VOC English

Dutch East India Company records, translated and anchored to the scan.

Inventory 11024

Cape · 1,044 pages · 161 segments · open at the Nationaal Archief ↗

NL-HaNA_1.04.02_11024_0675 view scan ↗

English

Thursday the 6th of January 1791: The roll having progressed this far, the Adjunct Fiscal, Mr. Johannes Andreas Truter, on behalf of the Independent Fiscal, submitting the interrogatories answered before the commissioner gentlemen by Anna Sophia van Elve, wife of the Master Painter of the Honorable Company, Jan Oostendorp, and four additional annexes, made known that although he, by joining the responses of the said Anna Sophia van Elve with the taken statements, could proceed against her with the extraordinary proceedings already commenced, he nevertheless, because she had answered with a denial to several articles put to her before the commissioner gentlemen, had thought it best to proceed in this matter in the ordinary manner, declaring therefore on behalf of the fiscal office to well allow that the said wife of Johannes Oostendorp be admitted to an ordinary trial and allowed to act through an attorney. Wherefore the Council, after examination of the aforesaid submitted documents, having regard to the declaration of the officer, admitted the said Anna Sophia van Elve to an ordinary trial and permitted her to act through an attorney. Underneath stood: Agrees. Was signed: W. S. van Ryneveld, Secretary. Extract from the Criminal Court Roll held at the Cape of Good Hope, on the date aforesaid. Answer drawn up and respectfully delivered to the Honorable Johannes Isaac Rhenius, Resident, together with the other Honorable Members of the Council of Justice of this Government, by and on behalf of Anna Sophia van Elve, wife of the Master Painter of the Honorable Company, Johannes Oostendorp, Defendant on the one part; Against the Honorable Independent Fiscal, Johan Nicolaas Steeven van Lynden, in his official capacity, Plaintiff on the other part; In the matter of alleged ill-treatment. Honorable Sir, Honorable Gentlemen, After the Defendant in the said capacity has expressed his humble thanks to Your Honors for the favorable copy as well as the granted term to be permitted to serve with an Answer on this day, the Defendant in his capacity shall endeavor to acquit himself of his case as briefly as possible. It is grievous, Honorable Gentlemen, when someone is accused of something of which he is innocent, especially when the accusation is colored in such a manner and the alleged crime is described so broadly, that at first glance one would truly believe that the accused is punishable in the highest degree. This is the case, Honorable Gentlemen, in which the Defendant finds herself. Much pretense has been added to the alleged ill-treatment of which she is accused, and they attempt to make the act itself pass for something that bears no resemblance to it. The Defendant in his capacity shall keep the following guideline in this matter, namely: 1. What actually is the act of which the principal Defendant is accused. 2. What gave occasion to the infliction of punishment upon her slave Aletta, and in what the punishment consisted. 3. Whether this infliction of punishment must be considered as an ill-treatment or as a domestic punishment. 4. It will be demonstrated what power an owner and mistress have over their slaves. 5. It will be examined in what the proofs of the Honorable Officer Plaintiff consist, and what operates in favor of the Defendant's innocence. The act, then, of which the original Defendant is accused consists in this: that her slave Aletta of Batavia made a complaint to the Honorable Independent Fiscal that her mistress, the Defendant in this matter, had ill-treated her, and that furthermore, upon inspecting the slave, it was found that she was ill-treated from head to foot over her entire body (as the Honorable Officer Plaintiff is pleased to call it) in a barbarous manner. This is thus the point that constitutes the accusation. The principal Defendant has in her responses never denied that she punished the aforementioned slave, and she believes (as will be further deduced below) as mistress and owner of the female slave to have had the full right to be permitted and obligated to punish her slave for more than one committed theft. For after the said slave Aletta had on several occasions made herself guilty of petty thefts and had always gotten off with a reprimand, now with words, then with one, two, or three lashes with a sjambok, she could finally see fit and bring herself to reveal her innate thievish nature with something of greater value, as she secretly hid two silver spoons among her bedding. The Defendant, in whose household surely more pewter and copper than silver is to be found, not only immediately noticed this theft, which for her was so considerable, but overtook and convicted the often-mentioned slave Aletta in the act, and considered herself obliged to punish this slave, who now began to put into practice on a large scale what she had first tried in a small way. For a long time, the Defendant remained in deliberation as to what punishment she should administer or have administered to the said Aletta, but considering that she was still a young girl of about an estimated 13 to 14 years, the Defendant could not resolve to send her to the jail to have her undergo the punishment here customary by the Caffers, because these are after all the ultimate extremities to which one proceeds, and that by such punishment, the sense of shame (if a spark of it may still be presumed in a girl of those years) is completely taken away. Wherefore.

Dutch transcription

Donderdag den 6e Ianuarij 1791: De vol dees verre zynde afgeloopen wierd door den Ad„ rinct Fiscaal M=r Iohannes Andreas Fruter namers den heer Independent Fiscaal onder overlegging der door Anna Sophia van Elve, huisvrouw van den Baas schilder der EComp: Ian Oostendorp voor heeren ge committs beantwoorde Interrogatorien en nog vier bij laagen te kennen gegeeven, dat hoe zeer hy ook by eene te zaamen voeging van de responsiven van dezelve Anna Sophia val Elve, met ingenoomene verklaarin„ „gen, Jeegens haar met de Exere ordinaire begonne prouduuris zoude kunnen voortvaaren, Hy echter„ uit hoofde dat zij diverse Haar voor heeren gecomm= voorgehouden articulen met de Negatie hadde beantwoord best had gedacht in deezen ordinario modo te procedeeren declareerende dus van weegens het oficie fiscaal wel te moogen Lyden dat ge„ teple huisvrouw van Johannes Oostendorp werde ontfangen in een ordinair proces en gead„ mitteerd om te oicupeeren bij procureur — Weshalven de Raad na examinatie der voorsz: Extract, uit de Crimineel rechts rolle gehouden aan Cabode goede hoop, op voergegeevene. 6 overgegeevene stukken gelek hebbende op de declarat van den officier geeit: Anna Sophia van Elve heeft ontvangen in een ordinares proces en geadmit teerd om bij procureur te moogen offiepeeren ge /onderstond:/ Accordeert:/ was get: W: S: Van Egneroe Secretaris —. Caral E Antwoord gedaan maken d en Eerbiede get overgegeeven aan den WelEdelen Achtbaare Heere Johannes, Isaac Rhenius Resi„ „dent, beneevens de verdre Wel Edele Heeren Raden, van Iustitie deeses Gouvernements, door ende Van Weegens Anna Sophia van vo Elve Huijsvrouw van den Baas Schilder der E. Compagnie Johan¬ „nes Oostendorp Gedaagdesse ten eenre Contra den E: Achtbaaren Heeren. In dependent Fiscaal Johan Nicolaas Steeven Van Lijnden E: d: Eijsscher ter andere zijde in Cas van gepleegde mishande„ lingen. WelEdele Achtbaare Heer. WelEdele Heeren Na dat den 99 gedaagde UWel Ed: achtbarens z„ „nen noedrigen: dank getuigd heeft: voor de gunstig„ Copia misgaders Verleend Termijn, omme op heeden te mogen dienen van Antwoord zal den 94. gedagdens van zijn zaak zo kort mogelijk tragten te kwijten. T is grievend WelEdele Achtbaare Heeren wanneer ijmand met iets g'accuseerd word waar aan hij onschuldig is, voor al wanneer de Accusatie Zoda gecolloreert de pretense Misdaad zo breed uijt ge meeten werd, dat men bij den eersten opslag van 't oog waarlijk zoude geloven dat den beschuldig den ten hoogsten Strafbaar is — dit is 't geval Wel Edele, achtbare, Heeren, wad en Zig de Gedaagdesse bevind- Men heeft de gewaamde mishandelingen waar meede zij best digt 1 beschuldigt word veel Schijn bij geset en men voogd de daad Zelve voor iets te doen doorgaan waar na 't geen Sweemsel heeft — Den q9 vermeerder zalvi defffen deezen van de W zaak 't volgende regtsnoer houden Namentlijk 7/: Wat eijgentlijk de daad is waar meede de pp=l ged=sde be„ schuldigt wordt 2/ Wat aanleijding heeft: gegeeven tot de strafoeffening aan hare slaven Aletta, en waaren de Straffe heeft bestaan 3/ of dezo straf oeffening als een mishandeling of als een domistisquestraf moet geconvidereedwor¬ „den i zal men betogen wat magt Een Leijf Heer ende Leijf vrouw over hare slaven hebben 5 Zal men onderzoeken waarin de bewijzen van den E Achtbaren Heere R: O: lijsf bestaan in wat nzin tig te igde ne wijten. wan ne# hij aan slag schuldig van .. Wat ten voordeele van der ged=se Onschuld operen De daad dan waarmeede de Origineele gedsse beschuldigt word bestaat hier in dat hare slaven Aletta van Batavia bij den E Achtbare Heere Jndependent Fiscaal is klagtig gevallen, dat hare Leijf Vrouw de gedsse in deesen haar mishandeld haden dat voorts bij 't Visiteeren deer slaven is bevonden geworden, dat zij van 't Hoofd tot de Voeten over haar geheel Lichaam /(zo als 't den E Achtbr: Heer R: O: liss=r geliefd te noemen op een babaarsche Wijze mishandeld was dis is also 't promet 't welk de Accusatie uijtmaak De pp=lo ged=se heeft in hare Resporsiven nim „mer ontkend dat zij niet voormelde Rlaven gesti heeft en zij meend /: zoo als hier onder nader zal gededuseerd worden / als Leljf vrouw en Eijgen cesse Cess H Eijgenaresse deer Slavin volkomen regt gehad te hebben hare slavin over meer als een gepleegden dif¬ „stal te mogen en te moeten punieeren. Want na dat zig opgem: slavin aletta verschelde, „ne reijzen na kleine diefstallen had schuldig gemaakt en altoos was vrij geraakt met een Correctie dan 'er eens met woorden dan eens met Een twee of drie sjambokslage hon zij eijnde lijk goed vinden en van haar Zelve verkrijgen haar aangebooren diefagtig Naturel met iets van meer waarde te openbaren dewijl zij twee Silvere Leepels in 't gehum tusschen haar bedde¬ goed verborg — De Gedaagdisse in Wier huishouding zeeker meestin en kooper als zilver te vinden is wierd niet alleen deezen Voor haar zo aan sienlijken deefstal terstond gewaar, hare eld is den men i is stee zal 9 gewaar maar agterhaalde en Overtuijgde meerm: Slavin Aletta op de daad en meende verpligt te zijn, deese slavin die nu wat zij eerst in 't klein geprobeerd had in 't grof begon werkstelling te ma „ken dieswegen te moeten straffen- Lang stond de ged:se in beraad wat straffe Zij an gem: Aletta zoude Oeffenen ofte doen oeffenen, ma geconsidereert deselve nog een Jong Meijen naa gissing van 13 à 14 Jaaren was; hon de gedese m besluijten haar na den tronk te zenden om de ze hier gewoone Straffe van de Caffero te doen onder „gaan om dat 't tog dit de Laatste extremiteiten zijn, waar toe men overgaat en dat doo: diergelijk Straffe de Schaamte:( zoo 'er nog een Vonkjen bij een meissen van die Jare Verondersteld- mag werde : ten eenemaal benomen werd. Weshalven.

NL-HaNA_1.04.02_11024_0685 view scan ↗

English

Wherefore the defendant chose and resolved to give her a domestic punishment, yet with the intention to do this so perceptibly that she hopefully in the future would refrain from stealing. To that end the defendant, having taken a sjambok and having seized the aforementioned slave Aletta by the hand, the defendant dealt her some blows with that instrument, which certainly, through the struggling, were not dispersed on one and the same place, but over the whole body; this was thus the cause of the punishment and the manner in which Aletta of Batavia has been punished. Let us now see whether that execution of punishment ought to be reckoned among the mistreatments or among the domestic punishments. By mistreatments one naturally understands unlawful punishments, that is, chastising the slave with impermissible instruments, torturing, tying fast, and then tormenting at will, etc. But can one indeed with well-founded reasons reckon it as mistreatments when one, regarding a slave's misdeeds, casually gives some sjambok blows; and can one indeed reasonably presuppose that a master or mistress would be foolish enough to apply such a punishment to their slave from which any consequences could arise! This would truly have been acting against their own interests and prosperity. It would furthermore be needless, Right Honorable Gentlemen, if the qualified defendant wished to occupy himself here with arguing that the sjambok is an instrument of which all the inhabitants of this country commonly make use to punish their slaves, and one needs no proof to show that a sjambok blow, without one needing extraordinary force or any violence thereto, strips the places that are struck therewith raw of the epidermis; this even takes place with the yoke-bearing oxen. The qualified defendant holds himself assured that if the Honorable Right Honorable Fiscal were pleased to give a hearing to all such slaves who might be able to show some scars and raw spots from sjambok blows that they have received from their bodily masters, the greatest part of the inhabitants, especially those of the outer colonies, would be found punishable. And what would the consequences be, Right Honorable Gentlemen, if one did not have the freedom to punish one's slaves in proportion to the committed deeds. What disorders would this not cause! Would this not destroy public safety; would one not in that way put one's own life in jeopardy. The punishments that are executed here in the country upon the slaves bear no comparison to those that are used in the West Indies on account of general public security. Against this one will probably submit that when the misdeeds of the slaves are of such a nature that they merit a notable correction, one can have the same punished before the trunk at one's pleasure. This is a certain truth that the qualified defendant does not wish to dispute. But here the question arises whether someone who has the misfortune of having and possessing a real multitude of slaves, whether, says the qualified defendant, he is capable of sending his slaves who deserve such repeatedly, once, twice, and often more times in a week, to the trunk, and each time to pay four schellingen for each slave for the punishing, and when the locking and unlocking is added, the expense each time for each slave comes to amount to one ducaton; would that not make an enormous expense for many a person, and would one not thereby noticeably shortchange his household! Add to this: that when it is first known that a slave or slaves, whether once or multiple times, has been punished before the trunk, he decreases in value by well over half. The qualified defendant can as yet not find the least trace that the principal defendant has committed an act of mistreatment upon her slave Aletta, unless a special law were shown by which it is forbidden to give a slave a domestic punishment with a sjambok. That a master or a mistress has complete power over his or her slaves is such a constant truth that God Himself regarding this ratified a law among the Children of Israel. For, says He, Exodus 21:20, and if a man smite his servant with a rod, and he die under his hand, he shall be surely punished. Verse 21, notwithstanding, if he continue a day or two, he shall not be punished, for he is his money. The Romans also, at a certain period, established that a slave was so in the power of his master that he had over the same slave the right of life and death, Instit. De his qui sui vel alieni iuris sunt. This right he was allowed to use, but not abuse; the punishment that he imposed on his slaves had to be proportionate to the same crime, and he had to act in that regard as a good master, etc. Although the qualified defendant is very well aware that these laws nowadays have fallen into disuse, it does not take away from the fact that these laws demonstrate as clear as day that the Supreme Lawgiver Himself through His omniscience saw how necessary it was for the safety of society that a bodily master had absolute power over his slave, and indeed with that limitation that he might punish him severely, provided, however, that he did not succumb or give up the ghost under the blows. The Romans, as the most polished and civilized peoples in their time, have also seen that necessity, and to that end introduced the law cited here above, which however afterward has more or less fallen into decay. From the above-quoted, it will thus have become completely evident

Dutch transcription

Weshalven de gedee liept verkoos en resolveer¬ „de haar een domistique Straffe te geeven, egter met voornemen dit zo gevoelig te doen, dat zij . 't steelen in 't vervolg hopentlijk nalaten zoude Ten dien Eijnde de ged=se een S' Jambok geno„ „men en meerm: Slavin Aletta bij de hand gegree„ „pen hebbende heeft de ged=ene haar met dat In¬ „strumente eenige slagen toe gebragt, die zeeker door het Worstelen niet op een deselve plaats maar over 't geheel Lichaam zig verspreid heb„ ben dit is also de Oorzaak geweest van de Strap „fe en de manier op dewelke Aletta Van Bata„ „via is gestraft geworden Laten wij nu zien, of dien straf oeffening onder de mishandelingen of onder de Domistique Straffen behoort gereekend te werden. Werder te te ma Onde de michandelingen verstaat men Naturlijk wijze onge Oorloofde straffen - dat is met ongeper„ „mitteerde Instrumenten de slavin te kastijden, te tortueeren vart te binden en dan naar Wille heus te teijsteeren &. – Maar kan men wel met gegronden reedenen voor Mishandelingen Reekenen want neer men aan een slaaf over zijne wanbedrijv ter toops eenige sjambokslage geeft:e en kan men wel reedelijker wijze verorderstellen dat een Leijfsta ofte Leijf vrouw dwaar genoeg zal zijn, aan hun slaaf zodanige straf te appliceeren, waar uijt eenige gevolgen zouden kunnen ontstaan! dit zal „de waalijk teegens zijn eijgen belangen en wel„ „vaart gehandeld zijn. — T zoude voort Mached zijn WelEd Achtbr: Heeren wanneer den q9 Vermeerde zig hier wilde ophouden net Met te betogen, dat de S' Jambok een Instrumenten is, waar van al de Jngeseetenen deezes Lands zig gewoorlijk bedienen, om hunne slavin te Rtraffen, en men behoefd geen bewijsen om haar te toonen dat een S' Jambok slag, zonder dat men extrasr¬ „denaire force ofte eenig geweld daar toe nodig heep de plaatsen, die daarmeede gestroffen werder Eau„ „we van de Opperhuijd ontbloot maakt dit vind zelfs plaas bij de Jok dragende Ossen den 44 ver¬ „weerden houd zig verseekert dat wanneer den E Achtbr: Heere R: d: Eijsf gehoor geliefde te geeven aan alle zodanige slavin die eenige Ledteekens en rauwe plek „ken zouden kunnen Vertoonen van S: Jambok slage die zij van hunne leijf Heeren hebben ont¬ „fangen het grootste gedeelde der Jngezetenen Croor ierli per„ i Wel„ ren den oude voor al die der buijten Colonien zoude Strafban bevonden Werde d En wat Zoude de gevolgen zijn WelEdele Achtbe „re Heeren wanneer men de Vryhied niet had zijn slaven na evenveedigheid der begane feijten te sti „fen. wat dit Ordres zoude dit niet al veroorzaa„ „ken! zoude dit de gemeene zeekerheid niet be„ „neven; Zoude men Langs dien weg Zijn eijgen Lee ven niet en de waagschaal stellen. - de stap „ben die hier te Lande aan de slaven g'oeffend werd komen en geen Comparatie bij de zodanige die in de West Jndien uijt hoofde der algemeene buiten Veijligheid in gebruijkt zijn Heer tee„ gen zal men waarschijnlijk in bringen, dat wan¬ de wanbedrijven der Slaven van de Natuur (zijn zijn, dat zij een merkelijke Corneetie meriteeren, man de zelve voor den Tronk kan Laten afstraffen na zijn genoegen — Dit is een zekere waarheid die den qq verweerder niet betwisten wel Maar hier doed zig vraagd op of ijmand die het Ongeluk heeft Regte Enjelte van slavin te hebben ende te bezitten of die zegt den 99 verweerder vermogend is Een twee, en dikwerf meer malen in een week zijne slaven die zulx verdio„ „nen telkens na de tronk te zenden, en ijder maal voor ieder Slaaf Vier Schellingen voor 't afstraffen te betalen, en waanneer het sluijten en ontsluij„ „ten er bij komt de uijtgaaf telkens voor ieder slaaf„ d Een ducaton komt te bedragen zoude diet niet voor meenig een, een Enorme uijtgaaf maaken, en (zoude af abaa zaa¬ die zoude men daar door zijn huijshouding niet mer „kelijk te kort doen! Men voege hier bij : dat Wanneer 't Eerst bekend word, dat een Raaf of slaven 't zij een of meermalen voor den tronk is afgestraft, ruijn de helft in waarde vermindert den q9 verweerder kan voor als nog niet minste spoor vinden: dat de pp=le gedese een mishandelin¬ „gen aan hare slavin aletta zoude gepleegd hebben ten ware een bijzondere wet wierde aangetoon„ bij dewelke 't verboden is, Eeer Raaf een domestiegijen straf met een s' Jambok te geeven —. Dat een Leijf Heer of ten Leijf vrouw een vol¬ komen magt over Zijne ofte hare slaven heeft is een¬ zo Constante waarheid dat God zelve dien aan„ „gaande bij de Kinderen Israelseen wet Ratuceerde Want Want Zegt hij Exodus 21 dm. 20 waanneer ook ijmen zijnen dienstknegt met eenen stok slaat dat hij onder zijne hand sterft, die zal zeekerlijk ge„ wrooken worden Va. 21 Zo hij Nogthans eene dag of twee dagen over Eijnde blijft, zo en Zal hij niet gewrooken worden want hij is zijn geld= De Romeinen hebben ook in een zeeker tijdstip gestatueerd dat een slaaf zodanig in de Magt van zijnen Heeren was, dat hij over denselven slaaf het regt van Leevenen dood had. 1 Instit de his que sici vel aliene cur kunt dit regt mogt hij gebruijken maar niet misbruijken, de straffe die hij zijne slaven opleide moest geeven reedigt zijn naar den selven Misdaad, en hij moest daar omtrent als een goed han„ delen &a: Schoon mer af of mindert minste delin„ hebben. 40 steegie vol¬ schoon den q9 verweerder zeer wel beweest, is dat de wetten heeden daags en onbruijkt geraakt zijn neem 't niet weg, of deese Wetten toonen middag he aan, dat den oppersten wetgeeven Zelve door Zij „ne Alweetendheid heeft ingezien hoe noodzaaklijk 't voor de Veijligheid der Maatschappij was, dat een Leijf Heer over zijnen slaaf een volstrekte Magt had, en wel in die bepaaling dat hij, hem zeer Pr „gelijk mogt straffen zo, nochtans dat hij onder de slagen niet besweek of den Geest gaf— De Pomeinen als de beschaafdste en geciviliseerde Volkeren in hun tijd hebben die Noodzaakelijkheid al meede ingevien en ten dien Eijnde die hier voren geciteerde wet ingevoert die egter naderhand min of meer in verval geraakt is - Uit 't boven aangehaalde zal 't dus volkomen zijn gebleeken

NL-HaNA_1.04.02_11024_0693 view scan ↗

English

It has appeared what right a master or mistress of a slave formerly had over his or her slaves, and it now remains to be seen what our present-day laws or the Statutes of India say about this. Under the Article of Slaves Bondservants it is explicitly stated in Article 6: The master is permitted, whenever any faults happen to be committed, to correct them with domestic punishments, but they shall not be empowered to put them in irons or in fetters, much less to torture or otherwise mistreat them etc. By this article it is thus permitted to exercise a domestic punishment, since the phrase added thereto, or otherwise to mistreat, immediately follows the prohibition not to torture, so that one can understand it in no other sense than that here is understood a punishment or mistreatment that equals or comes very close to torture, and this can by no means be applied to some rattan strokes, which punishment must always be understood under a domestic correction. Far be it, Honorable Sirs, that the qualified defendant should wish to draw the conclusion from the laws just cited as if a master can act arbitrarily with his slaves. No, Honorable Sirs, the slaves as slaves are and remain our fellow human beings and must be treated as such, that is reasonably, yet always under the condition of strict discipline, for on that depends our welfare, indeed often our life and limb. In a well-regulated household one will generally see that a proper order and good discipline is maintained among the slaves, and the principal defendant is quite willing to confess that she demands of her slaves that everything that needs to be done happens properly at its time and place, and when faults are committed by her slaves, especially of such a nature as that of which the slave woman Aletta has made herself guilty, then the principal defendant deems herself obliged as a good housewife to correct the fault with a domestic punishment, both for improvement and for the deterrence of the other slaves. Now regarding the evidence that the Honorable Fiscal as Plaintiff has submitted, it consists first in the inquest report of the Commissioners, which indicates nothing other than that at the inspection of the slave woman Aletta of Batavia it was found that her body was full of welts and bruises, as well as an open wound on the buttocks. Concerning the welts and raw spots, the qualified defendant believes he has already expressed himself extensively above, and regarding the open wound, the contrary is proven by the declaration submitted herewith under Letter A of the surgeon Anthonij Azeron, who testifies to have dressed this wound, and that the slave woman Aletta had declared to him that it had come of its own accord. While the deposition of the Head Surgeon, Mr. Leeuwer, only corroborates the inquest report and makes no mention other than of welts and raw spots. And as for what concerns the account of the slave woman Aletta given at the requisition of the Honorable Fiscal Plaintiff, her testimony cannot come into the slightest consideration, since it is a proven fact that no one can testify or be admitted to give testimony except free persons, Lex 4 to 20 Codex de Testibus; that the slaves cannot or may not testify for nor against their masters is likewise proven in Lex de Codex de Testibus, Lex 1 de Quaestionibus, so that consequently the statement of a slave deserves no credit whatsoever and her testimony is null and of no value. The declaration of the discharged soldier of the Honorable Company, Frederik Döring, also given at the requisition of the Honorable Fiscal Plaintiff, rests on such loose and unsteady foundations that his entire testimony amounts to hearsay, and his advanced statements are in all respects most strongly contradicted by the deposition annexed herewith under Letter B of the painter of the Honorable Company, Hendrik Framer, passed at the requisition of the principal defendant, who testifies that he lived for about four years in the house of the principal defendant and never saw that the slaves there at the house, either by the defendant's husband or by the defendant herself, were in any way maltreated or treated harshly. From all that has been deduced here before, the defendant trusts that it will have appeared most clearly to Your Honors that the alleged mistreatment with which the principal defendant is accused is in essence nothing other than a domestic punishment, which on account of the found welts and raw spots is exaggerated as a crying cruelty and barbarous treatment. And what can one prove by the welts and raw spots: indeed nothing, for from all the documents attached to the claim not the slightest indication is found that any damage was found on the body of the slave woman Aletta through which she could have been mutilated or whereby she ran any risk of retaining a permanent injury. It is true that the Honorable Fiscal Plaintiff in his claim and in passing makes known that the aforementioned slave woman Aletta died the day before in the Honorable Company's slave lodge, but it seems that the Honorable Fiscal Plaintiff is convinced in his own mind that one cannot attribute her death to the received beatings, but much rather to a detention of about 3 months that she spent in a cramped prison, having been locked up in the jail since 11 October of the past year until the 2nd or 3rd of January recently passed.

Dutch transcription

gebleeken, wat regt Eertijds een Leijf Heer ofte Leijs vrouw over zijne ofte hare slaven gehad heeft, en staat thans te besien want onse Heedendaagsche wetten ofte de Statuten van India hier van zeggen Onder 't Articul van Slaven Leyfeigenen word uijtdrukkelijk bij Art: 6 gesegt Is den Leijf Heer toegelaaten, zo wanneer eenige fauten komen te begaan, met domestieque traffen te Corrigeeren, maar en zullen deselve niet vermogen in de Yssers of„ in de „te boeijens te slaan, val min te tortueeren ofte an„ dersints te mishandelen &a Bij dit articul werd also gepremitteerd een domisti„ „que straffe te mogen oeffenen, daar de daarbij gesog„ de periode ofte anderwinto te mishandelen op 't versod van niet te tortueeren zo onmiddelijk volgd dat men, 't in geen anderen zin begrijppen, kan als dat hier daghe zaak klijk Rae seerde zijn ken hier verstaan werd eene kraffe of Mishandeling die dator„ „tuur evenaard ofte zeer nabij komt, en dit kan men„ geensints omtrent eenige S' Jambok slage Applicabee maaken welke straf altoos onder een domestique Cor„ „rectie moet begreepen werden 't zij verre WelEdele Achtba Heeren dat den q9 ver„ „weerder uijt de zo even geciteerde wetten de gevolg wilde trekken, als of Een Leijf Heer willekeurig met zijnen slaven handelen kan, Neen WelEdele Achtba Heeren, de Slaven als slaven zijn en bleijven onse meede, min¬ „schen en moeten als zodanig dat is reedelijk behan„ „delt worden egter altoos onder de bepaling van een strenge discipline want daar van hangt onse welvaad Ja dikwils ons Leijf en Leeven af. In een gereguleerd huijshouding zal men doorgaans zien dat 'er een geschikke ordre en goede dis¬ Cipline onder de slaven gehouden werd, en de pp=o pr wel wil gaarne bekennen dat zij van hare slaven vor¬ dert, dat alles wat 'er te doen valt op zijn tijden plaats behoorlijk geschiede, en wanneer er fauten door hare Slaven gedaan worden voor al van dien Aart, als de geene waar aan zig de Rlaven Metta heeft schuldig gemaakt, dan vermeend de pp=le gedne als een goede huijs houdster verpligt te zijn zo tot beeterschap als tot afschrik van de an„ „dere slaven de faut met een domiotique straf te moeten Corrigeeren — Belangende nu de bewijsen die den E: Achtba Heer R: d Eijss=r heeft overgelegd, bestaan deselve eerst in de Schouw Acte van Heeren Gecomitteer¬ Jens dewelke niets anders decteerd, als dat bij de Vier„ tatie van de Rlaven aletta van Batavia bevonden is dat haar Lichaam vol Priemen en bauwe„ plekken 24 men¬ licabee for¬ igue 94 Ver„ olg zijn Heeren de min„ behaen„ welvand e e: Ju p=a op de wilde plekken is bevonden als meede een Opene wond op den a Omtrent de striemen en rauwe plekken, meend a qq verweerder zig hier boven reets breedvoerig uijtge ten te hebben, en betreffende de opene wonde, wor 't teegendeel beweesen door de bij deesen onder L H overgelegde verklaring van den Cherurgij, anth nij Azeron den welke getuijgd deese wonde verbonde te hebben, en dat de slaven Aletta aan hem be¬ „tuijgd had dat die van zelfs gekomen was — Terwijl de depositie van den OpperChir gij de Heer Leeuwer alleen de Schouw Acte Corot „reerd en anders geen melding maakt als van shri „men en rauwe plekken En 't geen betreft het Relaas van de slaven Aletta gegeeven ter Requisetie van den E: Achtb. Heere E: O: Eissr. kan haar getuigenis . . in geen de minste aanmerking komen, dewijl toen beweesene bewesene zaak is, dat niemand kan getuijgen ofte tot 't geeven van getuijgenis g'admitteerd worden als vrije persoonen L: 4. tot 20 Cod de Testibus dat de slaven niet voor nog teegens hare meersterd ofte Leijf Heeren kunnen ofte moge getuijgen word almeede beweesen bij L: de Cod de Testibus L:a 1 dequest: zo dat gevolglijk een slaaf en zeg ten hoegenaamt geen geloof meriteerd en zijn getuijk genis van Nul en geen Waarde is— De verklaring van den Onder afgeschreeven gagie gestelde soldaat der E: Comp: Frederik Döring, al meede gegeeven ter requisctie van den E: Achtbr Heere R: O: Eijss=r staat deselve op zulke losse en wankelende schreeven; dat zijn geheel getuijgen is op 't hooren zeggen uijt komt, en word zijn g'advanceerde Legge in allen opzigten ten sterksten teegen gesprooken door de onder Lae. B hier neevens g'annexeerde deposi¬ tie op den aa ne depositie van den Schilder der E Compp Hendrik Fra¬ „mer gepasseerd ter requisitie van den pp=le gev=ne den welke betuijgd, dat Cixca Vier Jaren in 't huij der pp=le ged=ne gewoond en nimmer gezien te hebbe dat de slaven aldaar ter huijse 't zij door der gede Man, ofte door de gedene zelve eenigzints zijn gemaltracteerd ofte hard behandelt L=ra d Uijt al 't hier vooren gededuceerde vertrouw den zerweerder dat 't UWelEd: Achtbrens ten klaarsten zal gebleeken zijn dat de gewaarde mishandeling waar meede de pp=lo ged=te beschuldigd word, in 't weezentlijke niets anders is als een domae„ tsque straffe, die uijt hoofde der bevondene srie„ „men en Rauwe plekken als een Schreewende wreedheid en barbaarsche behandeling word uijtgemeeten En wat kan men tog door de Rriemen en rauwe plek„ „ken bewijsen: immers niets -. want uijt al de bij den Eijsch - Eijsch gevoegde stukken word niet de minste blijk gevonden dat 'er aan 't Lichaam van de Slavenalel¬ „ta eenig bestel is bevonden, waar door zij zoude heb„ „ben kunnen worden verminkt ofte waar door zijeenig gevaar liep een Ongemak over te houden Wel is waar dat den E Achtbr Heer E: O' Eyss=r in zijnen Eijsch en prosant te kunnen geeft dat meerm: slaven Aletta S'daggs te vooren is ko¬ men te overlijden in 's Comp=s slaven Loge dog 't schijnt dat den E: Achtbr: Heere R: O: Eijss=r bij zig zelven overtuijgd is dat men haren dood niet aan de bekome„ „ne slager, kan attribueeren maar veel eer aan een de„ tentie van Circa 3 Maanden die zij in een bekrom„ „pen gevangenhuijs heeft doorgebragt als zijnde zeedere den 11 October Ao: p: tot den 2de. of 3e Januarij Jonge¬ „Leeden in den tronk opgesloten gebleeven— Den drik Fra¬ fra„ hebben te nder geda zijn vertian ewaarde huldigd domke¬ en plek„ den och

NL-HaNA_1.04.02_11024_0700 view scan ↗

English

The representative of the defendant wishes to make no remark here concerning the considerable damage which the principal defendant has suffered through the long deprivation and death of her slave; he leaves this entirely to the judgment of Your Honorable Worships. If the principal defendant deserves any credit at all, she testifies in good conscience that the often-mentioned female slave Aletta had such an impulsive and evil nature that she frequently, out of sheer spite or on account of some beating or verbal correction she had undergone, tore the hair out of her own head. Would it therefore not be very well possible, indeed is it not probable, that in her malice she deliberately picked open slight welts, which she had received from the principal defendant with a sjambok, in order to lend more force to her complaint along that way, and if possible to wrest herself from the power of her mistress? What has been advanced here has not precisely been proven, but the defendant leaves it to the judgment of Your Honorable Worships yourselves, and to the judgment of all those who are accustomed to dealing with slaves, whether thousands of examples could not be cited showing how far the malice of some of these creatures extends, and what ruses, even at the cost of their health, indeed their life and limb, they put into practice on various occasions to avenge themselves on their masters or mistresses by whom they believe themselves to be offended; and sometimes the slightest incident can give cause for this. Fortunate then are those lands where people are served by Christian and reasonable men, and unfortunate are the inhabitants of this and other colonies who are compelled to make do with unreasonable and stubborn creatures and are daily exposed by them to similar incidents as that in which the principal defendant now finds herself. On the other hand, it is fortunate for the principal defendant that most of the members who compose Your Honorable Worships' illustrious court know the nature of slaves in general from up close, and will consequently be convinced of how they must necessarily be kept under a certain strict discipline. The representative of the defendant furthermore trusts that it will have appeared ad sufficientiam to Your Honorable Worships that what people wish to pass off as mistreatment, viewed in the true light of day, is nothing other and can be regarded as nothing other than a domestic punishment, and that therefore the Honorable Official Plaintiff's claim and formulated conclusion are unfounded and without basis, with which the representative of the defendant concludes his written response and Concludes for the purpose of declaring the plaintiff inadmissible in the ordinary course, and that by definitive sentence of this Your Honorable Worships' Court, the Honorable Official Plaintiff's claim and formulated conclusion against the defendant shall be denied with costs, or for such other judgment as Your Honorable Worships shall find to be proper according to law and equity. Imploring hereto and upon everything Your Honorable Worships' noble and benign judicial office. Was signed: I. I. I. Wagenaer, in his capacity. In the margin: Exhibited in court on 17 February 1791. Today, 15 February 1791, appeared before me, Willem Stephanus van Rijneveld, Secretary of the Honorable Court of Justice of the Castle of Good Hope, present the hereinafter-named witnesses, the surgeon Anthonij Azerond, who at the requisition of Anna Sophia van Elven, wife of the master painter of the Honorable Company Jan Jasen of Ostend, declared it to be true: That the deponent, on a certain day of the late past year 1790, without being able to specify an exact time, having been requested to come to the house of the requisitionist, and having also gone thither, had there bandaged a certain slave girl of the requisitionist, and had found a slight wound on her arm; while the said girl, upon the deponent's inquiry as to how that wound had been caused, had said in substance: it came about by itself. Declaring nothing more, the deponent gives as his reasons of knowledge what is stated in the text, being prepared to confirm the foregoing further under oath. Done thus in the Castle of Good Hope in the presence of the clerks Martinus Laurentius Neethling and Johan Bernhard Hoffman, as witnesses, who have duly signed the original minute hereof together with the deponent and me, the Secretary. Review of testimony: Appeared before the undersigned Commissioners from the Honorable Court of Justice of this Government, the aforementioned Anthonij Azerond, who, his foregoing declaration having been read aloud clearly and distinctly, declared that he persisted by it, wishing that nothing more be added or removed, except that, since it is already a year ago, the deponent therefore only believes to the best of his recollection that the aforementioned slave girl gave such an answer, and therefore cannot state as truth what was in substance said by the often-mentioned slave girl: it came about by itself. And he spoke therefore, in confirmation of the truth thereof, in the presence of the Adjunct Fiscal Mr. Johannes Andreas Truter, the solemn words: So help me God Almighty. Thus reviewed and sworn at the Cape of Good Hope on 16 April 1791.

Dutch transcription

Den 94 Verwaerder wil hier geen aanmerking maaken over der aansienlijken Schade die de ppla ged=e door 't Langs gemis en overlijden haren Slav geleeden heeft, hij Laat zulks volkoomen aan 't Oordeel van UWel Ed Achtb=rens over Indien de pple. Ged=tese eenigzints geloof meriteerd, zo betuijgd zij in gemoede dat meerm: slavin Aletta Zulk een voorvaardig en quaad arti „gen Imborst had det zij meening werf uijt Bute Ueevel moedigheid 't zij uijt hoofde van eenige slage of woordelijke Correctie die zij ondergaan hadde zelve 't hair uijt hoofd Eukte — Zoude 't overzuks niet wel kunnen mogelijkx zijn Ja is 't niet apparent, dat zij in hare boosheid geringe striemen, die zij met een S' Jambok door door de pp=le ged=nse ontfangen had niet moed„ „willig heeft opingesekend om Lange dien wegha klagt klagt meer kragt bij te zetten, en zig waare 't mogelijk uijt magt van hare Leijf vrouw te rukken dit g'advanceerde is Juijst niet beweesen, maar den Verweerde Laat het aan den oordeel van UwelEdele Achtbren. Zelve, en aan 't Oordeel van al de geene die gewoon zijn met slaven om te gaan of er niet duijsenden van Voorbeelden zoude kunnen gesiteerd worden hoe verre zig de boosheid van zommige dier schep„ aels uijtstrekt, en wat Listen al was 't ook ten konsten van haare gezondheid, Ja Leijf en Leeven Zij in verschein¬ „de geleegendheden werkstellig maaken, om zig te wreeken aan hare Leijf Heeren ofte Leijfvrouwe van de welke zij meenen beleedigt te zijn! en hier toe kan somtijds 't geringste geval aanleijding geeven ding Gelukhig dan die Landen in dewelke men van Christelijke en Reedelijke Menschen bediend Word. erkinge de pple Slave geloof Louten eenige hadde lijk zij han Word, en ongelukkig zijn de Ingeseetenen deeser en meer andere Colnien die genoodzaakt zijn zig met onreedelijke en halsturigen Schepsels te moeten behelpen en door deselve dagelijks gerponeerd worden aan soort gelijke gevallen als waarin zig de pple ged=se thans bevind — Aan de andere kant is 't gelukkig voor de pp=le T Isse get= dat de meeste Leeden die U WelEde Achtbarens Luysterijke Vierschaar uijtmaken den Inborst der slaven in 't algemeen van nabij kennen en gevolglijk overtuijgd zullen zijn hoe deselve roodwendig onder een zeker A „ge disepline moeten gehouden worden — den qq Verweerde vertrouwd overigens dat 't Awer Achtbrens ad sufficientiam zal zijn gebleeken dat 't geen men voor een mishandeling wel doen doorgaan en 't Ware dag ligt beschouwd niets anders „ anders is en ook als niets anders kan aangemerkt worden als een domesticque Straf en dat dus des E Achtbarens Heer E: O: Eijss=r Eijsch en ge¬ „nomene Conclusie ongegrond en ongefundeert is mits welke den q9 Verweerder zijn schriftuur van antwoord besluijt en Concludeert te fire van niet ontfankelijk bij ordine, en dat bij diffinitive vonnisse van deesen UWelEd Achtbren Rade den E: Achtbr Heer E: d' Eijss=r Eijsch genomene Conclusie op ende Jeegens de Gedene zal wor¬ „den ontzegt met de Corsten ofte tot zodanige ande als rwele Achtb=rens, naar regt billijkheid zullen verneemen te behoren- Imploreerende hier toe en op alles UWel Ed Achtbr nobele ac benignuns Indicis officiim (was. en zig met zijde 9 ma ken van Zullen zeker stu lva doen t geteekend/ I: I: I: Wagenaer qqp (in margine:/ Exhibitum in Iudicio den 17=e Februarij 1791. Huiden den 15e Februarij 1791 Compareerde voor mij Willem Stephanus van Rijneveld secretaris van den E: Achtb Raad van Justitie des Car„ teels de goede Hoop praesent de naten: getuijgen der Chirurgijn Anthonij Azerond de welke ter requisitie van Anna Sophia van Elven huisvrouw van den baar schilder: der E: Comp=e Jan Iasen van oostende verklaarde hoe waar is Dat den Compt op zeekeren dag van het laa verl: Jaar 1790, zonder een Juiste tijd te kunnen bepa „len, verzogt geworden zijnde om ten huize van den rog te komen, en zig ook derwaards vervoegt hebbende alda een zeekere slavenmeisje van den reqt had verbonden, en aan den arm van t zelve een ligte wonden har vonden bevonden terwijl het ged=n meisse op de gedaane afvraa¬ ge van den Compte. hoe die wond veroorzaakt was, in zubstantie had gezegd 't is zoo van zelfs gekomen Niets meer verclaarende, geeft den Compte voorreedenen van wetenschap als in den text bereid zijnde vorenstaande met Eede nader gestand te doen Dat aldus passeerde in 't Casteel de goede koop ter praesentie der Clercquen Martinus Lau centuis Neelkling, en Iohan Bomhard Hoffman, als getuigen, die de Minute deses bonevens den Compte. in mij Secretaris meede behoorlijk heb¬ ben onderteekend Recollement Compareerde voor de Ondergeteek: Gecomites. uijt den Ed: Achtb: Raade van Iustitie deeses Gouvernements voorn: Anthonij Azerond, dewelke zijne voorenstaande Verklaaring g : den het het laa bepaa e ha vonden Verklaaring klaas en duijdelijk voorgeleeden werende verklaarde dezelve daar bij te persisteeren, met begeerte dat 'er niets meer bij of afgedaan worden zal alleen „lijk dat vermits het reeds een Jaar geleden, is, den Comp=t dus na zijn best onthoud maar vermeent dat voor gem: slaven meisse zodanig antwoord gegeeven heeft over sulx 't in substantie gezegde van meer gem: slaven Meisje 't is zoo van zefs gekomen voor geen Waarheid te kunnen opgeeven En Sprak dier halve ter bevestiging der waarheid van dien in preventie van den adjunce Friocaal Mr. Johannas andreat Fruter de Colem God almachting: Aldus geverolleerd en Bebedigt aan Cabo de goed Hoop den 16 April 1791

NL-HaNA_1.04.02_11024_0707 view scan ↗

English

Appeared before me, Johannes Daniel Rasenbrok, sworn clerk at the Judicial Secretariat of the Castle of Good Hope, the following witnesses being present, the painter of the Honourable Company, Hendrik Kramer, of competent age, who at the requisition of the master painter of the Honourable Company, Jan Jansen Oostendorp, declared to be true: That the deponent, during the time of almost four years having resided as a journeyman with the requisitionist in this matter, never in all that time saw that the slaves there in the house, whether by the requisitionist or his wife, were mistreated or treated harshly, and that if ever one of the male or female slaves should have committed something, such, as far as the deponent was present there, was punished only with a light beating, without such male or female slave having been laid down and held fast for that purpose. That among others a slave girl named Aletta, having now and then made herself guilty of small thefts and the committing of childish offenses, was also on that account punished without being laid down. The deponent further attests that a certain person, being also a resident there, was often the cause that one of the male or female slaves received a beating, since by the same the smallest trifles were reported to the wife of said Oostendorp, who then went to work upon that report. Declaring nothing more, the deponent gives as reasons for his knowledge as stated in the text, being ready to confirm the foregoing by oath. Thus done at the secretariat aforementioned in the presence of the clerks Marthinus Laurentius Neethling and Johan Bernhard Hoffman as witnesses, who have duly signed the minute hereof along with the deponent and me, sworn clerk. Review Appeared before the undersigned commissioners from the Honourable Council of Justice of this Government the aforementioned Hendrik Kramer, who, his foregoing declaration having been read out clearly and distinctly, declared to persist therein, desiring that nothing more be added or subtracted; except only that the deponent, not working at home, did indeed now and then see that the slaves were beaten, without however being able to say that the said slaves were mistreated on such occasions, since the deponent always absented himself on such occasions. And he therefore, in confirmation of the truth thereof, in the presence of the Adjunct Fiscal Mr. Johannes Andreas Truter, spoke the solemn words: So help me God Almighty. Thus reviewed and sworn at Cabo de Goede Hoop, the 16 April 1791. Appeared before the Honourable President and Councillors of Justice of the Castle of Good Hope, the Independent Fiscal Johan Nicolaas Baron van Lynden, ex officio plaintiff in the case of committed ill-treatment, on the one part, and Anna Sophia van Elve, wife of the master painter of the Honourable Company Johannes Oostendorp, defendant in the aforementioned case, on the other part. And said for reply: 2. That the ex officio plaintiff is by no means surprised that the defendant ranks the ill-treatment committed against her female slave under domestic correction, 4. when he only takes into consideration the numerous complaints 5. made to him concerning the defendant's cruel manner of acting with respect to her slaves; 6. from which he has very easily been able to gather 7. that the defendant is accustomed to understand domestic corrections in a much broader sense 8. than the generality of men, and above all an equitable judge, are accustomed to do. 9. Also the defendant herself appears to have felt 10. that this defense of hers is not well reconcilable with the customary interpretation of statutory laws, 11. when she, by a forced interpretation thereof, attempts to extend the power of masters and mistresses so far 12. that, torture and more severe ill-treatments alone excepted, the owners would otherwise be permitted to deal with their slaves at their pleasure. 13. While the defendant, in order to make her opinion find some acceptance with your Honours, 14. and to accommodate her manner of acting, if not with equity, at least with strictness, 15. lets the aforementioned extensive interpretation be preceded by the power 16. which the masters could exercise over their slaves in the time of Moses and under the Roman people, 17. without realizing that the hardness of heart among the former, 18. and the bellicose and strict way of thinking among the latter, probably gave the greatest cause for that extensive power. 19. At least the humane moral philosophy of the best Teacher of mankind, 20. who nowhere permits such harsh treatment, 21. and the domestic corrections born of the mild and refined morals of the Romans, 22. do not permit that one should attribute any more favourable motive to those permissions adapted to circumstances. 23. The ex officio plaintiff will not enter into any further debate concerning the inapplicability of the Jewish and Roman laws to these lands, 24. however much the different nature of the human condition, form of government, and other circumstances supply him with ample material for it; 25. he will here only briefly add, for the further substantiation of his claim, 26. that the submitted surgical and commissarial inspection reports show most clearly 27. that, whatever the defendant may pretend, it remains an absolute truth that,

Dutch transcription

Compareerde voor mij Johannes Daniel Rarenspok gesw: Clercq: ter Iustitieele Secretarije der Casteel de Goede hoop, praesent te Naten: getuijgen den Schilder der E: Compt. Hendrik kramer van Com¬ „petenten ouderdom dewelke ter requisitie van den baas schilder der E Compte Jan Jansen Oosten „dorp verklaarde hoe waar is -. Dat den Comp=t geduurende den tijd van bijna vier Jaaren als knegt heeft ingewoond heb¬ bende bij den reqt. in deesen nimmer in al dien tijd gezien heeft, dat de slaven aldaar ten huize¬ het zij door den regt of deszelfs huisvrouw zijn gemaltraiteerd of hard behandeld, en dat Zeaal een der slaven, of slavinnen iets mogt hebben bedree„ ven zulx voor zo verre den Compt. daar braesent is ge¬ „weest alleen met een lospak slagen is afgestraft Huiden den 26 November 1790 geworden eesende begeerte alleen is, den ert dat gegeeven van meer n En sprak dien Johannas de goede geworden, zonder dat zodanige slaaf of slavin ten dien einde is nedergelegd en vastgehouden Dat onder andere een blaven meitje in eens hebbende naame Aletta zich en nu dan wel schuldigd gema aan kleine dieverij en, en het pleegen, van kinder „agtige misdrijven ook diesweegens zonder neerleg „gen gestraft is geworden— Betuigende nog de Compt. een Zeekere Deezen aldaar meede woonagtig zijnde meenig maal oorzaak is geweest dat een der slaven of slavinnen slaage gekomen hebben, als Zijnd door dezelve de minste beuzelingen aan der ro van gezegte Oostendurp aan gebragt, die dan op dat bericht was te werk gegaan —. Niets meer verklarende geeft den Comp voor eedenen van weetenschap als in den text bereid bereid zynde het voren staande met Eede te beveting Dat aldus passeerde ter seeretarigj en voorm: ten bijwezen der Clercqueu Marthuius Laurentius Neethling en Johan Bern„ „hard Hoffman als getuijgen die de minute dezer benevens den Compt. en mij gew: Clercq mede behoorlijk hebben ondertekend Recollement Compareerde voor de ondergeteek: Gecomms. uijt den Ed Achtb Raade van Iustitie deeses Goevernements voorm: Hendrik Kramer de welke zijne vorenstaan¬ „de Verklaaring klaar en duydelijk voorgeleezen wee„ zende verklaarde dezelve daar bij te persiteeren met begeerte dat er niets meer bij af afgedaan wor„ „den zal; als alleenlijk dat dat den Comp=t niet te ten in gema kinder neerli zeekere meenig Claven aszijnd de vrou an Comp tept te huijs werkte wel nu en dan gesien heeft dat de slaven geslagen zijn zonder nogthans te kunnen zeggen dat de gem: slaven mishandeld bij dier gelij Leggen „ke wierden, vermits den Comp=t zig altoos bij dier gel„ „ke geleegendheeden geobsenteert heeft, En sprak dierhalven ter bevestiging, der waarheid van dien in pralentie van den adjunct Frocaal Mr Johan¬ nes andreas Frieter de Solemneele woorden Zowaar lijk helpt mij God almachtig Aldus gerecolleerd en Bebedigt aan Cako de goede hoop den 16 April 1791. Compareerde voor de Wel Edele en Achtbaare Heer en President en Raaden van Justitie des Casteels de Goede Hoop, de Independent Fiscaal Johan Nicolaas Heeren van Lijn den, J: O: Eijsscher in Cas van gepleegde mishandiling; tes Enre Anna Sophia van Elve¬ huysvrouw van den Baasschie¬ der der E Comp Johannes Oostendorp, Gedaagdefse in't voorsz, Cas, ter andere zijde. 1 En de deede voor replicq Zeggen. 2. dat de 7: O: Eijsscher zich geen Zints verzondert, dat de Gedaagdesse de mishandeling, Contra atde kunnen dier getij diergelij„ sprak dien Joha har„ Zo waar Cabo de 3. aan haare Slavinne gepleegd, onder de domestieque Correctie langschikt, 6 4. Wanneer hij slechts in overweging neem de meenigvuldige klagten, 5. aan hem, over der Gedaagdesse vreede handelwyze ten opzichte haarer slaa„ „ven gedaan; 6. Waar uijt hij zeer gemakkelijk heeft kunnen, opmaaken, . dat de Gedaagdesse de domestique cor„ rectien in een veel ruijmer zin gewoon is te verstaan; 8. als 't gros der menschen, en voor al 1 een cequit abel rechter, pleegen te doen 9. Ook Schijnt de Gedaagdesse zelve te hebben gevoeld; VO. dat deeze haare defensie met de gewo „no interpretatie der statutaire wetten 7 ƒ niet wel over een te brengen is, 11. Wanneer zij door een gedwongen uijtleg„ ging derzelven, de magt der Lijfheeren W 5 en lijfvrouwen zoo vertragt te extendee¬ ren 12: dat, de torture en zwaardere mishande„ lingen alleenlijk uijtgezondert, de Eij„ 29 genaars, voor 't overige naar welgevallen met hunne slaaven zouden vermogen te handelen. 13. Terwijl de gedaagdesse, om haar geroe„ len eenigen ingang bi UEE. Achtb: te doen vinden, 14. en haare handelwijze, zoo niet met - ƒ. billijkheid, ten minsten met streng„ heid te plooijen, 15 aande gementioneerde extensive in terpeetatie laat voor af gaan de magt, de neen oon al o etten . 16: welke de Lijfheeren ten tijde van Mo„ „ses, en onder het romeijnsche volk om hunne slaaven konden uijtoeffenen 17. zonder te bezeffen dat de hardighe des harten bij de Eersten, e 18. ende belliqueus en strenge deekens wijze bij de laatsten, waarschijnlyk de grootste aanleijding tot die uijtgestrek te magt hebben gegeeven. 19. Ten minsten de menschlievende Zee„ delier van den besten Leedenmees¬ ter 20. die dergelijke harde behandelingen nergens toelaat„ 21 en de met de Zagte en gezuijverde Zeeden der Romeijnen gebooren de¬ mesticque Correctien, 22. permitteeren niet dat men aan dien naar de omstandigheeden geschikte, toelaatingen. toelaatingen eenig gunstiger motif attri„ bueere. 23: Do 7. O. Eijsscher zal in geen verder actris treeden omtrent de ontiepasselijkheid der Joodscho en romeynsche wetten op„ deeze Landen, 24. hoe zeer de verschillinde aart der men„ schelijke gesteldheid, regeerings form„ en andere omstandigheeden meer hem daar toe ruijme stoffe opleeveren, 25: Hij zal hier nog maar kortelijk, tot naadere adstructie van zijnen Eijsch bijvoegen, 26. dat de overgesegde Chirurgicaale en - Commissoriaale Schouw acten te duij¬ delijksten doen zien F 27 dat, wat de gedaagdesse ook moge voorwenden, het alzoos eene Zeeke¬ re Waarheid blijft, Kove s 1 tgest: dk Zee e en do de gen.

NL-HaNA_1.04.02_11024_0716 view scan ↗

English

28. that the punishment applied to the female slave Aletta can never be referred to as domestic correction; 29. because the marks visible over the entire body of that girl cannot have been caused 30. by some casually inflicted sjambok blows, 31. nor by a single lashing, as it is called; 32. but the same must necessarily have been brought about by multiple blows, 33. and indeed applied repeatedly, 34. because it is nearly impossible to inflict so many blows, 35. as of which the marks were visible on the body of Alitta, 36. in a continuous act, and without intermission, upon anyone. 37. Wherefore the defendant, also convinced of her unrestrained nature in this matter, 38. after the welts on the body of Alletta had been shown to her, 39. and the latter, standing in the face of her defendant, had maintained 40. that her mistress was the cause of all those marks; 41. at art: 23. of the interrogatories joined to the claim sub L: H:, did not dare to deny 42. that she had beaten the aforesaid slave girl repeatedly, 43. and that where blows fell, welts were also caused:— 44. Moreover, the defense itself shows 45. that the defendant has not been able to bring her conduct under the denomination of domestic corrections; 46. For she appears in her answer to want to deny 47. that she had the female slave Aletta held down, laid down, and struck, 48. while she nevertheless fully confessed this at art: 17 of the aforesaid interrogatories: 49. but to repeat this did not suit her purposes; 50. holding down, laying down, and then torturing at will belongs to mistreatment; 51. As the defendant herself has acknowledged in her answer, 52. and therefore it was not considered advisable to repeat so bluntly, 53. that which during the reading of the interrogatories and responses might be overlooked. 54. And to be brief, Noble and Honorable sirs, the defendant does not deny 55. that her female slave was beaten in such a manner 56. as is stated in the claim from the inspection report; 57. she also confesses that she is the author of those blows; 58. but she only denies having thereby fallen into the terms of mistreatment, 59. Since this latter is a futile pretext, 60. of which the defendant makes use not out of conviction, but solely out of necessity, 61. for everyone knows that when the law says, to torture or otherwise mistreat, 62. one must not then combine those terms, but on the contrary separate them from each other, 63. thus it speaks for itself, under reference, 64. that the defendant's defense, as little quod ad factum as quod ad Jus, deserves any further refutation: 65. Indeed, to refute what was said in the answer regarding the evidence would be superfluous effort, 66. [illegible] because the defendant has left her confession in full force, 67. and has even fully corroborated it through her further defense, 68. whereby the proof itself has become unnecessary. 69. The defendant has also brought forward various arguments 70. to prove the evil disposition of the slaves, and thus to justify her conduct on that ground: 71. but these arguments are irrelevant, 72. since the laws specifically prohibit the mistreatment of slaves, 73. without making distinction of whatever disposition they may be, 74. and without leaving to the masters the liberty to mistreat the slaves on that account. 75. As regards the decease of the female slave in question, may Your Noble Honors be pleased to remark, 76. that in case the detention must be regarded as the cause of her death, 77. of which the contrary nevertheless appears from the report of the chief surgeon Grimbeek; 78. the defendant then certainly gave occasion thereto by her mistreatment, 79. for because of this the R: O: Plaintiff was necessitated to initiate proceedings against the defendant, 80. which have already commenced on 8 October, 81. without it having been in the power of the Plaintiff 82. to terminate the same as of yet; 83. it is enough that the R: O: Plaintiff took care of the female slave Aletta during her illness, 84. and caused those means to be applied for her recovery 85. which he judged suitable to that end: — 86. Finally, the R: O: Plaintiff leaves to the impartial judgment of Your Noble Honors, 87. whether allowing the mistreatment in question to pass unpunished would not open a wide door 88. to committing all kinds of cruelties upon the slaves, who after all never cease to be human beings, 89. especially for the defendant, 90. who, if the general rumors deserve credit, takes pleasure in mistreating slaves, 91. and thereby frequently causes passersby as well as neighbors to hear the groaning of those unfortunate objects of her passions. Wherefore the R: O: Plaintiff, rejecting the means of the defendant's answer as being impertinent and irrelevant, persisted in his well-founded claim, and the conclusion appended thereto, for reply. /:was signed:/ I: A: Pruter adff / in margin:/ Exhibitum in Judicio the 3 March 1791: Agrees

Dutch transcription

28. dat de straffe, aan de slavinne Aletta geappliceerd, nimmer tot de domistique Correctien kan worden gerefereert; 29. om dat de teekenen; over 't geheel Lighaam van dat meisje zichtbaar¬ niet kunnen veroorzaakt zijn, 30. door eenige ter loops toegebragte Jam bok slaagen, 31. ook niet door een enkelde loesing, zoo als men 't noemt; 32. maar dezelve moeten noodzaakelijk te weege gebrugt zijn door meenigvulde ge slaven, 33. en wel herhaaldelijk toegebruijt, 34. om dat het lijna onmoogelijk is zoo veele slaagen, 35: als waar van de teekenen op 't lig¬ „chaam van Alitta Zicht baar waaren, 36. in eene gecontinueerde acte, en zou der der tusschen poozing, aan iemand toe te brengen. 37. Waar omme de gedaagdesse dan ook van haare toomeloosheid in deezen overtuijgd; vlingean 38; naa dat haar de striemen op 't lighaam waaren vertoond, van Alletta 39: en deeze in facil van haar gedaagdesse staande had gehouden; e 40 dat haare Lijfvrouw overzaak van al„ le die teekenen was; 41. ad. art: 23. van de bij Eijsch sub L: H: gevoegde Jnterregatorien niet heeft, dur„ „ven, ontkennen, 42. dat zij 't voorsz: Slaave meisse herhaalde reisen had geslagen, 43. en dat daar slagen viel en ook strie „men veroorzaakt wierden:— 44. Daar en booven zoont de defensie zelve, 45 dat de gedaagdesse haare handel¬ wijze ,zoo lij ldi . . niet instaat is geweest onder de benaaming van domestique Correctien te brengen; 46. Want zij schijnt bij antwoord te wille ontkennen, 47 dat zij de slavinne Aletta heeft doen vasthouden needer leggen, en toe geslage 48 terwijl zij dit nogtans ad: art 17 van voorsz: Interregatorien volmondig heeft geavoueerd: 49. doch dit te herhaalen kwam in haar kraam niet te passe; 50: vasthouden, neederleggen, en dan naar wille keur teesteren behoort tot de mishandelingen; 51. Zoo als de gedaagdesse bij antwoord zelve heeft erkend, 6 32. en daar om vond men niet raadzaam Juijst zoo ronduijt te repeteeren, 53 't geen onder het leesen der vraagar„ ticulen „tuulen en responsiven misschien hoofd gezien worden. §4: En om kort te gaan; Edele en Achtb. heeren, de gedaagdesse ont kent nie„ 55: dat haar slavin zoodaanigis ge¬ slaagen geweest, 56. als bij Eijsch uijt de Schouwaete is geposeerd; 57. zij avoneerd ook dat zij de auc„ trice is van die slaagen; 58. maar zij ontkent alleenlijk daar van mishan¬ door in de termen del te hebben, te zijn geval¬ len, 59: Daar nu dit laatste een futil uijtvlugt is; kon over 't arming #m 1 ar 60. waar van de gedaagdesse zich niet —. uijt overtuiging maar alleen uit noodzaakelykheid bedient, 61. want een ijder weet dat wanneer de wet zegt, tortureeren of ander¬ 1 zints mishandelen, 62. men als dan die termen niet binden maar inteegendeel van elkanderen Scheiden moet, 63 zoo spreekt het, onder refe„ rentie van zelve, 64. dat der gedaagdesse defensie, zoo min quod ad factum als quod dd Jus, eenige nadere resi tatie verdient: 65. Immers 't geen men omtrent de beweijzen by antwoord gezegt heeft te refuteeren, zou overtollige moeite zijn, 66 in zelfe v## l### om dat de ge¬ 6.daagdesse haare Confessie in volle kragt gelaaten, 67. en zelfs door haare verdere defen¬ sie volkoominge Corroboreerd heeft, 6 68. waar door het beweijs zelf onnoe¬ digis geworden. 69. Ook heeft de gedaagdesse verschei„ de raisonnementen bij gebragt, 70. om den quaaden imborst der slaa„ ven te beweijzen, en dus haar ge¬ ge„ draguijt dien grond ren: te Justifice, der res . 71. doch deeze redeneeringen doen niets ter zaake„ 72 aangezien de wetten het mis„ handelen van slaaven bepaal„ „delijk verbieden, 73 onderscheid te maaken zonder dezelve van welken im borst zijn, 74. en zonder aan de lijfheeren de vrijheid te laaten, om de slaa„ ven dienswegens te mishande¬ „len. 75 Wat het afsterven betreft van 6 de Slavinne in quoestie gelieven UE E: Achtb: te remarqueeren, Dat 76. dat ingevalle de detentie als de oorzaak van haar dood moet worden aangemerkt, Waar van nogtans 't teegen deel consteerd uijt het rapport van den opperchirurgijn Grim„ W. beek; 78. de gedaagdesse als dan zeeker¬ lijk daar toe aanleeding heeft gegeeven, door haare mishan¬ deling, 79 want hier door is de r: O: Eijs„ scher genoodzaakt geworden teegen de gedaagdesse procedures te entaxmeeren, 80 welke 77 lve van 80. welke reeds op den 8 october een aanvang hebben genoomen, e 81. zonder dat het aanden Eijsscher gestaan heeft, 82. dezelven vóor als nog te termi„ neeren 83. genoeg is het, dat de R: O: Eijsscher voor de Slavinne Aletta geduurende haare ziekte gezorgt heeft, 824. en die middelen heeft doen aan¬ „wenden tot haare herstelling; 85 welke bij tot dat eijnde geschik geoordeelt heeft: — 86. Eijndelijk laat de Z: O: Eijsscher V 6 aan het onzijdig oordeel van UEE. Achtb: over„ 6 87. of het straffeloos passeeren van de mishandeling in quoestie niet een slaaven, die toch nimmer ophouden menschen te zijn, te pleegen, ƒ . 89: voor al voor de gedaagdesse, zoo de algemeene gerugten 90 welke, geloof verdienen, vermaak schept, in het mishandelen van Slaaven „ 9: 1 en daar door, zoo wel voorbij gan¬ „geren als Buuren, dikwyls het 1 gekerm van die ongelukkige voor werpen haarer driften doet hoo„ ƒ ren, wijde deur zou open zetten, 88. om allerhande wreedheeden aan de ƒ 1 Mits welken de R: O: Eijsscher afslaande de mid¬ delen van der gedaagdes se antwoord, als meze imper tinent en irrelevant, per„ sisteerde bij zijnen welgen¬ fundeerde Eijsch, en daar agtergen oomen Conclusie, voor replicq. /:was geteekend:/ I: A: Pruter adff / in margine:/ Exhibitum in Iadicca den 3 Maart 1791: Accordeert

NL-HaNA_1.04.02_11024_0727 view scan ↗

English

Dupliek prepared and very respectfully submitted to the Right Honorable Gentlemen Johannis Isaac Rhenius, President, together with the other Right Honorable Gentlemen Councilors of Justice of this Government, by and on behalf of Anna Sophia Elve, wife of the Master Painter of the Honorable Company Johannis Oostendorp, defendant, of the one part, Against the Honorable Independent Fiscal Johan Nicolaas Steeven van Lijnden, R: O:, plaintiff, of the other part, in a case of ill-treatment. Right Honorable Gentlemen and Honorable Gentlemen, And the said representative of the defendant shall have the honor to say by way of dupliek: 2nd. To be very surprised that the Honorable Plaintiff R: O:, in the beginning of his repliek, says: 3rd. That His Honor is not at all surprised that the defendant has classified the punishment which she inflicted upon her slave Aletta of Batavia under domestic correction; 4th. Since the numerous complaints that had been made to His Honor 5th. Concerning the cruel treatment she inflicted upon her slaves 6th. Had indeed led His Honor to presume such; 7th. By which assertion His Honor imputes something to the defendant that is devoid of all truth; 8th. Since one cannot presume 9th. That the Honorable Plaintiff R: O: would have neglected 10th. To attach to the documents the necessary proofs of what he charges the defendant with, 11th. In order thereby to give more force to his claim made; 12th. Since it is an established principle of law 13th. That it is not enough in law to assert something, 14th. But that everything must be supported with consonant proofs; 15th. The representative of the defendant holding himself completely assured 16th. That if it had happened that numerous complaints had been brought before the Honorable Plaintiff R: O: against the defendant 17th. Concerning the cruel treatment she allegedly inflicted upon her slaves, 18th. His Honor, as a vigilant officer of justice, would not have let such pass unnoticed, 19th. But would immediately have summoned the defendant to court, 20th. Just as His Honor has done in the present case concerning an insignificant matter. 21st. And since the Honorable Plaintiff R: O: believes 22nd. That the defendant understands domestic correction in a far broader sense than the majority of people, 23rd. It must be said on this side: 24th. That His Honor wishes to have domestic correction understood in far too limited a sense, 25th. Since His Honor counts among ill-treatments a few strokes of the sjambok 26th. Which were applied to a female slave on account of a committed offense. 27th. How would it appear, and what would one say of someone who wished to assert 28th. That a soldier who has stolen a single shirt from his comrade, 29th. And is severely punished for it by running the gauntlet, 30th. That, says the representative of the defendant, that soldier was ill-treated? 31st. One certainly would not dare to say that, much less maintain it, 32nd. Since those punishments belong under military discipline; 33rd. Just as, in domestic matters, blows with a sjambok must also be counted under domestic correction. 34th. Regarding the interpretation of the statutory laws of India, it shall be briefly remarked 35th. That it certainly suits the interests of the Honorable Plaintiff R: O: best 36th. To wish to include even this under the word ill-treatment; 37th. Whereas, without doing violence to the meaning of the words, 38th. One must certainly understand by the word ill-treatment something other than a few blows with a sjambok, 39th. Which are here exaggerated to such an extent. 40th. The Honorable Plaintiff R: O: furthermore passes over in his repliek everything that does not suit him, 41st. And attempts, through vague arguments, to prove conclusively 42nd. That the punishment inflicted upon the female slave Aletta 43rd. Is an ill-treatment; 44th. And to succeed here as best as possible, 45th. His Honor appeals to the surgical and commissarial inspection reports, 46th. From which it would appear that the punishments applied to the slave Aletta 47th. Can never be referred to domestic corrections, 48th. Because the marks visible over the whole body of that girl cannot have been caused 49th. By a few casual blows with a sjambok, 50th. Nor by a single flogging, as it is called, 51st. But that the same must necessarily have been caused by numerous blows, 52nd. And indeed applied repeatedly. 53rd. It seems that the Honorable Plaintiff R: O: has forgotten what His Honor stated in his claim at Article 42, 54th. Namely: 55th. That the female slave Aletta was found from behind to be full of fresh welts. 56th. If it is now true that they were fresh welts, 57th. Then it is also certainly true that the punishment was applied at one time, and not repeatedly; 58th. And this can also best be reconciled with the inspection report, 59th. And even better with what the Honorable Plaintiff R: O: himself remarked on this in his claim at Article 47, 60th. In which Article His Honor speaks of a continuous ill-treatment, 61st. Which has now, in his repliek, been changed into a repeated punishment. 62nd. But, Right Honorable Gentlemen, when one has resolved to present a matter under a hateful appearance, 63rd. Then one also spares no effort to interpret everything arbitrarily. 64th. And so it is once again with what the Honorable Plaintiff R: O: says: 65th.

Dutch transcription

Duplicq gedaan maa„ „ken en zeer Eerbiedigst Overgegee„ „ven aan den WelEdele Achtbaa„ „ren Heeren Iohannis Isaac Rhenius presedent beneevens de Verdre WelEdele Achtbaaren Heeren Raade van Justi„ „tie deezes Gouvernements door ende van Weegens Anna Sophia Elve, huisvroúw van den Baas schilder der Ed Comp Johannis Oostendorp, gedaagdesse ter Eene Contra den E Achtbaare Heer In„ „dependent Fiscaal Iohan Nicolaas Steeven van Lijnden /R: O:/ Eijsscher, ter andre Zeijden in Cas van Mis¬ handelingen WelEdele Achtbaaren Heeren En Wel WelEdele Heeren /: Ende zal den q9 verweerder d' Eer hebben voor duplicq te zeggen 2„e zeer gesurpreneert te zijn dat den E: Achtbaare Heer /R: d: Eijsscher in den aanvang van zijn replicecq z 31„o Dat zijn E: Achtbaare gantsch niet verwondert is dat de gedaagdesse de Straffe die zij die zij aan haare slaven Aletta van Batavia G'oeffend onder de Ac„ „mestique Correctie heeft vang schikt, 4 „ Vermits de meenigvuldige klagten die aan zijn E Achtbaare gedaan waaren. 57„' Over de Wreede behandeling die zij aan haare Sla„ „ven oeffende. 6„ zijn E Achtbaare zulx wel hadden doen presu„ 6 „meeren. 7„o. Door welk g'advanceerde zijn E: Achtbaare de ge„ „daagdesse iets inputeerd, dat van alle waarheid ontblood is — N„o Dewijl men niet veronderstellen Kan 97„ 91„e Dat den E: Achtbaaren Heer /R: O:'/ Eijsscher zou„ „den verzuijmt hebben 10 „' de noodige beweijzen van 't geen hij de gedaagdesse ten Laaste Legt, bij de stukken te voegen 11„' Om zijne gedane Eijsch daar door meer kragt bij te Letten 121„ Dewijl 't eene beweezene zaak is, 13„' dat 't in rechten niet genoeg is iets advanceeren 141„e Maar dat alles met Consonante beweijzen moet Onderschraagd worden „15„e houdende de qq verweerder zig volkoomen versee„ kierd — 16„' dat wanneer het gebeurd was dat 'er meenigvuldi„ „gen klagten bij de E Achtbaare Heer /R: O Eijssch teegens de gedaagdesse waaren ingebragt 17 „ Over de wreede behandeling die zij aan haare slaven zoude g'oeffend hebben 18/: zijn E: Achtbaare als een Vegileerend offecier van. de Iustitie zulx niet ongemerkt zoude hebben laaten passeeren 991„ zijnE s 19 /: Maar de gedaagdesse daaldelijk in rechten zoude betrokken hebben 20) Gelijk zijn E Achtbaaren in Cas Subject over een niet beduijdende zaak gedaan heeft 21„' En vermits de E: Achtbaaren Heer /R O/ Eijsscher vermeend. 22.:' Dat de gedaagdesse Domestique Correctie in een vrij ruijmer zin verstaat als het gros der menschen 23„' Zo moet men deezer Zijdsch zeggen„ 24. Dat zijn E Achtbaaren de Aomestique Correctie al le bepaald wil begreepen hebben 25„e vermits zijn E Achtbaaren onder de mishandelingen reekent eenige Sjambok streeken 26„o Die uit hoofte eener bedreeven misdaad aan een Slavin g'appliceerd zijn 27„e hoe zoude 't tog voorkoomen en wat zoud men zeggen van IJmand, die zoude wille beweerens 207„o Dat Een Poldaat die van zijn Cameraad een enkeld hembd gestolen heeft 29„o 29/: Ende desweegens stringelijk mit spitsroed gestraft word 30/„o Dat zegt den 99 verweerder die soldaat mishan„ deld Was. . 31 /:s dat zoude men zeekerlijk niet durven zeggen veel meerder Beweerder 32 „o Dewijl die straffen onder de militaire descipline behooren 33/„. Gelijk dan ook in 't huishoudelijke de S' Jambok slaa„ gen onder de Admestique Correctie moeten geree„ kend worden 34 „s belangende de interpretatie van de statuaire wet„ „ten van India zal men korteling remarqueeren 35/„o Dat 't zeeker met de belangens van den E Acht„ „baare Heer /R: d: Eijsscher best over een Komt. 36„ Om onder het woord van mishandeling zelfs te willen hebben begreepen 37„o Daar men zonder de buijging der woorden geweld aan te doen 38 „ nvrij alte van 30„ onder 't woord mishandelen zeeker iets anders moet verstaan als eenige slaagen met een s'Jambok 39/ die hier zo breed uitgemeeten werd 40„ Den E Achtbaare Heer / R: O: / Eijsscher passeert win „ders in zijn replicq al 't geen hem niet te staate Koome 4es/½. En tragt door Faque raisonnementen Volstrekt te willen beweezen 42/: Dat de Straffen aan de Slavin Aletta g'oeffent 43„ Een Mishandeling is 44 /„ En om hier en waarde 't mogelijk best te slagen 45„ beroept zig zijn E Achtbaaren op de Chirur gecale en Commis Soriaale Schouw Acten 26„ Uit de welke zoude blijken dat de straeffen aan de Slavin Aletta g'appliceerd 27/: nimmer tot de domestique Correctien kan wor„ „den gedefereerd 48p 48/½. Om dat de teekenen over 't geheel Lichaam van dat meijsje zigt baar niet kunnen veroorsaak zijn 49: door eenige terloops toegebragt S:r Jambok slaagen 59½ ook niet door een Enkelde Loesing zo als men 't noemd. 51„ maar deselve moeten noodzaakelijk te weegen gebragt zijn door meenigvuldige slagen 52 „s en wel herhaaldelijk toe gebragt 53/: T: schijnt dat den E Achtbaare Heer / R: d:/ Eijs„ „scher heeft vergeeten 't geen zijn E Achtbaaren in zijnen Eijsch op Art 42 gesegt heeft 54 p Namentlijk 55/: Dat de slavin Alletta van agteren vol ver„ „sche striemen bevonden was 56 „ zo dit nu waar is dat 't Versche striemen geweest zijn 57/ o Dan is 't ook zeeker waar dat de straffen op een„ maal e wij 1 olf ffend eenmaal g'appliceerd is en niet bij herhaling 50/½ en dit kan ook best met de schouw Acte over een gebragt worden 59/ en nog beeter met 't geen de E: Achtbaare Heer /R: d:/ Eijsscher hier over zelfs in zijnen Eijsch op shie 47 g'eremarqueert heeft 60 / in welk Art zijn E Achtbaare Heer Spreekt van een gecontinueerd mishandeling 61p die nu bij zijn replicq in een herhaalde straffe is verandert 62/ Dan Wel Edele Achtbaaren Heeren Wanneer men voorgenomen heeft een zaak onder een haa¬ telijke gedaante te vertoonen 63/: dan spaart men ook geen moeite alles eijgen„ „dunkelijk tit te leggen 641 en zo is 't alweerder geleegen met 't geen de E: v Achtbaare Heer /R: d:/ Eijsscher Zegt 65%

NL-HaNA_1.04.02_11024_0735 view scan ↗

English

65 that the defendant, during the interrogatories on article 47, allegedly fully confessed that she had the female slave Aletta held fast and tortured, 66 whereas, on the contrary, the defendant answered to that article: 67 that she had given the aforementioned Aletta a running whipping on the back without holding her fast, 68 but at the same time, because the soldier Doring testified in the presence of the defendant that he once saw, when passing by the back room, 69 that the defendant had made the repeatedly mentioned slave girl lie down, be held fast, and be beaten in that manner, 70 the defendant most certainly denied that such had occurred on this occasion, 71 but was indeed willing to confess 72 that she, some time prior, had had the same female slave held fast and beaten with a sjambok, 73 which still differs astonishingly much from making her lie down, 74 while furthermore the supposition of making her lie down and holding her fast is contradicted by the autopsy records themselves, 75 which clearly state 76 that some blows were also found on the front, in the face, 77 which could not be possible 78 if the female slave had been laid down and held fast; 79 it appearing, on the contrary, most clearly from this 80 that these welts were caused solely by struggling, 81 but were by no means inflicted with malicious intent and premeditation. 82 One further finds in the reply of the Honorable Plaintiff ex officio 83 that His Honor consistently continues to insist that the defendant was the author of the beatings, 84 whereas it would not have been difficult for the defendant to deny the fact itself from the beginning, 85 if she had believed that anything was contained in her conduct 86 for which she was punishable. 87 But being convinced in her own mind that the punishment she inflicted upon her bondwoman Aletta 88 is not only permitted by the strictest laws in order to maintain some order among her slaves, 89 but also that all inhabitants of this country daily inflict such domestic punishments upon their slaves, 90 the defendant thus confessed the naked and simple truth without evasion. 91 But, Right Honorable Sirs, no further arguments shall be made about this, 92 for from whatever side and with whatever eye one views the matter, 93 it will always come down to this: 94 that the defendant beat her female slave Aletta with a sjambok over a theft that was committed; 95 through which blows several welts 96 and raw spots were caused on the body of that female slave; 97 that this punishment is regarded as mistreatment; 98 and that on account thereof, an enormous fine is demanded from the defendant. 99 But, Right Honorable Sirs, if it is true that the female slave Aletta was truly so tortured, 100 then the Honorable Plaintiff ex officio himself acted very imprudently, not to say irresponsibly, 101 in having that pitiable creature locked up for three whole months 102 without providing her the least assistance, 103 whereas the assistance and help that the Honorable Plaintiff ex officio gave or had given to the aforementioned female slave Aletta, 104 and of which His Honor makes mention in his reply, 105 did not take place until after the lapse of three months, 106 the repeatedly mentioned female slave Aletta then being taken out of the jail on account of illness 107 and placed in the Honorable Company's slave lodge, 108 where she also came to pass away a few days thereafter. 109 If, on the contrary, it is true that the welts and raw spots were not of the nature 110 that they required any care, help, and nursing, 111 then, under correction, the demand made is also entirely unfounded, 112 and then the defendant is already punished amply enough with the loss of her female slave, 113 without that punishment further being burdened with any monetary fine. 114 Regarding the last point of the Honorable Plaintiff ex officio's reply, 115 in which His Honor makes mention of the rumors that are spreading everywhere concerning the defendant's cruelty toward her slaves, 116 one may well apply the well-known proverb to the defendant: 117 woe to that wolf that has an ill repute. 118 And indeed, the defendant has already experienced the consequences of this, 119 since, while this case was pending, a certain female slave of hers named Rachel, 120 having broken a bell lantern out of carelessness, 121 the same female slave, in high spirits, without having been called to account about this in the least, 122 much less having undergone the slightest punishment in that regard, 123 went to complain that she had been pitifully beaten by her mistress; 124 and after an examination was made, it was found that not a single mark was to be seen on her body. 125 Furthermore, the defendant trusts that those who secretly cast this aspersion upon her 126 would never dare to maintain such in public, 127 much less be able to prove it. 128 Finally, the defendant leaves it to Your Right Honorable Wisdom and equitable judgment whether a few strokes with a sjambok can be reckoned among the abuses forbidden by law, 129 and whether the defendant has not been punished to an ample degree by having had to lose her female slave through this incident, 130 while one does not wish to enter into any further investigation here into who was the cause or not the cause of that female slave's death. Wherefore, considering all this, the defendant in his capacity continues to persist in his contra-conclusion taken by way of answer, as a rejoinder. Was signed: J. S. F. Wagenaar in his capacity. In the margin: Exhibited in Court on 17 March 1791. Agrees. Damwper signed Cli0q

Dutch transcription

65 /. dat de gedaagdesse bij de Interrogatorien ad Art 47 Volmondig zoude g'avoueerd hebben dat zij de Slavin Aletta zoude hebben Laten vast hou„ „den en teijsteren 66 / daar de gedaagdesse in teegendeel op dat Art: heeft g'antwoord 67/ Dat zij voormelde Aletta op den rugge een Loopende Loesing zonder vast houden had gegee¬ „ven 68/ maar terzelve tijd dewijl den Soldaat Doring in presentie van de gedaagdessen getuijgde eens in 't passeeren van de agterkamer gezien te hebben, 69/ dat de gedaagdesse Meermelde slaven meisje had Laaten neederleggen vast houden en zoo geslaagen 70 /. Heeft de gedaagdessen wel deegelijk ontkend dat overeel van affe Jan neer eijgen d. P dat zulx bij deeze geleegentheid was voorgevallen 71„o maar wel willen avoueeren 72 /„o Dat zij eenige tijd bevoorens dezelve slavin had Laa„ „ten vast houden en met een s Jambok geslaagen 73/: 't welk nog verbaast veel scheeld van nederleggen 74/ daar Weijders 't Veronderstelle van neederleggen en vast houden door de schouw aften zelve teegens gesprooken word 75/ dewelke wel duijdelijk dicteeren 76/ Dat er ook eenige slagen van vooren in 't aangezig bevonden 77. T welk niet mogelijk zoude kunnen zijn 78/ wanneer de slaven was needergelegt en vast gehouden 79/ Blijkende in 't teegendeel hier Uit ten Klaarsten 80/ dat deeze striemen alleen veroorzaakt zijn door 't Worstelen 87/. maar geensints net moet wil en voorbedagte rade zijn angezi zijn g'appliceerd 82„o men vind wijders in 't Replicq van de E: Achtbaare Heer /R:O:/ Eijsscher 83/. Dat zijn E: Achtbaare altoos blijft insteeren dat de gedaagdesse de Auctrice van de slaagen geweest is, 84/„ daar 't de gedaagdesse niet moeijelijk zoude zijn gevallen. de Raadzelve in den beginnen te ontkennen 8:5„ zo zij gemeend had, dat in haar bedrif its op geslooten lande 861„ waar over zij strafbaar was §7„o Maar bij haar zelven overtuijgd dat de straffe die zij aan haare Lyfeijgene Aletta g'oeffend heeft 88: niet alleen door de strikste wetten gepermitteerd word om eenigschikt order onder haare slaven te houden 89: maar dat ook alle ingezeetenen deezes Lands dage lijx diergelijke: domestique straffen aan hare slaven infligeren ge /„:o zo heeft de gedaagdesse zonder omweegen de naakte 87 en e Paa„ ag g gen gen teegens. geho sten door den zijn en eenvoudige waarhied g'avoueerd 91 /„' Dan Wel Edele Achtbaare Heeren men zal hier over geen verdere Argementen maaken 92/o want van wat kant en met wat oog men ook de zaak beschouwen 93„e t' zal er altoos hier op uitkoomen 941/: dat de gedaagdesse haare slavin Aletta over gepleeg„ den diefstal met een s Jambok heeft geslaagen. 95„' door welke slaagen op 't Lichaam dier slavin verschei„ de Striemen 96„s en rauwe plekken veroorzaakt zijn 97„' dat deeze straffe als een mishandeling werd aange„ merkt 98 /„ en dat men uit hoofde van dien van de gedaagdelse Eijscht een Enorme geld boete 99: Maar Wel Edele Achtbaare Heeren is 't Waar dat de slavin aletta waarlijk zo geteijsterd geweest is 100½: den heeft de E Achtbaare Heer R: d: Eijsscher zees ven „voor over geen gepleeg„ Onvoorzigtig om niet te zeggen onverantwoordelijk gehandelt 101/: dat deern is waardige schepsel geduurende gantsche drie Maanden te doen op sluijten 102„s zonder haar de minste hulp toe te bringen 103„' daar de adsistentie en hulp die de E Achtbaare Heer /R: O: Eijsscher aan voorm: slaven aletta heeft gegeeven of doen geeven 104 /: En waar van zijn E: Achtbaare in zijn replicq mentie maakt 105 /„ niet eer geschid is als na Verloop van drie maanden 106„ zijnde toen de meermelde slavin Aletta Weegens ziek te uit den tronk genoomen 107/: en in s' E Comp:s slaven loge geplaast 108 „ Alwaar zij ook eenige daagen daar na is koomen te overleijden 109/8 is het daar en teegen waar dat de striemen en rauwe plekken niet van de Natuur zijn geweest 110/ dat eenige zorge hulp en Oppassing vereysch hebben 111: dan is Onder Correcte den gedaane Eijsch ook ten eene„ „maal verschei„ deelse eenemaal ongefundeert 112„o en dan is de gedaagdesse als ruijm genoeg gestraft met het verlies van haar slavin 113„ zonder dat die straffe nog zoude beswaard worden m eenige geld boete 114„ belangende 't Laatste Lidt van des E Achtbaare Heer R: O:/ Replicq 115/„ bij 't welk zijn E: Achtbaare mentie maakt van de gin ten die zig weegens der gedaagdesse wreedheid omtrend haare slaeven alom verspreiden 116 /„ mag men op de gedaagdesse wel 't bekende spreekwoord appliceeren 117/ wee dien wolf die in Sewaad gerugte is 118 „ En trouwens heeft de gedaagdesse hier van reets de ge„ volgen ondervonden 119„' terwijl hangende deeze zaak zeekere slavin van haar in name Rachel 120„ Uit onvoorzigheid een klok lantaaren gebrooken hebbende 121¼. dezelve slavin goeds moeds zonder dat zij in 't minste hier hier over is te reede gesteld. 122„ veel minder dien aangaande de geringste straffe heeft ondergaan 123/: gaan klaagen dat zij van haar Lijfvrouw deerlijk geslaa„ gen was 124„ en wierd na gedaane visitatie bevonden dat er geen enkel„ „de streek op haar Lichaam te zien was 125/: daar de gedaagdesse wijder vertrouwd dat de geene die haar in 't heimelijke deezen blaam aanvrijven 126„ zulx nimmer in 't publicq zoude durven staande houden 127 veel minder kunnen bewijzen 128„ Eijndelijk Laat de gedaagdesse het aan Uwel Edele Acht„ baarens wijs, en equitabel oordeel, of eenige S' Jambok stree„ ken onder de mishandelingen bij de wetten verbooden kunnen gereekend worden 129„ En of de gedaagdesse niet in ruijme mate gestraft is door dit geval haare slavin te hebben moeten ver„ Leezen 130 Terwijl men hier in geen verder ondesoek treeden wil„ Wie met wie al oorzaak off niet oorzaak is geweest dat die slavin overleeden is Mits welk een en ander den q9 Verweerder bij zijn genoomen Contra Conclusie bij antwoord bijft persis¬ „teeren voor duplicq /was geteekend: I: S: F: Wagenaar qq e in margine:/ Exhibiliem in Iudicio den 17 Maart 1791. Accordeert. Damwper get Cli0q

NL-HaNA_1.04.02_11024_0743 view scan ↗

English

No 16 Appeared before the Right Honorable and Respected President and Councilors of Justice of the Castle of Good Hope, the Independent Fiscal Johan Nicolaas Steven van Lijnden, Officer of Justice, plaintiff in a case of contravention, of the one part, against the Leaseholder of Rondebosch and False Bay, Johannes Paulus Eksteen, defendant in the aforesaid case, of the other part, 1 And declared: 2 That notwithstanding the conditions 3 under which the lease of Rondebosch and False Bay was leased out at the last public auction, 4 it is explicitly stated that the Leaseholder shall not be permitted to establish any taverns 5 without having previously obtained special and written consent from the government for that purpose, 6 on pain of a fine of 1000 guilders for each tavern, 7 as the annexed extract from the lease conditions can demonstrate. 8 The defendant in this matter nevertheless has not shrunk from establishing taverns 9 without having obtained any permission from the authorities for that purpose. 10 That among these established taverns, one was found 11 about which the neighbors complained most strongly, 12 because the same served as a place of debauchery for their enslaved people. 13 The Officer of Justice, plaintiff, deemed it necessary to inquire 14 whether the defendant had properly obtained consent for the establishing of the tavern in question, 15 but that to his utmost astonishment he was informed 16 that the defendant had not requested any permission whatsoever for the setting up of his taverns, 17 and thus in this respect had in no way complied with the condition stipulated in the lease terms. 18 Wherefore the Officer of Justice, plaintiff, has been compelled, 19 after having first caused the tavern about which the complaints were made to be closed, to summon the defendant before Your Honors, 20 to the end that the same, for contravening the express stipulation of the lease conditions, 21 on the grounds of his signed bond, be punished. For which and other reasons and means to be further deduced in due course, if necessary, the Officer of Justice, plaintiff, making demand, concluded that the defendant, by definitive sentence of Your Honors, for each tavern established without consent, the existence of which can at any time be proved, may be condemned to the fine stipulated in the lease conditions, with condemnation of the defendant in all costs incurred in this matter, or to such other relief, etc. was signed: J: N: S: van Lynden in the margin: Exhibited in Court the 11th of November 1790 Extract from the Lease Conditions of Rondebosch and False Bay Anno 1789/90. And finally the Leaseholder shall not be permitted to establish any taverns without having previously obtained special and written consent from the government for that purpose, on pain of an equal fine of 1000 guilders for the benefit of the officer for each tavern. below stood: Agrees, signed: G. A. Goetz, sworn Clerk. Answer prepared and most respectfully submitted to the Right Honorable and Respected Gentleman, Joh: Isaac Rhenius, President, together with the other Right Honorable Councilors of Justice of this government, by and on behalf of the former Bookkeeper of the Honorable Company, Menso Blanckenstein, as general attorney of the Lieutenant of the Burgher Militia Johannes Paulus Eksteen, defendant in a case of contravention, of the one part; against the Honorable and Respected Gentleman Johan Nicolaas Steven van Lijnden, Independent Fiscal of this Government, Officer of Justice, plaintiff in the aforesaid case, of the other part. Right Honorable and Respected Gentleman, Right Honorable Gentlemen. The said defendant, after having first expressed his dutiful thanks to Your Honors for the most favorably granted copy of the claim filed by the Independent Fiscal, Officer of Justice, plaintiff, on the 11th of November last against the said defendant before Your Honors' illustrious Assembly, as well as the term to be permitted to file an answer thereto today, shall now, in order to obey the order of Your Honors with the humblest obedience, have the honor briefly to remark upon this. However, Right Honorable and Respected Gentlemen, the defendant, before and rather than proceeding to the actual answering of the claim posited by the Officer of Justice, plaintiff, finds it entirely necessary, in demonstration of his innocence, to bring most respectfully before Your Honors' eyes: How the principal defendant, as soon as he became Leaseholder, proceeded to the Political Secretariat, and having asked the second sworn clerk F. Faure whether he did not have to register his taverns there, received from the same as an answer that he did not know, but that he would ask the Secretary, the Honorable Mr. van Aerssen, whereupon the said F. Faure immediately went to the chamber of the said Mr. van Aerssen, and returning, said to the said defendant that he, the defendant, must register his taverns. Whereupon the principal defendant also immediately, according to the old custom, registered his taverns with the fellow sworn clerk J. Beck and had them recorded by the same, even one fewer than the previous year, as all of this will appear to Your Honors from the answer to a judicial notice which the principal defendant caused to be served upon the aforesaid J. Beck. While it subsequently occurred that on an occasion when the principal defendant was at the place of the burgher Jacobus Heuning, there was also present the assistant of the Honorable Company, J. Stanhoffius, who on that occasion

Dutch transcription

N=o 16 Compareerde voor de Wel Edele en Achtb: Heeren Prosident en raaden van Justitie des Casteels de goede Hoop de Independent Fiscaal Johan Nicolaas Steven van Lijnden 7: O: Eysscher in cas van contra„ ventie ter eenre. contra den Pachter van het ronde Bosje en de Baaijfals Jo„ hannes Paulus Iksteen ged: in het voorsz: cas ter andere zijde 1 Ende deede zeggen 2 dat niet teegenstaande in de Conditien 3 op welken de Pacht van het ronde bos„ je en de baaijfals bij de laatste verpag„ ting is ingemeind geworden. te uitdrukkelyk staat geexprimeert dat de Eachter niet zal vermoogen, eenige Taphuisen te zetten. 5 zonder alvoorens daar toe speciaal en schrif„ telyk coment van de regeering te hebben geobtineert. ie Slavin 6. 7. op pone van ƒ1000 boete voor eider Tap„ huijs /zoals het hierneevens gevoegde Extract uit des achtconditien kan consteeren. 8. de ged: in deesen zich nochtans niet ont„ zien heeft Taphuysen te zetten 9 zonder daar toe eenige permissie van de overigheid te hebben verkreegen. 10. dat onder deeze opgesette Paphuijsen zich een bevonden hebben 11 waar over de Buuren ten sterksten hebben geklaagt. 12. om dat hetselve tot een Plaats van de bauche voor hunne slaaven quam te verstrekken B3 de R. O: Eysscher noodig heeft geoordeeld te inquireeren. 44 of de ged: tot het zetten van het Tap„ huijs in questie behoorlyk consent had geobtineert. 15 dan dat hij tot zijne uitterste verwon„ dering is geinformeert geworden. 16. dat de ged: noch in het geheel geen verlof tot het stellen van zijne Top„ huijsen, had versogt. 17. en dus in dit opzicht geenzints had beantwoord dan de bij de Eachtconditie bepaalde voorwaarde 18. Weshalven de R:O: Eysscher is genood„ zaakt geworden, 19 den ged: na alvoorens het Taphuijs, waar over de klachten waren gevallen te hebben doen sluijten, voor UEE achtb: te con„ venieeren, 20 ten einde deselve over het contrarie„ nieeren aan de expresse bepaaling der hachtconditien 21 op grond zyner eygenhandig getee¬ kende verbintenis, te worden gecor„ rigeert. Mits welke en ander ree¬ denen en middelen in tijd eeld in tijd en wijlen, is het nood nader te deduceeren de E. O: Eysscher Eyschroende concludeerde dat de ged¬ bij definitive vonnis van uwelE achtb: voor elk buijten consent opgeset Taphuijs waarvan ten alle tijden kan consteeren, mag werden ge¬ condemneert in de bij de Eacht„ conditien gestipuleerde Boete met condemnatie van den ged: in alle de ter deesen zaake geval„ lene kosten. ofte tot andere &ca. /:was get:/ I: N: I: van Lynden /:in margine:/ Exhibitum in Judicio den 11 november 1790 Extract uit de E agt Conditien van 't ronde Bosje en Baaij fals En zal eindelijk der achter niet vermoo„ gen eenige Taphuijsen te zetten, zonder al„ voorens daar toe speciaal en schriftelyk consent vande regeering te hebben geobti„ neert op pone van gelyke ƒ 1000: – boeten, ten behoeven vanden officier voor eider Taphuijs /:onderstond:/ Accordeert /:geteekend. g. of Goetz gen Clerq Antwoord gedaan maa„ ken en zeer eerbiedig overgegee„ ven aan den Wel Edele Achtte Heer Joh: Isaac Rhenius, Pro„ sident beneevens de verdere WelEdele Heeren Raaden van Iustitie deeses gouverne„ ments door ende van wee„ gens den oud Boekhouder der EComp=e Menso Blanck. Stein, als generale gemach„ tigde van den Lieutenant fals A=o 1739/90. acht te der Burgerij Johs Paulia Eksteen ged: in cas van contraventie ter eenre den Edele achtb: Heer Johan Nicolaas Steeven van Lijnden Independent fiscaal deeses Gouvernements R: O: Eijsscher in voorsz. cas. ter andere zijde Wel Edele Achtb: Heer WelEdele Heeren. Den 94 gev: na alvorens uwel Ed: Achtb: plichtschuldig dank betuijgd te hebben voor de allezints gunstig ver„ leende Copia van Eisch, door den Indep: Fiscaal R: O: Eipscher den 11 novemb: J:L: opende jeegens den EE: ged:e bij uw el Edele Achtb: zoluisterijke Vergadering ingediend mitsgs termijn om daarop heeden te moo„ gen dienen van antwoord, zal, om Contra met met de needrigste obedientie aan het ap„ pointement van Uwel Ed: Achtb: te ge„ hoorsaamen, thans d'Eer hebben hierop kortelijk te remacqueeren. Dan Wel Edele en achtb: Heeren den ged: voor en alder denselven, tot de daa„ delyke beantwoording van den Eijsch door den 620: Eys. geposeert overgaat, vind het ten betooge van zijn onschuld vol„ grekt noodzaakelijk voor af UWel Edele achtb: zeer eerbiedig onder het oog te brengen. Hoeden p:l ged:e zodra lig Pachter is geworden zich begeeven heeft ter politique secretarije, en aan den 2=de geswoore Clercq F. faure, gevraagt heb¬ bende of hy aldaar zyne Taphuisen niet moest opgeeven, aan denselven ten antwoord bekoomen heeft, zulx niet te weeten maar dat hij het„ zelve aan den secretaris de Heer Mr. van Aersten wilde vraagen gelyk zig hier op daadelyk gem: S: faure naade les naa de kamer van gem: Mr van dessen begaf, en terug koomende aan den 1Be: ged: zeide dat hij ged: zyne Pap¬ huijsen moest opgeeven. waarop den ook den pple ged: aan¬ stonds, naa ouder gewoonte zijne Taphuijsen aan den meede geswoore Cleng J. Beck opgegeeven heeft en door denselven laaten aanteekenen zelfs nog een minder dan het voo„ rige Jaar so als dit alles UWelEd. Achtb: blyken zal uit het antwoord op eene gerechtelijke Insinuatie ged: aan voorn: /m die den P=le. Bek heeft doen exploiteeren Terwyl het vervolgens voorviel, dat bij geleegendheid, dat den Ple ged: zich ter plaatse vanden Bruger Jacobus Heuning bevond aldaar meede present was den adsistent der ECompi„ J. Stanhoffius, dewelke bij die gelee, gen Hheid

NL-HaNA_1.04.02_11024_0751 view scan ↗

English

having asked the principal defendant how many taverns he had, to which the principal defendant replied that this was known and recorded at the political secretariat, whereupon the said Sr. Stanhoffius then advanced that this record was perhaps misplaced, adding to the principal defendant: what does it matter to you to tell me, whereupon the principal defendant also declared the same taverns to the said Stanhoffius for the second time. By all this, Noble and Honorable Gentlemen, the principal defendant believed he had fully satisfied his obligation and testifies in the dearest and most solemn manner before Your Noble Honors that he was never aware of having to do or being able to do anything else whatsoever in this matter other than that which was immediately, willingly, and up to two repeated times performed by him, so that the defendant could never have presupposed that any other orders regarding the declaration of the taverns had been given by the Honorable Council of Policy; all the more so since the principal defendant thought he could dare to rely on that not entirely unreasonable confidence, that if he had neglected anything relating to the ceremonial and decorum regarding this declaration, the said clerks of the Political Secretariat would certainly have wished to inform him thereof; much more so, Noble and Honorable Gentlemen, the principal defendant thought he dared hope this if, through the absence of the principal defendant, anything regarding the real or legally necessary in this matter might have been omitted, since the principal defendant believes he has done everything in his power to show that he was readily inclined and prepared to contribute herein whatever was consistent with his obligation in this matter. It is true, Noble and Honorable Gentlemen, and the defendant, who prizes the pure truth above all concealment and disguise, also makes not the slightest difficulty, under the safe guidance thereof, now very readily to confess before Your Noble Honors that at the time all those changes that were made in the lease conditions were read out to the principal defendant; yet as readily as the principal defendant confesses this, as solemnly does he dare testify to Your Noble Honors that he cannot remember having heard a single word of the last article, in which it seems to be stipulated that the lessee is not entitled to establish any taverns without having obtained written permission thereto from the high authority, sub poena of ƒ1000. Innocent, yea entirely innocent, Noble and Honorable Gentlemen, is the principal defendant therefore of all willful negligence regarding the laws of his lawful authorities, which are so greatly to be respected by him and in all respects most equitable, wherefore he also cannot in any way be regarded by Your Noble Honors, whose laudable equity and distinguished philanthropy will spread its magnificent luster even into the most hidden places of the administration so lawfully entrusted to Your Noble Honors, as an intentional violator and breaker of the laws, and thus as such punishable and subject to an altogether highly resounding and grievous correction. It therefore had to appear to the defendant, Noble and Honorable Gentlemen, extremely unexpected and no less painful than unjust when, by order of the Honorable Independent Fiscal, the plaintiff ex officio in this matter, he found one of his taverns, and indeed the most profitable of the same, closed, and as a natural consequence hereof saw the plaintiff ex officio serve a written demand against the principal defendant in this illustrious tribunal. Yet, Noble and Honorable Gentlemen, the principal defendant flatters himself and, as he reasonably believes he may trust, that he will be able to demonstrate ad evidentiam to Your Noble Honors how he cannot possibly be considered in this matter to have committed an offense, and as such to be punishable, if and provided that Your Noble Honors will only favorably deign to remark: That the principal defendant was not in the least aware of anything that the plaintiff ex officio posits and advances in this matter by virtue of the newly inserted article in the lease conditions, namely that no lessee shall be authorized to establish one or more taverns without having requested and obtained express permission thereto from the high authority, which is also clearly evident from all those efforts that the principal defendant has made to satisfy all his obligations. Indeed, for that reason the principal defendant immediately the day after the leasing proceeded directly to the political secretariat of this town, in order there to put everything in order that could in any way inform the principal defendant to serve as a connection to the measures now to be taken by him; for that reason, in order to neglect nothing of his obligations, he was ready to cause the same to be delivered for the second time anew to the Assistant Stanhoffius, when the latter affirmed to the principal defendant at the house of the Burgher Jacobus Heuning that the declaration made by the principal defendant at the political secretariat was perhaps misplaced, from which it then also evidently appears that the principal defendant in no way had the intention to depart from propriety

Dutch transcription

gendheid aan den pl. ged. gevraagt hebbende, hoe veel Taphuysen hij had, daar op door den ple ged: geantwoord is dat zulx ter politique secretarije bekend en aangeteekend stond, waarop gem Sr Stanhoffius als toen advanceeide dat deeze aanteekening metschien ver„ legt was, met bijvoeging aan den p:l ged: wat kan u tog scheelen om mij zul te zeggen, waarop dan ook den ple ged: deselve Pakhuisen aan gem. Aanhoffuis ten tweede maal heeft opgegeeven. door dit alles WelEdele en achtbe Heeren meende den ple ged:e volkoomen voldaan te hebben aan zijn verplichting en betuijgd op het dierste en allerplechtigste voor Uwee Ed: Achtb: dat het hem nooijt is bewust geweest, iets anders hoegenaamd ook, in deesen te moeten of te kunnen doen als hetgeene dadelijk gewillig en tot twee herhaalde reijsen toe door hem ged geprosteert is zodat den 18=de nooijt desen nooijt heeft kunnen voor onderstellen dat er eenige andere ordres omtrend het op geeven der Taphuysen door den E. Acht raad van Politie zyn gegeeven: te meer daar den Pl Verw: in dat niet geheel onreedelyk vertrouwen meende te dur ven verseeren, dat hij zo er door hem iets betrekkelijk het ceremonieele en welvoeglijke bij deese opgaaf plaats heb„ bende mogte zijn versuijmd de gem Cleuc quen der Politique Secretarije hem daar van wel zouden hebben willen onderrigte veel meer wel Ed Achtb: Heeren meende der p:lo ged=e dit te durven hoopen, wan„ neer er in het reëele of wettig noodzaake„ lijke in deesen, buijten weesen van den ple ged=e iets zoude kunnen ag¬ tergelaaten zijn, daar den p=le ged.. ver meend alles gedaan te hebben wat in hem was om te toonen dat hij ge¬ reedelijk geneigd en bereidvaardig was om hier in toe te brengen wat in deese met zijn verplichting stroakte. Het is waar wel Ed: achtb: Heeren end en den ged: die de zuijvere waarheid booven alle verschuijling en bedekking hoogschat maakt ook geene deminste zwarigheid om onder het veilige geleide van deselve thans zeer gereedelijk voor UWel Edele achtb: te bekennen, dat aan den pp=le ged:e toen ter tijds, alle die veran„ deringen die er inde Pagt Conditien ge„ maakt zijn, zijn voorgeleesen, dan zo ge„ reedelyk als den Ple gede. dit beleid zo plechtig durft hij uwel Edele achtb: be„ tuijgen, dat hij zich niet erinneren kan een enkel woord gehoort te hebben, van het laatste articul waar in be„ paald scheijnt te worden dat den Kachter niet gerechtigt is, eenige taxhuysen te moogen aanleggen, zonder daar toe schriftelijk permis„ sie van de hooge overigheid geobti„ neert te hebben, sub pona van ƒ1000. onschuldig ja ten eenemaal on„ schuldig wel Edele Achtb. Heeren is dus den ple ged: aan alle moed willig willige negligeance omtrend de van hem zo zeer te eerbiedigende en in alle opzichten hoogst billijke wetten zijner rechtmaatige overheeden, waar om hij ook geensints door uwel Ed achtb: wier landabeele acquiteit en uitblinkende mensche liefde, de luijster lyke glans zelfs inde Verborgendste Plaatse van het Bewind uwer Wel Edele Achtb zo rechtmaatig toevertrouwd verbreid zal kunnen worden, aangesien, als een opzettelyke verbreeker en scheurders der wetten, en dus als zodaanig stref„ waerdig en onderweeplyk aan een allesints en hoogstecclatante en gri„ vende Corectie Het moest derhalven den gedaagde Wel Edele Achtb: Heeren! ten uitterste onverwacht en niet minder zmarte¬ lyk als onbillijk voorkoomen, wanneer hij op ordre van den E: Achtb. Heer Inde sendent fiscaal r. O Eysscher in deesen een zyner Taphuijsen en wel het in¬ draaglykste van deselven geslooten vond, en als een natuurlyke gevolg hier van hier van den 4: 0: Exs=r van een schrifte„ lyken Eijsch teegens den pple ged: in deeze luysterryke vierschaar zag dien en Dan Wel Edele en achtb: Heeren, den P=lo ged: flatteert zich en zo hij billyk meend te vertrouwen, dat hij in staat zal zijn UWel Ed: Achtb: ad evidentiam te demon„ streezen hoe hij in deesen onmoogelyk kan werden beschouwd als misdaan te hebben, en als zodaanig strafwaar„ dig te zijn, zo en bij aldien uwel Edele Achtb: slechts goedgunstig gelieven te remarqueeren Dat den Ple ged: van alles wat den Z:O: Eipscher in deezen steld en ad„ vanceert uit krachte van het inde Eacht Conditien op nieuws geinsereerde articul dat namentlijk geen s achter bevoegt zal zijn een of meer Taphuijzen aan te stellen, zonder daartoe expres¬ De permissie van de hooge overig„ heid versogt en geobtineert te heb„ ben, niets het allerminste bewust was was, het welk ook duydelyk blijkt uit alle die poogingen welke den p=le ged„e e heeft aangewend om aan alle zyne ver¬ pligtingen te voldoen, Immers daarom vervoegde den ple ged: zich aanstonds de dag na de verpag ting onmiddelyk ter politique serrelange deeser Steede, om aldaar alles in ordre te brengen, wat den p=le ged=e maar eenig „zints kon inligten, connexie te mezi„ teeren, tot zijne nu te neemene maat zegulen, daar om, om van zijn verplichtingen niets te veroagtsaa men, was hij gereed om aan den Ad sistent Stanhoffius op nieuws, toen deesen den Plo. ged: ter plaatse van den Burger Jacobus Heuning betuijgde, dat de opgaaf van den ple ged=e ter politique Secretarie gedaan mitschien verlegt was, deselve we¬ derom ten tweede maal te doen ge¬ worden, waar uit dan ook evidentelijk consteert, dat den ple ged:e: geensints ten oogmerk had, om zich van het welvoeght

NL-HaNA_1.04.02_11024_0757 view scan ↗

English

seemly, much less to withdraw from what is lawfully due, if he had only been aware of what was considered necessary to be done in this matter; and this is indeed self-evident, Right Honourable Sirs, when one considers that no significant reason could possibly exist that could have induced the principal defendant not to comply readily with a regulation that could entail such oppressive consequences for the principal defendant, and which was certainly not difficult to obey, especially, Right Honourable Sirs, when one assumes that such a regulation applied to someone who was always and without opposition accustomed to respect the orders of his government with prompt readiness to the best of his ability, as the principal defendant dares to flatter himself without blushing to be the case here. These remarks, Right Honourable Sirs, will carry even more weight when Your Right Honours deign to recall how those very same taverns, even one more than now in the previous year, were already used as such by the principal defendant, who was then also a lessee, so that in this respect it was not so much a new establishment of taverns, as is indeed expressed in the lease conditions, as rather merely a continuation of the tapster's freedom in the already established place. For which reason the principal defendant could not possibly, not even conceptually, have inferred that he was doing anything wrong by continuing the tavern keeping and sale of the Cape cool wines in the same measure in the same houses in which he, unhindered and without any restrictive arrangements having been made by the high authorities in the past year, had done precisely the same, much less could the principal defendant imagine that, by continuing to act so innocently as had previously been granted to him with the approval of his lawful government, he could unwittingly make himself guilty of an offense that could merit such severe punishment. The more so, Right Honourable Sirs, since none of the other lessees, who stand on equal footing with the principal defendant in this matter and unhindered exercise the free sale of wine and brandy just like the defendant, are furnished with such a written permit, and yet have never, directly or indirectly, been restricted in this freedom of theirs, much less have any of their taverns been closed, as the principal defendant, if required, could at all times verify with the most solid proofs; wherefore he can all the less comprehend why he, the defendant, who in all this, as will have appeared most clearly to Your Right Honours from what has been advanced, has acted in good faith and in all simplicity, could in this matter with any semblance of justice be regarded as the only one deserving of punishment. Furthermore, Right Honourable Sirs, just like this first position, the second position as well, which the Officer Plaintiff lays as the foundation of his claim, namely as if the complaint of the neighbours, alleging it to be a place of debauchery for their slaves, had given the first inducement for closing the said tavern, becomes powerless of itself, if Your Right Honours will only deign to take the following into favourable consideration. Indeed, Right Honourable Sirs, the principal defendant considers himself entitled, with this remark of the Officer Plaintiff, to bring with all respect under the penetrating eye of Your Right Honours that, according to the contention of the principal defendant, no striking debaucheries nor conspicuous disorders have ever been able to occur or have been tolerated in his taverns, by virtue of the thoroughly careful measures taken by the principal defendant to prevent the same; at least he flatters himself that Your Right Honours will be able to find reason to be convinced of this, because the defendant is unaware of ever having heard complaints in that regard, much less of ever having been addressed in court concerning it, while it is absolutely certain that the principal defendant will never fail, at the slightest grievance of one of the neighbours, whether concerning the conduct of his servants in such a tavern or concerning other matters relating thereto, to give such orders as would completely remove all ground for dissatisfaction in this regard. And therefore, Right Honourable Sirs, the principal defendant was far from tolerating any excesses in this matter, but on the contrary was always attentive to impress upon his servants the strictest orders of discipline in the most emphatic manner, and to maintain the same in everything, as far as can ever be judged practicable in such a business, as the principal defendant, if required, could verify in court at any time. For, Right Honourable Sirs! If foolish complaints of neighbours, of which the principal defendant testifies that he knows or has heard neither tittle nor jot other than through the Officer Plaintiff, were enough to close the taverns of an Honourable Company lessee without any investigation, which taverns would then be safe from being continually, indeed constantly, subject to this; and if such an undertaking were once favoured with the decisive authority of Your Right Honours, then the principal defendant, with all humility, nevertheless submits the consequences thereof to the most wise considerations of Your Right Honours.

Dutch transcription

welvoeglijke, veel min van het wettig schuldige te willen onttrekken, zo het hem slechts bewust ware geweest wat in deesen te doen, noodzaaklyk geacht wierd, en dit is immers van zelve klaar Wel Edele achtb: Heeren, wanneer men reguardeerd dat er geen rede van belang bij moogelyk„ heid existeeren kon, die den pp=le ged: zoude hebben kunnen promovee¬ ren, om aan een voorschrift dat zulke drukkelyke gevolgen voor den pp=le ged. e konde naa zich sleepen, en waar aan het gewisselyk niet zwaar viel om te obediëëren, niet gereedelyk zoude heb„ ben willen beantwoorden, vooral WelEdele Achtb: Heeren wanneer men voor ondersteld, dat zulk een voorschrift relatief was tot sodanig iemand die altoos en zonder tee„ genstand, met voolvaardige ge„ reedheid gewoon was de beveelen zyner overigheid naar beste vermogen te respecteeren, gelyk den pl. ged. zonder te blon uit erf pag te bloosen zich flatteeren duift in cas subject plaats te hebben. Deese aanmerkingen Wel Edele Achtb: Heeren, zullen van nog meer gewicht worden, wanneer Uwel Edele Achtb: zich gelieven te rappelleeren hoe die zelve Taphuijsen zelfs nog een meer dan nu in het voorige Iaar: door den pp=le ged=e als toen ook pachter zijnde reeds als zodaanig zyn ge¬ bruykt geworden, zo dat er ten deezen opzichte zo seer geen nieuwe opzet¬ ting van Tophuijsen, gelijk er wel dee„ gelyk in de Pachtconditien staat uitgedrukt, als veel meer slegts een continuatie van Tapvrijheid in de reeds aangestelde plaats gehad heeft. waarom den p=le ged: bij geene moogelykheid, zelfs niet denkbeel„ dig zoude hebben kunnen opmaa¬ ken, dat hij iets mitdeed, door de Tapperij en verkoop van de Caabse koele wijnen blyne maate voort te zetten zetten in dezelfde Huysen in welke hy ongehinderd, en zonder dat daar over eenige belettende schikkingen van de hoogeoverigheid immers gemaakt waren in het vodrleeden Jaar orgelyk hetzelfde had gedaan, veel min kon den p=le ged: bevroeden, dat hij door dus onnozel voort te blijven handelen, gelyk hem voorheen met goedvinding zyner wet„ tige regeering was vergund, zich onwee„ tend zoude kunnen schuldig maaken aan een mis daad die zulk een gevoelige straf zoude kunnen meriteeren te meer wel Edele Achtb: Heeren daar geene der andere Pachters die met den pp=le ged: in deesen gelyk staan, en de vrije verkooping van Wyn en Brandewijn even ge¬ lyk den ged: onbelemmert excerceeren met zodaanig een schriftelyk permissie gemunieert zijn en nochtans min„ „mermeer, direct of indirect in deese hunne vrijheid beperkt veel min een hanner hunner Taphuysen zyn geslooten ge¬ worden, gelyk den ple ged: des gerequi¬ reet wordende ten allen tyden met de solidste bewijzen zoude kunnen ve rificeren, al waarom deselve zo veel te minder bevroeden kan waarom hij geden die in dit alles gelyk uwel Edele achtb:s uit het geadvanceerde ten duy„ delyksten gebleeken zal zijn ter goeder „trouwe en in alle eenvoudigheid gehan„ delt heeft in deesen met eenigen schijn van recht zoude kunnen worden aan„ gemerkt als de eenige Strafwaar¬ dige. Dan wel Edele Achtb: Heeren eenen gelyk deese eerste soals ook de tweede positie die den 12: O. Eeptn ten fundament legt van zynen Eysch namentlyk als of tot het sluijten van het gemelde Paphuys, de aan„ klachte der Buuren, als strekkende tot een plaats van debauche voor hunne slaaven de eerste aanlei¬ ding aan de hand gegeeven had, van zelve krachteloos worden, indien Weldd Uwel Edele achtb: slechts het volgende gelieven in gunstige aanmerking te nee„ men. Immers Wel Edele Achtb: Heeren den p=le ged: hond zich gerechtigt om bij deeze remaique van den Heer R: O: Eyscher met alle eerbied onder het penetiant oog van uwel Edele achtb: te brengen, dat er naa de sustenue aan den p=lo ged:e geene ecclatante de„ bauckes noch in het oog loopende onoidentelijkheeden uit krachte der allezints zongevuldige maatregulen ƒ door den pp=le ged=e ter verhoeding van deselve genoomen, immermeer in de taxhuysen van hem hebben kun„ nen voorvallen of zijn getollereert, ten minsten flatteert hij zich dat Uwel Edele Achtb: reede zullen kun„ nen vinden, om hier van overtuigt te zijn, omdat het den gedaagden onbewust is, dien aangaande immerineer klagten gehoort veel, nende ge minder daar over ooit in rechten aan gesprooken te zijn, terwijl het volstrek zeeker is dat den Pe. gede nimmer in gebreeken zal blijven om op de gerings beswaarnis van een der Buuren het zij over de gehoudene Conduties, zyne bediendens in zodaanig een Taphuijs het zij over andere daar toe spec¬ teerende dingen, zodanige ordres. te stellen om alle grond van mis nae¬ gen met betrekking hier toee ten eenemaal moeste weg neemen en overzulx Wel Edele en achtbe Heeren, is den pple ged: wass van het dulden eeniger buytenspoorig„ heeden in deesen, maar in teegendeel altoos oplettend om zijne bedien, den de stipste beveelen van ordre op het nadrukkelykste in te prenten, en in alles dezelve te mainiti¬ neeren, voor zo verre het immer practicabeel in zodaanige affaire kan gevoordeelt worden, te zijn gelijk gelyk den ple ged: sul des gerequi¬ reert wordende ten allen zyde in rechten zoude kunnen verifi„ eeren. want wel Edele e achtb: Heeren! indien eens inepte klagten ver Buuren, van dewelke den pl ged: achter betuygt nogt titul nog jota te weeten of gehoort te hebben anders dan door den z.0 Eysscher genoeg waren of om zonder eenig onderzoek de Tax„ huysen van een s' EComps Pachter te sluijten, welke daphuyzen zoude dan beveiligt zyn om hier aan net gedruirig, ja bestendig onder„ heevig te zijn, en indien zulk een onderneeming eens begunstigt wierd, met het beslissend gezag van UWel Edele achtb:, dan geeft en p=l ged: met alle needrigheid, nog„ tans de gevolgen daar van, aan de hoogstwyze Consideratien van Uwel Edel be

NL-HaNA_1.04.02_11024_0764 view scan ↗

English

for Your Honorable Worships' consideration. For, Honorable Worships, if a lessee of the Honorable Company's revenues can at any time, upon an unfounded and entirely unproven complaint from a dissatisfied or petulant neighbor, without further investigation, be subject to an arbitrary closing of his taverns by the Fiscal Office, who then will dare to undertake risking such notable sums and hazarding his civil prosperity upon the pleasure or rather the indulgence of his neighbors? That goes so far, Honorable Worships, that the defendant would deem it losing time and trouble to further deduce this before Your Honorable Worships. To all this, Honorable Worships, is added—and let this be the final remark that the principal defendant is compelled to make concerning the wholly untenable claim claim of the Officer Prosecutor in this matter, namely that the principal defendant cannot comprehend how the Officer Prosecutor could consider himself authorized and entitled to demand from the principal defendant, with any semblance of justice, the fine stipulated in the lease conditions for each of the taverns established by the principal defendant without written permission, and at the same time to immediately close one of the defendant's taverns—indeed the most profitable of all—and thereby inflict upon the principal defendant a double damage and punishment, which the principal defendant believes he has in no way deserved, and thus could under no possibility be liable for. Indeed, Honorable Worships, if the demand for the said fine fine is grounded on the innocent and unwitting omission of the last article of the lease conditions, upon what then rests the arbitrary closing of the principal defendant's tavern? Upon the complaints of the neighbors? Such is an impossibility, for of this nothing, not even a semblance nor shadow, has been proven; and it is therefore entirely untenable in all law and can as such under no possibility entitle the Officer Prosecutor to cause the principal defendant such significant damage through the closing of the said tavern, as has already been sufficiently proven from the foregoing, that the simple complaints of neighbors, submitted to the Officer Prosecutor by bypassing the defendant, cannot possibly result in the closing of a tavern without producing the most detrimental consequences both both for the Honorable Company and for each of the lessees. If this closing is a consequence of the innocent neglect regarding the said lease article, then it is entirely unlawful and illegal, for in that case, Honorable Worships, not merely this one, but rather all four of the said taverns ought to have been closed, to which the Officer Prosecutor could be justified neither from the one nor from the other principle. From all this, Honorable Worships, it will appear to Your Honorable Worships clearer than midday light, according to the defendant's position, both the true and unfeigned innocence of the principal defendant in this matter, as well as the untenability and unreasonableness of the claim and conclusion produced by the Officer Prosecutor before Your Honorable Worships, as resting on principles of which the defendant has demonstrated ad unguem and believes to have proven to the sufficiency of the law that the same are inapplicable to the principal defendant in this matter and are set down in part entirely without a shred of evidence for their verification. And herewith the principal defendant trusts to have deduced the requisite before Your Honorable Worships and to have legally exposed the groundlessness of the Officer Prosecutor's claim and conclusion, with which he concludes this his written statement of response, asking in that equitable expectation that Your Honorable Worships will have found that the supporting reasons brought forward for the Officer Prosecutor's claim and conclusion are unfounded, captious, and irrelevant, and intending to respond, concludes to the effect of inadmissibility in the first instance, and that by definitive sentence of Your Honorable Worships, the Officer Prosecutor shall be denied his made claim and taken conclusion upon and against the principal defendant, together with the condition that the Officer Prosecutor shall be required to reopen the closed tavern of the principal defendant free of costs and damages, with condemnation of the Officer Prosecutor in all costs, or such otherwise as Your Honorable Worships, in accordance with your high wisdom, shall most favorably find proper. Below was written: Imploring in all this Your Honorable Worships' noble and benign judicial office. Signed: M. Blanckenstein q.q. In the margin: Presented in court on 9 December 1790. Appeared before the Honorable Worships President and Councilors of Justice of this government, the Independent Fiscal Iohan Nicolaas Steven van Lynden, Officer Prosecutor, of the one part; the Lessee of the Ronde Boschje and Baaij Fals, Johannes Paulus Eksteen, defendant, of the other part; and declared: That whereas the response of the defendant contains contains in itself a full confession: 2 that he, the defendant, established his taverns without previously having obtained consent and permission from the government for that purpose; 3 the Officer Prosecutor therefore can very easily avoid all prolixities 4 by which Your Honorable Worships are already sufficiently inconvenienced from elsewhere 5 in this written statement of reply; 6 the Officer Prosecutor willingly refers as to the rest to what was set down in the claim, 7 joined with the defendant's so candidly made confession; 8 only, with regard to the defendant's pretended ignorance of the contents of the lease conditions, as well as with respect to the closing of one of the defendant's taverns, 9 10 which people rashly and incautiously enough wish to pass off as arbitrary, 11 he shall have the honor briefly to Your Honorable Worships:

Dutch transcription

van Wel Edele achtb: in overweeging. Oumers Wel Edele Achtb: Heeren indien een bachter van s' E: Comp:s keele wylen op een ongegronde en in geenen deele be„ weeze klagten vaneen onte vreedene of gemelijke Buur zonder verder ondersoek onderheevig is aan een willikeurige sluy„ ting zyner Taphuijsen door het officie Fiscaal wie zal het dan duwen onder„ neemen om zulke noemwaardige som¬ mas te risiqneeren en zyn Burgerlyke welvoord te hasardeeren aan het goed¬ vinden of liever aan de toegeevend„ heid zijner Buuren, dat gaapt zo verre welEd: en achtb: Heeren, dat den ged: het oleam et operam per„ deie zoude achten te zijn om dit voor UWel Edele Achtb: naader te willen deduceeren. Bij dit alles Wel Edele en achtbe Heeren komt nog, en dit zij de laatste aanmerking, die den ple E ged=e genoodzaakt is te maaken op de allesints onbestaanbaare Eysch Eysch van den R: O: Eysscher in deesen namentlijk dat den p=le ged: niet be„ vroeden kan hoe den r. O. Eysscher zich bevoegt en gerechtigt konde ple ged=e reekenen om van den de bij de Eachtconditie bepaalde boete van ieder van des ple ged=e zonder schriftelyke permissie aangelegde Taphuijsen met eenigen schijn van, recht te eisschen en teffens een van des gede. Tap¬ huijsen en wel het indraaglijks te van alle onmiddelijk te sluijten en daar door den ple ged: een dub¬ belde schaade en straftoe te voe„ gen, die den p=le ged=e meent in geene deele verdiend te heb„ ben, en dus ook bij geene moe„ gelijkheid daar voor ontvankelijk te sijn Immers WelEdele acttb: Hee, ren indien den Eijsch van gemelde boete Boete gegrand is op het enschuldig en onweetende ommitteeren, van het laat„ ste articul der Eachtconditien waarop dan rust de willekeurige sluijting van des Pl. geds Taphuijs, op de klachten der Buuren Zulks is eene onmoogelyk¬ heid, want hier van is niets zelfs geen schijn noch schaduwe beweesen; en is dus ten eenemaale onbestaanbaar in alle rechten en kan als zodaanig bij geene moogelykheid den R. O. Exscher berechtigen, om den p=le ged: door het sluyten van gem: Taphuijs zulk een importante schaade heeft ange„ te veroorzaaken gelyk reeds uit het voorgaande genoeg beweesen is, dat de simpele klachten van buuren met voorbijgaan van. den 6e: ged: aan den 2. O: Eijsscher voorgedraagen, onmoogelyk het sluijten van een Taphuijs ten ge¬ volge kunnen hebben zonder dat hier door de nadeeligste gevolgen en voorss. en voor d' EComptie en voor een ieder der Lachters zouden profluceren. Dan is deese sluijting een gevolg van het schuldeloos versuijm, met betrekking tot het gem:e bachtarticul als aan is deselve geheel onrechtmagtig en weederrechtelijk, immers als dan Wel Edele Achtb: Heeren zoude niet slechts dit een maar veel meer al„ le vier der gemelde Taphuijsen heb¬ ben moeten worden geslooten waar„ toe de r. o: Eyss:r noch uit het een nog uit het ander grond beginsel konde gewettigt zijn Uit dit alles Wel Edele achtb: Heeren„ zal uwel Edele achtb: r naa de sustemuie van den gede: luce mendiana Clarius blyken, zo wel de waare en ongehuij„ gelde onschuld van den pl. ged=e in deesen, als ook de onbestaan baar„ heid en onbellijkheid van des r. d: Eysschers voor Uwel Edele achtb ge¬ produceerde Eysch en Conclusie als steunende op grond beginsehen van waerdn ig at en waarvan den ged: ad anquem aan getoond en adsufficiamtiam juris meent beweesen te hebben. dat deselve op den ple. gede ten deesen inapplica bel en ten deele volstrekt zonder een zuicem van Bewijs tot der„ zelver verifieering zijn ter neerge¬ steld En hier meede vertrouwd den ge ged: voor Uwel Edele achtb: het vereischte te hebben gededuceert en de ongegrondheid van des Z.a Eyp„ schers Eys en conclusie in rechten te hebben bloot gelegt, mits welke hij deeze zyne schriftuur van ant„ woord besluyt, verseekende in die requitabeele expectance dat uwel Edele achtb=e zullen hebben bevonden, dat de reedenen van adstructie van des Z. 0. Eysschers Eysch en conclusie bij gebracht, zijn, ongefundeert, capti„ eus en vrrelevant, en zullende antwoorden Concludeert ten fine van ƒ van niet ontvankelyk bij ordine, en dat bij defi„ nitive Tonnisse van U. WelEdele achtbe. den R. O. Eysscher, zyn gedanen Eysch en genoomene con„ cuisie op ende jeegens den ple gedaagde, zal werden ontzegt, mitsg=s dat den Rat. Cep: Eysscher het geslooten Taxhuys van den ppe. ged. kost en schaadeloos zal moeten oopenen, met condem¬ natie van den R: d: Eysscher in alle de kosten of zodaanig anders als uwelEdele Achtb: overeenkomstig der„ zelver hooge wijsheid hoog gunstig zullen bevinden te behooren /:onderstond:/ Imploieerende op dit alles UWel Edelen WelEdele Achtbe nabile ac Eenign Zudicis officierm /:geteekend:/ M Blanc stein qq /:in margine:/ Exhibitum in Judicio den 9 December 1790. Compareerde voor den E: Achtb Heeren President en raaren van justitie deeses gouver„ nements de Independent fiscaal Iohan Nicolaas Ste„ ven van Lynden 7. O. Epscher ter eenre den Pachter van het con„ de Bosje en Baaijfals Johannes Paulus Eksteen ged. ter andere zyde Ende deede zeggen dat daar het antwoord van den ged=e contia in zih A=o 1 in zich bevat een volleedige Confessie 2 dat hij ged: zyne Paphuijsen heeft opgezet zonder vooraf daartoe consent en verlof van de regeering te hebben geobtineert 3 de Rio: Eyscher dus ook zeer gemakkelijk alle wijd loopigheeden 4 waar door UEE achtb: van elders reeds ge„ noeg geincommodeert worden 5 in dit schriftuur van replicq zal kunnen menageeren 6 geustelijk refereert de rio: Epscher zich over„ zulx tot het bij Eysch ter nedergestelde 7 gevoegd bij des ged=t zo gulhartig ge„ daane belijdenis 8 alleenlyk zal hij met betrekking tot des ged. e voorgewende onkunde van den in„ houd der Eacht Conditien als meede ten opzichte van het sluijten van eender ged: Taphuijsen 9 10 het geen men onberaaden en onvoor„ zichtig genoeg voor willekeurig wil doen doorgaan 11 de eerhebben kortelyk aan uwel Edele Achtb: E: Achtb en 2 on„ en

NL-HaNA_1.04.02_11024_0772 view scan ↗

English

that, as regards the first excuse, he confidently leaves it to the enlightened judgment of Your Honorable Worships how it could be possible: first, that someone appears at a place with the intention of entering into a contract, hears the conditions thereof read aloud, and confirms them with his signature, without knowing what terms were stipulated in the contract and to what he has bound himself; yea, even if it were possible that one could claim ignorance in such a case, it would nevertheless militate entirely against the defendant that he was free, prior to the lease itself, to read the conditions and thereby to relieve himself of the trouble of lending an ear during the lease itself. And in any event, the defendant could certainly have taken a copy of the lease conditions immediately after the lease, to see from it whether anything new had been stipulated by the government, which he ought to have observed. However one considers the matter, therefore, one finds nowhere sufficient grounds to suppose any true ignorance; and all that the defendant has done by which he seeks to make his ignorance plausible, merely provides proof that he took little trouble to obey the express order of the government; and thus, if the defendant could have been ignorant, he could only invoke an ignorantia crassa et supina, which the laws have never recognized as legitimate; and consequently, it can in no way benefit him. Concerning now the so-called arbitrary conduct through the closure of one of the defendant's taverns, the Plaintiff ex officio will briefly remark on that point that not only the closing of the tavern in question, but even of all the defendant's taverns, could with the highest right have been done by the Plaintiff ex officio, being qualified to prevent and suppress all unlawful and harmful acts; so that the defendant, instead of groundlessly insinuating arbitrary conduct in the Plaintiff's behavior, ought rather to thank him for his accommodating manner of proceeding, whereby the defendant was not deprived of all advantages that could otherwise lawfully have been taken from him; while furthermore, in justification of the Plaintiff's conduct, there can serve the apostil to the defendant's petition to the Honorable Council of Policy, whereby precisely that tavern was forbidden to the defendant to be opened, which the Plaintiff ex officio, by reason of complaints that arose concerning it, caused to be closed; from which this most natural consequence must always flow: that the Plaintiff ex officio has acted not only in accordance with the interests of the defendant, but also in conformity with the honored intention of the government; and that indeed a new contract is concluded annually. Thus, this memorial shall conclude in the well-founded expectation that Your Honorable Worships will have no hesitation, upon the confession of the defendant, to adjudicate the conclusion taken in accordance with the extract annexed to the claim, with costs. Whereupon the Plaintiff ex officio, renouncing the grounds of answer as mere denial, impertinence, and irrelevance, persisted in his claim for replication. Signed: J. A. Pieter de Jager. In the margin: Exhibited in Court, 23 December 1790. Duplication drawn up and submitted with the requisite respect to the Honorable Worshipful Johannes Isaac Rhenius, President, together with the further Honorable Members of the Council of Justice of this government, by and on behalf of the former bookkeeper of the Honorable Company, Menzo Blankstein, as general attorney of the Valiant Johannes Paulus Eksteen, Pieter's son, defendant in a case of contravention, on the one part, against the Honorable Worshipful Johannes Nicolaas Steven van Lynden, Independent Fiscal of this government, Plaintiff ex officio in the aforesaid case, on the other part. Honorable Worshipful Sirs! The defendant, after having first acquitted himself of his first and most pleasant duty by most humbly thanking Your Honorable Worships for the so favorably granted copy of the replication, together with an extension until today in order to serve with a duplication thereon, shall have the honor to remark the following upon this writing: That the defendant, not without surprise, has perceived from the replication of the Honorable Plaintiff ex officio how he could have seen fit to charge the defendant with a confession which he certainly never uttered, much less in writing when submitting his answer would have brought under the penetrating eye of Your Honorable Worships, namely: that the defendant would have confessed that he wished to set up his taverns without having obtained consent from the government, and thus, as it were, acknowledged himself guilty of dereliction of duty, or rather of an arbitrary fraud against the laws in the subject case. The defendant, Honorable Worshipful Sirs, confidently trusts to the exact judgment of Your Honorable Worships that you will by no means discover such a confession in the defendant's writing of answer, but will on the contrary perceive that, though it is true that the defendant, being accustomed to act candidly and in accordance with the truth, stated in his answer that he had not been provided with a written consent from the government because he assumed in good faith, in the conviction that the [illegible]

Dutch transcription

12 dat hij wat de eerste uitvlugt betreft gerustelijk aan het verligt oordeel van UWel Edele achtb: overlaat. 13. hoe het moogelyk zij 1e dat iemand op een plaats verscheijnd met oogmerk om een Contract aan te gaan 15 de Conditien van hetzelve hoort voorleezen 16 en deselven met zijn naamteekening bekrachtigt 17 zonder te weeten welke voorwaarden bij het contract gestipuleert zijn 18 en waartoe hij zich heeft verbonden 19 La, al was het moogelijk dat men in zodaanig geval ignorantie soude kun„ nen protendeeren. 2o des geensints 21 dan dou immers teegen den geve: militeeren, dat hem vrij heeft ge„ staan voor de verpachting zelve te Conditien te leesen 22 en zich daar door van de maeijze van 't Achtb: voor te draagen oor oor te leenen bij de verpachting zelve te bevryden. 23 En in allen gevalle zoude de ged=e immers terstond naa de verpach„ ting Copia der Pachtconditien heb„ ben kunnen neemen. 24 om daar uit te zien of er door de regeering ook iets nieuws bedongen was. 25 het geen hij behoort te agtervolgen. 26 Hoemen de zaak dus ook beschouwe men vind negens grond genoeg 27 om eenige waare ignorantie te zup„ poneeren. heeft 28 en al het geen de gede. gedaan onweetendheid waar door hij zijne kheid zoekt waarschijnlyk te maaken. 29 leevert derhalven alleen een bewijs op, 3o dat hy zich weinig moeyte heeft gegeeven 31 om aan het uitdrukkelik bevel der re„ geering te obedieeren en zih 3 rden 32. en zou de ged:e zo hij ignoiant kan geweest zijn, zich daarom ook op een ignerantia crassa et supiraa kun¬ nen benoemen 33 welke de wetten nooijt als recht, maatig hebben erkend: 34 en bij gevolg aan hem gevaagde geensints te staade zal kunnen komen 35 betreffende nu de zo genaamde willekeurige zandelwijze, door de sluijting van een van des geds. Taphuijsen. 36 daaromtrend zal den Z. O: Zypaher kor„ telijk remaiqueeren, dat niet alleen het sluijten van het Taphuys in quostie 37 maar zelfs van alle des geds. Tap¬ huijsen met het hoogste recht door den R:O: Eyss=r heeft kunnen geschieden 38. als zynde hij gequalificeert ter weering en sluijtinge van alle wederrechtelyke en schaadelyke daaden 39. zo dat de ged: in steede van des Ensr. gedrag zonder grond te insinuleeren, van wil„ Eecten 4o veel eer denzelven behoort te danken voor zyn inschikkelyke handelwijs 21. waar door hij Ged: niet van alle voor„ deelen is gepriveert geworden. 42 die men hem andersints met recht zou hebben kunnen ontneemen 43 terwijl voorts tot justificatie van des Exs. gedrag kan strekken de appostille op des geds request aan den Edele Achtb raade van Politie Uk waarbij juist dat Topkuys aan den gedaagden word verbooden op te zetten. 45 't welk de 2. O. Eexs r uit hoofde daar omtrend ons taane klagten, heeft doen sluijten. 46. waar uit altijd deese zo natuur„ lijke consequentie moet voortvloeijen u7 dat de R. O: Eijsscher niet alleen overeenkomstig de belangens van den gedaagden. lekeurigheid. waarop g van 48 maar ook de Conformité van de geëerde Intentie der regeering heeft doen nederleggen 49 maar wel deegelijk jaarlyk een nieu contract geslooten word. 50 maar wel dus 51 deese memorie zal besluijten in de ge„ gronde Verwachting 52 dat UEE: achtb:e onbeswaard zullen zijn om op de Confessie van den ged: 53 naar luijd van het bij Eisch gevoegd Extract de genoomene Conclusie te ad„ judicieeren. 54 met de kosten. Mits welke de r. O: Eyss. r afstaande de middelen van antwoord bij mere denegatie, impersinentie en irrelevantie, persisteer de bij sijnen Eysch voor Replicq /:get:/ J: A: Piuter dJJ /:in margine:/ Exhibiteur is Jordicio den 23 Decem„ ber 1790 Duplicq gedaan maaken en met den vereischte eerbied overgegeeven aan den wel Edele e achtb: Heere Iohan„ nes Isaac Thenius prosi¬ dent beneevens de verdere WelEdele Heeren raaden van Justitie deezes gou„ veinements door ende van weegens den oud Boek= houder der E Comp=ie Men„ zo Blankstein, als gene„ rale gemachtigde van den Manhaften Iohannes Paulus Eksteen Pie¬ terz: gedaagde in cas van contravantie ter eenre Contra den Edelen achtb. Heer Io„ hem Nicolaas Steven van Lynden Jnde pen„ rent fercaal deeses Gouvernements Zys d 2. 0. in voorsz: cas ter andere zijde. Wel Edele achtbaare Heer eerde ge Den qe ged: na zich alvoorens aan zijn eerste en aangenaamste plicht gekweeten te hebben, door Uwel Edele achtb: op het needrigst te bedanken, voor de zo gunstig ver„ leende Copia van replicq, benevens attenninatie tot op Leeden, omme daarop te moogen dienen van Du„ plicq, zal d' Eer hebben op dit schrif„ tuur het volgende te remaiqueeren, dat den gev: niet zonder bevreem„ ding, uit het replicq van den Heer R. O: Eijsscher heeft ontwaard, hoeden, zelven heeft kunnen goedvinden den ged: met een belydenis te belasten die hij gewisselyk nimmer geuijt veel minder in scriptis bij het over„ geeven van zijn antwoord, onder het penetiante oog van uwel Edele Achtb: zoude hebben gebracht naa„ mentlyk dat den ged: zoude heb„ ben geconfesseert, dat hij zonder Wel Edele Heeren consent consent aan de regeering te hebben geobtineert zijne Taphuijsen zoude heb„ ben wullen opgezet, en zich dus zelve als het waare aan plichtversuijm of liever aan eene willekeurige frauwe teegen de Wetten in cas subject had schuldig gekend. Den gede Wel Edele Achtbaare Heeren! vertrouwd geristelijk van het eacte oordeel uwer Wel Edele Achtb: dat hoogst deselve eene zodanige Con„ cessie in des ged e Schriftuur van antwoord geenzints zullen ont„ dekken, maar in teegendeel zullen ontwaaren, dat wel is waar den ged: gewoon iordaat en over een„ komstig de waarheid te handelen bij antwoord gesteld heeft, van net voorsien te zijn geweest met een schriftelyke consent van de regeering omdat hij in die goe¬ de trouw verzeende, in die Iustenue dat het Du„ - ,

NL-HaNA_1.04.02_11024_0780 view scan ↗

English

done that what he had at that time obtained comprised all that could be required of him, and thus has by no means confessed that the lack of such a permission arose from neglect of duty and negligence, as it appears not unclear to the defendant that the Officer Plaintiff wishes to have this defect considered, or at least deems it of such weight that he has made no difficulty in presenting this remark as containing sufficient ground in itself upon which alone the Officer Plaintiff could base his claim and conclusion, whereas on the contrary the defendant has at all times demonstrated ad unquem that his not being equipped with such a written permission was based, on the one hand, on the ignorance of the defendant, laid open before Your Honorable Worships in his answer under the most solemn protestations, upon which he with the deepest assurance maintains his unawareness of the necessity of such a written consent, and also, on the other hand, on the trust that he placed in what occurred between him, the defendant, and the second sworn clerk at the political secretariat, I. Fane, and especially in what took place with the fellow sworn clerk V. Bek and the Assistant Stanhoffius, as declared in the answer and demonstrated to Your Honorable Worships, so that the defendant still flatters himself that what has been deduced there is of such a nature, and carries with it such proofs of the defendant's inclination to fulfill his duty had he been able to foresee it from afar, that Your Honorable Worships fully, upon reading the same, will be compelled to consider the defendant as ignorant of such a law, and by virtue thereof also to relieve him from the grave consequences that this ignorance of the defendant might entail. The defendant, Honorable Worshipful Sirs, aware of the weighty occupations that continually surround Your Honorable Worships, will all the less dilate here anew to display his inclination to observe all orders prescribed to him by his lawful government, nor therefore to repeat the true and compelling grounds deduced in his answer to demonstrate his innocence, being fully convinced that Your Honorable Worships, in accordance with your laudable equity, of your own accord and without awaiting the humble supplications of the defendant in this regard, will kindly and particularly pay attention to what was stated in the answer concerning this part of the defendant's altogether sufficient defense, while the defendant then readily trusts that what was performed by him, both at the political secretariat and especially with regard to the Assistant of the Honorable Company, S:t Hauhoffius, will not only characterize the good intention and the ready willingness of the principal defendant in this matter to satisfy his obligation in everything, but also at the same time that conviction and that confidence in the fair justice of Your Honorable Worships with which the principal defendant was then filled, and wherein he found himself, namely that in case he needed to observe anything more in order to be allowed to proceed, with the approval of the government, in the selling of wine and brandy, the aforementioned sworn clerk at the political secretariat would then have reminded him of the same. All of which grounds, Honorable Worshipful Sirs, deduced more broadly in the answer, place the innocence of the principal defendant in such a clear daylight that even the Officer Plaintiff seems to acknowledge the equitable lawfulness thereof; at least it appears from his document of reply that not a single one of them has been contradicted, much less refuted ad sufficientiam juris. Here a wide field would open up for the principal defendant, Honorable Worshipful Sirs, to make extensive expatiations upon the silence of the Officer Plaintiff regarding the grounds posited by the defendant in his answer, and to demonstrate to Your Honorable Worships that only the sufficiency of the defendant's posited propositions could have persuaded the Officer Plaintiff, instead of contradicting them, to allege a confession by the defendant, which, taken stricto jure, implies his innocence, and which the defendant would further elucidate herewith were he not fully convinced that this step of the Officer Plaintiff cannot possibly escape the penetrating attention of Your Honorable Worships. However strongly it has pleased the Officer Plaintiff to express himself regarding the blameless omission of the defendant in not obtaining a written permission for the setting up of his required taverns, nevertheless all the rhetoric that the Officer Plaintiff sees fit to employ here, as well as the unlawful inferences that he seeks to draw from what has passed, will not be able to bring the least ambiguity to the defendant's good cause in the equitable view of Your Honorable Worships, but rather, in accordance with that rule that passion is seldom the companion of innocence, will present the defendant's interest according to the truth and in such a light before Your Honorable Worships as in which alone it ought to be placed and regarded. All that has been advanced by the Officer Plaintiff on this subject amounts to this: that it is not possible that someone who had been able to read the lease conditions beforehand, immediately heard them recited, and finally signed them with his name, can be regarded as ignorant of any minor part thereof. The defendant will by no means undertake, and that out of the due

Dutch transcription

gedaan dat het geen hij als toen en geobtineert heeft, alles in zich be„ helsde wat van hem konde gevor„ dert worden, en dus geensints heeft geconfesseert dat het gemis van zodaanige permissie ontstond uijt plichtsversuijm, en Negligeance ge„ lyk het aen ged: niet onduyster toe¬ schynt dat den R:O: Epscher dit de„ fect wil hebben aangemerkt., ten minsten het van zodaanig een gee„ wicht reekend, dat denselven geen zwerigheid heeft gemaakt om deeze remarque te doen voorkoomen als een toerykende grond in zich te betelsen, waar op alleen de r. O. Eijsscher zijnen Eysch en conclusie zoude kunnen grondvesten, daar in teegendeel soimmer den ged=e ad unquem gedemonstreert heeft. dat het niet geminneert zyn met zodaanig een schriftelyke permis„ zie steunde eensdeels op de igno„ rantie rantie van den ged: bij antwoord onder de plechtigste betuijging: voor Uwel Edele Achtb: opengelegt waarop hij op het dieste verzeekerd zijn onbewustheid der noodzaake, lykheid van zodaanig een schrifte„ lyk consent, als ook ten anderen op het vertrouwen dat hij vestigde op het voorgevallene tusschen hem ged: en den tweede geswoore Clercq ter politique secretarij I fane en vooral op hetgeene Plaats gehad heeft met den meede gezwoore Clerq. V. Bek en den Adsistent Stanhoffius bij antwoord vorklaar aan uwel Edele Achtb: geosten deert, dat den ged. zich als noch statteert, dat het aldaar gededuceerde van zodaanig een aart is, en zulke bewijsen van des ged=s neiging ter vervulling van zijnen plicht indien hij denselven van verre had kunnen beoogen niet zich draagen, dat Uwe Edel UWel Edele Achtb: volkoomen by Lectire van hetzelve zullen moeten werden generessiteert om de ged. als on„ kundig van zodaanig een wet te considereeren, en uit krachte daar van ook van de zwartelyke gevolgen die deeze onkunde van den Ged: zouwe kunnen nazich„ sleepen te reliveeren. Den ged. WelEdelee achtb: Heeren bewust van de gewichtig= occupatien die UWel Edele Achtb: steeds omringen, zal om zo veel weiniger hier op het nieuw uit„ werden om zijn geneigdheid ter bedieering van alle hem door zyn wettige overigheid voorgeschree„ veneouzes aan den dag te leggen noch derhelven ook niet de waare en klemmende gronden ten be„ tooge zijner onschuld bij Antwoord gededuceert als volkoomen over ygd tuijgt dat uw el Edele achtbaarens 1 in overeenkomst van deselve laudable aequiteit van zelve en zonder de oot„ moedige smeekingen van den gedaagden hierop af te wachten wel goedgunstig en byzonder zullen willen atten„ deezen op het bij antwoord gestelde conserneerende dit gedeelte van des ged=e allesints sufficiente defensie terwijlden gedaagden als dan gereede„ lyk vertrouwd dat het gepresteerde door denzelven zo wel ter politique Le„ cretarije als ook bijsonder met opzicht tot den adsistent de EComp:e S:t Hau„ hoffius niet alleen het goede oog„ merk en de bereidvaardige gewillig„ heid van den ple gede in deesen, om in alles aan zijne verplichting te wil¬ ten voldoen zullen kenmerken, maar ook teffens die overtuijginge en dat vertrouwen in het perstrant dog van UwelEdele achtb: rechtvaardige, waar meede den px. le Ged:e als toen vervuld wes en waarin c e n gen en waarin hij verseerde namentlijk dat bij aldien hij iets meer noodig had in agt te neemen, om met goedkeu„ ring van de regeering te moogen voortvaa„ ren, in het verkoopen van wyn en Brande„ wijn, de geswoore Clercq ter palitique secre„ tarije voormeld hem als dan hetselve wel zoude hebben willen indachtig maaken. Alle welke gronden, Wel Edele achtte Heeren bij antwoord breeder gededuceert de onschuld van den p=le ged=e in zodaa„ nig een klaar daglicht plaatsen, dat zelfs de R:O. Eys. deselver billyken reft maa¬ tigheid schynt te erkennen, ten min„ den schynt het bij deszelfs schrif„ tuur van replieg dat geen enkele deselve gecontradiceert veel minder ad sufficientiam juris bewederlegt zijn Hier zoude zich voor den Ped=e een ruymen veld open doen Wel Edele Achtb Heeren om op de stiltwijgendheid van den Heer R: O: Eysscher op de bij ant„ woord geposeerde gronden, van den gev=e wijdloopige uijtweijdingen te maaken en aan UWel Edele Achtb: te astendeeren dat enkel de sufficientie van des ged=e geposeerde stellingen, den Heer R: O: Eijsscher hadden kunnen overhaalen, om in plaats van deselve te contradiceeren een confessie van den ged=e voor te wenden, die shikte jare genoomen zijn onschuld insluijt en die den ged=e bij deesen naader zoude illucideeren indien hij niet volkoomen overtuigt was dat deeze demarche van den R: OEysscher geensints de penitrante attentie van uwel Edele achtb: kan ontglippen. Hoesteik het den R: O: Eyssher be„ haagt heeft zich uit te laaten over het schuldeloos verzuijm van den ged=n in het niet optineeren van eenen schriftelijke permissie tot het opzetten van zijne benoo digde Taphuysen, zo zal echter al het aantrekkelyke, dat den 2. O. Epscher hier hier goed vind te beesigen eenen meinig als de onrechtmaatige gevolgen die den zelven uit het gepasseerde komt te rek¬ ken des geds. goedesaak in het aequiten beloog van uwel Edele Achtbr eenige deminste dubieusiteit kunnen tee„ brengen, maar veel meer in over een¬ komst van dien legul dat Drift zel¬ den de gezellinne der onschuld is des geds belang en naa waarheid en in zodaanig een licht voor Uwel Edele Achtb: daar stellen als in welke het alleen geplaats en ook beschouwd moet worden. Al het geadvanceerde vanden 2:O: Eijsscher op dit puject komt hier op uit, dat het niet moogelijk is dat iemand die de hachtconditien vooraf had kun„ nen leesen, deselve daadelijk, heeft hooren reciteeren en eindelyk met zyn naam onderteekend, kan worden aan„ gemakt als onkundig van eenige ge¬ ringe gedeelte van het hetzelve, Den ged. zal zich geensints onderwvinden, en dat wel om de ver„ schuldigde

NL-HaNA_1.04.02_11024_0787 view scan ↗

English

owed respect for Mr. R: O: Zipscher, not even in appearance; to dissect diffusely before your Honorable Worships the illegality of this decision, but will more readily content himself with noting the following regarding this unsustainable assertion: That it is by no means strange that someone inclined to spend such a considerable sum for the Lease of the Cape and European Wines and Brandies reads the Conditions pertaining thereto with that main objective, to which all other secondary ends naturally remain subordinate, namely to see whether he dares to assume in a reasonable manner that if he leases the same for a reasonable price, his risk and trouble will then also be rewarded for it. Indeed, Honorable and Worshipful Gentlemen! The greatest main purpose for which someone such as the defendant truly was in this matter reads the Lease Conditions is to see whether it aligns with his natural interest and stands, under certain conditions, in connection with the civil and domestic prosperity of such a person, insofar and only insofar as the same is of a primary and foremost interest to him, and thus eminently deserves his special attention and most accurate observation, so that everything that is not immediately concatenated with this great main motive is of all the less importance to the prospective lessee. Now the case of the defendant was such that all main conditions of the Lease Conditions correspond virtually verbatim with those to which he, being also a lessee last year, had to and could also willingly comply, except only that in the present Lease Conditions the last article was of a somewhat different content than that of last year, namely to the extent that where a Lessee last year could suffice with reporting the Taverns he intended to establish to the Political Secretariat, it was now required to request written permission from the government. This slight distinction, Honorable Worshipful Gentlemen, had escaped his attention, and when one properly observes this argument advanced by the defendant, and when one recalls how accidental the distinction inserted into the last article of the Lease Conditions of this year perhaps is and how little it differs from that of the previous year, and when one takes into consideration herewith the efforts made by the said defendant to demonstrate his willingness to comply in all things with the directive of his government, the defendant then finds himself in that flattering expectation that he cannot possibly be regarded by your Honorable Worships as a defrauder of the laws. Concerning now the second point of the writing of Mr. R. O. Eijsscher, namely that the same would have been entitled to close not merely one, but all four of the defendant's Taverns, and that the defendant was thus truly, by virtue of the accommodating manner of proceeding of Mr. R. O. Eijsscher, immediately placed under the obligation of gratitude toward the same by this manner of proceeding. Yet, Honorable Worshipful Gentlemen, the defendant, who, as he believes to have proved ad unguem, can never be regarded as a defrauder of the laws prescribed to him with regard to the Lease of the Cape and European wines, can therefore also by no possibility convince himself that Mr. R. O. Eijsscher would have shown any accommodation toward him. This could have been so, if Mr. R. O. Eijsscher had let a single token of warning, as a reminder to the defendant that he had neglected something with regard to the fulfillment of the Lease Conditions, precede the closing of the Tavern, and then the defendant would certainly not have failed to discharge such a pleasant duty as that of gratitude is for a noble heart, but on the contrary, with a zeal worthy of such a cautionary act, would have readily anticipated the expectation of Mr. R: O: Eyscher in this matter. The defendant thinks all the more that it befits him to reason in such a manner because even the Honorable Worshipful Council of Policy has relieved him, the Defendant, of all fraud committed in this matter against the Lease Conditions, being fully convinced of the good inclination of the defendant, if he only could have guessed to have omitted anything, to comply with the same very obediently in accordance with his obligation, just as he has always demonstrated the most speaking proofs of this, which also shine luce meridiana clarius in every one of his steps and which have already too frequently been disclosed to your Honorable Worships for the defendant not to believe he could now freely suspend producing a renewed citation thereof in this matter. So that, Honorable Worshipful Gentlemen, after the defendant has been relieved by the Honorable Worshipful Council of Policy of all omission of the Lease Conditions, and according to the stance of that Honorable Worshipful Council, and after the declaration of the Claim in the 45th article of this writing, no other reason remains upon which the ground of his Claims Conclusion produced against the Defendant might [illegible]

Dutch transcription

schuldigde Eerbied voor den Heer R: O: Zipscher in geenen deelen, zelfs niet in schijn te le„ deeren; om het onwettige in dit besluijt voor uwel Edele achtb: breedspraakig te entleeden, maar zal zich gereeder laaten welgevallen, om op dit niet bestaan„ baare avancement het volgende aan te merken; Dat het in geene deelen vreemd is dat iemand geneigt zijnde om zulk een naam„ waardige somma voor de Pacht van de Caalse Coele en Brandewijnen te besteeden hier toe specteerende de Conditien leest, met dat hoofdoogmerk, waar„ aan alle andere bijeindens natuur„ lyk ondergeschikt blyven, namentlijk om te zien of hij op een redelyke wijse durft veronderstellen dat zo hij voor eene zeedelyke prijs deselve Pachtende als dan ook zyne hazard en moeijte daar voor zoude werden beloond, Immers Wel Edele en Achtb: Heeren! het grootste hoofd bedoelde, waar om eenen zodaanige gelyk den gedaagden in deesen waarlijk was de Eachtion¬ ditien leest is om te zien op het met et m 2: and „ yn „ 2 zi met zyne natuurlijke belang strookt en op zeekere voorwaarde in verbinding staan met de Burgerlijke en huijslyke welvaard van den zodaanigen voor zoo verre en voor zo verre slechts alleen zijnde dezelve voor hem van een hoofd en eerste belang, en verdienen dus ook bij uitneemendheid zijne bijzondere attentie, en naauwkeurigste opmer„ king, zo dat alles wat niet onmidde¬ lijk dan dit groote hoofdmotif ge„ concarteneert voor den aanstaande bachter al minder belangrijk is, nu was het geval van den ged. zodanig dat alle hoofd voorwaarde van de bachtconditien genoegzaam letter¬ lyk overeenstemmen, met die geenen waar aan hij het voorleeden Jaar als toen ook P achter zijnde moest en. ook geinstelijk heeft kunnen voldoen uitgesonderd dat alleen bij de teegens¬ woordige kachtconditien het laatste articul van een eenigsints anderen inhoud was, dan dat van voorleeden Iaar in zo verre namentlijk dat daar een Pachter voorleeden Iaar mede volstaan volstaan konde met zijn aan te stel„ lene Taxhuijzen ter politique Secretarije op te geeven nu geëischt wierd schrif¬ telyke pennis sie van de regeering te verzoeken. Dit gering onderscheid wel Edele Achtb: Heeren, was zyn attentie ontglipst en wanneer men dit geadvanceerde van den ged: behoorlijk gadeslaat en wanneer men zich herinnert hoe toevallig mitschien de distinctie in het laatste articul der Eachtion„ ditien van dit Iaar geinsereert en hoe weinig hetzelve met die van het voori„ ge verschillende zijn, en wanneer men hier bij in aanmerking neemt de Instantien van den pl Dec. gedaan, om te ostendeeren zijne gewilligheid om in alles aan het voorschrift zijner overigheid te voldoen. als den verseerd den ged: in die vley„ ende expectance dat hij bij geene mooglykheid als een fraudeur der wetten bij uwel Edele achtb kan worden werden aangezien. Belangende nu het tweede poinct van het schriftuur van den Heer B. O. Eijsscher, namentlijk dat denselven gerechtigt zou zijn geweest, om niet slegts een maar alle vier des gevs Taphuijsen te sluijten, en dat den gev: dus waarlijk uit kracht der inschik„ lijkheid van de handeluijs van den Heer RuO. Eijsscher daadelijk onder de ver„ plichting tot dankbaarheid omtrend denselveen door deese hameeluijs gebracht was. Dan wel Edele Achtb: Heeren den ged: die gelyk hij meend ad anquem beweesen te hebben, min mer kan werden aangemerkt als een fraudeur de aan hem voorgeschreevene wetten met betrekking tot der acht derCaalse Ceele wijnen, kan dus ook bij geene moogelykheid zich over„ tuijgen, dat den Heer Rro: Eipscher 3 met denzelven eenige inschiklykheid zoude hebben gebruikt, dit zoude zcheliken zo hebben kunnen weesen, indien den R. O: Eypscher een enkele blyk van waarschouwing, ter erinnering aan den Zed=e dat hij iets met betrekking tot de volbrenging der Eachtcondi„ tien had versuijmd voor het sluijten van het Taxhuip had laaten vooraif¬ gaan, en als dan zoude den ged: ook gewistelyk niet in gebreeken gebleeven zijn om zich van zo„ daanig een aangenaame plicht als die der danklaarheid voor een idelaastig hart is, te kwijten maar in teegendeel met een yver, waardig eene zodaanige waar¬ schouwende werk de verwachting van den Heer R:O: Eyscher in deezen gereedelyk zijn te vooren gekoomen. Te meerdenkt den ged: dat het hem voegd op zodaanig eene wijze te reedenkaoeten om dat zelfs den Wel Edele achtb: raad van Politie hem den Ged: gereleveert heeft van alle fiaude in deesen teegen de Pachtconditien be aan gaan als ten vollen overtuijgt zynde van de goede geneigdheid van den ged:e om indien hij slecht had kunnen gissen iets agterge„ laaten te hebben, zeer obedientelijk in over„ eenkomst van zijne verplichting aan het zelve te voldoen, gelijk hij hier van altoos despreekenste bewijzen heeft aan den dag gelegt en die ook luce mendiana ela„ rius in ieder zijner slappen doorstraalen en die reeds te dikwerf aan uwel Edele Achtb: zijn opengelegt, als dat den ged:en sich thans niet vrijelijk soude meenen te kunnen suspendeeren van een vernieuwde alleguatie derselve in deesen te beide te brengen, Zodat er Wel Edele achtb: Heeren na dat den gev. door den Edele Achtb politique raad van alle veisiuin der Pachtconditien is gereleveert, en naar de sustanu van dien WelEdele achtb: raade en na de betuijging van den Eisch in het 45=ste acticul van dit schriftuur geen ander reeden overblyft waarop de grond zijner teegen den Ged: geproduceeerde Eyschen Conclusie milog=s

NL-HaNA_1.04.02_11024_0793 view scan ↗

English

likewise the closing of the aforementioned tavern rests solely on the alleged complaints of the neighbors. Yet, Honorable Worships, in order to show your Honorable Worships how unfounded this assertion of the plaintiff ex officio is in itself, the defendant will herewith take the liberty to refer to the report of the second court messenger here, sent for that purpose around to the neighbors of the defendant, and annexed hereto, from which your Honorable Worships will perceive ad evidentiam how they, as if with one voice, testify that they have not lodged the slightest complaint against the defendant, with the exception of only two of them, who testify—though without ever having made anything known to the defendant that there was any displeasure among them with regard to this tavern—and which two, moreover, have brought their truly not very weighty objection before the high government, not directly one by one, but rather the one through the other. From all which noted points, the defendant believes he has fully demonstrated to your Honorable Worships how unfounded and untenable the demand and conclusion of the plaintiff ex officio is in this matter, and for which reasons and arguments the defendant continues to contradict and reject the content of the plaintiff's demand and submitted conclusion as refutable and unlawful, made and taken; the defendant persisting in such conclusion as he, on solid grounds of law and statutes, has taken in his reply for duplica. Signed: N: Blankstein, in his capacity. In the margin: Exhibited in the Council of Justice on 20 January 1791. Certifies The undersigned, that on the 1st of January of this year, at the request of the lessee of Rondebosch and Baaijf, being J: P: Eksteen, he went to and into the presence of the former commissioner of civil and matrimonial affairs Olof Marthini Bergh, the burgher Marthinus Holtman, Dirk van Reenen, J: Casper Loos, Adrianus Vermaak, Johannes Herhold, Jan Fredrik Dreijer, Alexander van Breda, the foresters of Rondebosch and Nieuwland, De Korte and Plantefeber, and judicially asked the same whether they had complained about a certain reed house erected by him, J: P: Eksteen, in his capacity as lessee, near the dwelling of the burgher Jacobus Henning, in which he dispensed his drinks, which was afterwards closed down by orders of the fiscal office of this government; whereupon from each in particular I received the answer, namely from Mr. Olof Marthini Berg: Yes, I complained about it. From Marthinus Holtman: I did not personally complain about it myself, but I told Mr. Bergh when he complained about it that he could use my name, and that I stood together with him. From Dirk van Reenen: I never complained about it. From J. C. Loos: I did not complain about it. Adrianus Vermaak: I did not complain about it, do not know that I have seen that house. From Joh: Herhold: I never had the thought to complain about it. From Jan Fredrik Dreijer: I did not complain. From Alexander van Breda: I never complained. From De Korte: I did not complain about it. And from Plantefeber: I cannot give you a categorical answer to that; I am a Company's servant, but if I have to appear before the Honorable Council of Justice, I shall say what I will then have to say. All of which I certify to have occurred to me. Below was written: Cape of Good Hope, the 1st of January 1791. Signed: Johannes de Wit, Court Messenger. Thursday, the 17th of March 1791, in the forenoon, present: the Honorable Mr. Johannes Isaac Rhenius, President, and all the members except for Mr. De Wet due to occupation; the Secretary of this Council, Willem Stephanus van Rijneveld; ampliation of the court roll. The Independent Fiscal here, Johan Nicolaas Steven van Lynden, on the one side, and the Lieutenant of the Cavalry Johannes Paulus Eksteen, on the other side; the former having acted as plaintiff ex officio in case of contravention, and the latter in the same case as defendant and respondent, having requested to hear interlocutory disposition on their documents and muniments exhibited back and forth in court. The Council, before terminating this matter definitively, orders the defendant Johannes Paulus Eksteen to produce in court such documents as he has referred to in his defense, their Honorable Worships reserving the costs until the conclusion of these proceedings. Thus done and interlocuted at the Cape of Good Hope on the 3rd of March 1791, and pronounced on the 17th following. Signed: T: C: Rönnenkamp, Joh: Smuts, J: W: Meyer, R. J: vd Riet, H: J: de Wet, A:m Fleck, H: A: Truter. Below: in my presence, signed: W: S: v: Rijneveld, Secretary. To the Honorable Mr. Johannes Isaac Rhenius, President, together with the other Honorable Members of the Council of Justice of this government. Honorable Sirs, Below was written: It is with all requisite respect and esteem that the undersigned, pursuant to your Honorable Worships' most revered orders by disposition of the date of the 17th of this month, has the honor to produce the evidence annexed hereto, and takes at the same time the liberty to make known to your Honorable Worships with all submission: how he had entrusted his affairs to the former bookkeeper Menzo Blankstein and the burgher Johannes Jacobus van Velden as his general attorneys, who nevertheless, although it was certainly their duty, neglected to make proper report to the undersigned of the outcome of his cases, and the undersigned might have failed to fulfill most dutifully your Honorable Worships' given orders had other people not informed him; and it was then apparent from the said disposition that the said Blankstein and van Velden had omitted to produce the necessary evidence with the documents, which, Honorable Sirs, the

Dutch transcription

mitsg. s het sluijten van voorn: Taphuijs steund enkel op de voorgewende klagten der Buuren. Dan wel Edele achtb: Heeren, den Ged: om aan uwel Edele achtb: te toonen hoe ongegrond ook dit voorgeeven van den R:0 Eysscher in zich zelve is, zal bij deesen de vrijheid gebruijken, om zich te be„ roepen op het relaas van den tweede Gerechts Boode alhier ten dien einde bij de Bren van den gev. e rondgesonden, en bij deesen annex, als uit welke Uwel Edele achtb: ad evidentiam sullen ont„ waaren, hoe deselve als uit eene mond betuijgen geen de minste klachten teegens den Ged: te hebben inge¬ bracht, uitgenoomen slechts twee derselven, die betuijgen, hoewel zonder dat deselve immer aan den Pe Ged: iets hebben doen weeten dat er eenig ongenoegen bij hun met be„ trekking tot dit Taphuijs, en welke twee boven dat nog niet onmiddelyk als hoofd aar 1 hoofd voor hoofd maar veel meer den een door den ander haar waarlyk niet zeer gewichtig beswaar bij de hooge regeering hebben ingebracht, Uit al welk aangestip ten den ged=e meend volkoomen aan UwelEdele achtb: getoond te hebben hoe ongegrond en onbestaanbaar des R. O: Eijsschers gedaanen Eysch en conclu sie in deesen is, en om welke reedenen en middelen den gede blyft contra„ diceeren en afslaan den inhoud aan 1' Eysschers Eysch en genoomene conelu„ sie, als wederleggtelyk en teegenwettig, gedaan en genoomen, persisteerende den gede bij zodaanige Conclusie als hij op solive gronden van recht en wetten bij antwoord heeft genomen voor Duplicq. /:was geteekend./ N Blank. stein qq /. in margine Exhibitum een sadruo dn 20 January 1791. Certificeert Den Ondergeteekende zig op den 1e Januarij deeses Jaars ter requisi¬ tie van den s achter van het rondebosje en Baaijf als I: B: Eksteen te hebben ver„ voegt by en ter presentie van den oud Commissaris van civiele en huwelyks zaaken Olof Marthini Bergh, den Burger Marthinus Holtman Dirk van Leenen I: Casper Loos, Adrianus Vermaak Johannes Herhold, Jan fredrik Dreijer, Alexander van Breda deB arsen van't ronde Bosje en 't nieuwland, deKorte e Plantefeber, en de„ zelve gerechtelyk afgevraagt of zij lieden klachtig waaren geweest over zeekere door hem J: h: Eksteen in qualiteit als Pachter na bij de wooning van ver Birger Jacobus Henning opgeslaagen Riethuijsje waar in hij zyne Dranken quam te vertappen, het geen naverhand door ordres van 't officie fiscaal deezes Gouvernements is toegeslooten geworden waarop van ieder in't bijzonder ten antwoord heb bekoomen, als van de Heer Olof Marthini Berg, Jaik heb en over geklaagt, van Marthinus Holtman ik heb wel niet in Persoon zelfs er over geklaagt, maar hebber a ert hebbe de Heer Bergh gezegt wanneer hij er over klaagde, dat hij mijn naam konde gebruiken, en ik met hem meede stond, van Dirk van Reenen Ik heb er nooit overgeklaagt, van J. C. Loos ik heb er niet over geklaagt Adrianus Permaak ik heb daar niet over geklaagt weet niet dat huijsje te hebben gesien van Ioh: Herhold, ik heb nimmer gedagten gehad daar over te klaagen, van Ian fredrik Dreijer, Ik heb niet ge„ klaagt, van Alexander van Breda, Ik het nooijt geklaagt. van De korte ik heb er niet over geklaagt, en van Plantefeber Ik kan u daar geen Cathagoris antwoord op geeven, ik ben een Comps. Dienaar, maar als ik voor den E Achtb: raad van Justihe moet koomen, zal ik zeggen, het geen ik alsdan zal moeten zeggen, Het geen ik certificeere mij wedervaren te zijn 1 te zijn. /:onderstond:/ Cabode Goede Hoop den 1e Januarij 1791 (:was geteekend:/ Iohannt de Wit Tg„r Boode Donderdag den 17 Maart 1ig1 s' voorde middags present d' E: Achtb: Heer Iohannes Isaac Theunis Praesident en alle de Lieden dempto den Heere De Wet bij ocu„ patie desecretaris deezes raads Willem Stephanus van Rijneveld; amplh: regt contie den Heere Ind: fisc. l alhier Johan Nicolaas Steven van Lynden ter eenre en den Lieu„ tenant der Cavallerij Iohannes Paulus Eksteen ter andere zijde de eerstgem: als Eysscher r: S in cas van conziaventie ende laatste in'tzelve cas voor gede en verw:r geageert hebbende geragt omme op deselver over en weder in Judicio geexhibeerde stukken en munimenten interloci„ toire dispositie aan te hooren en zijn De Raad bevorens deeze zaak ten definitivee te termineeren, ordonneert den ged: Iohannes Paulus Eksteen omme sodaanige Documenten als waarop hij zich bij zijne defensie heeft beroe„ pen in judicie te produceeren, reserveerende hun E: E: Achtb: de kosten ten uiteinde deeze proieduures.- Aldus gedaan en geinterlogueert aan Caboele Goede Hoop den 3 maart 1791; mitsgs. gepro¬ nuntieert den 17 daar aan volgende /: was geteekend:/ T: C: ronnenkamp, Joh: Smits, I: W: Meyer, R. J: vd Riet, H: J: deWet, A=m Fleck, H: A: Priter /:laager:) mij praezent /:e geteekend:/ W: J: V: Rijneveld secret. s Aan den WelEdele achtb: Heer Johannes Isaac Rhe„ nius president, benevens de verdere E. Achtb: Heeren raden van Justitie deezes gouverne ments. Wel Edele Achtb: Heer /:onderstond:/ Het is met alle vereischte eerbied en hoog¬ achting dat den ondergeteekende ingevolge Uwel Edele Achtb: zeer gevenereerde ordres bij dispositief de dato 17 deeser de Eer heeft de hier annexe bewijsen te prodeceren en gebruikt te ffens de vrijheid met alle onderdaanigheid Uwel Edele Achtb: te kennen te geeven. hoe hij den oud Boekhouder Menzo Blankstein en den Burger Iohannes Jacobus van Velden, als zijn generale gemachtigdens zijne zaaken heeft toevertrouwd gehad die echter afschoon het hun plicht zeeker was geweest versuijmd hebben, der onder¬ get: behoorlijk rapport van den uitslag zynen zaaken te doen, en den ondergeteekende moe„ gelyk in gebreeken soude gebleeven zijn aan Uwel Edele achtb: geeende beveelen plicht„ schuldigst te voldoen indien niet andere Lieden hem onderricht hadden; en het als toen bij het gem: dispositief was ge„ bleeken, dat gem: Blankstein en van Velden hebben geomitteert de noodige bewijsen bij de stukken te provuceeren, het welk Wel Edele Heeren. den ab bode 5

NL-HaNA_1.04.02_11024_0800 view scan ↗

English

causes the undersigned to be in fear that sometimes in the case in chief some further omission might take place to my prejudice, wherefore the undersigned leaves it to the judgment of Your Honorable Worships whether such agents or attorneys, who neglect the affairs of their principals in such a manner, ought to be subjected to very serious and heavy corrections, and hereby turns most humbly to Your Honorable Worships, most humbly requesting that it may be Your High Favor's good pleasure that, in case sometimes in my procedures with the Commissioner Examiner upon reading or resumption any errors or false steps prejudicing the petitioner might be found, to liberate the petitioner, as being entirely ignorant of the detrimental consequences, and to let the same redound to the charge of my said agent as being the causa movens, or herein to dispose otherwise as Your Honorable Worships in good justice shall find to be proper. Which doing, was signed: J. P. Eksteen. In the margin: Exhibited in Court on 31 March 1791. Court Messenger Carel Ewald Ziervogel, proceed in the name and on behalf of me, the undersigned, to the presence of the sworn clerk at the Political Secretariat, Sr. Hendrik Pieter Faure, to serve notice upon him and put to him that it cannot be unknown to him, the served party, that the undersigned on the 1st of September last went to the Political Secretariat and asked him, the served party, whether I, according to ancient custom, just as last year, must register my taverns at the said Secretariat. Secondly, whether he, the served party, did not then declare to me that he did not know, but would inquire regarding this with the Secretary. Thirdly, whether he, the served party, stepping out of the room of the said Secretary a little while later, did not assure me that the aforesaid registration had to take place there. Lastly, whether he, the served party, did not then assign that task to the third sworn clerk, Bek. Demand a distinct answer hereto, and in case of refusal or insufficient answer you shall explicitly protest against all costs, damages and otherwise, had and suffered or yet to have and suffer through the unreadiness of the served party, in order to recover all the same as shall be found to be proper according to law. Serve properly, provide a copy if requested, and report your experience in writing. Underneath stood: Cape of Good Hope, 24 March 1791. Was signed: J. P. Eksteen. Today, 24 March 1791, I, the undersigned first court messenger, proceeded to and into the presence of the sworn clerk at the Political Secretariat, Sr. Hendrik Pieter Faure, and properly served the accompanying notice, whereupon I received from him as answer: The entire content of that notice corresponds in all parts with the truth. Which I report to have been my experience. Underneath stood: Cape of Good Hope, date as above. Was signed: C. E. Ziervogel, First Court Messenger. Court Messenger Carel Ewald Ziervogel, proceed in the name and on behalf of me, the undersigned, as agent to the Lieutenant of the Burgher Militia, the Honorable Johannes Paulus Eksteen, to and into the presence of the third sworn clerk at the Political Secretariat, the Honorable Rynier Bek, judicially serving notice upon him hereby, to ask him how it cannot be unknown to him, the served party, that the principal serving party in this matter, after the lease of the wines and strong drinks, had proceeded to the Political Secretariat and there, in the presence of the served party, had asked the 2nd sworn clerk of the aforesaid Secretariat, the Honorable Pieter Hendrik Faure, whether he had to register his taverns there, whether the aforesaid Honorable Pieter Hendrik Faure had not answered the principal serving party that he did not know, but would ask the Merchant and Secretary of the Honorable Council of Policy as well as Vendue Master of this Government, Mr. Cornelis van der Poorten, whether the aforesaid Honorable Pieter Hendrik Faure did not then go into the room of the aforesaid Mr. van der Poorten, and returning, had told the principal serving party that he must register his taverns, whether by the principal serving party in this matter, according to ancient custom, his taverns situated at the Salt River, the False Bay, and the Rondebosch, and that on the farm of Jacobus Henning, were not properly registered and noted down by him, the served party. Demand a categorical answer hereto, and in case of refusal or insufficient answer you shall explicitly protest against all costs and damages had and suffered or yet to have and suffer through this, in order to recover all the same as shall be found to be proper according to law. Serve properly, leave a copy if requested, and report your experience in writing. Underneath stood: Cape of Good Hope, 1 November 1790. Was signed: M. Blankstein, q.q. Today, 2 November 1790, I, the undersigned first court messenger, proceeded to and into the presence of the 3rd sworn clerk at the Political Secretariat, Sr. Rijnier Bek, and properly served the accompanying notice upon him, whereupon I received as answer: As far as the first points of that notice are concerned, I cannot remember them sufficiently to be able to give a complete answer thereto, but regarding the last point I know very well that the

Dutch transcription

den onderget: in de vreese doet verseeren dat zomwijlen in de zaak ten plen eenige meerdere ommissie mogte plaats hebben termijnen projuditie, weshalven den Logpe aan het oordeel Uwer WelEdele Achtb overlaat, of zoortgelijke gemachtigdens of Procureurs, die de zaaken hunner p len in vier voegen vanegliseeren, met zeer serieuse en sware Correctien menteeren, en zich bij deezen aller needrigst tot uwel Edele achtb. e is wen dende, ootmoedigst versoekende dat het van„ wel derselver hooggunstig wel behaagen zyn mooge omme bij aldien zomwijlen in mijn twieduures met den Heere R.o: Exaher bij lectuure of resumptie eenige den supp=l projudicieerende abuysen ofte fant pas mog ten gevonden werden den supp=t als zynde ten eenemaal ignorant van de flettrisan„ te gevolgen te libereeren en deselve ten lasten van mijn gem: gemachtigden als de Causa movens zijnde te laaten redundeeren, ofte hier inne zodaanig anders te disponeeren als uwel Edele Achtb: in goede justitie zullen vinden „te behooren /:onderstond:/ T welk doende (:was ge /:was geteekend:/ J: P: Eksteen /: in mar¬ gine:/ Ehibitum in Judicio den 31 Maart 1791 Gerechts Boode Carel Ewald Ziervagel Vervoegt U uit naam ende van weegens mij onderget: lijen ter presentie van den geswoore Clercq ter politique Secretarije S:r Hendrik Pieter spaure denzelven denuntieeren en voorhou„ den, dat hem geinsinueerde niet onbekend kan zijn hoed onderget: op den s=ste Sept: I: L: ter politique Secretarije heb vervoegt en hem geinsin. afgevraagt of ik volgens oud gebruik even als jongstl: Jaar mijne Taphuijsen ter gem: secretarije moet opgeeven Tweedens of hij geins: mij als toen niet heeft betuigt zulx niet te weeten maar zich diesweegens bij den Heer Le„ cretaris zoude informeeren. Derdens of hij geinsin: een weinig daar naa uit den kamer van gem: Heer Levre taris treedende mij niet heeft versekerd dat dat voorsz: opgaaf aldaar moeste geschieden Laatstelijk of Peinsen: als toen die Commis„ sie niet aan den derden geswoore Clercq -— Bek heeft opgedraagen. Vraag hierop destinstelijk antwoord en by weigering of onvoldoend antwoord zult gij wel uitdrukkelyk protesteeren teegens alle kosten schaaden als andersints, door des geinsin: onbe„ reidwilligheid gehad en geleeden of noch te hebben en te lijden om alle deselve te verhaalen zo als na rechten bevonden zal wor„ den te behooren Exploiteer behoorlyk, geeft Copia des gevraagt wordende en relateer nu wedervaren in scriptis /:onderstond:/ Cabo de goede Hoop den 24 Maart 1791 (: was geteekend :/ S: P: Eksteen. Huyden den 21 Maart 1791. heb ik onderget: eerste gerechts Boode mij vervoegt bij en ter praesentie van den geswoore Clercq ter Politiqpuie Secretarij S: Hendrik Pie„ ter Faure en de bijgaande Insinuatie behoorlyk geexploiteert, waarop van denzelve in denselven tot Antwoord heb bekoomen Den geheelen inhoud van die Insinuatie is ten allen deelen met de waarheid overeenstemmende Het welk relateere mij te zijn wedewaaren /:onderstond:/ Cabo de goede Hoop, datum ut supra /:was geteekend:/ C: E: Ziervogel Eg=t Boode Gerechts Boode Carel Ewald Zierogel Vervoeg u uit naam ende van weegens mij onderget: als get: gem: aan den Lieu¬ tenant der Burgerrij de Manh: Iohannes Paulus Eksteen bij en ter praesentie van den derden gesw: Clercq ter politique Secretari d' E. Rynier Bek denselven by deesen gerechtelyk insinueerende afvraagen hoe het hem Geinsin: niet onbewust kan sijn dat den Ple: Insin: in deesen vaage naa de verpachting der Wynen en steeke dianken zich vervoegt had ter politique Secretarije en aldaar in praesentie aan be, zaag eptis den geinsin: aan den 2=de geswoore Clercq van opgem: Secretarije d' E: Pieter Hen¬ drik Faure gevraagt hadde of hij aldaar zijne Paphuijsen moeste opgeeven, of opgem: E. Pieter Hendrik Faure den ple Insinuant niet geeepliceert had dul niet te weeten maar hetzelve aan den koopman in secretaris van den E: Achtb: raade van Politie mitsg. s Vendumeester deeses gouvernements de Heer Mr. Corne¬ lis van decsten te zullen vraagen, of opgem: E. Pieter Hendrik Faure sich als toen niet begeeven dad in de kamer van opgem. Heer van Van ders¬ sen en terug koomende den Ple Insinuant gesegt had zijne Taxhuijsen te moeten opgeeven. of door den Ple Insine: in deesen niet volgens oude gewoonte zijne Taphuijsen geleegen aan het zoute rivier, de Baaij, fals en het ronde Boye en die op de Plaats van Jacobus Heining behoork opge„ geeven en door hem geinsin: aangetekend was geworden. Vraagt hier op Cathagorisch antwoord, en bij weigering of onvoldoend antwoord zult gij wel uitdrukkelijk protesteeren teegens alle kosten en schaaden hier door gehad ^ geleeden ofte noch te hebben en te leiden omme alle deselve te verhaalen zoals na rechten bevon„ den zal worden te behooren. Insinueer behoorlijk laat Copia des gevraagt werdende en relateer n wedervaren in schriptis /onderstond:/ Cabo de goede Hoop den 1 November 1790. /:was geteekend:/ M Blankstein qq Huijden den 2den November 1790 heb ik ondergeteekende eerste Zerechte Boode mij vervoegt bij en ter presentie van den 3=e geswoore Clercq ter politique Secretarije Sr. Rijnier Bek en de bijgaande Insi¬ nuatie aan denselven behoorlijk geex„ ploiteert waarop tot Antwoord heb be¬ koomen. wat de eerste poincten van die In„ sinuatie betrgt, kan ik mij deselve niet genoegzaam rappelleeren om daarop een volleedig antwoord te kunnen geeven, maar nopens het laatste poinct weet ik zeer wel dat de d

NL-HaNA_1.04.02_11024_0806 view scan ↗

English

that the quantity and the locations of the tap houses of the principal party have been stated and recorded. All of which I report having occurred to me. Below was written: Cape of Good Hope, date as above. Signed: C. E. Ziervogel, First Messenger. Appeared before the undersigned Commissioners from the Honorable Worshipful Council of Justice of this government, the aforementioned Stanhoffius, assistant of the Honorable Company, who, on the following interrogatories, to be heard and questioned upon at the requisition of the Burgher Lieutenant Johannes Paulus Eksteen, gave such answers as are set down in the margin opposite each of them, the principal party's answers to be properly recorded: Article 1. The interrogate's name, age, and place of birth? Says: Jacobus Stanhoffius of Amsterdam, aged 36 years. Article 2. Whether the interrogate also knows the principal interrogator in this matter? Says: Yes. Article 3. Whether the interrogate did not find himself on the 19th of October last on the farm of the Burgher Jacobus Heuning? Says: that the interrogate rode out at the request of Mr. Faure, but not finding him at home, the questioned heard from a house boy that the said Eksteen was at the Burgher Jacobus Heuning's, whereupon the questioned proceeded thither in order to speak with the frequently mentioned Eksteen. Article 4. Whether he, the interrogate, did not meet there the principal interrogator in this matter, and then requested him to speak alone? Says: Yes. Article 5. Whether this was not granted by the principal interrogator? Says: Yes. Article 6. Whether he, the interrogate, did not thereupon ask the principal interrogator in the name of the sworn clerk at the political secretariat, Mr. Pieter Hendrik Faure, how many tap houses the principal interrogator had? Says: Yes. Article 7. Whether the principal interrogator in this matter did not reply to the interrogate that he had already duly declared them at the political secretariat, and that this was known there? Says: Yes. Article 8. Whether he, the interrogate, did not reply to the principal interrogator that this declaration was misplaced, and subsequently said substantially to the principal interrogator, "What does it matter to you to tell me?" Says: No; says he said, "This declaration is perhaps misplaced," and for the rest it is the truth. Article 9. Whether he, the interrogate, did not receive as an answer thereupon: "It is just the same as last year, except for Jan de Zoete"? Says: Yes. Article 10. Whether the interrogate is aware of anything else relating to this case; if so, to state the same? Says: No. Article 11. Whether he, the interrogate, has answered all these questions truthfully without reservation or distortion, and has also stated everything that relates to this case? Says: Yes. Article 12. If so, whether the interrogate is prepared to confirm this at all times with a solemn oath? Says: Yes. Lapsed. Thus questioned and answered at the Cape of Good Hope, the 26th of November 1790, before the gentlemen R. J. van der Riet and G. K. Meyer, members of the Honorable Worshipful Council of Justice of this government, who, together with the appearer and myself, the aforementioned clerk, have duly signed the original hereof. Lower stood: Quod attestor. Signed: Ramspek, Sworn Clerk. Memorial of points of interest drawn up and presented to the Honorable Worshipful President and Councillors of Justice of the Castle of Good Hope, by and on behalf of the Independent Fiscal of this government, Johan Nicolaas Steven van Sijnden, Master of Laws, prosecutor in the case of contravention, on the one side, versus the lessee of the Rondebosch and False Bay, Johannes Paulus Eksteen, defendant in the aforementioned case, on the other side. Below was written: To be sustained. Signed: A. Blankstein. In the margin: Exhibited in Court the 25th of November 1790. Article 1. When the Prosecutor carefully considers the interlocutory judgment of this Council dated the 17th of March last, 2. by which the Defendant was enjoined to substantiate with proofs his pleas made during the proceedings, 3. and properly compares the same judgment both with the analogy of the law and with the circumstances of the case in question, 4. then he believes he may conclude with reason: 5. that the grounds of the conclusions taken by this side require no further substantiation as to the facts, 6. but that the Judge, convinced of the validity of the proceedings held, 7. wished in this matter ex officio nobili to keep the way open for the present to the Defendant to verify his innocence sufficiently in law, if possible. 8. Indeed, the aforementioned interlocutory order would, in the Prosecutor's understanding, subject to correction, be of not the slightest application in this matter, 9. in case anything were lacking in the completeness of what was set forth in the claim, 10. since it is a general rule 11. that if the plaintiff does not prove his case or is deficient in his claim, 12. the defendant ought to be acquitted, even if he has brought forward nothing for his defense, 13. Primo Libro, Codex de Edendo, Lege ultima, Codex de rei vindicatione, 14. ad probationes de foro competenti, Lege 3, Codex 14, 11, 2 in notis, 15. so that the defendant in the present case, as the Prosecutor firmly trusts, would certainly have been absolved, 16. if the Prosecutor had not proved all essential points.

Dutch transcription

dat de hoeveelheit in de plaatsen der Pap huysen van den Insin. zijn opgegeeven en aangeteekend geworden Het welk relateere mij te zijn wedervaren /:onderstond:/ Cabo de goede Hoop datum ut supra /:was geteekend:/ C:EZiervogel E g:t Boode Compareerde voor de onder¬ Interrogatorien, omme daar geteekende Geronm: uit op ter requisitie van den Bur„ den E: achtb: raade van Ju„ ger Lieutenant Iohannes stitie deeses gouverne„ Paulus Eksteen gehoort ments nevensgem: Stan„ en ondervraagt te worden hoffius, dewelke op de on„ den adsistent der E Compie derstaande vraagpoincten zodaanige antwoorden S. r Stanhoffius zullende gegeeven heeft als besijden deszelfs te geevene res„ een eider derselve staat ponsiven in margine bekend: gesteld. van dien behoorlyk moeten werden bekend gesteld, A o. 1. zegt Jacobus Sanhoffius van Des Geinterr: naam onder„ Amsterdam dem zegt Ia: zegt Ja zegt Ja: of den geintern: zich niet op zegt, dat den Geinten. op den 19 ditobeer lb: bevon„ Verzoek van den Heer faure den heeft, op de Plaats van gereeden is, doch denzelven niet te huis vindende heeft den Burger Jacobus Heu„ den gevr: van een Have Jon„ ning. geen verstaan dat gem. Ek„ steen zich bij den Burger Jacobus Heuning bevond, als wanneer den gevr: zich naderwaards begeeven had, ten einde meerm: Eksteen te te spreeken. zegt za: of hij Geinterr: aldaar niet aangetroffen had den ple Inserv: in deesen, en den„ zelven als toen versogt had alleen te moogen spreeken. of zulx door den Ple Interr¬ niet was toegestaan. of hij Peinter: daarop den pl. Interr: als toen Art. l 2 Of hij Peinter: ook kend den p=le Interr: in deesen! Amsterdam oud 36 jaren. Dom en geboorte. Plaats. uit Tap en ren daar e „ en 6 5 4 3: zegt Ja. zegt Ja: uit naam van den geswoore Clercq ter politique Lecreta rije S: Pieter hendrik faure niet heeft afgevraagt hoe„ veel Taphuisen den Pe In¬ terr: hadde. of den pl Interr: in deese zen den geinterr: niet heeft toegevoegt gehad die reeds behoorlyke ter politique secretarije te hebben opgegeeven, en zulx aldaar bekend stond. of hij Geinterr: den Pl. In terr: niet heeft toege¬ voegt gehad, als dat die opgaaf verlegt was en den pl Interr ver„ volgens substantieelyk gesegt, wat kan het u scheelen mij zulx te zeg„ gen. Of hij geinterr: daarop niet ten antwoord be„ koomen had, het is zegt neen gezegt te heb¬ ben deeze opgaaf zal mis„ „schien verlegt zijn en voor het overige de waarheid te zijn. even 8. L zegt neen. vervald. niet Ja. zegt. Ja: even zo als voorleeden Iaar, behalven Jan de Zoede. of hem geinterr: noch iets bewust is betrek„ king hebbende tot deeze zaak 200 ja Hetzelve als dan op te geeven. of hij Geintern: alle deese vraagen naar waarheid zonder agterhouding of verdraaijing heeft beant„ woord, en ook alles wat tot deese zaak betreklyk is heeft opgegeeven! zoja: of hij Geinterr: bereid is zulx ten allen tijde met solemneele Eede „ 12 „ 11 art: 10. zegt voor zo verre hij te item vooze creta Jan h te In „ 23 - Aldus gevraagt en beantwoord aan Cabo de Goede Hoop, den 26 november 1790 voor de Heeren R: J: OderRiet en g: k: Meijer leeden uit den E: Achtb: raade van Jn„ stite deeses Gouvernements die de minu„ te deeses, benevens den Compt en mij gem. Clercq meede behoorlyk hebben ondertee„ kend /:laager:/ quod attestor /:getee„ Kend: Ramspek gesw: Clercq. Memorie van Be¬ langen gedaan maaken, en aan de Wel Edele e Achtb: Heeren Proesident en raaden van Justitie der Casteels de goede Hoop overgegeeven door ende van weegens /:onderstond:/ te staanen. /:geteekend: ABlanksteinen /:in margine:/ Ex hebitum in Iudicio den 25 November 1790 den Eachter van het ronde Bosje e Baaij fals Johannes Paulus Eksteen ged: in 't voorsz: cas ter andere zijde A=o 1. Wanneer de R:O: Eijsscher attent overweegt het interlocutoir Vonnis van deesen raade de dato 17 Maart lb: 2 waarbij aan den Ged:e is geinjungeert ge„ worden, om zijne ten procesze gepaseerde middelen met bewijzen te slaven. 3 in hetzelve Vonnis behoorlyk vergelykt zo met de analogie des rechts als met de circumstantien van 't geval in questie „4 dan vermeend hij met reden te moo„ gen opmaaken 5 dat de gronden der deeser zyds genoo„ mene Conclusie geene verdere adstructie quod adfactum behoeven. 6 maar dat de Rechter van de gegrond¬ den Independent Fiscaal deezes gouvernements Io„ han Nicolaas Steven van sijnden 640: Eischer in cas aan contraventie ter eenre. contra heu ƒ u„ „ heid der gehoudene broceduures overtiig 7 in deesen exofficio nabile aan den Zed voor als noch den weg heeft willen openhouden omme zijn onschuld des moogelyk den rech ten genoeg te verifieeren. 8: Immers zou de gem: interlocutoire dis positie naar des Eysschers begrip onder verbeetering, in deesen van geene deminst applicatie zijn Ingevalle er iets aan de volleedigheid van het bij Eysch geposeerde ontbrak. 10 daar het eene gemeene regue is. 11. dat den aanlegger niet bewijzende of in zijn Eisch deficieerende 12 de verweeder behoort te worden vrijge„ sprooken, als heeft hij niets tot zijne ver deediging bijgebracht. 13: P:o L: k: C: de Edenda L: ult: C: de rei vindi. 14 ad fromans devoro compet: l: 3 C: 14: 11: 2 in notis 15, zo dat de ged: in cas subject gelijk de r:O: Eysscher vastelijk vertrouwd zeekerlyk zoude sijn geabsolveert geworden 16 Indien niet de Eijsscher van alle essen tieele 9

NL-HaNA_1.04.02_11024_0813 view scan ↗

English

essential requisitions provided. 17. and only the Defendant's defense labored under essential defects 18 the Defendant, then, in order nevertheless to satisfy the honored decretal of Your Honorable Lordships taliter qualiter, 19 has two weeks ago produced certain pieces of evidence, of which a copy was granted to the Plaintiff in official capacity, to serve today as a Statement of Interests! having examined these documents, he has found 21. that their content has no bearing on the matter 22. and has also for the most part been debated during the trial. 23. The Plaintiff in official capacity shall therefore, in order to avoid needless prolixities, 24. in this his Statement of Interests only use the liberty 25 to argue briefly and concisely for the further corroboration of his taken Conclusion: 26. 1st: that in casu subjecti the Exception of ignorance cannot nor may avail the Defendant, and 27. 2nd: that even if that Exception could or might be of any use to him, the Defendant has nevertheless brought forward nothing from which the alleged ignorance could with any foundation be inferred. 28. In treating these two points, the Defendant's entire production will meet its full answer and refutation. 29 As to the first point, may it please Your Honorable Lordships to observe 30. that the ignorance in that case, if not entirely, then at least largely must be held to be an ignorance of something that the Defendant himself has done. 31 Namely of a Contract that the Defendant has confirmed with his own signature. 32. After it had been read out to him in public and thus before a whole crowd of witnesses. 33. And which also, prior to the Lease, had laid for some days for perusal at the Secretariat of this government: 34 whereby ample opportunity was left to him to inspect it at his leisure 35 and to learn everything prescribed therein. 36 When one now takes into consideration 37 that the acceptance of that lease is a voluntary act, in no way compelled, punctually to observe all conditions contained therein. 38. And also implies an implicit confession of knowing and understanding all those conditions very well. 39 Since no one can be presumed to sign something that he does not know or does not understand. 40 And that the Defendant, upon signing, showed not the slightest ignorance, 41: but on the contrary readily confirmed with his signature those Conditions, 42 which he had heard read aloud a moment before, 43. and upon which he had bid on the Lease with a loud voice, 44 then it would indeed be the greatest folly to think 45. that the Defendant could be ignorant of the content of the conditions, signed by him in the manner aforesaid, of the lease bid upon. 46 And even if one wished to assume the possibility of such ignorance, 47 it could nevertheless in casu subjecti not benefit the Defendant, 48. because the lack of knowledge would then be a great and unskillful negligence, in Latin lata culpa, 49 which is not only called nearest to fraud in L. 29 ff. mandati, 50 but is even explicitly equated with fraud and deceit in Lex 226 ff. de verborum significatione and in L. 32 ff. depositi; 51. besides which, also the ignorance of something that one has done oneself, 52. in which terms the case in question consists, 53. can by no means be held to be probable and excusable, 54 much less can it with any semblance be advanced as a lawful exception, 55: as is taught ex lege 7 ff. ad senatus consultum Velleianum and ex lege ultima C. de juris et facti ignorantia by Westenberg in compendio ad titulum ff. de juris et facti ignorantia; 56. and this doctrine is also grounded in sound reason, 57 because the Exception of ignorance, once admitted in such cases, would open a wide door 58. to committing all kinds of frauds with impunity, 59 and in so doing to vilify the most salutary orders of the government. 60. Indeed, when a Leaseholder himself can pretend ignorance of the content of his Lease conditions 61 and under that pretext escape the established penalties, 62 with how much more reason could a Private individual, who has not even heard the Lease conditions read, 63 make use of that searched-for cloak 64 to commit all kinds of smuggling with impunity: 65 the absurdity of the pretended ignorance is therefore self-evident, 66. and shows most clearly that the welfare of the leaseholds is most highly interested in the rejection thereof, 67. not to mention the unavoidable danger 68. to which the most salutary regulations and agreements are exposed 69 when, after having offended, one can help oneself merely by saying erravi. 70 Most wisely, therefore, has the deified Emperor Hadrian enacted in l. 7. § 5 ff. de publicanis et vectigalibus 71. that lack of knowledge and ignorance excuses no one from the penalties of the Tolls; 72. which by the renowned A. Matthaeus de criminibus book 2, chapter 7, number 20 is applied to our modern customs 73 and supported with solid arguments. 74 From these reasonings it is clearly evident

Dutch transcription

tieele requisitien voorzien. 17. en alleen des Ged=e defensie aan wesent¬ lijke defecten laboreerde 18 deged: heeft dan omtoch aan het geëert dispositief van UE: E: achtb: taliter qua„ liter te voldoen. 19 heeven voor twee weeken geproduceert eenige bewijs stukken, waarvan aan den Rid: Eyss. r verleend zijnde Copia, om op heeden te dienen van Belangen"! zo heeft hij deselve stukken & ami„ neerende bevonden. 21. dat den inhoud daarvan niets ter zaake duet 22. en ook voor het grootste gedeelte ten processe is gedebatteert. 23. de R:O: Eysscher zal derhalven om no„ deloose prolixiteiten te vermijden 24. in deeze zijne memorie van Belangen alleenlijk de vrijheid gebruiken 25 tot nadere adstructie zijner genoomene Conclusie kort en zaakelijk te betogen. 26. 1:o dat in cas subject de Exceptie van ignorantie aan den gedaagden niet mag 9 ch die e of in ver di. 4: 11: 2 e ƒ mag noch kan te staade komen. en 2=de dat zo al die Exceptie hem vermogte of konde van eenige nuttigheid zijn de ges evenwel niets heeft te beide gebracht waar uit de voorgewende ignorantie met eenigen grond zou kunnen worden opgemaakt. 28. zullende in de behandeling deezer twee bvincten des ged: geheele productie haare volkoomen beantwoording en refutatie ont„ moeten. 29 Wat nu het eerste poinct betraft gelieven UWel Edele achtb: te observeeren 30. dat de ignorantie in dat geval zo niet in't geheel ten minsten grootendeels moet gehouden worden voor eene ignorantie van iets dat den ged: zelfs gedaan heeft. 31 van een Contract namentlyk, dat den Ged: met sijne eijgene handteekening heeft bekrachtigt. 32. nadat hem hetselve in't publicq en dus voor een geheele meenigte getuigen was voorgeleesen. 33. en ook voor de Verpachting geduurende eenige 27. eenige daagen ter lectuure op de Secreta= rije deezes gouvernements had geleegen: 34 waardoor aan hem geleegendheid genoeg overgelaaten was om deselve op zijn ge„ mak naa te gaan 35 en al het daarin voorgeschreeven te leeren kennen. - 36 wanneer men hier bij nu in aanmerking neemd 37 Dat het aanvaarden van dien pacht is eene vrijwillige daad in geene deele gedwongen om alle voorwaarden in deselve vervat punctueelijk te agtervolgen. 38. en ook in zich behelst eene implicite bekente; nis van die voorwaarden alle zeer wel te ver¬ staan en te weeten. 39 aangesien niemand kan verondersteld wor„ den iets te teekenen daar hij niet van weet of niet begrijpt. 40 en dat de ged: bij de onderteekening geene de minste onkunde heeft betoond, 41: maar in teegendeel gereedelyk met zijne naam teekening heeft bekrachtigt. die Voorwaarden. 42 welke hij een oogenblik te vooren had hooren voorleesen. 43. en waarop hij met luijder stemme de ¶acht had ingemeind de dan zoude immers de grootste dwaarheid zijn te denken. 45/ dat de ged. e kan onkundig zijn van den inhoud dan door hem invoegen voorno: geteekende voorwaarden van de ingemeine Pacht. 46 En al wilde men de moogelykheid van zodaanige ignorantie eens veronderstellen tij dan zon deselve evenwel in cas zubject aan den ged: niet kunnen laaten 48. om dat de onkunde als dan een groote en onbedreeven sleeffigheid in 't latijn lata culpa zoude zijn zig welke niet alleen alleenaast bij bedrog koomende genaamd werd in de L: 29 of mandat 50 maar zelfs uitdrukkelyk met bedrag en list gelyk gesteld word: in de Lex 226 ff des en in de Le 32 ff depoorti 51. behalven dat ook de onkunde van iets dat men zelfs gedaan heeft. 52. in welke termen het geval in quasti ver„ seeit. 5.3. geensints voor probalil en execut ex cusabel gehouden 54 veel min met eenigen schijn kan als een wettige exceptie voorgewend worden, 55: zo als ex lege 7 ff: ad seh Velle: en exlege ult e 19f pro suc geleerd word bij Westen bag in comp: ad: tet: ff: de I: et F: Ign: 56/ en deeze doctrine steund ook op de gezon„ de reeden 57 om dat de Exceptie van ignorantie eens in zodaanige gevallen geadmitteert een wijde deur zou openzetten 58. om allerhande fraudes straffeloos te pleegen 59 En dusdoende de heilzaamste beveelen der regeering te vilipendeeren. 60. Za wanneer een & achter zelfs ignorantie kan proetendeeren van den inhoud zijner Eachtconditien 61 en onder dat pietex t de gestelde ponalitei„ ten echappeeren. 62 met hoe veel te meer grond zou dan een Particulier die de Pachtconditien niet eens heeft hooren leesen 63 zich van dien vergezegten Dekman„ tel den de1 en tel kunnen bedienen 64 om allerhande sluykerijen ongestraft te pleegen: 65 de ongezijmdheid van de geprotendeerd igno rantie loopt dus van zelve in't oog, 66. en toont ten klaarsten dat het wel zyn van der achterijen bij de rejectie daar van ten hoogsten is geinteresseert 67. om niet eens te spreeken van het onvermijdelyk gevaar 68. waar aan de heilsaamste bepaalingen en en overeenkomsten worden blootgesteld 69 wanneer men zich naa misdaan te hebben kan behelpen net te zeggen erravi z0 wijslijk derhalven heeft de vergoode kyzer Adrianus gestaitueert in de la 7: 5 f. de publ: de vedigal: 71. dat onkunde en ignorantie niemand van de straffen der Tollen excuseert 72. Tgeen door daen vermaarden A Matthous ze ant l: 2: C: 7 n: 20 tot onse hedendaagse gewoontens geporrigeert 73 en met geparte bewijrredenen gestaafd word 74 Uit deese raisonnementen consteert ten duijdebyjk 5

NL-HaNA_1.04.02_11024_0819 view scan ↗

English

most clearly the truth of the first point, namely that in the subject case the exception of ignorance of the defendant may not nor could be of any service to him. The plaintiff ratione officii therefore proceeds to the demonstration of the second point, that even if that exception could be of any use in this matter, the defendant has nevertheless not proven wherefrom the alleged ignorance could be grounded with reason. All the evidence of the defendant mainly amounts to this: that the defendant inquired at the political secretariat whether he, just as before, had to declare the taverns he intended to establish; that, having received an affirmative answer, he declared his taverns there; and that finally an assistant came to him on behalf of the sworn clerk Faure and recorded the defendant's taverns anew. Then, Noble and Honorable Gentlemen, how can the defendant possibly deduce and prove from this that he was ignorant of the contents of his lease conditions? Does not, on the contrary, his eagerness to go to the secretariat show that he knew something new was stipulated in the lease conditions? Does not his concern in inquiring whether he did not have to declare his taverns on the old footing prove that he had encountered some novelty in the lease conditions concerning his taverns? For what else would it have been necessary for the defendant, who had not farmed the lease of the Ronde Bossie and Baaij Fals for the first time, but had still been the leaseholder the year before, to make such scrupulous inquiries regarding the establishing of taverns, if he had not known that the conditions of the lease in that respect had been changed? The defendant could otherwise indeed have sufficed with simply declaring to the sworn clerk which taverns he would establish, in order to request approval thereon, just like the other leaseholders, without particularly inquiring after what he now had to undergo. No, Noble and Honorable Gentlemen, the entire conduct of the defendant manifests that he was very well aware of the new conditions regarding the establishing of taverns prescribed to him in his lease conditions, but that after the declaration of the taverns he neglected to provide for a written consent in accordance with the condition, and without awaiting this, on his own authority and at his own discretion, established taverns. For the defendant will never be able to help himself by saying that he relied on the sworn clerks and expected from them the provision of that which was required for the fulfillment of his lease conditions, because the defendant ought not to have presumed to proceed with the establishing of taverns without previously having special and written consent in his hands; besides which, the defendant, being misled by the trust in another, can never excuse his fault committed on that account by shifting the same onto him whom he trusted, but it always remains a private matter between the two of them whether and to what extent the latter, by virtue of the trust placed in him, is or is not bound to the former. Meanwhile, the entire alleged ignorance of the defendant will be stripped of all probability, even by anyone who would wish to view the defendant's case not with a judicial but an impartial eye, when one hears the defendant say in the pleading of Dupliek that the slight difference between his present lease conditions and those of the past year had escaped his attention. Now the plaintiff ratione officii simply leaves it to the equitable and just judgment of Your Noble Honors, nay, even of everyone, how it could be possible that someone reads the lease conditions with the purpose of investigating how and whether any new conditions are found in them, and that nevertheless the single article in which something new and of the greatest importance was found escaped his attention. Credat Judaeus Apella. Just so it is with that which the defendant advances in his answer, namely that the lease conditions supposedly spoke of a new establishment of taverns, which was completely beside the truth, as can appear from the article from the lease conditions produced with the claim, wherein it is simply stated: And finally the leaseholder shall not be permitted to establish any taverns without having previously obtained special and written consent thereto from the government, on pain of a like fine of 1800 guilders for the benefit of the officer for each tavern. The defendant has not complied with this instruction of the government, voluntarily promised and accepted by him, but has even acted directly contrary to it. In which short sentence the decision of this entire procedure therefore lies, and from which the conclusion and the sentence follow of themselves: Therefore he has made himself liable to a fine.

Dutch transcription

duijdelyksten de waarheid van 't eerste poinct 75 dat namentlyk in cas subject de exceptie van ignorantie van den ged: niet mag noch kon te staade koomen, 76: de Br0: Eysscher gaat derhalven over tot be„ toeg van't tweede 77. dat alkon die exceptie in deesen van eeni„ ge nuttigheid zijn de ged: even wel niet heeft beweesen 78 waaruit de geprotendeerde ignorantie met grond zou kunnen worden geilveert 79, alhet bewijs van den gede komt hoofdsaa„ kelyk hierop uit, dat den gev. 80. of hij evenwel als voorheen zijne te stel„ Eene Taphuijsen moest opgeenen 81 ter politique secretarije ondersocht heeft 82. dat hij ten antwoord bekomen hebbende en Ja zijne Taphuis en aldaar heeft opge¬ geeven. 83. en dat eindelyk een adsistent uit naam van den geswoore Clercq faute is bij hem gekoomen. 84 en op nieuw heeft opgenoomen des ged:s Taphuijsen. 85 Dan Edele en achtbaare Heeren/ ft ne van het en bben zer bl: de en a ho lyk Gle hoe kan de ged bij moogelykheid hier uitgeleijden en bywysen. of dat hij ignorant is geweest van den in houd zyner Eacht conditien 87. Toont niet in teegendeel zijn empresse„ ment om zich de secretarije te begeeven dat hij iets nieuws wist gesteld te zyn in de Eachtconditien 88. bewyst nu zyne bekommering in 't ve neemen of hij zijne Taphuijsen op den onden niet moest opgeeven. 89 dat hij eenige nieuwigheid had ontmoet in de Bachtconditien omtrend zyne Tap huijsen. 90. waartoe son het anders noodig geweest zijn voorden ged: 91. die niet voor de eerste maal de Pacht van 't ronde biesje en baayfals had inge„ meind 92 maar noch het Jaar te vooren pachter is geweest. 93 omtrend het stellen van Taphuysen zulke serupueleuse informatien te neemen 94 ingeval hij niet geweesten had dat den dat de Voorwaarden vande kacht ten dien opzichte waren vaanderd. 95 de ged. zoude andersints immers hebben kunnen volstaan met eenvoudig, aan den geswoore Clercq op te gee¬ ven 96 welke Taphuysen hij zoude stellen 97. omdaarop gelyk de andere Pachters approbatie te versoeken 11. 98. zonder doparticulier te verneemen naar hetgeen hem nu te erven stond. 99 Neen Edelee Achtb Heeren het 5 gant„ sche gedrag van den ged: manifisteert 100 dat hij zeer wel geweezen heeft de nieuwe woonvaarde omtrend het stel„ len van Taphuijsen 101. aan heng bij zyne kachtconditien voorge„ schreeven. 102 maar dat hij na de opgaaf de Paphuijsen genegligeert heeft. 103. voor een schriftelyk consent ingevolge de voorwaarde te sorgen 104 en zonder dit afte wechten op zyn eygenhoudje en na willekeur Tap„ huysen heeft gesteld 18 Twart er n e en t twa weest zulk den want deged sal sich nimmer kunnen behelpen met te zeggen. 106. dat hy zich op de geswoore Clercquen heeft verlaaten 107. en van deesen verwacht heeft de besor„ ging van hetgeen tot naakooming van zyne Rrecht Conditien vereischt wierd. 108, om dat de ged: zich niet had behooren te ver stouten om met het stellen van Taxhuijsen voort te gaan 109. zonder alvoorens speciaal en schriftelijk con„ sent in handen te hebben 110 behalven dat de Ged: zich door het vertrouwen van een ander misleid wordende 111 zijn uit dien hoofde begaane faut nooyt kan excusseeren 112 met dezelve op hem die hij vertrouwd heeft te schuijven 113 maar het altyd eene bijzondere quostie tus„ schen hem beide blijft. 114 of en in hoe verre de laatste uit. krachte van het vertrouwen in hem gesteld aan den eersten al of niet is verbonden 115 ondertusschen zal degantsche gepreten„ deerde onkunde van den Ged: van alle waart waarschynlykheid worden ontbloot. 116 zelfs bij iemand die des ged=s zaake niet met een rechterlijk maar onzeidig oog zoude willen beschouwen. 157 wanneer men den ged: in't schriftuur van Duplicq hoort zeggen 118. dat het gering onderscheid tusschen zyne tee„ genswoordige pacht conditien en die van de overleeden Jaare aan zijne attentie was ont„ glipt, 119 nu laat de r. O: Eijsscher eenvoudig aan het equitabel en rechtmaatig oordeel van U Wel Edele achtb: 120 Ja zelfs van een eider over. 121. hoe het moogelijk zij dat iemand des acht„ conditien leese 122 met oogmerk om te ondersoeken hoe en of er in deselve eenige nieuwe voor„ waarden gevonden worden. 123. en dat nochtans het eenig articul waar in iets nieuws B van het grootste be„ lang gevonden wierd aan sijne attentie ont„ slippe. 124 tweeze dat judacus & 125 even zo is het geleegen met het geen de ged. J G en con¬ lijk en 126. dat namentlijk in de Pachtconditien zoude ge sprooken worden van een nieuwe aanzetting va Paphuijsen, 127 het geen ten eenemaal bezijden de waar heid was 228 zo als uit het bij Eijsch geproduceerde Articul uit der achtconditien kan consteeren. N29 alwaar eenvoudig gesegt word 130„ En zal eindelyk de achter niet vermoogen „eenige Taphuijzen te zetten. 131 zonder alvoorens daartoe speciaal en schrief telijk consent van de regeering te hebben, geobtineert. 132 opprone van gelyke ƒ 1800 boete ten beloend van den officier voor eider Taphuijs„ 133 aan dit voorschrift vande regeering, door den Gevr: vrijwillig beloofd en aangenoomen, heeft hij niet voldaan, 134 maar zelfs rechtstreeks teegen aan gehan„ deld 135 In welke korte periode dus de beslissing deeser geheele proceduures geleegen is. 136. En waar uit de Conclusie en het Vennis van zelve volgt. 137 Ergo heeft hij zich boetplichtig gemaakt. de Ged: bij antwoord advanceert

← previousnext →