlanden in den Zaaij en oegst tijd telkens door Trevancoor met arresten, zo als men dat hier noemd, na„ „mentlijk het beletten van Zaaijen en maaijen, belegt 47 die veralies opge„ hebben. zo hij met dezelve weder dragen moet aangelegentheijd van moe„ torcoude belegt wierden. En dit heeft zo geduurt, tot in 't Jaar 1766. á 1767. wanneer weder arresten geslegt wierden, welke als toen door ons daar toe expres uijtge„ zonden volk van Cranganoor opentlijk zijn opgeheven, terwijl men loen den koning van Trevancoor voorhield, dat zulx de weg niet was, om de in de verschil zijnde zaaken afte doen, maar dat, zo zijn so„t meende eenig regt op die Eijlanden te hebben, als dan de zaak van wederzijden diende te werden onderzogt en 't zedert zijn dezelve zo veel ik weet, met geene arresten meer belegt, nog diergelijke onhebbelijkheeden teegen dezelve ondernomen. Maar dewijl men meend dat Trevancoor, begial hoe men zig dan ge„ die zelden iets vergeet, maar altoos zijn tijd wel weet waarteneemen, die pretentie moge„ „lijk zo ligt niet zal laten slippen, maar bij voorkomende gelegentheijd, wel weder zoude kun„ „nen formeeren, zo hebben Haar Hoog Edel„ heed:s zig daar omtrend speciaal verklaart bij apparte briev van den 1. 8ber: 1771. , het geen ook diend secreet gehouden te worden waar aan mij ten dezen refireere schoon men bedugt is, dat Trevancoor die Eijlanden, als leggende in 't midden van de revier en 't vaarwater, regt tegen over Cranganoor, bezit tende, en daar op een Fort leggende, dan tef„ fens dog hou voor Jrwancoor tegens ons van zo veel be„ lang niet „fens het zelve regt over de revier zoude pre„ „tendeeren, dat de Comp: tot nog toe maar alleen gehad heeft; Dat Hij Moetoecoenoe in bezit hebbende daar een Fort zou leggen, wil, ik wel geloo„ ven, want zedert de Nabab Maijder Alijchan getragt heeft, ons fort Cranganoor te forceeren en daar door te breeken, heeft Jrevancoor zo wel als de koning van Cochim, mij verscheijde maalen op het kragtigste laten verzoeken, om tog op Moetoecoenoe aan de zijde van de Cranganoorse revier, een sterk fort te bouwen, ten eijnde den vijand, wanneer Hij mogt doorbreeken zijn over„ komst op Hoetoecoenoe en vervolgens zijn pas„ sagie, naar Rijcotta, of na het Eijland Buijpin te beletten, als zijnde in begrip dat de vijand daar absolut zijn weg zou vervolgen, en niet door de spruijt agter Moetoecoenoe hier, om dat Trevancoor aan 't begin van die spruijt, in zijne linie, het, Fort Coeriapallij heeft over welk Fort in 't Jaar 1769: dat bekende geval is ge-exteerd, en het welk Hij tegen wil en dank van de Comp:, opgebouwt heeft, niet tegenstaande men Hem zulx met ernst en zelfs met geweld, heeft willen beletten, en welk Fort we nu van agteren zien, dat in deze tijds omstandigheijd, van veel nut kan zijn, niet alleen voor ons, in las van re„ „traite
English
retreat, but also to prevent the advance of the enemy along that route, as he still declares to have constructed that fort for no other reason than for mutual defense in general, and in particular to cover his territory on that side, and to stop an enemy there, should one manage to slip past Cranganore; likewise, for those same aforementioned reasons, a quarter of an hour to the west, on the same land on which Coeriapally stands, across from the Lazarus House, where his lines end, he also had another fort of earth and timber constructed, with some three-pounders, in order to stop the enemy there as well, where the river is narrow, if they should continue their route from or past Moetoecoenoe; which small fort he has since also provided with a stone revetment, from which I likewise could not dissuade him under the present circumstances of the times, both because it is on his own land and because it serves the common defense, so that if Travancore should obtain possession of the aforementioned islands of Moetoecoenoe, he would undoubtedly build a fort there. But that he would only then first claim the right over the river, as if he would not otherwise do so, is too strong an assumption; for to the south, barely 3 miles from although one thinks Travancore will not break with us. from the city, where the river is at its narrowest, he has as many as three forts, and north of Cochin, on the road to Cranganore on the southern point of Parur, near the village of Chatanally, also a fort, and thus, in addition to the one across from the Lazarus House and Coeriapally, a total of 6 forts along the river, besides the two that lie across from Cranganore and also belong to his lines; so that if he wished to dispute the river with us, he could have done so long ago, without precisely waiting until he holds Moetoecoenoe, unless one wished to apply that river-right solely to the Cranganore river on that side; but then that apprehension must also have applied when the Zamorin still possessed those islands, which ruler was continually embroiled with us: the whole matter simply depends on how we stand with Travancore. It is not to be thought that Travancore will break with us, especially now that we have been so closely united with him since the Nabob's enterprise, and thus his forts to the north do indeed serve the common defense, without our expense; whereas on the contrary, should we once become engaged in war with him, we would not be ruined people solely because he happened to have a fort on Moetoecoenoe, since he could otherwise block the river to us everywhere. 51. but if Travancore claims the debt of the Zamorin to be paid, then one must adhere to the order of Their High Mightinesses. how Moetoecoenoe is currently fortified to the satisfaction of Travancore. The great main question is only whether he has a claim to it with justice, provided he reimburses us the 16,000 rupees paid for it, and whether we, if he should formally advance that claim in earnest, might reasonably refuse him the same or not. From the description I have given of the origin of this claim, it appears to what extent the same is well-founded or unfounded; at least I am of the opinion that the order of Their High Mightinesses concerning these islands is the most prudent that can be given in the subject case, according to the system of the Honorable Company on this Coast. However, I have recently had three palisades of earth and coconut trees constructed on the islands of Moetoecoenoe, and had them connected to one another with dikes, so that they have good communication with one another, and are divided in such a way that not only can they support one another, but also that the eastern one can even be covered from Fort Cranganore and the western one from our post at Ayacotta, as can be seen in further detail in my separate letters to Batavia of 2 January and 7 May 1780. And Travancore is particularly pleased with this, whereas his strong and persistent solicitations made to us, namely to build a fortification on those disputed islands, or upon which he at least However, one cannot be sure that Travancore will never demand it. how much Moetoecoenoe currently costs the Company. Concept that the Malabar does not forget. at least formerly made a claim, may well be regarded as a tacit relinquishment of that claim, since he would otherwise have made movements or representations to construct a fort there himself. Yet, since I dare not guarantee that he will never make a claim to those islands hereafter, and the expenses of the aforementioned palisades, which amount to 7,000 rupees, must now also be added to the aforementioned sum of 16,000 rupees, so that those islands now cost the Company a total of 23,000 rupees, I have judged it not unserviceable to make mention hereof in this, because the Malabars seldom let slip their claims once made, but always keep them in reserve, to assert them as often as any opportunity arises. I recall here how the ministers of Travancore, at the beginning of my administration, during the settlement of a certain old claim that the Company had against Travancore, known by the name of the old Attingal debt, in a private conversation outside the session I held with them concerning it, in a friendly manner reproached me that the Company, just like the Malabars, does not forget old claims, since that claim was now
Dutch transcription
49 „traite, maar ook om den voortgang van den vij„ and langs die weg te beletten, gelijk hij als nog verklaart, dat Fort om geen andere reeden aan„ „gelegt te hebben als in 't algemeen tot onderlin„ „ge defensie, en in't bijzonder om zijn land aan die kant te dekken, en een vijand daar tegen te houden, indien mij Cranganoor mogt weeten, door teslippen, zo meede dat Hij om die zelfde voorm:t redenen, een quart uur westwaards, op het zelvde land, waar op Coeriapallij staat, over het Lazarus Huijs, alwaar zijne Linie eijn„ „digd, ook nog een ander Fort, van aarde en hout heeft laaten aanleggen, met eenige drie ponders om den vijand van, of voor bij Moetoe„ coenoe zijn weg vervolgende, daar ter plaats, al„ waar de revier smal is, ook tegen te houden, en welke fortje Hij tzedert ook met een steene be„ kleedsel voorzien heeft, waar van ik Item in deze tijds omstandigheeden niet kon divertee„ „ren, zo om dat het op zijne eijge land is, als om dat het tot de algemeene defensie diend, zo dat indien Fevancoor de voorsch: Eijlanden Moe„ „toecoenge in bezet mogt krijgen, Hij daar onge twijffeld een Fort zoude berwwen. Maar dat Hij Juijst als dan eerst het regt over de revier zoude pretendeeren, even als of Hij dat anderzints niet zoude doen, is te sterk verondersteld; want om de zuijd, pas 3. mijlen van hoe wel men denkt Jre ken zal. van de stad, alwaar de revier op zijn naauwste van is, heeft hij ook wel drie forten en benoorden Co„ „chim, in den weg na Cranganoor op de Zuijder hoek van paroe, bij het dorp Chatanallij ook een fort, en dus benevens dat over het Lasarus Huijs, en Coeriapallij, tesamen 6. Forten aan de revier, behalven de twee die over Cranganoor leggen, en ook tot zijne linie behooren; zo dat Hij ons de revier willende betwisten, zulx al lang zoude hebben kunnen doen, zonder Juijst te wagten, tot dat Hij Moetoenomoe heeft, ten waare men dat revier-regt maar alleen tot de Cranganoorse revier aan die kant betrek„ kelijk wilde maken, dog dan zoude die bedug„ „tinge ook plaats moeten gehad hebben, toen de sam „morijn die eijlanden nog bezat, welke vorst telkens met ons gebroulleerd was: de geheele zaak hangd maar af, hoe wij met Jrevancoor staan „ het is vancoof met ons niet brie niet te denken, dat Trevancoor met ons breeken zal, inzonderheijd nu wij tzedert de ondernemin„ „ge van den Nabab zo nauw met Hem vereenigt zijn, en dus zijn, zijne Forten om de Noord, in der daad tot de algemeene defensie dienende, zonder onze kosten; terwijl wij in tegendeel met Hem eens in oorlog raakende, geen bedorve lieden zouden zijn, alleen om dat Hij Juijst een Fort op Moetoecoenoe had, dewijl Hij ons buijten des evenwel over al de revier zoude kunnen belet „ten 51. naar zo Trevancoor de schuld te betalen, dan diend/ men zig te Hoog Edelheedens. hoedanig Moetoecoener gen van Trevancoor. w„ten: de groote hoofd vraag is maar, of hij 'er met van den Sammorijn pretendeerd regt pretentie op heefd, mits ons de daar voor houden aan de ordre van Hun betaalde 16000. rop:s restitueerende, en of wij, in„ „dien Hij die pretensie met ernst mogt formee„ „ren, hem dezelve reedelijker wijze zoude mogen wijgeren of niet uijt de beschrijvinge die ik van den oorspronk dezer pretensie gegeven hebbe, blijkt in hoe verre dezelve gegrond of ongegrond is; ten minsten ik ben in begrip, dat de order van Haar Hoog Edelheedens omtrend deze Eij„ landen, de voorzigtigste is, die volgens het sijl„ „thema van DE: Comp: ter dezer Custe in Cas subject, kan gegeven worden. Egter hebbe ik onlangs op de Eijlanden Moeloe„ thans versterkt is ten genoe„ goenoe drie paggers van aarde en klapperboomen laten aanleggen, en dezelve met dammen aan elkander laten verbinden, zo dat ze goede Commu„ nicatie met elkander hebben, en zodanig verdeeld zijn, dat niet alleen dezelve elkander secundee„ ren kunnen, maar ook, dat de oostelijke zelvs van het Fort Cranganoor en de westelijke van onze post Hijcotta, kan bestreeken worden, gelijk zulx nader te zien is, bij mijn apparte brieven na Batavia van den 2. Janu: en 7. Meij 1780. en waar meede Trevancoor bijzonder in zijn schik is, terwijl zijne sterke en aanhoudende sollicitaties aan ons gedaan, namentlijk, om op die questieuse Eijlanden, of waar op Hij ten minsten Evenwel kan men niet liker zijn dat Jrevancoor het zelve nooijt eijsschen zal hoe veel, sloetoecognoe de Comp: thans kost. Begrip van de Mallabaar niet vergeet. minsten wel eer pretentie gemaakt heeft, een sterkte te bouwen wel mag aangemerkt worden als een stilzwijgende afstand van die pretentie, dewijl Hij anders wel mouvementen zoude ge„ „maakt of representaties gedaan hebben, om zelvs daar een Fort aanteleggen. Dan dewijl ik er niet voor durve inslaan, dat Hij na dezen nooijt meer pretentie op die Eijlanden maken zal en de onkosten van de voorsch: Pag„ gers, dewelke bedragen Rop:s 7000. –. nu ook zou„ „den moeten gevoegd worden bij de voorschr: som van 16000: rop:s waar door die Eijlanden de Comp: tesamen nu kosten rop:s 23000 -. zo heb niet on„ „dienstig geoordeelt hier van bij dezen, gewang te maken, om dat de Mallabaaren Hunne pre„ tenties, die te eens gemaakt hebben, zelden la„ len slippen, maar altoos in reserve houden, om zo menigmaal te doen gelden als er zig maar eenige gelegentheijd opdoed. Jk herinnere mij hier, hoe 's Trevancoors Mi„ dat de Comp: de oude zaaken„ nisters in 't begin van mijn bestier bij het afdoen van zekere oude pretensie, die de Comp: op frevan„ „coor had, bekend onder de naam van de oude Altin„ „gase schuld, in een particulier gesprek buijten de zittinge, die ik daar over met Huen gehouden heb„ mij op een vriendelijke wijze verweeten, dat de Comp:, zo wel als de Mallabaaren, de oude pretenties niet vergeet, alzo die pretentie nu als
English
Resolution and letter whereby it is stated that the settlement of the debt of attinga had taken place around 80 years ago; yet although this was a valid debt, I nevertheless deemed it unnecessary to reply to this, so that I merely passed over it in conversation, and it was sufficient to me that the Company had finally obtained satisfaction regarding that matter, concerning the settlement of which affair I refer to the secret Resolution adopted here under the date of 22 July 1771, and to what was written on that account from here to Batavia by separate letter of 7 January 1772, as well as to the conferences held about it at that time on 13, 14, 22, 23, 25, and 26 July, 9 and 10 August 1771, which latter is not unserviceable to read, because one finds therein not only the true nature of that debt, it being a debt that the Kingdom of Attinga had remained legitimately owing to the Company of old, and which debt the Company, since the Attingase Kingdom was united with the Travancore Kingdom, has continued to claim, and also in the successive Contracts has each time stipulated as a special article, but also because one can see therein what patience and what manner of arguing one must use to negotiate matters of that nature with Malabar Ministers, for which reasons I expressly had the conferences held about it recorded with all their particulars. Account of the Kingdom of Cochin. Simplicity of the kings of this realm has given the Company much headache. Where the present king mostly resides. Now follows the second Kingdom of the Malabar, namely that of the King of Cochin, formerly a large and considerable Kingdom, yet since successively much reduced by the Samorin, but especially after the year 1753 by the king of Travancore, as has already been shown under the first Chapter, dealing with the Malabar in general. The kings of this Kingdom have generally been great devotees in their religion, but at the same time simple in their state affairs, having always let themselves be led by their Ministers, so that the Company generally had much headache with that Kingdom; for when the Company still maintained the balance among the native princes, this Kingdom was constantly plotting with other princes and continually committing bad moves, and when they had bungled the matter, the Company was the refuge, which then often had much work to restore the situation. The king who was reigning at the beginning of my administration died in the year 1775, and was succeeded according to the custom of the country by his sister's eldest son, who resides mostly in his Palace at Tripontarre, about 3 miles from here, but now and then also comes for some weeks or days to his Palace, which lies about half an hour outside this city along the River, next to the village where the white Jews live. How the meeting with this prince currently takes place. Birth and qualities of his field commander the paliyetter, who is under the protection of the Company. The visits or meetings with that prince were previously troublesome, but I have established a familiar intercourse with the king in order to divest him of that stiffness and awkwardness which otherwise generally takes place when meeting native princes; we have even made private visits to each other several times without ceremony. The affairs of this Kingdom are generally managed by the Paliyetter; this is a considerable Landlord, permanent Field Commander and First State Minister of the Cochin Kingdom, being a born free Baron of Chenotta, and of a part of the Island of Vypeen, in which two places he also has sorts of Palaces, but he resides mostly at Chenotta, situated close to Cranganore or actually east on the opposite side of the River, near the Northern end of Paru, to him also belongs the old petty realm named Walliawattam, an Island a little Northward from here, close to the Southern end of the aforementioned Paru, which he obtained of old from the Cochin king, who had inherited it from a Nayar prince, and in addition to that there also belongs to him the Manor of Hoeloercarre, situated east of Trichur at the northern end of the Cochin Kingdom, which Manor previously belonged to a second lineage of the Paliyetter named Mannacatta Achen, which having since died out, thus passed to the other lineage, being that of the present paliyetter. This free baron of Vypeen and Chenotta stands in that capacity under the special protection of the Company, for when we were busy conquering this coast, he placed himself immediately under the Company and conveyed his person, Land and subjects by written transfer to the Company, which transfer was also accepted by the late Mr. van Goens on 12 March 1661 on the ship the Muscaatboom, as appears more fully from the deed of transfer and procuration, and which is inserted below for observation. I
Dutch transcription
53 Resolutie, en briev waar bij bekent staat de afdoening van de schuld van attinga al omtrend 80. Jaaren plaats gehad had; dan schoon dit een deugdelijke schuld was, zo oor„ „deelde ik egter onnodig hier op te antwoorden zo dat ik er maar over heen praatte, en het mij genoeg was, dat de Compagnie eijndelijk omtrent die zaak eens genoegen gekreegen had, nopens het afdoen van welke affaire ik mij re„ fereere, aan de secreete Resolutie alhier geno men onder dato den 22. Julij 1771. , en aan het der„ weegens van hier na Batavia geschreeven bij apparte brief van den 7. Januarij 1772. zo meede aan de daar over gehoudene Conferenties, van dien tijd op den 13. 14:, 22:, 23:, 25:, en 26. Julij 9. en 10. Au„ # „gustus 1771. welk laatste niet ondienstig is te leezen, om dat men daar bij niet alleen bevind de waare geschapentheijd dier schuld, als zijnde een schuld die het Rijk van Attinga van ouds aan de Comp: deugdelijk schuldig was gebleeven, en welke schuld de Comp: 'tzedert het Attingaze Rijk met het Jrevancoorse Rijk vereenigd is, heeft blijven pretendeeren, en ook bij de suc„ cessive Contracten, telkens als een speciaal ar tikel bedongen is, maar ook, om dat men daar bij zien kan, wat geduld en welke wijze van argumenteeren men gebruijken moet, om met mallabaarse Ministers zaaken van die na„ tuur te verhandelen, en om welke reedenen ik de Conferenties daar over gehouden, expres niet verklaring van 't Rijk van Cochim. Dionnoselheid van de Comp: veel hoofdbreekeng waar de tegenswoordige, ko„ ning zig meest ophoud. met alle hare omstandigheeden heb laten boeken. — Nu volgd het tweede Rijk van de Malla„ „baar Namentlijk dat van den Koning van Cochim, wel eer een groot en aanzienelijk Rijk, dog 't ze„ dert successive door den Sammorijn, maar voornamentlijk na het Jaar 1753. door den ko„ „ning van Trevancoor zeer verklijnt, gelijk dat onder het eerste Hoofd-deel, handelende over de Mallabaar in 't algemeen, reets aangetoond is. De koningen van dit Rijk zijn doorgaans ningen dezes rijks heeft de groote devolarissen in Hunnen godsdienst ge„ weest, dog teffens eenvoudig in Hunne Rijks„ zaken, hebbende zig altoos laten lijden, door Hunne Ministers, zo dat de Comp: doorgaans veel hoofdbreekens met dat Rijk gehad heeft; want toen de Comp: nog het evenwigt onder de inlandse vorsten hield, konkelde dit Rijk tel„ „kens met andere vorsten, en beging geduurig quade passen, en als men dan de zaak verbrod had, dan was de Comp: de toevlugt, die dan veeltijds werk had, om de zaak te herstellen. De koning, die in 't begin van mijn bestier in de Regeering was, is in anno 1775. overleeden, en na 'slands wijze opgevolgt, door zijn zus„ ters oudste zoon, wij woond meest in zijn Talleijs. : „geven. 55. # Hee de ontmgelingthans met dien vorst geschied. Geboorten en, hoedanigheeden paljetter. Salleijs te Tripontarre, omtrend 3. mijlen van hier, dog komt nu en dan ook wel eens voor ee„ „nige weeken of dagen in zijn Paleijs, dat om„ „trent een half uur buijten deze stad legd, aan„ de Revier, naast het dorp alwaar de blanke Jooden woonen. De visites of ontmoetingen van dien vorst, „waaren bevoorens lastig, dog ik hebbe met den koning en familiaren omgang in train gebragt, om Rem te ontwermen, van die sliffheid en ongemakkelijkheijd, dewelke anders doorgaans plaats heeft, bij het ontmoeten van inlandse vorsten; zelvs hebben wij verscheijde maalen particuliere visiten bij elkander afgelegt zon„ „der Ceremonieel. De zaaken van dit Rijk worden doorgaans bestierd door Din Saljetter; dezen is een aanzienelijk van desselfs veldoverste den Landheer, permanent verdoverste en Eerste staats Minister van het Cochimse Rijk, zijnde geboore vrij Heer van Chenotta, en van een ge „deelte van het Eijland Baijpin op welke tijd plaatzen Hij ook zoorten van Paleijzen heeft dog hij woont meest op Chenotta leggende digt bij Cranganoor of eijgentlijk beoosten aan de overkant van de Revier, omstreeks het Noordelijke eijnde van Paroe, ook komt Hem toe die onder de protexie van de Comp: staat. toe, het oude Rijkje gen„t walliawattam, een Eijland een weijnig Noordwaards van hier, digt bij het Zuijdelijk eijnde van voorschr: Paroe, het geen Hij van ouds van den Cochimsen koning verkreegen heeft, die het zelve van een Nai„ rosse vorst g'erft had, en dan komt Hem bo„ ven dien nog toe de Heerlijkheijd van Hoe „loercarre, leggende beoosten Fritsjoer aan het noordelijke eijnde van het Cochimse Rijk, welke Heerlijkheijd bevoorens toebehoort heeft aan een tweede stamhuijs van den Saljetter gen„t Mannacatta Aljen, welk zedert uijtgeroeijt zijnde, dus overgegaan is aan het andere stamhuijs, zijnde dat van den tegenwoordigen saljetter. Deze vrijheer van Baijpin en Chenotta staat in die hoedanigheijd, onder de speciaa„ le protectie van de Comp: want toen wij be„ zig waaren, om deze kust te Conquesteeren begaf Hij zig immediaat onder de Comp: en droeg zijn perzoon, Land en onderhoorigen, per schriftelijke opdragt, aan de Comp:, op, welke opdragt ook doorwijlen den Heer van Goens den 12. Maart 1661. op het schip de Muscaatboom ge-accepteert is, gelijk bij de opdragts en procuratie brief, nader blijkt, en dewelke hier onder tot speculatie ge=inse„ „reerd is. Ik
English
57 Deed of cession granted regarding this to the same. I, Saljetter Come Menone, Free Lord of the island of Baijpin, finding myself in this difficult situation, that the Portuguese and other surrounding enemies have greatly damaged me, my country, and subjects, and treated them as their enemies, and caused hardship, for which reason, finding myself unable to save myself and to withstand the aforesaid enemies, I am forced to seek a powerful nation that will maintain and secure my country and subjects, wherefore I hereby request and accept the Honorable United Netherlands East India Company as my protecting lords in order, alongside the King Samorin, to protect and defend me in time of need against all malicious persons and enemies of my state, hereby surrendering and ceding to the same Honorable Company my person, country, and all my subjects. Having considered the urgent request and earnest persistence of the Paljetter Come Menone, Free Lord of the island of Baijpin and Chenotta, the Council of this defensive fleet has accepted the same under the protection of the United Netherlands East India Company, subject to the approval of the Honorable Lord Governor General and Council of India, at least Politics of the One currently has little to chin, at least in so far as Their Honors' power and opportunity shall, by God's help, be able to contribute, provided he assures us, on his part, that he or his lawful successors shall never be permitted to enter into any contract or alliance with the Portuguese, directly or indirectly, upon penalty as by law established, and especially under pledge of his country, person, subjects, and goods, as he has granted to us by a separate ola thereof. On the ship De Muscaat Boom, this 12 March Anno 1661. Below stood: subject to the approval of the Honorable Lords Councillors of India. Signed: Rijklof van Goens. In the margin stood: the Company's seal, and beneath it by order of His Honor, signed: H: Huijsman, sworn clerk. The late Paljetter and First Minister of State of the Cochin king, who died on 17 June Anno 1779, was a political man, and was pregnant with designs to restore his king; I refer in this respect to what was written regarding this to Batavia, by separate letters of 5 May 1777 and especially by that of 24 April 1778. Now that the King of Cochin has lost most of his pepper lands, we receive no more pepper from him, 59 Most is concerning the pro Canarese How one must conduct oneself in that regard from him, and the little that he still has, he must, as already mentioned under the article on Travancore, deliver to Travancore, so that we currently do not have so much to do with him as before, except for the ordinary and daily country affairs, which are sometimes numerous and troublesome, generally revolving around the native, or Roman, Christians living in his country, and the Canarese, over whom the Company has protection. The protection over the Christians is a delicate article, regarding which one must, so to speak, give and take a little, because experience teaches that most Christians rely too much on the protection of the Company and under that favor seek to evade what they are obliged to contribute to their king, just as on the other hand the Christians, being in great contempt among the heathens, would have to suffer much insult and mistreatment if one did not protect them, for they are indeed under the protection of the Company, but are effectively subjects of the king, that is to say, those who live in the king's land, as there are also very many Christians who live on the Company's territory and thus are per se subjects of the Company, and so And how regarding that with Yet one stretches that protection somewhat far In proportion as the commander has power over the prince it is also with the native Christians under the dominion of the King of Travancore, in so far as they live in, and upon, those lands which previously belonged to the King of Cochin and were taken by Travancore, over which the Company has retained its protection. The protection of the Company over them, according to the 9th article of the contract concluded between the Company and the King of Cochin on 22 March 1663, consists in this, that they are subject to the judicature of the Company and, having committed an offense, are punished solely by the Honorable Company. Yet one imperceptibly pushes this protection further, so that if they are hindered in the practice of their religion, or in other cases are mistreated, and come to complain about it to the Company or seek comfort, the Company then actually speaks for them, concerns itself with the matter, and even calls the king or his ministers to account for it. This depends much on the influence that a chief commander here has over the prince, for in proportion to that, one can push this article much or little, because if one insists on it too strongly, it cannot, after all, with any proper right
Dutch transcription
57 opkragt brief derweegens aan den selven verleend. Ik Saljetter Come Menone, vrij Heer van 't Eijland Baijpin, bevindende mij in deze ongelegentheijd, dat de Portugeezen en andere omleggende vijanden mij, mijn Land en on„ derdanen grootelijks beschadigt, en als Haare vijanden gehandelt, en moeijelijkheijd aangedaan hebben uijt welke oorzaake mij onmagtig vindende te redden, en de voorsch: vijanden tegen te staan, ben ik genoodsaakt te zoeken een magtige Natie, die mijn Land en onderdanen maintineerd en verzekerd, waar„ omme ik bij dezen verzoeke en aanneeme de Ed: vereenigde Nederlandse oostindische Comp: voor mijne bescherm Heeren om be „nevens den koning sammorijn, mij in tijd van Nood te beschermen en protegeeren, tegen alle quaatwillige en vijanden van mijnen staat, bij dezen aan dezelve Ed: Comp: intra„ „geerende en opdragende mijn perzoon, Land en alle mijne onderdanen. Bij den Raad dezer defensive vloote gelet zijnde op 't instantig begeeren, en ernstig aanhouden van den Paljetter Come Menone vrijheer van 't Eijland Baijpin en Chenotta, werd den zelven, op approbatie van d' Ed: Heer Gouverneur Generaal, en Raden van Jndia onder beschutting van de vereenigde Nederlandsche oostindische Comp: aangenomen, immers staatkundigheid van den men heeft thans weijnig te chin, immers voor zo veel haar Ed: magt en ge „legentheijd door Godes hulpe zal konnen toe „dragen, mits ons verzekerende, aan zijn zijde, dat Hij of zijne wittige successeuren, nooit eenig Contract ofte aliantie met de Portugeefen zullen mogen aangaan, direc„ „telijk nog indirectelijk, op peene als na regten daar toe staande, en specialijk onder verband van zijn Land, perzoon, onderdaa„ nen en goederen, gelijk ons bij aparte ola daar van opdragt gedaan heeft, Jn het schip De Muscaat Boom adij 12. Maart A„o 1661: /on„ derstond:/ op approbatie van d' Ed: Heeren Raaden van Jndia /:was getekend:/ Rijklof van Goens /:ter zijden stond:/ 's Comp:s zegel en onder 't zelve ter ordonnantie van zijn Ed: / getekend:/ H: Huijsman gesw: Clerq. De laatste Paljetter en Eerste staads Mi„ Jongst overledene paljetter „ ter van den Cochimsen koning, die den 17 Junij anno 1779. overleeden is, was een staat kundig Man, en ging swanger met desseijnen om zijn ko„ ning te herstellen; ik refereere mij ten dezen oprzigt, aan het geen derwegens na Batavia geschreeven is, bij apparte brieven van den 5. Maij 1777. en inzonderheijd bij die van den 24. April 1778. —. Nu de koning van Cochim zijne meeste doen met den koning kan, E„ Peper landen quijt is „ krijgen wij geen peper meer 59 het meeste is wegens de pro„ Cannarijns hoe men daar omtrent leeven moet meer van Hem, en de geene die Hij nog heeft, moet Hij gelijk onder 't articul van Trevancoor reeds gemeld is, aan Trevancoor leveren, zo dat we tans zo veel niet met te doen hebben als bevoorens, behalven de ordinaire en dagelijkse landzaaken, die zom„ tijds veel en verdrietig zijn, doorgaans roul„ „leerende over de in zijn land woonende in„ „landse, of Roomse, Christenen, en de Canna„ rijns, waar over de Comp: de protectie heeft De Protectie over de Christenen is een deli„ tecie over de Christenen en „ caat artikel, waar omtrend men om zo te spreeken, wat diend te geven, en te neemen, om dat de ondervingenge leerd, dat de meeste Christenen, te veel stuinen, op de protectie van de Comp: en onder dat faveur, zig zoeken te ontrekken, van het geen zij aan Hun ko„ ning verpligt zijn optebrengen, gelijk ook aan de andere zijde de Christenen, als in groote veragtinge bij de Heijdenen zijnde veel smaat en mishandelinge zoude moe„ ten ondergaan, indien men Hun niet be schermde, want zij staan wel onder de pro tectie van de Comp:, dog zijn effective onderdaa„ nen van den koning, te weeten, die in 's konings land woonen, alzo er ook zeer veele Christenen zijn, die op 's Comp.:s grond gebied woonen, en dus perse onderdanen van de Comp: zijn, en zo on hoedanig daar over met Dog men rekt die protexie wat ver uijt Na rato de gebieder he zo is het ook gelegen met de inlandse Chris„ tenen onder het gebied van den koning van Trevancoor, voor zo verre zij woonen, in, en op, die landen, welke bevoorens den koning van Cochim toebehoord hebben, en door Crevan„ coor genomen zijn, waar over de Comp: Haar protectie behouden heeft. De Protectie van de Comp: over Hun, inge„ den koning is veraccordeert „ volge het 9 articul van het Contract tus„ sen de Comp: en den koning van Cochim ge„ „slooten den 22. Maart 1663 bestaat hier in dat zij ter Judicature van de Comp: staan„ en een misdaat begaan hebbende, alleen door d'E Comp: gestraft worden Dog deze protectie pousseert men ongevoe„ lig verder, zo a als als zij in de oeffeninge van Hunnen Godsdienst verhindert, of in andere gevallen qualijk gehandelt worden en bij de Comp: daar over komen klagen, of troost zoeken, de Comp: dan eijgentlijk voor Hun spreekt, en zig daar aan gelegen laet leggen, en zelfs den koning of zijne Ministers daar over te reden steld. Dit hangd veel af, van de influintie, die vermogen op den vorst heft een Hoofdgebieder hier op den vorst heeft, want na maate van dien, kan men dit articul veel of wijnig pousseeren, om dat men er te sterk opstaande, het tog met geen behoorlijk regt
English
61 Privilege of the Christian subjects. Reasons why some heathens become Christians. can maintain the right. Besides the aforementioned protection, the Christian subjects of this king also have, above the other subjects, this privilege, namely that they pay only half as much in dues to the king as the others; whereas a heathen subject, having become a Christian and thereby also having immediately obtained the protection of the Company, must nevertheless continue to pay the dues that he paid as a heathen to his king, pursuant to the 9th Article of a further treaty of 25 February 1664. I have experienced that some become Christians merely to escape one or another deserved punishment for committed crimes that are punished more severely among the heathens than among us; for example, to shoot a cow dead, even if accidentally, is punished without mercy by death, whereas a murderer of a human being, if he has money, can still get off free, either with a heavy fine or by not being sold as a slave. Experience has also shown me that many deliberately become Christians under the notion that they might always still hope for a reduction of the lord's dues; but I have never wished to make any representation to the king about this, because I judged it unreasonable come concerning the protection that the Christians enjoy here. Letter from the Pope written about this. and because it would also produce no good results. The king now prevents no one from becoming Christians, and tolerated the Roman churches in his country, but if the making of Christians were to tend to the prejudice of his revenues, then one would quickly see a persecution of the Christians appear, or at least an obstruction in that work of conversion. Satisfaction of the Pope of Rome. The Roman fathers must undoubtedly have represented the protection that these people enjoy here quite grandly to Rome, for in the year 1773 two priests came to me on a commission from the Bishop of Varapoly, to compliment me on behalf of His Holiness the Pope of Rome; but when they had discharged their commission, they let me read the letter that the Pope had written to the Bishop, of which I have since obtained the duplicate from them to keep for myself, the copy of which, being written in Latin, is added for inspection among the annexes to this document, marked No. 2, but the contents of which were mainly as follows: To the Reverend Brother, Areopolitan Bishop and Apostolic Overseer 63 Overseer of Malabar. Clemens To the Reverend Brother, Greeting. Our beloved son Stephanus Borgia, Secretary of the College for the Propagation of Christianity, has informed us in detail of the attention and trouble that the Dutch Governor devotes to the safety of the Christians who are over there. And since such Christian good deeds concern us most of all, and we are thereby indebted to him, it is our earnest desire that at least our feelings of gratitude on that account may be known and apparent to that man; therefore, in discharge of our gratitude, we have wished hereby to recommend to Your Reverence to assure him of our sentiments of acknowledgment in the most effective and striking manner, and at the same time to testify that we consider ourselves so much the more indebted to him by that deed, as we flatter ourselves that he will continue in the future to oblige the Christians and us further to him in this manner. Finally, as a pledge of our pontifical P.S. How one exercises protection over the Canarese here, and how one must treat them. affection, we give to Your Reverend Brother, together with the peoples entrusted to your care, the Apostolic Blessing. /:was subscribed:/ Given at Rome on 23 July 1772, in the fourth year of our Papal Reign. The present copy agrees in everything with the original brevet. Dated at Rome from the House of the Holy Congregation for the Propagation of Christianity /:signed:/ Stephanus Borgia, Secretary of the Holy Congregation for the Propagation of the Faith. The protection over the Canarese is somewhat distinct from that which the Company exercises over the Christians, and has more reference to their civil disputes; this can be seen in detail in a separate letter of 4 March 1772 written to Batavia concerning the settlement of the dispute with the king over the territory here. Since the question concerning that and concerning the jurisdiction over the Canarese, item concerning the toll that the king has outside the city at Mattancherry, was decided, I have had no difficulties of importance concerning the Canarese; regarding which, however, one must also proceed with circumspection, according to the circumstances and the matters that indeed happen to occur now and then in that regard; at least the Company has, since that time, even more authority over the Canarese
Dutch transcription
61 voorregt van de Christen onderdanen. oorzaken waarop Eommi„ ge Keijdenen Kristenen worden regt souteneeren kan. Buijten voorsch: protectie hebben de Christenen onderdanen van dezen koning, boven de andere onderdaanen, ook nog dit voorregt namentlijk dat ze maar half zo veel geregtigheijd aan den ko„ ning opbrengen, als de andere; terwijl een Heijdens onderdaan, Christen geworden zijnde, en daar door ook onmiddelijk de protectie van de Comp: verkre„ „gen hebbende, egter de geregtigheijd die Hij als Reij„ „den aan zijn koning betaald had, moet blijven betalen, ingevolge het 9. Articul van een nader verdrag van den 25. februarij 1664. Jk hebbe ondervonden, dat zommige Christe„ nen worden, alleen maar om de eene of andere verdiende straffe te ontgaan, over gepleegde mis „daden die bij de Heijdenen zwaarder, als bij ons gestraft worden, bij voorbeeld een koebeest, schoon ook onvoorziens, dood te schieten, word zonder genade met de dood gestraft, daar een men„ „schen moordenaar, als Hij geld heeft, of met een swaare geld boete, of niet als slaar ver„ kogt te worden, nog wel vrij raaken kan. De ondervindinge heeft mij ook doen zien, dat meenige expres Christen worden, in begrip dartte op een verminderinge van Heere geregtigheijd, nog altoos te hoopen hebben; dog ik hebbe nin„ „mer bij den koning eenige beweeginge daar over willen maken, om dat ik het onreede„ lijk komen over de protexie die de Christenen hier genieten. brief van den saus daar over geschreeven. „lijk oordeelde, en zulks ook geen goede gevolgen zoude geven, de koning belet nu niemand om Christenen te worden, en tollereerde de Roomse kerken in zijn Land, dog als het maken van Christenen tot prejuditie van zijne inkomsten zouden strekken, dan zoude men schielijk een vervolginge van de Christenen, ten min„ sten een stremminge, in dat bekeerings werk, zien te voorschijn komen: Genoegen van den Paus van De Roomse Paters moeten ongetwijffeld de protectie die deeze menschen hier genieten, al vrij groot na Romen uijtgemeeten hebben, want in 't Jaar 1773. kwaamen twee Priesters bij mij in Commissie van den Bisschop, van wa„ rapohij, om mij van wegens zijn Hijligheijd den Paus van komen te Complimenteeren dog toen zij kunne Commissie afgelegd hadden lieten te mij leezen den Brief die den Paus aan den Bisschop geschreeven had, en waar van ik 'tzedert het Duplicaat van Hun erlangde om voor mij tebehouden, waar van de Copia, als zijnde in 't Latijn geschreeven, tot speculatie onder de bijlagen dezes gen:t N=o 2. . gevoegd is, dog welke inhoud hoofd zakelijk dusdanig was. Den Eerwaardigen Broeder Arco„ „politaansen Bisschop in Apostolisch opziender 63 opziender van Mallabaar. Clemens Den Eerwaardigen Broeder zij Meijl: on zen geliefden zoon Stephanis Borgia secre„ „taris van het Collegie ter voortplantinge van het Christendom, heeft ons omstandig be„ deeld, de attentie en moeijte, die de Holland„ se Landvoogt besteed, tot de vijligheijd der Christenen, die ginter zijn, En vermits zulke Christelijke weldaden, ons wel het meeste aangaan, en wij daar door aan hem verpligt zijn, zo is onze ernstige begeerte dat ten minsten onze gevoelens van dankbaar„ „heijd derweegens, aan dien man bekend en blijkbaar mogen zijn; derhalven hebben wij ter aflegginge van onze dankbaarheijd, uw Eerwaarden bij dezen willen aanbevoolen, om Hem van onze erkentenisse gevoelens op de kragtigste en eelatantste wijze te verzekeren en teffens te betuijgen, dat wij ons zo veel te meer door die daad aan Hem verpligt agten, als wij ons vlijen dat hij voor't zal gaan, om op die wijze de Christenen en ons verder aan hem te verpligten. Eindelijk geven wij Ut Eerwaardige Broe„ „der beneffens de volkeren, die uwe zorge toevertrouwd zijn, tot een pand van onze Prinsselijke P: S: hoedanig men de protexie over de Cannarijns hier oessende en hoe men hen hande„ len moet sausselijke genegentheijd den Apostolischen Le„ „gen /:onderstond:/ gegeven te Romen den 23=ste Julij 1772. in het vierde Jaar onzer Pause„ lijke Regeering, het tegenwoordig Exemplaar accordeert en allen met 't origineel brevet Datum te Roomen uijt het Huijs der H: Congregatie ter voortplanting van het Chris„ „tendom /:geteekend:/ Stephanus Borgia, der A: Congregatie, der voortplanting van het geloove, secretaris. De Protectie over de Cannarijns is wat on„ „derscheijden, van die, dewelke de Comp: over de Christenen aessend en heeft meer betrek„ „kinge op Hunne Civiele verschillen dit is omstandig te zien, bij apparte missive van den 4. Maart 1772. na Batavia geschreeven over 't afdoen van 't verschil met den koning over 't grond gebied alhier. zedert dat de questij, daar over en over die Jurisdictie over de Cannarijns, item over de Thol„ die de koning buijten de stad op Mattancherij heeft gedesideert is, heb ik geene moeijelijkheeden over de Cannarijns van belang gehad dog waar om„ trend men ook al met overleg diend te werk te gaan, na maate de omstandigheeden en de zaaken zijn, die derwegens nu en dan wel eens voorvallen; ten minsten de Comp: heeft zedert, dien tijd, zelfs meer gezag over de Canna„ „rijns