Inventory 3727
Surat / Malabar · 343 pages · 141 segments · open at the Nationaal Archief ↗
English
The Company's rights, which are contained in the firmans mentioned alongside; one must above all make use of customs. Section 34. Because it is a fixed fundamental rule that all privileges are of no use as soon as the owner or possessor of the same becomes unable to make use of them, it therefore seems unnecessary to speak here of the charter granted to the Company by Their High Mightinesses in the year 1602 and extended from time to time since, and thus dealing only with those firmans upon which the Company's right is founded, I must in this matter further refer to the aforementioned Memoir of Mr. Schreuder, Chapter 3, page 65, where they are all specified, just as the translations of the same are preserved here in a separate book alongside the originals in the secret safe, and consist mainly in: That we may conduct trade here in Souratta and throughout the entire Mogol Empire, without anyone causing us any hindrance in the import or transport, or being allowed to set any price on the goods, or causing any harm to the merchants who trade with us; that we may mint in the King's Mint, and upon the import of merchandise are not forced to bring it into the common customhouse; that we may employ such brokers as we see fit; that we shall pay 2½ percent toll on imported and dispatched goods, but are due no toll on clothing, consumption, personal necessities, manufactured gold, silver and copper works, likewise jewels and all kinds of provisions and foodstuffs; that on everything that has once been cleared through customs in Souratta, no further toll may afterwards be taken, but only once in Souratta; that none of the regents may meddle in the mutual disputes of the Dutch; that the deserters will have to be returned and no one forced into the Mahometan faith; that the regents may not protect anyone who is indebted to the Company, while we are free from all land taxes and levies; that the Company's brokers may not be attacked or placed under arrest; that we may send our goods to Gamron and other places on our own ships; and finally that we may buy a piece of land in the outer city of Souratta and make a place thereon for dwellings and storage of merchandise. Section 35. And adding only thereto, that all customs (called costumados) acquire the force of a law or privilege in this country, and that by demonstrating that one has been in the free exercise of this or that prerogative for some years, one can accomplish with the native almost as much as with the letters of privilege themselves; and that one therefore, in all cases where one can prove them, does very well, indeed must never neglect, to make use thereof and to appeal to the same. Section 36. Thus it is necessary to make mention here, that all the rights and privileges to which the Company in this city is entitled...
Dutch transcription
104. 'sComp„s regten, welke de fir„ neevens genoemde men moet van de gewoontens voor al gebruik maken. Alsoo het eene vaste grond regul is, dat alle voorregten van „mans vervatten zijn de geen nut sijn soo ras den eigenaar of besitter van de„ „selve buiten vermogen raakt daar van gebruik te maeken, soo scheind het onnodig om hier van het octrooij van Haar Hoog Mogende in den Jaare 1602. aen de maatschap „pije verleend en sederd van tijd tot tijd verlengd te spreeken en dus alleen maar verhandelende die Tirmans waar op sCompagnies regt gegrond vest is, moet ik mij in deesen al verder gedragen aen de voorschreeven Memorie van de Heer Schreuder. Capittel 3. pagina 65. , alwaar se alle soo als de Translaten van deselve alhier in een apart boek neevens de origineelen in de secreete kassa worden bewaerd, gespecificeert sijn en bestaan hoofdsakelijk daar in „ Dat wij hier in souratta en door het geheele Mogolse Rijk „ handel mogen drijven, sonder dat ons imand in den aenbreng „ of vervoer eenigen hinder toebrengen, ofte op de goederen „eenigen prijs stellen mag, ofte de kooplieden welke met „ ons handelen eenig leed doen, dat wij in 'tkonings Munt „ mogen munten, en bij den aenbreng van Coopmanschappen „ niet gedwongen sijn die in het gemeene tolhuis te brengen, „ dat wij sodaane Makelaars moogen gebruiken als wij goed„ „„vinden, dat wij van de aenbrengende en versonden wordende „ goederen 2½. procento tol betaalen sullen, dog van kleding; „ Consumtie, Lijf behoeftens, gemaakt goud, silver en koper „ werken item Juweelen en alle soorten van Provisien en Leevens hebben. „middelen geen tol schuldig sijn, dat van alles wat te souratta „eens vertold is, daar na geen meerdere tol mag genomen wor„ „den, als alleen eens in souratta, dat sig niemand der Regen„ „ten met de onrderlinge verschillen der Hollanders bemoejen „mag, dat de Deserteurs sullen moeten worden te rug „gegeeven en niemand tot het Mahometaans geloof gedwon„ „gen, dat de Regenten geene die aen de Compagnie schul„ „„dig sijn beschermen mogen, terwijl wij van alle Lands schat„ „fengen en ongelden vrij sijn, dat 's Compagnies Makelaars „niet mogen g'attacqueert of in arrest geset worden, dat wij „onse goederen na Gamron en andere plaatsen met ons eigen „ scheepen senden mogen en eindelik dat wij in de buiten „stad van souratta een stuk grond mogen kopen en daar „ op een plaats maaken tot wooningen en berging der „ koopmanschappen. 5. 35. En daar bij alleen voegende, dat alle gewoonten (: Costumados genaamt:/ en dit Land de kragt van eene wet of voorregt verkrijgen en dat men met te betogen, dat men sederd eenige Jaaren in de vrije exercitie van deese of geene Prerogativen is geweest, bij den Inlander genoegsaem soo veel kan uitwerken als met de voorregts brieven selve en dat men dus in allen gevalle alwaar men die bewijsen kan, seer wel doet, Ja nimmer nalaten moet daar van gebruik te maken en sig op deselve te beroepen §. 36. soo is het nodig alhier melding te maken, Dat alle de voorregten en Trivilegien waar toe de Compagnie in deese middelen stad. 5: 34.
English
105. After the war the Company has been restored to all its privileges, the exercise of which requires circumspection, and the export of merchandise without payment of duty. Whether these are grounded on the royal firmans themselves, or have their origin in ancient customs or costumados, they were solemnly guaranteed to us by the English nation when, in the year 1759, they placed themselves in possession of the Castle by force of arms and commanded the city, or rather its Governor, with that fortress; and that: Firstly, by the letter from Mr. Spencer and his Council dated 18 February 1759, before the Castle was taken, in these words: "We faithfully assure Your Honors that the execution of the measures taken shall in no way interfere with or tend to diminish the privileges in trade or otherwise to which the Noble Dutch Company or Your Honors yourselves are entitled in Surat." And secondly, by a letter from the Governor and Council at Bombay dated 25 January 1765, whereby the aforementioned guarantee is confirmed in the following words: "It was by our express order that Mr. Spencer gave Your Honors the assurance which you quote in your letter and which we have always strictly adhered to, it having been our constant endeavor to preserve inviolate the privileges of the European nations established at Surat." Both of these documents, bound together, are preserved alongside the original firmans. The first is the privilege to export the Company's merchandise, after having paid the usual duty upon importation at Surat, without paying any duties or dues. This privilege is grounded on the firmans of the years 1631, 1633, 1638, 1643, 1657, 1662, 1709, and 1712, and the last-mentioned speaks of it most clearly in these words: "It has been represented to the King that the Dutch brought goods and other merchandise from various maritime places in their ships to Hindustan, and traded in indigo, piece goods, saltpetre, and other wares both in Agra and other places and transported them to Surat, so they also lived in hope that the King's order might be given that, after the collected duty, which in Surat has been fixed at 2½ per cent from ancient times, no one shall be permitted, according to that custom, to trouble them in Surat and Broach for anything more, but that they shall remain licensed to sell their goods to whatever merchant they desire and to transport them to whatever places they are inclined, likewise to buy goods from whomever they wish, etc. These requests have all been granted through His Majesty's favor; therefore the King orders that no one shall be permitted to trouble them in the aforementioned matters." To which may further be added the firman of the year 1709 granted by King Shah Alam, reading as follows: "It is requested that all Governors and other officials up to the district of Hooghly may be ordered that they shall not be permitted to demand duties double or twice, but shall continue to take a duty of 2½ per cent according to the custom as in Surat. This has been granted by the King." Some are very obscure. However, I would have to accuse myself of great negligence if, speaking of the firmans, I made no mention of these privileges, the enjoyment of which is hindered to us, or which are not very clear and therefore require the greatest circumspection in their use. § 39. And that the Company, after the signing of the preliminary peace between Great Britain and the State on 2 September 1783, and the subsequent restoration of the Directorate on 16 January 1785, was restored to all its lawful liberties and privileges which it had enjoyed before the war, in accordance with the peace treaty itself. 106. Which seems never to have been enjoyed in that extensive sense; reasons for this opinion. Yet, however indisputable it is that no other interpretation can well be given to the aforesaid words than that goods which have paid duty upon importation here are thereafter duty-free upon transport, nevertheless, since the good faith of everyone requires that he pay homage to the truth and record matters as they actually are, and not as one might wish them to be, I cannot conceal that it seems to me that the Company, and much less its subordinates, have never enjoyed the proper and extensive benefit of these privileges, except only the former in the event that the Company dispatched merchandise from the main factory at Surat to the subordinate factories belonging to it, such as Ahmedabad, Broach, etc. I base this opinion of mine on the Memoir of His Excellency Mr. Schreuder, where His Honor states in Chapter 3, regarding the right the Company has to this Directorate, page 94, as follows: "1. The privileges granted in writing by the regents are these, namely," and then follows with § 3: "The duty-free export of goods that have once paid duty, resolutions of 26 March 1746, 13 February and 30 March 1748." Which resolutions I have found to contain: the first, of 26 March 1746, an answer given by the Naib, or deputy of Governor Safdar Khan, to a rocca or petition from Mr. Schreuder, in the following words: "According to high orders, the duties on the merchandise of Dutch private individuals, as well as those of their Company, must henceforth be collected by the officials of the Alfandiga (or sea customs office), and each time a dakhila (or customs certificate) be issued..."
Dutch transcription
105. de comp: is na den oorlog in alle haar voorregten hersteld en welkers oeffening om sig„ „tigheid vereijschen „manschappen sonder betaling van tol. Stad gewettigd is, het sij dat sij gegrond rest sijn op de koning¬ „lijke firmanus selve, of dat sij haaren oirsprong hebben uit de oude gewoontens of Costumados aen ons plegtig sijn geguarandeert door de Engelsche Natie, toen se sig in den Jaare 1759. met de wapenen in de besitting van het Kasteel hebben gesteld en met die forteresse de Stad of eigentlijk dies Gouverneur gebeeden, ende sulx= Eerstelijk bij de missive van den Heere Spencer en sijnen Raad gedateerd den 18:e februarij 1759. bevorens het kas„ „seel genomen was in deese bewoordingen „ wij versekeren „UwelEd=en getrouwelijk dat de uitvoering der genomen „ Maatregulen in geenderleij wijse sal bemoeijenisse hebben „ of tot vermindering strekken van de voorregten in den „handel. of andersints, waer toe de Edele Nederlandse Com„ „„pagnie of Uwel Ed=n selve in souratta geregtigd sijn. „ En ten tweeden bij een brief van den Heere Gouverneur en Raad te Bombaij gedateerd den 25:e Januarij 1765. waar bij de voormelde guarantie bevestigd word in volgende bewoor„ ding „ het is door onsen uitdrukkelijken last geweest dat „ M=r Spencer UwelEd=n de versekering gegeeven heeft dewel„ „ke sij in haaren brief aanhaalen en dewelke wij altoos „ stiptelijk hebben aengekleefd, sijnde het onse bestendige „ poging geweest om de voorregten der Europeesche Natien te „ souratta geseeten onschendbaar te bewaaren „ beide welke „ stukken te samen ingebonden, nevens de origineele fir„ „„mans worden bewaard. als dan uijt roer van koop, Het eerste is het voor regt om 's Comp:s koopmanschappen na dat se bij haaren in voer te Souratta den gewoonen tol hebben betaald wederom uijt te voeren Sonder betaling van eenige tollen of geregtigheeden, dit privilegie is gegrond op de firmans van den Jaare 1631: 1633: 1638: 1643: 1657: 1662: 1709: en 1712: en de laast gemelde spreekt daar van het klaarste in deese bewoordingen„ Is den koning voorgedraagen dat de Hol¬ „„landers saken en andere goederen van eenige zee plaetsen „ met haare scheepen in Hindoustan aanbragten en wederom „ Indigo Lijwaten, Salpeeter en andere whaaren Soo in Agra „ als andere plaatsen negotieeren en na Souratta vervoeren „ Soo leefden Sij meede in hoope dat 's konings ordre mogte Eenige sijn seer onklaar Ik soude mij selven egter seer van agteloosheid te beschul„ „digen hebben soo ik van de firmansspreekende geen ge¬ wag maakte van deese voorregten, welkers genot ons ver¬ „hinderd word, of die niet seer klaar sijn en daarom in der„ „selver gebruijk de grootste omsigtigheid vereijsschen, §. 39: En dat de maatschappije na het tekenen der vredes Praeliminaien tusschen Groot Brittanien en den staat op den 2e: September 1783: en de daar op gevolgde meede bij de restoratie der Directie op den 16e: Januarij 1785. in alle haare regtmatige vrijheden en voorregten welke Sij voor den oorlog genoten had, hersteld geworden is, overeenkomstig met het verdrag van viede selve, S: 39. „werden §: 37. §: 38. 8. 40: 8. 40: 106. het welk nooijt in dien uijtgestrekten sien schijns reedenen voor dit geroe„ werden gegeven dat na den genomen tol, die in Souratta „ tot 2½ p=r C=to van oude tijden is vastgesteld niemand na vol„ „„gens die gewoonte haar te Souratta en Brootchia om iets „ meerder Sal vermogen lastig te vallen, maar gelicentieerd „blijven om haare goederen te mogen verkopen aan wat koop¬ „„man dat begeeren en te vervoeren na wat plaetsen dat ge„ „„negen Sijn item goederen mogen inkopen van wie dat willen enz: deese versoeken sijn alle door Sijn Majesteijts gunste „ toegestaan, derhalven ordonneerd den koning dat niemand haar in boven gemelde Saeken Sal vermogen te vermoeijelijken, „ een en waar bij nog kan gevoegd worden de firman van het Jaar 1709: door den koning Shja Alum verleend luijdende aldus „ Is versogt dat alle Gouverneurs en verdere bedienden tot „ het District van Houglij toe, mogen geordonneerd worden, „ dat Sij geen tollen dubbeld of t weemaal sullen vermoogen te vorderen, maar volgens de gewoonte als in Souratta „ 2½ procento tol blijven neemen. Dit is door de ko„ „„ning toegestaan, Dan hoe seer het ook buijten teegenspraak is, dat aan voor¬ genoten te Sijn geweest schreeven bewoordingen niet wel eene andere uijtlegging kan worden gegeven, als dat de goederen die bij den invoer alhier den stol betaald hebben daar na bij dan vervoer tol reij Sijn, soo mag ik egter, alsoo de goede trouwe van een ider vorderd dat hij de waarheid hulde doe en de saeken 8. 42: welke resolutien ik gevonde hebbe te behelsen, de eerste van den 26e: maart 1746. een and woord door den Naib of tweede van den Gouverneur Tjeegbeekchan gesteld op een Rocka of versoek schrift van den Heer Schreuder van de volgende bewoording, na volgens hooge last moe¬ „„ten door de bediendens van de Alfandigo /: of zee tol „plaats:/ de tollen van de koopmanschappen der Hol„ „„landse particulieren even als die van haare Compag„ „„nie voortaan genomen en telkens een daggela /:of Dit mijn geveelen vestige ik op de Memorie van den Exe¬ „len Heer Schreuder, wanneer sijn Edele Capittel 3. van het regt dat de Compagnie tot deese Directie heeft pag: 94: aldus segt 1:De voorregt en bij geschrifte door de regenten toegestaan sijn deese als, en daar op dan 8. 3: volgen laat. De tol vrije uijtroer van goederen die eens vertold Sijn resolutien van den 26: Maart 1746: 13:e februarij en 30:e Maart 1748: soo als se dadelijk Sijn, maar niet soo als men deselve wel Soude wenschen te weesen te boeksteld niet onreijnsen dat het mij voorkomt dat de maatschappije en veel minder nog haare onderhorigen nimmer het regte en uijtgestrekte ge¬ not van deese voorregten hebben genoten, als alleen de eerst gemelde in het geval dat Haar Edele koopmanschappen van het Hoofd Comptoir Souratta na de daar onder gehorende comp¬ „toiren als Amed Abaath, Brootchia etc: versonden heeft, soo „ vertol 8. 43: §. 44:
English
107. customs clearance receipt of the shipped goods both to Bengal and elsewhere be handed over in such manner as is customary among the other merchants. The second, dated 13 February 1748, is a petition submitted by the aforementioned Mr. Schreuder to the Governor Saastercham on 12 August 1747, reading in article 1: "Annually the King's customs are paid once by us, but the goods that remain unsaleable here in Souratta must necessarily be sent to some other places, and in order to transport the same, I request that the customs officials may issue the Daggela thereof each time, according to the custom among the other merchants, which will serve to increase trade and the King's revenues." To which the following answer was given by the aforesaid Governor: "The customs officials must issue the daggela according to the custom of other merchants and in no way cause any hindrance on that account." And the third resolution, dated 30 March 1748, contains several draft proposal points submitted by the repeatedly mentioned Mr. Schreuder to the Governor Mier Maijn uddienchan (commonly called Alia Atjent) on 23 March 1748, of which the 2nd article says: "Thus, in particular, the customs of the Dutch will now not be taken and calculated otherwise than they have been taken and calculated since the past two years," and upon which the Governor has noted in the margin: "The customs of the goods of the Dutch, as demanded in the past year, will now likewise be taken in the same manner." Indeed, anyone will see from this that the privilege of duty-free export was not enjoyed extensively and unconditionally before the time of Mr. Schreuder, as His Honour lists it among these privileges that were granted in writing by the regents during his administration, which he could not have done if the Company had ever been in undisturbed possession thereof. Whereas the acquisition by Mr. Schreuder is in itself framed in very obscure wording that even allows for a contradictory interpretation, as it indeed contains nothing other than that the Dutch shall be given a Daggela upon the transport of their goods just as to other merchants, and which Daggela is a customs receipt or declaration that the customs of the goods being sent have been paid at the place of their shipment and may not be demanded again at the place of their arrival, just as the English grant to all who, upon the sending of goods to Bombay, pay the customs here to them and are cleared upon the presentation of that Daggela at Bombay. § 45. § 46. § 48. § 47. 108. The brokers have nevertheless done it now and then, and were complained of, though it was indeed permitted, in 1770 had to surrender the claim in settlement. Notwithstanding this, it is probable that the brokers have now and then sent goods to the outside without immediately paying the customs for the export, but it is equally true that afterwards, when the account began to run too high, they were compelled to make satisfaction. In the troublesome affair of 1762, it constituted one of the complaints of the Nabob, and although it was settled at that time without a specific sum being stipulated for it, this nevertheless lasted no longer than until the year 1770, when the Nabob (who from time to time, under the granting of this permission, had borrowed 27,000 rupees from the broker Mandchergie) demanded the payment of the customs on the goods transported outside by them over the course of twelve years. And only with very great difficulty, and in my opinion with the loss of the aforesaid 27,000 rupees on the part of Mandchergie, could he be brought to grant a receipt stating that all the customs of the Company from the year 1759 to 1770 had been satisfied, as appears from the secret resolution of 19 November 1770, where the receipt itself, which is preserved with its translation in the chest of the firmans in the cookhouse, Letter A under No. 9, is recorded. The right to grant protection is obscure. In the administration of Mr. Bosman, attempts were indeed made to establish this privilege, but it has since been obstructed again. The second, or the privilege to grant protection to natives and inhabitants of Souretta, or subjects of the Sovereign himself, is what I intended in § 40, which, not being very clear, must be used with great circumspection. For while the right to grant protection is found in none of the firmans except only so far as it concerns the persons of the Company's brokers and suppliers, and may be made applicable to them, we afterwards, under the administration of Mr. Bosman, indeed endeavoured to establish this privilege and bring it into custom through the English Chief himself, namely by persuading the brokers to cede the sugar and spices to him in small quantities for the same prices which they paid for them to the Company, when they were exported duty-free in the name of the Dutch, in order to make it so customary along that way that it could finally no longer be disputed. But the latter also finally opening their eyes, the duty-free export of merchandise was again obstructed in the year 1778, the circumstances of which I shall discuss hereafter under the unsettled matters. § 50. § 49. § 50. § 51. § 52.
Dutch transcription
107. „vertol ceel :/ der afgescheepte goederen soo na Bengalen „als elders in dier voegen gelijk bij de verdere kooplieden „gebruijkelijk is afgelangd worden, De tweede van den 13e: februarij 1748. Een versoek Schrift door welmelden Heer Schreuder aan den Gouverneur Saaster¬ „cham den 12: aug:s 1747. overgegeeven luijdende articul 1. „ Jaar, „lijx worden 's koningstollen eenmaal door oms betaald, dog de goederen die alhier in Souratta onverkoopbaar blijven moe¬ „„ten noodsaekelijk naar eenige andere plaatsen versonden „ worden en om deselve te vervoeren versoek ik dat door de „tol bediendens de Daggela daar van telkens, na volgens de gewoomte bij de andere kooplieden, mag afgegeven wor¬ „den het geen Strecken Sal tot vermeerdering der Negotie „ in 's konings inkomsten, en waar op door den voorsz: Gou¬ „„verneur het volgende andwoord is gesteld „ De Tol be„ „„diendens moeten de daggela volgens de gewoonte van „ andere kooplieden afgeeven en geensints dienswegen „ verhindering in brengen„ En de derde Resolutie van den 30e: maart 1748. behels& eenige Consept voordragtspointen door meergemelde Heer Schreuder aan den Gouverneur Mier Maijn uddienchan /:vulgo Alia Atjent:/ den 23:' maart 1748: overgegeeven waar van het 2e: articul Segd, Dus Sullen insonder¬ „heid de tollen van de Hollanders nu niet anders genomen Terwijl de verkrijging van de Heer Schreuder op Sig selven in seer duijstere bewoordingen die selfs een strijdige uijtleg¬ „ging toelaeten vervatted is, alsoo in der daad niets an„ „ders behelst, dan dat aan de Hollanders bij het vervoer hoe„ zer goederen een Daggela als aan andere kooplieden sal gegaven worden en welke Daggela Een tol ceel of verkla¬ „ring is, dat de tollen van de goederen die versonden worden ter plaatse van haaren afscheep betaald Sijn en ter plaetse van haaren aanbreng niet weder gevordert worden mogen even als de Engelschen verleenen aan alle die bij versen¬ Immers een ider sal hier uijt sien dat het voor regt van thol vrijen uijt voer voor de tijd van de Heer Schreuder niet uijtgestrekt en onbepaald genooten is, alsoo Sijn Edele het opnoemd, onder deese voorregten, die geduurende Sijn be¬ „stier bij geschriften door de regenten toegestaan sijn, het geen niet konde doen, Soo de Compagnie immer in dies ongestoorde possessie was geweest, „en gerekend worden als deselve sederd de Jongste „twee Jaaren genomen en gereekend sijn, en op dewelke den Gouverneur in margine gesteld heeft, De tollen van de goederen der Hollanders So als in anno passato gevorderd is sal nu in selver roegen meede genomen worden, en „dinge 8. 45: 8. 46: 8. 48: §: 47: 108 het egter nu en dan gedaan en briera tvan derklaegd wel waer toegelaten in Vm0. in voldoening moeten opgeeven „stremd het regt tot het verlee„ „nen van protextie aan duijster in het bestier van de Heer Bosman heeft men dit voorregt wel getragt te vestigen „dinge van goederen na Bombaij de tollen alhier aan haar betaelen en door de vertooning van die Daggela op Bombaij berrijd Sijn. de Makelaars hebben Niet tegenstaande is het waarschijnelijk dat de Makelaers nu en dan goederen na buijten hebben gesonden, sonder dat de tol voor den uijt voer immediaat betaalden, dog het isteerens waar dat se na dies wanneer de reekening te hoog dogin 1762 heeft den begon te loopen tot de voldoening genoodsaakt Sijn, in de facheuse affaire van 1762 maakte het een der klagten uijt van de Nabab en Schoon toenmaels wierd bij gelegd, Son¬ „der dat er Juijst eene aparte somma voor gestipuleert wierd, soo heeft dit egter niet langer geduurt als tot den Jaare 1770: wanneer de Nabab (: die van tijd tot tijd onder het dog heeft Mandchergie verleenen deser permissie van den Makelaar Mandchergie „tensie van 27000: rop:s 27000: ropijen geleend had :/ de voldoening van de tollen der geduurende twaalf Jaaren, door haar na buijten geroerde goederen, vorderde en niet dan met seer veel moeite, en na gedagten met het verlies van de voorsz: 27000: ropijen van de Sijde van Mandchergie, te brengen is geweest tot het verleenen van eene quitancie dat van alle de tollen van de Compagnie van den Jaare 1759. tot 1770: voldaan was, soo als geblijkt bij de secreete resolutie van den 19e: Novem¬ „ber 1770. alwaar de quitancie selven die met sijn translaet in de kist der firmans in de kooken Lettre. A: onder No 9: bewaard word, ingeschreeven is, want terwijl het regt van protextie te geeven bij geene der firmans gevonden word, als alleen Soo verre der per¬ „soonen van 's Comp:s Makelaars en Leveranciers be„ „treft, mitsgaders toepasselijk mag worden gemaekt Het tweede of het voorregt om protexcie te verleenen aan Inlanders is ook zeer Inlanders en inwoonders van Souretta of onderdanen van den Sourerain selven is het geen ik §. 40: bedoeld heb¬ „be, dat als niet seer klaar sijnde, met veel omsigtig„ „heid moet gebruijkt worden, Na deesen hebben mij onder het bestier van de Heer Bosman, wel getragt dit voorregt te vestigen en in de gewoonte te brengen, door middel van den Engelschen Cheffselven, met namentlijk de Makelaars te persuadeeren om hem de Suijker en Specerijen bij kleijne quantiteijten aftestaen voor deselve prijsen, welke Sijlieden daar voor aan de Com¬ „pagnie betaalden, wanneer die op naam van de Hollan„ „ders tol vrij wierden uijtgevoerd, om het langs dien weg soodanig in de gewoonte te brengen, dat het eijndelijk niet meerder Soude kunnen worden tegengesprooken, dog deese ook eijndelijk de ogen openende, Soo is den tol vrijen dog is seedert weer ge, uijt voer der koopmanschappen weder in den Jaare 1778 gestremd geworden, waar van ik de omstandigheeden hier agter onder de onafgedaane saeken verhandelen sal, 8. 50: 8. 49: 8. 50: tot §. 51: 8. 52:
English
109 where and in what manner described improbability of that privilege to those who are actually in the service and pay of the Company, it is certain that the right to grant protection to natives and subjects of the Mughal, or inhabitants of Souratta, must only be found in those privileges which were granted in writing by the Regents, and mentioned in the memoir of the Honorable Mr. Schreuder, page 95, already cited here before in § 42, with these words: "The granting of protection to native merchants and subjects of the Great Mughal, Resolution of 30 March and 17 July 1748." However, finding noted in the aforementioned cited resolutions, and specifically in the first-mentioned, that the Governor Alia Atjent, on the 13th article of the proposed points of Mr. Schreuder of 23 March 1748, mentioned here before in § 46, which read as follows: "None of the city regents shall in the future be permitted to apprehend any servant, broker, or merchant, or dependent of the Company, to extort money, or to do any violence, no matter what the matter might be, but whenever anyone has anything against such people, this shall be made known to the Director, who shall then be obliged to investigate the matter carefully and administer proper justice," has placed in the margin: "According to the firmans it shall be observed." While in the last-mentioned of 17 July 1748 it is only found that to two merchants, namely Sala § 54 And for these reasons (to which may well be added the improbability that the Sovereign of these lands would have granted to the subjects of another ruler, who come to trade in his territory, the right to protect his subjects against himself and to withdraw them from the laws or his own authority, as this would be an Imperium in Imperio), the Honorable Company ought never to grant any special protection to merchants and inhabitants of Souratta, for this can never bring her any advantage, but often causes embroilments with the government, which are always harmful. Indeed, not even if one were to add the ancient custom in these lands, according to which the defenseless Banyan merchants were accustomed, in order to be protected against the violence and extortions of a Governor, to seek the protection of one of his highest and most powerful officers or Jammadaars, who was then obliged, for a contracted sum of money, to step into the breach for him in case of need, since the granting of such protection was based not on right, but on power. Sieuw sinker Boulanaat and Mandchergie Gorseedgen, protection was granted, this seems to me too weak a foundation to maintain upon it the right to grant protection, even against the government itself. Sieuw § 57 § 53 § 56 § 55
Dutch transcription
109 waar en op wat wijse beschreeven onwaarschijnlijkheid van dat privilegie tot die geene welke dadelijk in dienst en betaeling van de compagnie Sijn, soo is het seker, dat het regt tot het verlee¬ „nen van protectie aan Inlanders en onderdanen van den Mogol, of inwoonders van Souratta, alleen moet te vinden Sijn in die voorregten welke bij geschrifte door de Regenten toegestaan Sijn, en bij de memorie van den Edelen Heer Schreuder pagina 95: hier vooren §. 42: bereets aangehaald vermeld, met deese bewoording„ Het verlee„ „„nen van Protextie aan Inlandse kooplieden en onderdanen „ van den grooten Mogol Resolutie van den 30:' maert den 17: Julij 1748: Dan bij de voorsz: aangehaalde resolutien alleen aangeteekend vindende en wel bij de Eerstgemelde. Dat den Gouverneur Alia Atjent op het 13:e articul der voordragts pointen van den Heer schreuder van den 23:' Maart 1748. hier vooren §. 46: vermeld, welke aldus luijden, Niemand van de Stads regenten sal „ in den aanstaande vermogen eenigen Dienaar, Make„ „„laan, of koopman of onderhorige van de Compagnie op te „vatten geld afte perssen of eenige geweld aan te doen al „ was het ook over wat saak het wil, maar wanneer ie„ „„mand iets tegens diergelijke menschen heeft, sal sulx aan „ den Directeur bekend gemaakt worden, die als dan ver„ pligt sal Sijn te saak naauwkeurig te ondersoeken en goed regt te doen, in margine gesteld heeft, volgens „de firmans sal het nagekomen werden Terwijl bij de laast genoemde van den 17e: Julij 1748: eeniglijk gevonden word dat aan twee kooplieden in neeme Sala 8. 54: En om deese reedenen (:waar bij nog wel mag worden gevoegd de onwaarschijnelijkheid welke er is, dat den Souverain deser landen aan de onderdaenen van een anderen opper„ heer, welke in Sijn gebied ten handel komen, het regt Soude hebben verleend om Sijne onderdanen tegen hem Sel¬ ren te protegeeren en aan de wetten of Sijn eijgen vermo¬ „gen te ontrecken, alsoo sulxx een Imperium in Imperio sijn soude :/ behoord de Ed: Compagnie nooijt eenige bijson„ „dere protectie aan kooplieden en inwoonders van sourat„ „ta te verleenen, want sulcx kan haar nimmer voordeel aanbrengen maar dikmaals brouillerijen met de regeering die altoos Schadelijk Sijn veroorsaeken Ja selfs niet al voegde men daar ook bijde oude gewoonte in deese landen, volgens dewelke de weerloose Benjaanse koop¬ „lieden de gewoonte hadden, om sig, ten eijnde beschermd te worden tegen de geweldenarijen en appersingen van een Gou¬ verneur te begeeren, onder de protectie van een van des¬ „selfs Eerste en vermogendste officieren of Jammadaars, die dan voor een gecontracteerde Somma gelds verpligt was, in cas van nood, voor hem in de bresse te springen, alsoo het verleenen van diergelijke protectie, niet het regt, maar het vermoogen, ten grondslag had, sieuw sinker Boulanaat en Mandchergie Gorseedgen protectie is verleend, soo dunkt mij dit al te swak een fun¬ „dament om daar op het regt tot het verleenen van Protectie, tegen de regeringe selfs, te kunnen maintineeren, Sieuw 8. 57: §. 53: 8. 56: §. 55:
English
110. One must protect the natives who are currently in service with all one's might. Privileges obtained after the year 1778. The privilege to unload the spices obtained. The Honorable Mr. Senff was terribly misled. Mr. Bosman has his firman. Yet he who has the honor of having been placed at the head of affairs must, on the contrary, never fail to protect with all his might those who are in the actual service and pay of the Company, and most particularly the brokers and the suppliers, as well against the Castle Governor as the City Governor, for this is based upon the firmans, particularly those of the years 1618, 1627, 1633, 1645, 1662, and 1712. And it could have all too bad consequences if the slightest indulgence were used in this case, while the confidence that one must principally have in the brokers and suppliers, with the trusting of goods and monies, would necessarily have to cease if the rulers had it in their power to fall upon their bodies just like other merchants whenever the desire seized them. Having thus treated of those privileges which the Company had at Souratta before the year 1770, I must add here those which the Honorable Company obtained thereafter. And this is in the first place the valuable privilege to unload and store at the wharf the spices as well as all merchandise brought in, nothing excepted, from private individuals as well as from the Company, for without that the entire wharf was worth nothing. 8. 59: The Honorable Mr. Senff, understanding this, immediately after his Honor had made the greatest expenditure on the same in houses, whose walls were composed of a double row of bamboos and spars, which were filled with earth from the inside and plastered with lime on the outside, set to work to obtain this privilege, as appears from his memorandum from §45 to §50. His Honor also left nothing untried for this, even spending 25,000 ropijen, and, after he believed to have obtained the privilege completely, found himself terribly misled by the rulers, who had indeed permitted that the spices were unloaded at the wharf and had even granted a permission in writing for that purpose, which later proved to be temporal, as it contained only an order from the Governor to the Chief Customs Officer to let them be unloaded there for that year. And besides that, all private goods were still unloaded in the city until the year 1773. 8. 57: 8. 58: When the then Director, Mr. Bosman, obtained the actual privilege from the City Governor Mier Haries Eldhien Emmetchan Bhadur, with the prior knowledge and permission of the English Chief, in these words: "With peace of mind your Honor can always and forever unload the spices and further goods from the ships of the Dutch Company in the Pattijs at Jengie Bander, no one will prevent you in this as the same is permitted," as appears from the Dester or the firman. 5. 60:
Dutch transcription
110. men moet de inlan¬ „ders die dadelijk in dienst sijn met alle vermogen bescher„ „mend voorregten na den Jae„ „re 1778. verkreegen het privilegie om de spe„ „lossen verkreegen. de Edele Heer Senff is schrikkelijk misleijd Dog den geenen die de Eer heeft aan het hoofd van Saken geweest geplaetst te Sijn moet daar en teegen nooijt naelaten om die geene welke in dadelijke dienst en betaling van de compagnie Sijn, en meest bijsonders de Makelaars en de Leveranciers met alle vermogen te beschermen, Soo wel tegen de casteels als Stads Gouverneur, want Sulx Steund op de firmans bijsonderlijk op die van de Jaaren 1618. 1627. 1633. 1645. 1662. en 1712. en het soude van al te slegte gevolgen Sijn kunnen, wanneer in dit geval de mins „te toegeeflijkheid wierd gebruijkt, terwijl het vertrouwen dat men voornamentlijk in de Makelaars en Leveranciers hebbe moet, met het fieren van goederen en gelden nood wendig Sou¬ „de moeten ophouden, wanneer de regenten het in haar vermo gen hadden om deselve eren als andere kooplieden op het lijft vallen, telkens als haar daar toe de lust bekroop, Dus dan verhandeld hebbende die voorregten welke de maatschappije voor den Jaare 1770. te Souratta gehad heef de Heer Bosman heeft moet ik hier bij voegen, die geene welke Haar Edele daar na verkreegen heeft en dit is in de Eerste plaats, het valua„ ble privilegie om de Specerijen Soo wel als alle aangebragt wordende koopmanschappen niets uijtgesonderd, Soo wel van particulieren als van de Compagnie aan de werff te ontlossen en op te slaan, want buijten dat was de gehee¬ „le werff niets waardig, 8. 59: De Edele Heer Senff dit begrijpende ging datelijk na dat wanneer den toenmaligen Directeur de Heer Bosman „carijen aan de werffte ont„ van de Stads Gouverneur Mier Haries Eldhien Emmetchan Bhadur met voorkennisse en toelating van den Engelschen cheff, het eijgentlijke voorregt verkreegen heeft, in deese be¬ „woordingen„ met gerustheid kan uw Ed: Steeds en voor „ altoos de specerijen en verdere goederen der Scheepen van „ de Hollandse Compagnie in de Pattijs op Jengie Ban¬ „„der ontlossen, niemand sal uw hier in verhinderen „ alsoo het selve is toegestaan „ blijkens het Dester of de sijn Edele den grootsten, omslag op deselve in huijsen, welkers muuren waeren te samen gesteld van een dubbelde rijebam¬ „boesen en sparren, die van binnen met aarde gevuld en van buijten met kalk bepleijsterd waeren, aan het werk ter ver¬ „krijging van dit voorregt, blijkens sijne memorie van §45: tot §. 50: sijn Ed: liet daar toe ook niets onbesogt, spendeerde selfs 25000: ropijen en rond sig, na dat vermeende het pri„ rilegie volkomen te hebben geobtineerd, verschrikkelijk misleijd door de regenten, die wel hadden toegelaten dat de Specerijen aan de werff gelost waeren en selfs daar toe D ingeschrifte hadden verleend, eene toestemminge welke na dies gebleek temporeel te Sijn, als vervattende alleen een order van den Gouverneur op den Eersten tol man om se voor dat Jaar aldaar te laeten ontlossen en buij¬ „ten dat soo wierd al het particuliere goed nog in de Stad gelost tot den Jaare 1773: 8. 57: sijn firman 8. 58: 5. 60:
English
111. The burial of the corpses through the city happened in 1783 for the first time. In what manner all the same are to be maintained. The reciprocal salute of the Chiefs. The firman itself, which in the original with its translation is kept in the chest of firmans in the tube Letter A under No 1, the same, it is true, according to the separate letter of the said Director to Their High Excellencies of 30 December 1774, cost a present of 30000 ropijen, whereof, however, only half was credited to His Honour, because he had not at the same time obtained the right to store the linens on the wharf, unpack them, and ship them from there after paying toll, as appears from the resolution of 13 December 1776 and the secret missives mentioned therein; yet it is at the same time certain that we have since exercised this privilege undisturbed and in its full extent, and were also immediately restored to it upon the restoration of the Directorate, so that at present nothing is unloaded or stored outside the wharf. As long as the government of the city was in the hands of the Moors, the Europeans were obliged to bring the deceased to the earth and to the burial ground around the entire city through remote and foul places and roads, because the government would not permit them to carry the same through the city. The English, as soon as they became masters of the castle, abolished this so humiliating custom with respect to themselves, yet the same continued to endure with regard to us until the year 1783, when I had the good fortune to also get it abolished, and our corpses are now carried through the city just as honourably as those of the English. The custom at Souratta has also for many years been that the Dutch and English Chiefs mutually, equally with the Moorish Governors, have given each other full military honours, that is the salute with spontoon and banner to the beating of the march, though the same was possibly for some time before the war not observed in all respects, and after the Directorate was restored it was also entirely neglected, but was finally, after a short pen combat mentioned in the resolutions of 5 and 27 August and 5 September 1785, restored as before. And having herewith enumerated the privileges, the question naturally arises in what manner the same, in case of violation or contempt, are best to be defended, and answering thereto that, whereas their maintenance can now no longer take place by power or the employment of violent means, as happened many times in the time of the Noble Lord Schreuder and has been presented with such elegance by the Noble Lord Senff in his Memorandum from § 55 to 62, for whatever one may boast of it, and whatever reputation one might have for sometimes playing the Don Quixote, it is beyond all contradiction that we can currently use no other weapons here than those of representations and protests.
Dutch transcription
111. Het begraven der lij„ „ken door de Stad „schied op welke een wijse alle deselve te maintinee„ „ren sijn der Chefs firman selve, welke in origineel met dies vertaling in de kist der firmans in de kooker Lettra A: onder N:o 1: bewaard word, het selve heeft, het is waar volgens de aparte brief van geseijden Directeur aan Haar Hoog Edel„ „heeden van den 30: December 1774. wel een present van 30000: ropijen gekost, waar van egter aan Sijn Ede¬ „le de helfte maar te goed gedaan is, om dat tevens niet hadde verkreegen het regt om de Lijwaeten op de werff te bezaaren, afte packen en van daar na vertolling afte scheepen blijkens resolutie van den 13: December 17776 en de daar gemelde Secreete missives, dog het is tevens seker, dat we dit voorregt sederd ongestoord en in sijn rolle uijtgestrektheid geoeffend hebben, en ook daar in datelijk bij de restoratie der Directie hersteld geworden sijn, sodanig dat er thans niets buijten de werff ont¬ „lost of bewaard word; Soo lang het Gouvernement der Stad in handen van de mooren geweest is, waeren de Europeeschen verpligt om de overleedenen ter aarde en na de begraafplaats te bren„ gen zond geheele Stad door afgelegene en ruijle plaet¬ „sen en wegen om dat de regeering niet wilde toestaen dat sij deselve door de Stad voerden, de Engelschen soo ras sij meester van het casteel wierden, schaften deese so ver¬ nederende gewoonte, ten haare eijgenen opsigte wel af¬ is in 1783 het eerst ge, dog deselve heeft ten onsen aansien blijven voort d uuren tot het Jaar 1783. wanneer ik het geluk gehad hebbe die het reciproque salut Het gebruijkte Souratta is meede Seedert veele Jaeren ge¬ „weest dat de Hollandse en Engelse Chefs, malkanderen oven en weder gelijk met de moorsche Gouverneurs, hebben gegeven, het rolle Militaire honeur, dat is het salut met spontom en vaandel onder het slaan van de march, dog het selve was mogelijk eenigen tijd beroo¬ „rens den oorlog niet in allen opsigte geobserveerd en na dat de Directie hersteld was, wierd het ook geheel vermaerloosd, dog is eijndelijk na een korte penne Staijd vermeld bij resolutien van den 5:' en 27: Aug:s en 5:' September 1785 als bevorens hersteld. Ende hier meede de voorregten opgeteld hebbende velt natuur¬ lijk de raag op welke een wijse deselve, ingevalle van ver¬ „breeking of veragting het beste te verdedigen Sijn, en hier op andwoordende, dat terwijl derselver maintien thans niet meer geschieden kan door vermogen of in het werk stellen van geweldige middelen, als ten tijde van den Edelen Heer Schreuder veel maelen is geschiet en door den Edelen Heer Senff bij Sijne Memorie van §. 55:à 62: met Sulk een sierlijkheid sijn voorgesteld, want wat men daar ook van opgeeft, en hoedanig met het renmaak ook hebben mag om Somtijds den Don qui¬ „chot te speelen, het is buijten alle tegenspraak, dat wij hier thans geen andere wapenen besigen kunnen, als die van vertogen en protestatien, meede afgeschaft te krijgen en worden onse Sijken thans eeren als die der Engelschen door de stad gevoerd, meede 8. 64: 8. 61: 8. 63: 8. 62:
English
112. It appears to me, as experience has also taught me, that one promotes the interest of the Company and one's own tranquility by maintaining a good and permissible intercourse with the English, who after all solely hold the power here. Such intercourse brings forth a sort of trust and reciprocal goodwill, at least in otherwise indifferent matters, and thereby one remains spared, or at least I have hitherto remained spared by it, from a thousand chicanes, vexations, and annoyances that I have seen inflicted upon some of my predecessors, which were initiated and arranged solely behind the screen of the Nabab. §. 65: Without my ever intending to advise that which the Noble Mr. Serff states in his aforementioned Memorial, fol. 72 and following, regarding the means of bribery. For, aside from the fact that Their High Nobilities have prohibited the same by secret Resolution of the 2nd of May 1769, one understands human passions very poorly when one assumes, as His Honour does ibid., that such brings them under our control. On the contrary, experience teaches that such incites a greedy and avaricious person all the more to extortions, while it will frequently cause another, who accepts a gift out of necessity, to conceive an aversion toward us as soon as he arrives at a calm reflection that we have put his virtue to the test and violated it. §. 64: On the contrary, if the aforementioned maintenance is no longer to be effected through the path of friendliness, and one sees that the government is aiming to curtail one or another of our privileges or that it is causing us some hindrance therein, one must take refuge in concise representations (written in the manner of our forefathers in plain Dutch, though in polite terms) in proof of our good right and of custom. And if these also cannot help, nothing more remains than to summon the English government to fulfill the solemn obligation which they, as shown in §. 36 and following, took upon themselves in the capacity of Governor of the castle, and consequently for the guarantee of all the Company's well-acquired privileges and ancient customs; and in case of refusal, to protest formally against them in the strongest manner, and, resting thereon, to await the further prosecution of the matters by the Gentlemen Majores. And it will be desirable if times and circumstances may then afford Their Right Honourable Nobilities the opportunity to procure us proper redress through their complaints, as the sole means to remain prepared against all injustices. Indeed, it is of the very highest importance that care be taken for the neutrality of Souretta, and that the English can never again break their word and obligation in such a shameful manner as occurred in 1781, when they robbed all the Company's effects and made us prisoners of war, whereas, as Governor of the castle, they were obliged to protect us here in this place. §. 66: §. 66: place is [illegible] is §. 67:
Dutch transcription
112. Het mij voorkomt, Soo als mij de ondervindinge ook geleer heeft, dat men het Interest van de Maatschappije en Sij eijgene rust bevorderd, door het onderhouden van een go „de en gepermitteerde ommegang met de Engelschen die hier het vermogen tog alleen in handen hebben, den omme gang brengt een Soort van vertrouwen en wederkerende goed „willigheid voort, ten minsten in anders onverschillige saeken en hier door blijft men bemijd, immers ik ben er tot nog toe door bemijd gebleeven van duijsend Chicanes, tra „verses en verdrietelijkheeden die ik Sommige mijner predecesceuren hebbe Sien aandoen en die alleen wier¬ den aangevangen en geschikt agter het Scherm van van de Nabab. 8. 65: Sonder dat ik immermeer Soude aanraaden het geen den Edelen Heer Serff bij Sijne meergem: Memorie V: 72: en segd omtrend het middel van omkoping, want onge¬ „reekend dat Haar Hoog Edelheeden het selve bij secree„ te Resolutie van den 2e: Maij 1769. hebben verboden, Soo kend men 'smenschen driften seer weijnig wanneer men Soo als Sijn Edele & ibidem doed, ondersteld dat Sulx haar onder ons bedwang brangt, in tegendeel de ondervinding leerd dat sulxx eenen gierigaart en Schraapsugtige te meer tot appers¬ singen aanset, ter wijl het eenen anderen die uijt nood een ge¬ schenk aanneemt, dik werfeen afkeer van ons sal verkrijgen doen, Soo zas hij tot eene bedaarde overweging komt dat wij Sijne deugd op de proeff gebragt en verkragt hebben. 8. 64: In tegendeel moet men soo zal het voorsz: maintien door den weg van vriendelijkheid niet langer te effectueren is en dat men siet dat de regeering het daar op toeleijd om de een of andere van onse voorregten te besnoeijen of datse ons daar in eenige Stremminge toebrengd Sijnen toevlugd neemen tot bondige vertogen (:geschreeven na den trant onser voor vaderen in rond Hollands, Schoon in beleefde termes:/) ten bewijse van ons goed regt en van de gewoonte, en kunnen deese almeede niet helpen soo schiet er niets meerder overig als om de Engelsche regeering te Sommeeren ter voldoening aan de plegtige verbintenis welke Sij blijkens §. 36: et Segg in de qualiteijt van Gouverneur van het casteel op sigge¬ noomen hebben en bijgevolge ter guarandeering van alle 's Compagnies wel verkreegen voorregten en oude gewoonten en bij weijgering tegen deselve op de kragtigste wijse formeel protesteeren en daar bij berustende de verdere poursuite der saeken van de Heeren Majores blijven afwagten En wenschelijk sal het Sijn soo tijden een saeken Haar wel Edele Groot Agtbaare als dan gelegentheid mogen geeven om door haare klagten ons het behoorlijk redres te verschaffen, als het eenige middel om voor alle verongelijkingen berijd te blij¬ „ren, immers is het van de aller hoogste aangelegentheid dat er gesorgd word voor de Neutraliteijt van Souretta en dat de Engelschen nimmermeer haar woord en verpligtin¬ „ge op sulk een Schandelijke wijse kunnen breeken als in 1781: is geschiet, toen se alle compagnies Effecten geroofd en ons tot krijgsgevangenen gemaekt hebben, daar se als Gou¬ „verneur van het casteel verpligt waeren ons hier ter plaet„ 8. 66: 8. 66: „se is „ser is 8. 67:
English
113. Obligation of the Company towards the Lord of the Land. To protect us against all domestic and foreign enemies and to preserve us in our privileges and customs. Previously in section 38, I showed how our establishment and trade at Souratta is grounded on a kind of contract or agreement with the Lord of the Land. I subsequently demonstrated what privileges and prerogatives that Sovereign granted to us on his part. It therefore naturally follows that I proceed to that which the Company on its part is obligated to do, being first: carrying on a considerable trade; secondly: paying certain tolls; and thirdly: making certain annual gifts. Upon abandoning this Directorate, all obligations would cease. Regarding the first, this question arises: whether the Company, should Her Noble choose to abandon the Directorate and keep one or two, either native or European, agents at Souratta to carry out the procurement, would lose its privileges. And I believe I must conclude in the affirmative, because, the obligation being assumed to be reciprocal, the same may cease on the one side as soon as it is not fulfilled on the other. The toll of 2½ percent is paid without fraud. As for the second, the tolls on both the imported and exported goods are paid without the slightest fraud, being 2½ percent. And indeed: Of the imported goods in kind. Of the imported goods, in kind by the Warehouse Master, after he has first presented a memorandum of the amount thereof to the Director, in order to be written off in the books afterwards to the toll officials, with the passing of proper receipts by the respective claimants, which are kept in the secret cash box; and in like manner takes place the clearing through customs of all permitted freight and goods imported by private persons, of which the Warehouse Master collects the tolls and in turn disburses them to the claimants. According to valuation. Yet of the exported goods, according to the firmans of 1643, 1709, and 1712, the toll had to be paid according to valuation, whereby the goods collected at Agra and elsewhere had to be appraised at 10 ropijen purchase price against 12 ropijen, and those coming from Amed Abaath at 10 ropijen purchase price against 10½ ropijen, but those from Brootchia and Souratta nothing more than what they actually cost according to the invoice. Such a manner of customing was extremely disagreeable and troublesome, for with every shipment one either had to be up in arms constantly, or one had to tolerate the greed of the natives appraising the goods as high as they themselves wished. An arrangement which was extremely good, and in the year 1770, as appears from the secret resolution of 19 November of that year, was introduced again, in order to prevent the defrauding of the tolls by the brokers and the quarrels with the government arising therefrom.
Dutch transcription
113. verpligting der Maat„ „schappij ten opsigte van den Heer des Lands deeser Directie soude ophouden word sonder fraude be„ „taald na taxatie „manschappen in na„ „tura „se te beschermen teegen alle In en buijten landse vijanden en ons te bewaren bij onse voorregten en gewoonten, Hier vooren §. 38: heb ik doen sien hoe onse seete en handel te Souratta gegrond rest is op een Soort van contract ofte over een komst, met den Heer des Lands, ik heb vervolgens getoond, welke voorregten en privilegien dien Sourerain aan ons van Sijne Sijde toegestaan heeft, van selfs volgd het daarom dat ik overgoe tot dat geene waar toe de Maatschappije van haare Sijde verpligt is sijnde pmo Het drijven van een aansienlijke handel 2=e het betaa„ „len van sekere tollen en 3=te het doen van eenige Jaar„ „lijxe Geschenken, bij het abandonneeren omtrend het eerste soo doet sig deese questie op, of de com„ alle verbintenissen „ pagnie, wanneer haar Edele goedvond de Directie te aban„ „donneeren en te Souratta een of twee het Sij Inlandse of Europeese commissianten te houden tot het doen van den Insaam, haare voorregten verliesen Soude en ik denke voor de affirmative te moeten besluijten, om dat de ver„ bintenisse wordende ondersteld wedersijds te sijn, desel¬ ve van de eene sijde mag ophouden, soo ras die van de an¬ „dere kant niet word nagekoomen, de thol van 2½ p:rC=to wat het tweede aangaat soo worden de tollen beijde der aangebragte en versonden wordende goederen Sonder de minste fraude betaald, Sijnde 2½ procento En wel S. 69: dog van de versondene En van de versonden wordende goederen moest den tol na volgens de firmans van 1643: 1709: en 1712: betaeld worden na taxatie waar bij de goederen die te Agra en elders waeren inge„ „sameld moesten gewardeert worden de 10: ropijen inkoops te, „gen 12. ropijen en die van Amed Abaath knaemen de 40: copijen inkoops tegen 10.½ ropijen, dog die van Brootchia en Souratta niets meer als wesendlijk volgens de factuur kosten, sulk eene manier van vertollen was ten hoogsten om aangenaam en moeijelijk, want of men moeste telkens bij alle versendingen of in het harnas Staan of men moest gedogen dat de heb sugt der inlanders de goederen Soo hoog waardeerden als Sij Eene schikkinge die uijtermaeten goed en in den Jaare 1770. blijkens secreete resolutie van den 19:' November van dat Jaar weder ingeroerd geworden is, ten eijnde het fraudee¬ „ren der tollen door de Makelaars en de daar uijt voort spruij„ „tende brouillerijen met de regeering te voorkomen, van de aangebragte koop, van de aangebragte goederen in natura door den Pakhuijs¬ „meester, na dat hij eerst eene memorie van het bedragen derselve aan den Directeur gepresenteerd heeft om daar na bij de boeken te worden afgeschreeven aan de tol bedien¬ „den, onder het passeeren van behoorlijke quitancien der respective geregtigden die in de secreete Cassa bewaerd wor„ den en in selver voegen geschied de vertollinge van alle gepermitteerde lasten en goederen door particulieren aan„ gebragt wordende, van welke de pakhuijsmeester de tollen invorderd en aan de geregtigdens weeder uijtkeerd, 8. 74: selfs 8. 68: 8. 70: „ 8. 73: 8. 72: §: 71:
English
114. To whom the tolls belong. The tolls of Souratta belong to the Nabab, the English as Governor of the castle, and to the Marettas, each for a one-third share, with that of the Marettas being divided again into two between the Dissouha, being the government of Poena, and the Ghaaij quaar, being the government of Brodera. However, we have no dealings with anyone except the city toll officials, who are directed by a member of the English Council who is the Chief toll collector. The warehouse master pays them the incoming tolls and the Brokers pay the outgoing tolls under proper receipts. Section 74. The method of collecting tolls on goods cleared in kind under realization. They wished this themselves and would then pay the toll thereafter. However, since 1772, in order to prevent this, it was finally contracted with the government, after much effort and correspondence in the time of Mr. Bosman, as appears from resolutions of the 13th and 24th of February and also the 15th of April 1772, and the missives of the English Chief and Council of the 1st of February and the 14th of April of the same year recorded therewith, that henceforth the toll on dispatched goods would also be paid in kind; and because the rulers did not know what to do with the different assortments of linens that the Company dispatches, to realize what was thus handed over in kind by having the same taken back by their suppliers for those prices that the Company pays them and which they must declare; as well as, in case of discrepancy concerning the aforementioned declared prices, to have the goods valued by two impartial merchants. Section 75. Resolution regarding packing. And which arrangement had the desired effect until the year 1777, when the natives began to make an improper use of it by declaring the goods presented for toll clearance so low that a very exorbitant valuation followed, which, having increased from year to year, brought it about that the goods were valued at up to 35 percent above the declared value. Consequently, on the 9th of May 1786, it was decided in the meeting, in order to prevent all fraudulent declarations: firstly, to allow all linens to be packed only in the presence of an officer of the fiscal; secondly, to ensure as much as possible through the court messenger that the true prices are declared by the respective suppliers; thirdly, to have each individual submit a sample of the goods with that declaration, in order to be able to have the same appraised separately in case of suspicion; and fourthly, to have the fiscal prosecute all those who undertake to defraud. Section 76. Manner of clearing tolls on imported goods. Section 77. The manner of clearing tolls on imported merchandise is as follows. As soon as the ships are in the roadstead, an arsie is presented to the Nabab in the name of the Brokers for permission to unload. As soon as the goods arrive at the wharf with the vessels, officials of all those entitled to the toll appear, along with clerks of the Nabab and of the English. The Company's goods...
Dutch transcription
114. „de in natura onder realisatie vertollen genomen manier van vertollen der aangebragte aan wie detollen be„ „hooren selfs wilden en daar na dan den tol voldoen, 8. 74: egter sedert 1772 mee, om dit te voorkomen soo is eijndelijk na veele moeijte en schrijvens ten tijde van den Heer Bosman, blijkens resolu„ „tien van den 13:' en 24:e februarij item 15:e April 1772. en de mis„ „sive van den Engelschen Cheffen Raad van den 1e: februa„ rij en 14e: April desselven Jaars daar bij ingeschreeven met de regeering gecontracteerd, om voortaan van de verson¬ „dene goederen den tol meede te betaelen in Natura en om daar de regenten geenen uijtweg weeten met de differen¬ te sorteeringen van Lijwaaten die de Compagnie versend het al¬ „soo in natura afgegevene te realiseeren met het selve te doen terug neemen door derselver Leveranciers, voor die prijsen wel„ „ke de compagnie haar betaald en die Sij moeten afgeeven, mitsgaders om in cas van Discrepantie over de voorsz: alsoo opgegevene prijsen, de goederen door twee onpar¬ „tijdige kooplieden te doen wardeeren, besluijt omtrend het En welke Schikkinge dan ook van het gewenschte effect geweest is, tot den Jaare 1777. wanneer de Inlanders aanvin„ gen van deselve een kwaad gebruijk te maken, door de goe¬ „deren welke ter vertolling gepresenteerd wierden soo laag bekend te stellen dat daar op eene seer exorbitante taxa„ „tie volgde, het geen van Jaar tot Jaar toegenomen Sijnde te weege bragt dat de goederen tot 35. procento, boven de opgae„ „re getaxeerd wierden, soo is daar op den 9:' maij 1786: in ver¬ „gadering beslooten ten eijnde alle frauduleuse opgaeren voorte komen om Vmo alle Lijwaeten niet anders te laeten De Tollen van Souratta behooren aan de Nabab, de Engelschen als Gouverneur van het casteel en aan de Marettas ider voor een derde deel, wordende dat van de Marettas we„ derom in tweën gedeelt tusschen de Dissouha, Sijnde de regeering van Poena en de Ghaaij quaar, Sijnde de regeering van Brodera, egter hebben wij met niemand eenige bemoeijenisse als met de stads tol bedienden, die door een Sid uijt den Engelschen Raad, welke Eerste tolman is, bestierd werden, de pakhuijsmeester betaeld haar de aankomende en de Makelaars de afgaande tollen onder behoorlijke quitancien, 8. 77: De wijse van vertollinge der aangebragte koopman„ „schappen in deese Soo als en Scheepen ter rheede Sijn word een arsie op de naam der Makelaars aan de Nabab gepresenteerd om per¬ „missie tot den ontlos, soo ras de goederen met de vaartuij„ „gen aan de werff koomen, verschijnen en bedienden van alle de geregtigdens in den tol, mitsgaders Schrijvers van de Nababen van de Engelschen, de Compagnies goe¬ afpacken als ten overstaan van een bediende van de fiscaal¬ 2de: om door den Hofganger soo veel mogelijk te doen Sorgen dat de waare prijsen door de respective Leveranciers worden opgegeeven 3=teo om ider particulier bij die opgave te laten overgeven een monster der goederen, om het selve in cas van suspicie afsonderlijk te kunnen laeten priseeren en 4te om alle de geene welke onderneemen te fraudeeren door den fiscaal te doen actioneeren, afpacken „deren 8. 75: 8. 76:
English
115. as also of the merchandise prepared for shipment one must never give the Marettas any information concerning provisions etc. are toll-free are then carried up, those belonging to the Company immediately to the warehouse, where, in the presence of the aforesaid scribes, each of whom records the weight, they are weighed and stored, as well as the permitted freight of the ship's officers, which is stored in a separate warehouse; but the clothing chests and other small volumes of chests or boxes are placed beneath the flagstaff, where they are then inspected by the customs officers. When the cargo of a ship has been weighed in and stored, the Nabab sends his Duman, accompanied by all the customs officials, into the warehouses, where they make up the account of the tolls. They are then treated to betel and rosewater and, according to an ancient custom, receive a chest of nagulen as a gift, which they divide among themselves; after which none of the regents has any further concern with the merchandise. It must never be permitted that customs officials or scribes are present at the weighing-out, which they have frequently sought to introduce; for if such were ever to become a custom, one would no longer be master to weigh out whenever one wished, but would often be compelled to wait for days for such a scribe. Whereas, as soon as the ships are to be laden again, one is obliged to have all the goods prepared for shipment, both those of private individuals under authority and those of the Company, specified by the court broker to the court clerk, with the true prices of their cost. This list is signed by the Nabab before shipment and brought to the English customs officer, who then, on a day appointed by His Honour, together with or at the head of the native customs officials, appears at the Chiappoort, where the bales of linens etc. are brought before them, from which they select as many as they see fit. These are opened, counted, and examined against the submitted list; after which, the goods, in case of a dispute over their prices, having been appraised by two merchants, are subsequently stamped and shipped. Thus one must take great care never to let oneself be persuaded to reveal to the Marettas how much the tolls amount to yearly that we pay to the Government; the numerous requests which to that end were made to me... Finally, mentioning further that under the provisions, drinks, clothes, etc., which according to the firmans in the memoir of the Noble Lord Schreuder, pages 67 et seq., are free of duty, the wheat that is exported is not included, but that for each sack of 5 maan of the same, one rupee is paid for export duties, making for the last well over 17 rupees. Formerly, it was the custom, I know not why, to add the aforesaid toll to that which was paid for the wheat, and then to declare that price; but with the beginning of my administration, I preferred to declare each item as it is paid.
Dutch transcription
115. soo meede der ter ver„ „sending geschikte koopmanschappen men moet de Marettas nimmer eenigligt omtrend geeven provisien etc: sijn tol mij „deren worden als dan opgedragen, die van de Maatschap„ pije dadelijk na de Lattijs, alwaar ten overstaan van de voorsz: Schrijvers die ider van haar het gewigt opschrijven, worden ge„ wogen en weggeborgen en Soo meede de gepermitteerde Lasten der scheeps vrienden die in een bijsonder pakhuijs geborgen worden, dog de kleere kisten en andere kleijne volumes van kis¬ „ten of kasten worden onder de flagge mast geset, alwaar dan door de tollenaars gevisiteerd worden, wanneer nu de Lading van een Schip ingemoogen en gebor¬ gen is, Send den Nabab Sijnen Duman in geselschap van alle de tol bedienden in de pakhuijsen alwaar de rekening der tol„ „len opmaeken, Sij worden als dan op betel en roose water ont„ haald en krijgen volgens een oud gebruijk een kist met Nagulen present die Sij onder haar verdeelen, waar na geene der regenten eenige bemoeijnissen meer met de koopman„ „schappen heeft, moetende het nimmer toegelaaten worden dat er tol bedienden of Schrijvers present sijn bij de uijt¬ weging het geen Sij meenigmalen hebben gesogt in te voeren, want Soo sulx eens een gewoonte was, Soude men daar na geen meester meer Sijn om uijt te weegen wan¬ neer men wilde, maar dikwerff genoodsaakt Sijn, na soo een Schrijver dagen te wagten, Terwijl men soo ras de Scheepen weder sullen beladen worden gehouden is alle de goederen die ter versendinge geschikt Sijn, soo wel van particulieren op magt als die van de Compag¬ „nie door den Hofganger der Makelaars aan den der„ Soo moet men wel Sorge dragen dat men sig nimmer laat het bedragen der tollen persuadeeren om aan de Marettas aftegeeven hoe veel de tollen Jaarlijx bedragen die wij aan het Gouvernement, vol¬ deen, de menigvuldige versoeken welke mij daar toe Soo Eijndelijk nog meldende dat onder de provisien dranken, klee„ deren enz: welke volgens de firmans nide memorie van de Edele Heer Schreuder pagina 67: et segg tot vrij sijn, de terwe die uijtgeroerd word niet begreepen is, maar dat van ider sak men vn ropeij katarnemoet van 5: maan van deselve voor uijt voersregten word betaeld een ropij maekende van het last ruijm 17: ropijen, bevoorens heeft men de gewoonte gehad, ik meet niet waarom, om de voorsz: tol te voegen bij het geen voor de tarwe betaald wierd en dan die prijs bekend te stellen, dog ik heb met den aan„ „rang van mijn bestier liefst verkoosen om het een en an„ „der bekend te stellen, soo als het betaald word, „bhaar specificq te laten opgeven met de waere prijsen van derselver kostende, deese lijst word door den Nabab voor den afscheep geteekend en bij den Engelschen tolman ge¬ „bragt, welke Sig dan op een door Sijn Edele bepaalde dag benevens of aan het hoofd van de Inlandse tol bedinden rin„ „den laat bij de Chiappoort alwaar de pakken Lijwaeten etc: voor hun worden gebragt, uijt dewelke Sij er soo veele uijt kie¬ „„sen als hun goeddunkt, deese worden geopend geteld en ge„ „examineert tegen de opgegevene Lijst, waar na dan de goede, „ren in cas van verschil over dies prijsen door twee kooplieden getaxeert Sijnde vervolgens gesjapt en afgescheept worden, „bhaar wel 8. 78: 8. 79: 5. 81: 5. 80:
English
116. made by the undersigned, both from the court of Poona and from Fattessin, strengthen me in the opinion that the Marettas further smell out that they are being shortchanged in their share by the Nabab and the English. However, they must never receive any information from us in this regard; that could have all too great consequences, which is why I have also politely declined all requests to that end, making it known to the Marettas that this was impossible for me, as the Company's tolls were intermingled with those of the ship's associates and of private merchants who never even came to my knowledge. Paragraph 82. And now concerning the third matter to which the Company is obligated, the gifts that are determined annually in the Council of Policy on a proposal submitted by the Chief Administrator, to the value of six thousand seven hundred guilders purchase price and ƒ7500 selling price, and sometimes slightly less, are delivered to the brokers and distributed by them among all the regents, without a Director further concerning himself therewith, and aside from that no gifts are given except on special occasions. Paragraph 83. One can find inserted by Resolution of 18 February 1779 an attestation granted and signed by the Nabab to the effect that a certain gift, which the Naib or toll-collector is said to have claimed and received annually, has been abolished for the future. Paragraph 84. While the Resolution of 7 July 1786 will show what trouble I had to make the Nabab waive a claim, which His Excellency claimed was founded on the custom and the example of my predecessor, the Honorable Mr. van de Graaff, namely to first give him a gift on the occasion of my promotion and appointment as Director, and thereafter to still send him annually the gift mentioned in the aforementioned Resolution. Paragraph 85. Having thus described the right to the Directorate or properly speaking to the shipping and trade, I proceed to the description of the city where this Directorate is established, together with its inhabitants and government. Paragraph 86. As to the first, the city of Souratta is situated at 21 degrees and 10 minutes North latitude, and is the principal maritime city of the Province of Gousoeritta, of which Amed Abaath is the capital, though not very old, having been founded or properly commenced building only in the 15th Century; and when the Portuguese and subsequently the English and the Dutch came here for trade, it increased in power and grandeur in an astonishingly rapid manner. Paragraph 87. Yet, as rapid as its growth was, just as quickly has it been brought back to its present mediocre state by the adjacent island of Bombay. The policy of the English has, from the beginning when they became the masters of the castle 117. and consequently of this city, been aimed at diverting and transferring its trade to the aforementioned island, in which they have succeeded even beyond expectation, through the friendly and accommodating treatment that every foreign ship and merchant encounters at Bombay, at the very time when he is vexed and plagued in every way at Souratta; which is the cause that at present few ships show themselves at this place compared to former times. Paragraph 88. The Honorable Mr. Schreuder has given us a complete report of the inhabitants of these lands in his memorial, the second chapter on the lands in which the Directorate is held, and I may therefore safely refer to it here. The inhabitants who are born here, such as the Mogoldus, Casimiren, Moors, Booraes, Parsis, Banyans, and Ketteries, are still the same, and so are the foreigners, namely the French, Portuguese, Armenians, Turks, Arabs, and Chindies, and their manner of trading has undergone no change, even though the trade itself has diminished. Paragraph 89. And as their religious sentiments can have no place in a treatise such as this, I have only to speak of their government, which bears no resemblance anymore to what it was at the time Mr. Schreuder wrote his aforementioned memorial. Paragraph 90. For although the authority of the original sovereign was already on the decline and very small in Souratta at that time, it is now entirely destroyed. The present Great Mogol, after his treasures were totally exhausted by the invasion of Thamas Koulij Chan and the usurpations of the Marettas, took his refuge now with the English in Bengal, then with his first vizier Sija Dolla, and in 1785 fell entirely under the power of the Marettas prince Sindia Madajee, now called Maha Rajah Subadar Madhoo Row Sindia Bhadur, natural son of the founder of the Maratta greatness, Balladje Rauw, who also made himself master of Delhi and Agra. Nevertheless, the name of Mogol is preserved, while the aforementioned Sindia, whom I shall describe in more detail hereafter, had himself appointed Vizier of the Empire, under which name and in that of the Great Mogol he now governs these lands of the vast India that had remained subjected to the House of Timur; and said Sindia in this manner demanded by an order from the English Government those tributes that the castle and the city annually to the Mogol's treasury
Dutch transcription
116. Jaarlijx geschenk buijten dien geen „ratta beschrijving der Stad, In„ „woonders en regeering den Nabab vorderd een Jaarlijx extra ordinai¬ ondergetekenden wel van het Poenasche Hoff als van Fattessin Sijn gedaan versterken mij in het gevoelen dat de Marettas verder kin¬ „ge roeden dat Sij in haar gedeelte door de Nababen de En¬ gelschen worden te kort gedaan, dog Sij moeten hier omtrend door ons nimmer eenige onderrigting ontfangen, Sulx Soude van al te veel gevolgen Sijn kunnen, waarom ik alle instan¬ tien daar toe ook heusselijk heb van de hand geweesen, met de Marettas diest te maken dat mij sulx onmogelijk was, alsoo 's: Compagniestollen vermengd waeren met die van de Scheepsvrienden en van Particuliere kooplieden die selfs nooijt tot mijne kennisse kwamen, En wat nu het derde waar toe de Maatschappije sig ver¬ lijx op een door den Hoofd Administrateur overgegeven Pro¬ „ject in Raade van Politie worden vast gesteld in de waer¬ „dije van ses duijsend seven hondert guldens inkoops en ƒ7500: verkoops en Somtijds iets minder deese worden aan de make¬ laars afgegeven en door haar onder alle de regenten verdeeld, sonder dat een Directeur Sig daar meede verder bemoeid en worden er buijten dien dan ook geen geschenken gedaan als bij bijsondere gelegentheeden, kunnende men bij Resolutie van den 18e: februarij 1779. gein„ „ dig aanval van deselve „sereerd vinden een bewijs door den Nabab verleend en ge„ „tekend ten blijke, dat seker geschenk welke den Naib of tolman word gesegd Jaarlijx te hebben gevorderd en „ ontfangen, voor den aanstaande afgeschaft is¬ spoedige opkomst en spoe, Dog soo spoedig als haaren aanwas is geweest, Soo Snel is Sij wederom tot haaren tegenwoordigen me¬ „diocien staat gebragt door het bijgelegene Eijland Bombaij, de Staat Kunde der Engelschen heeft Sig van den aanvang dat Sij de meesters van het casteel graden en 10. minuten noorder breete en de voornaemste Zee Stad van de Provincie van Gousoeritta van welke Amed Abaath de hoofd Stad is, dog niet Seer oud, Sijnde eerst in de 15de Eeuw gestigt of eijgentlijk aangevangen te bou¬ wen en toen de Portugeesen en vervolgens de Engelschen de Hollanders alhier ten handel gekomen Sijn op eene ver¬ „basende spoedige wijse in vermogen en grootheid toegenomen, „pligt heeft betrefd, soo bestaan de Geschenken welke Jaar, geleegenheid van Sou, wat de eerste betreft soo is de stad Souratta gelegen op 21: 8. 84: Terwijl de Resolutie van den 7:e Julij 1786. sal doen sien, wel¬ „re geschenk van den „ke moeijte ik gehad hebbe om den Nabab te doen afsien van eene vordering, Soo Sijn Exellentie voor gaf, gevestigd op de gewoonte en het voorbeeld van mijnen Predecesseur de Ede¬ „le Heer van de Graaff om hem namentlijk eerst een geschenk te geeven ter gelegentheid van mijne bevorderingen aanstel¬ ling tot Directeur, en om hem daar na nog Jaarlijx te senden het geschenk bij voorsz: Resolutie vermeld, §. 85: Dus dan beschreeven hebbende het regt tot de Directie of eijgentlijk tot de laete en handel gae ik over ter beschrij¬ ring van de Stad alwaar deese Directie g'etablisseert is mitsgaders van desselfs Inwoonders en regeering, 8. 84: en 8. 82: 8. 83: 8. 87: 8. 86: 117. haare oirspronkelijke regeering Den Mogol is, onder het vermogen van een Ma„ rewtas vorst. en bij gevolg van deese Stad geweest Sijn daar op toege¬ „legd, om den Handel van deselve na voormelde Eij¬ „land te deverteeren en over te brengen en waar in Sijn selfs boven nermagting Sijn geslaagt, door de vriendelijke en ge¬ makkelijke behandeling welke ider neemd Schip en Koop¬ „man te Bombaij omtmoet ter selver tijd dat hij te Souratta op alle wijsen gekweld en geplaegd word, het welke de oor„ saak is dat er Sig thans weijnig Scheepen in vergelijking voor vorige tijden meer ter deeser plaatse sien laten„ Inwoonders derselve De Edele Heer Schreuder heeft ons van de inwoonders dee„ ser Landen een volledigt berigt gegeven bij Sijne memorie het tweede capittel van de Landen waar in de Directie gevoerd word en ik mag mij over sulx daar aan veijlig alhier ge¬ „dragen. De Inwoonders welke hier geboren Sijn, als de Mogoldus, Casimiren, Mooren, Booraes, Persies, Benja¬ nen, en ketteries Sijn nog deselve en Soo Sijn de vreemden namentlijk de Franschen, Portugeesen, Armeenders Turken, Arabieren, en Chindies en haare wijse van han„ delen heeft geene verandering ondergaan Schoon ook den Handel selve verminderd is, En daar haare Religieuse gevoelens geen plaats verwagten kunnen in eene verhandeling als deese, heb ik alleen te spreeken van haare regeering, welke geene gelijkenisse meerder heeft met het geen se was ten tijde de Heer Schreuder Sijne voorgedagte memorie Schreeff¬ Want schoon het gesag van den oirspronkelijken souverain ook toen ter tijd al aan het daalen en in souratta seer gering was, soo is hetselve thans geheel vernietigd, de tegenwoordige groote Mogol, na dat sijne schatten door de invasie van Thamas Koulij chan en de overwel„ „digingen der Marettas ten eenemaale waeren uitge„ put, heeft sijne toevlugd dan eens genomen tot de Engelschen in Bengalen, dan eens tot sijnen eersten visier sija Dolla en is in 1785: in het geheel ge„ raakt onder het vermogen van den Marettas vorst sin„ dia Madajee nu genaamt Maha Rajah subadar Madhoo Row sindia Bhadur natuurlijke soon van den grondlegger der Marattase grootheid Bal„ ladje Rauw welke sig ook de meester van Dillij en Agra gemaakt heeft, egter blijft de naam van Mogol„ geconserveert terwijl voormelde sindia, die ik hier na omstandiger sal beschrijven, sig heeft doen benoe„ men tot visier des Rijks, onder welke naam en op die van den groote Mogol hij thans bestierd deese Lan„ „den, welke nog van het uitgestrekte India, aan het huis van Timor onderworpen gebleeven waeren en heeft gemelde sindia op deese wijse bij een bevelschrift van de Engelsche Regeering gevorderd, die schattingen welke het kasteel en de stad Jaarlijks in des Mogols 5. 90: schatkist 8. 88: §. 89: §: 90:
English
118 of Surat Outward appearance of power of the Nabab. Power of the English Chief. The government is in fact only English. were accustomed to pay into the treasury, and that since the year 1759. Present government. In this year, the Surat castle having been conquered by the English arms, the government now consists of that of the city governor Meer Havis uldhien Emmetchan Bhadur, son of Mia Atsjent, who was placed in authority by the English, and of the governance of the castle by the aforementioned Britons. Regarding now the first-mentioned, although he is in fact nothing other than a screen behind which the English play their role and perform every deed for which they do not wish to be known themselves, yea, that he is forced even to execute and carry out the slightest orders of the English Chief, the dignity is outwardly left to him and he still enjoys the same marks of honor; all orders in the city are issued through him, and all disputes among the inhabitants who do not fall under English protection are decided by him, and he enjoys from this the Chauth, being the fourth part of the debt claim, which the claimant must deposit beforehand. And thus the government of Surat is in fact and truth only English, under the title of Mogul's governor. Everything depends on them and is governed by them, and the little power that the Nabab still seems to have had when Mr. Senff wrote his Memoir has also entirely vanished; no remonstrance nor requests from him find the least acceptance, no special militia is allowed him any longer, and he is often forced to show regard, in the disposition of even important matters, for the recommendations of the English Council members. Yet with respect to all other Europeans, the aforementioned Nabab is in reality nothing other than an indigenous oracle that speaks through an English policy, while the said Britons constantly take careful care never to appear upon the stage themselves so long as they are not dragged thither by the Europeans when they claim their guarantee or protection. All matters of consequence between the merchants the Chief of that nation takes to his own decision, and many that have been decided by the Nabab are corrected by him and sometimes even entirely annulled, while His Excellency does not dare to open his mouth concerning what is requested or messaged to him without prior orders. Paragraph: 91: Paragraph: 92: Paragraph: 93: Paragraph: 94: Paragraph: 93: 119 Our Directorship has thereby lost much of its power and prestige. One is now more tranquil here than before. Reasons why it is better than if we had the castle ourselves and stood in the shoes of the English. It would be a heavy burden for us. From this picture everyone will imagine that this Directorship, through the mastery of the Britons, has also lost much of its power and prestige, as well as its value; and as far as the first is concerned, it is indeed undeniable that the Company no longer has that influence in the government of the city which it had before the English were the masters of the castle; but the second, that the value of the Directorship should have diminished, is not at all proven. For besides the facts that the profits obtained on trade, as well as the turnover of trade goods, even in these years are rather greater, and the burdens besides much less than before the year 1759, as will be demonstrated hereafter under Trade, no one who is not possessed of a national hatred can deny that we now sit here incomparably more tranquil than before, when one was exposed to all kinds of vexations from the indigenous governors, yea even from their lowest servants, as the resolutions from the year 1745 to 1759 are full of them, although I also may not conceal that occasional vexations still do take place. And that, if we are only preserved in our privileges, the Company needs no more at Surat, yea is far better off than if it had the castle itself in its possession and, so to speak, stood in the shoes of the English; and this latter will appear surprising to no one if one takes into consideration: First, that the Surat castle, which is maintained by the English principally because one regards this city as the pantry of Bombay, from the beginning that the Britons captured it has been an actual burden, the Chief in the year 1765 and afterwards Governor of Bombay, Mr. Hodges, having been greatly praised by his superiors for having brought the excess of burdens over profits below one hundred and twelve thousand rupees. And secondly, that the same would be an even greater burden for the Dutch Company, seeing that Their Excellencies Paragraph: 95: Paragraph: 96. Paragraph: 97: Paragraph: 98: Paragraph: 99:
Dutch transcription
118 van souratta uiterlijke schijn van vermogen van de Nabab. vermogen van den Engelsen Cheff. De regeering is in der schatkist te betaalen pleegden ende sulx sederd het Jaar 1759: tegenwoordige regeering In dit Jaar het souratse kasteel door de Engelsche wapenen veroverd sijnde, bestaat de Regeeringe thans in die van den stads gouverneur Meer Havis uldhien Emmetchan Bhadur soon van Mia Atsjent welke door de Engelschen in het gesag geplaetst is, en in het gou„ vernement van het kasteel door voormelde Britten Betreffende nu den eerstgemelden, soo word hem, niet tegenstaande hij in der daad niets anders is als een scherm waar agter de Engelschen haar rolle speelen en jeder daad bedrijven voor dewelke sij niet selven willen bekend sijn, Ja dat hij gedwongen is om selfs de minste beveelen van den Engelschen Chiff te execu„ „teeren en optevolgen, voor het uiterlijke de waardigheid daad alleen Engels gelaeten en geniet ook nog deselve Eerbewijsen, alle beveelen in de stad geschieden door hem en alle ver„ schillen onder de Ingesetenen, welke niet onder En„ gelsche protectie gehooren, worden door hem beslist en geniet hij daar van het Tjot, sijnde het vierde gedeelte der schuldvordering, welke de vorderaar voor af Consigneeren moet. En dus is de Regeering van souratta in der daad en waarheid alleen Engelsch, onder de benaming van Mogols gouverneur alles hangt van haar en word door haar bestierd en het weinige vermogen dat den Nabab nog schijnd te hebben gehad toen de Heer senff sijne Memorie schreef is ook geheel verdweenen, geene remonstrantie nog versoeken van hem vinden de minste plaats, geene bijsondere militie is hem meer toegestaen en hij is veelmalen gedwongen Dog ten opsigte van alle andere Europeesen is voorschre„ ven Nabab in realiteit niets anders als een inlandsche oracul dat door een Engelsche politicque spreekt, ter„ wijl geseide Britten sig steeds sorgvuldig wagten om immer selfs ten toneele te koomen so lange sij niet door de Europeesen, wanneer die haare qua„ rantie of bescherming vorderen, worden derwaards gesleept; alle saken van aengelegendheid tusschen de kooplieden neemd den Cheff dier natie aan sijn eigen decisie en veele, welke door den Nabab beslist zijn, worden door hem gecorrigeert en somtijds wel geheel vernietigd, terwijl sijn Excellentie op het geen hem versogt of geboodschapt word, sijnen mond niet durfd openen sonder voorgaende last. §: 93: om §: 91: §: 92: 1: 94: §: 93: 119 onse Directie heeft daer gen en aansien verlooren Men ismu hier geruster als bevorens reedenen waarom sa beter dan wij het Cas„ veel zelve hadden en in de schoenen der Engelse stouden. te last post sijn om in het beschikken van selfs aangelegene saaken op de aanprijsingen van de Engelsche Raadsleeden reguard te slaan. Uijt deese schilderije sal sig een iegelijk voorstellen dat dese door veel haerer vormo„ Directie door het meesterschap der Britten ook veel van haar vermogen en aansien, mitsgaders van haare waarde verlooren heeft, en wat het eerste aangaat, soo is het ook in der daad ontegensprekelik dat de Companije dien in„ vloed in de regeering der stad niet meerder heeft, welke sij had eer de Engelschen de Meesters van het kasteel waren, dog het tweede dat de waardij der directie soude verminderd sijn is gansch niet beweesen want buiten dat de voordeelen die op den Handel wor„ den behaeld, soo wel als den vertier van Handelwe haeren selfs in deese Jaaren eer meerder en de Lasten daar benevens veel minder sijn als bevorens het Jaar 1759. soo als hier na onder den Handel sal worden betoogd, soo kan niemand, die niet beseeten is met eenen nati„ „onaalen haat, ontkennen, dat wij hier tans onandig geruster geseeten sijn als bevorens, toen men aan al„ „lenlij vexatien van de inlandse Gouverneurs, Ja selfs van haare minste dienaeren was bloot gesteld, so als de reso„ §: 99: het soude voor ons een gro„ En 2=do Dat hetselve voor de Neederlandsche Compag„ „nie nog grooter Last post sijn soude, alsoo Haar Edele„ 1=m Dat het souratse kasteel, het geen bij de Engelschen voornamentlijk word aangehouden om dat men deese stad als de brood kamer van Bombaij aanmerkt, van den aanvang dat de britfen hetselve bemagtigd hebben een dadelijke Last- post geweest is, sijnden den in A:o 1765: geweest sijnde Cheff en na dies gouverneur van Bombaij de Heer Hodges bij sijne superieuren seer geloueert geworden dat hij de meerdere Lasten dan voordeelen beneden de Een mael honderd en twaalf duisend ropijen gebragt had. 1: 98: En dat so wij maar bij onse voorregten worden be„ waard, de maatschappije te souratta niet meer beno„ „digd heeft, Ja vrij beter is dan wanneer sij het kas„ „veel selfs in haare besittinge had en om soo te spree„ „ken in de schoenen der Engelschen stond, en dit laatste sal niemand soo verwonderlijk te vooren koomen als in overweging neemt. „lutien van den Jaare 1745: tot 1759: daer van vol sijn, schoon ik ook niet mag verswijgen dat Enkelde vexatien nog wel eens plaats vinden. lutien aangesien §: 95: §: 96. §: 97:
English
120. Defense of the Honorable Taillefert against the Honorable Senff. Seeing that the great remoteness of Batavia and the increasing power of the Marathas would create the necessity of keeping a considerably larger garrison in service here than the English usually have, notwithstanding they still keep the military in service on account of the proximity of Bombay. Since everyone is obliged to pay tribute to the truth and to clear the memory of the deceased from all blame, I find myself placed under the necessity to also defend, on this occasion, the memory of the Honorable Louis Taillefert, former Director and deceased Ordinary Councillor of the Indies, against the very unfounded accusations which appear in Chapter 2, Section 27 of the left behind Memorandum of the Honorable Senff, also former Director and deceased Extraordinary Councillor of the Dutch Indies, and the more so because Their High Excellencies have already been so good, by secret Resolution of the 2nd of May 1769, as to clear the man's memory of all blame. It pleases the Honorable Senff, at the aforementioned cited passage in his said Memorandum, after having treated of the capture of the castle by the English, to express himself in this manner: "I say with deliberation that Mr. Spencer knew how to persuade the Honorable Taillefert to sit still, and that this must indeed have occurred, whether through great promises or through other means, is not only the unanimous opinion of the Company's brokers and all natives of distinction, but the truth thereof also seems to appear so clearly even from the public papers of that time, that one does not even need to pay attention to private reports in that regard. For were this not so, what could have moved Mr. Spencer, before undertaking the expedition and when he already stood at the head of the troops, to guarantee of his own free will, by letter of the 10th of February 1759, in the strongest manner all privileges both of the Company and of private individuals if one remained neutral? Indeed, what would have moved the Honorable Taillefert, in his general and separate reply of the 20th of the same month, not only to give repeated assurances of friendship and neutrality, but also to declare in express words that he had already long since given orders that none of his subordinates should give the English cause for offense, much less act hostilely against them, as well as that he had already several days prior gone to the shipyard with most Section 100. Section 101. 121. of the Company's servants in order to be better assured that the Castle's Governor or anyone else would not be able to make use of the Company's territory and artillery? Also, one cannot form any other idea why the Honorable Taillefert so positively rejected the repeated offer which the Castle's Governor made, first privately by word of mouth but later publicly in writing, to place the castle, to the spite of the English, into the hands of the Dutch Company. For the reasons which His Honor gives for that refusal in a secret letter of the 10th of March 1759, which mainly consist of apprehensions that the Castle's Governor certainly had no authorization from his master for that negotiation, and that if one took over the castle now, the English would then at least demand compensation for the incurred war expenses, or upon refusal thereof would act against us and force us to abandon it with shame, can in no way measure up against the opposing fundamental rule that in matters of the utmost consequence one must also risk the utmost so as not to fall under the power of our competitors. And thus, according to my Concerning the first reason, besides the fact that the same is very unproven, the natives are not only insufficient judges in this matter, but experience The Honorable Senff bases one of the most grievous accusations that can be laid to the charge of a man of honor, namely of having neglected or sold his loyalty to his sovereign and superiors, on the following three reasons: First, the testimony or opinion of the Company's brokers and all natives of distinction; Secondly, on the public papers of that time; and Thirdly, on the offer of the Castle's Governor to surrender the castle to us. Section 102. understanding, it remains a fixed truth that in this case a notorious error must have taken place, since it is otherwise impossible to believe that the Honorable Taillefert, having been informed so long beforehand of the intention of the English, would not have made the slightest opposition, the more so because at that time he had at hand a strong garrison of courageous soldiers, who were embittered against the English, along with a good number of European seafaring men." Section 103.
Dutch transcription
120. verdediging van de Heer Heer seuff. aangesien de verre afgelegendheid van Batavia en de toe„ „nemende magt der Marettas, in de noodsakelikheid sou„ „de sijn om hier een vrij grooter guarnisoen in dienst te houden, dan de Engelschen gewoonlijk hebben /: niet tegenstaende sij de militairen tog in dienst houden uit hoofde van de nabijheid van Bombaij:/ Daar een ieder dan verpligt is, de waarheid hulde te Taillefert tegen den Edelen doen en de nagedagtenisse van overledenen te suiveren van alle blaam, vind ik mij in de noodsakelikheid ge„ bragt om ook bij deese geleegendheid de nagedagtenisse van den Edelen Heer Louis Taillefert gewesen Directeur en overleden Raad ordinair van Indien te verdedigen te„ gen de sevr ongegronde beschuldigingen, welke bij de nagelatene Memorie van den Edelen Heer serff meede geweesen Directeur en overleden Raad Extra ordinair van Nederlands Indien Capittel 2: S: 27: voorkomen, en sulx te meer Haar Hoog Edelheeden bereits bij se„ „crede Resolutie van den 2 e Meij 1769: soo goed geweest sijn, smans nagedagtenis van allen blaam te suiveren Het behaagd den Heer seuff bij de voorschreeven aan„ „gehaalde plaets in sijn gemelde Memorie, na dat het veroveren van het kasteel door de Engelschen verhan„ „delt heeft, sig uit te drukken in deser voegen, ik seg met „voordagt dat M:r spencer Den Heer Taillefert heeft weeken „te persuadeeren om stil te sitten en dat dit in der daad „geschict moet sijn, het sij door groote beloften of door an„ „dere middelen, is niet alleen het eenpaarig gevoelen „van 'sE Compagnies Makelaars en alle Inlanders van „aansien, maar de waarheid daar van schijnd ook soo „klaer te blijken selfs uit de publicque papieren van „dien tijd, dat men op particuliere berigten ten dien „opsigte niet eens agt behoeft te slaan, want was dit „niet, wat soude tog M:r spencer bewoogen hebben „voor het aangaan der Expeditie en wanneer hij be„ „ruets aan het hoofd der Troepen stond, uit vrijen „wille bij brief van den 10:' februarij 1759: op het krag„ „tigste te guarandeeren alle voorregten soo van de Com„ „panie als van particulieren soo men sig onseijdig hield, „sa wat soude den Heer Taillefert bewogen hebben „bij sijn gemeen en apart andwoord van den 20=e van „dieselvde maand, niet alleen herhaalde versekeringen „van vriendschap en onsijdigheid te geeven, maar ook „met uitgedrukte woorden te verklaaren dat hij be„ „reets voor lange ordre gesteld hadde, dat niemand „sijner onderhoorige de Engelschen reeden van offensie „geeven veel min daar teegen vijandelijk ageeren soude, „soo meede dat hij al voor eenige dagen met de meeste delt van §: 100: §: 101: 121 „van 'sCompagnies bediendens sig nae de werff hadde begeven „om te beeter verseekert te sijn dat de Casteels gouverneur „of iemand anders van 'sCompagnies Territoir en geschut „geen gebruik soude kunnen maken, ook kan men „anders geen denkbeeld formeeren, waarom de Heer Tail„ „lofeet so positief van de hand heeft geweesen de her„ „haalde aanbiediging die den Casteels gouverneur deed „west in het particulier mondeling dog naderland in het „openbaar schriftelijk van het kasteel tot spijt van „de Engelschen in handen van de Hollandsche Compag„ „nie te willen stellen, want de reeden die sijn Edele bij „seerete brief van den 10=e Maart 1759: van die weige„ „ring geeft en die voornamentlik bestaan in bedugtin„ „gen, dat de Casteels gouverneur sekerlijk van sijnen „meester geene qualificatie hadde tot die negotiatie „en dat als men het Casteel nu overnam de Engel„ „schen dan ten minsten de vergoeding der gedaane „oorlogs onkosten eisschen of bij weigering van dien „teegen ons ageeren en ons dwingen soude het met „schande te verlaaten, konnen geensints ophaalen „tegens de daar tegen overstaande grond regul dat „men in saaken van de uiterste aangelegendheid ook „het uiterste waagen moet om niet onder de magt onser „competiteuren te geraken en dus blijft het volgens mijn Aangaande de eerste redenen, buiten dat deselve seer onbeweesen is, soo sijn de inlanders geen voldoende regters in deese zaak niet alleen, maar de ondervin„ De Edele Heer serff grond eene van de grievendste beschuldigingen welke een man van Eer kunnen worden te laste gelegd namentlik van de trouwe aan sijnen souverain en superieuren te hebben ver„ waarloosd of verkogt, op de drie volgende redenen, Eve„ „stelijk het getuigenisse of gevoelen van 's Compagnies makelaars en alle inlanders van aansien, ten tweeden op de publicque papieren van dien tijd en ten derden op de aanbieding van den kasteels Gouverneur om het kasteel om aan ons over te geeven. 1: 102: begr „begrip eene vaste waarheid, dat in dit geval een notoir „abuis plaats gehad moet hebben, dewijl het anders on„ „mogelik is te geloven, dat de Heer Taillefort soo lange „voor af van het voorneemen der Engelschen verwittigd „sijnde geen de minste tegenkanting souden hebben „gedaan, te meer om dat hij in die tijd een sterk gu„ „arnisoen van moedige en tegen de Engelschen verbit„ „„terde soldaaten met een goed getal Europeesche zeevaa„ „rende aan handen hadde„ begrip ding - §: 103:
English
experience teaches all too well how even Europeans often flatter themselves wrongly with what they wish to see happen or be done, for one to rely upon their opinion in such a delicate matter; still less so since experience has shown that Mr. Taillefert fully kept the interest and safety of the Company in view. Indeed, His Honour could, just as I am now, be informed of the meager revenues of the castle and of the burden it would be for the Company, and therefore judge it better never to think of its possession, and at the same time have reason not to make this public. As for the second reason, I have examined with all due attention all the papers from that time, especially the secret and ordinary resolutions from 1 January 1758 until after 4 March 1759, when the castle was taken, and they show precisely the contrary of what was advanced by Mr. Senff, namely, that Mr. Taillefert took all proper and possible care to keep the Company's servants, goods, and effects in safety, and by observing a strict neutrality to preserve the Company from great damages; indeed, that this latter was always His Honour's primary objective. Paragraph 104. It is therefore incomprehensible how the Honourable Mr. Senff cites these same papers as a foundation and supports them with the very weakest deduction drawn from the letters of Mr. Spencer of 18 February 1759 and the reply sent to them on the 20th following. For was it not very natural, indeed even unavoidably necessary, that Mr. Spencer, when he was prepared according to the orders of his superiors to attack the castle and had first to pass our wharf, wrote this letter as the only means to deprive us of all reasons to take part in the dispute and to compel us to maintain a strict neutrality? For we could surely never demand more than the guarantee of all our privileges. Moreover, it was not only to the Dutch that letters were written; the letters written on that occasion by the same English Chief Spencer to the town governor, to the sayyid or the head of the clergy, and to the leading merchants, among whom Saleh and Mehemet Tjelebi are to be found, appear in the daily register for the month of February 1759. And how could Mr. Taillefert show otherwise, as all the decisions of that time show without distinction, Paragraph 105. how could he reply otherwise than he did in his aforementioned letter of 20 February, when he gave Mr. Spencer, as had also been done with the castle governor, assurances of maintaining the strictest neutrality, and added thereto some expressions of politeness and courtesy? Such a practice in affairs of state, and even between persons of distinction, is not unusual and carries not the slightest consequence. These two proofs being thus devoid of all foundation, the matter mainly comes down to the deed itself, and the question of whether Mr. Taillefert ought to have made use of the offer made to His Honour and taken possession of the castle, which I must answer in the negative. Paragraph 106. For, not to mention that the offer to cede the castle to us in defiance of the English, if we wished to take possession of it, was made solely by a servant of the governor who is called lieutenant governor, without any demonstrated mandate from his master, who without doubt would have demanded this fortress back as soon as the danger had passed; so Mr. Taillefert, when that offer was made, no longer had any right to accept it, nor did His Honour have any force of note at hand, in case he had wished to do so, to defend it without exposing all the Company's goods and merchandise to the most imminent danger, and himself to a great accountability. Paragraph 107. These are two truths that were fully demonstrated by Mr. Taillefert in his secret letter to Their High Honours of 10 March 1759, and which will furthermore be confirmed more closely when one observes that the offer itself was made no earlier than the morning of 4 March 1759 to the commissioners Sweers de Landas and Cronenburg, who had been sent to the aforesaid lieutenant governor, when the wharf of the Sidi had already been captured by the English three days prior, the town gates were already open, and the entire castle was blockaded by water as well as by land; indeed, on the very morning of that same day that it was surrendered in the evening, and that it was thus not permissible to take possession of it without breaching neutrality and exposing oneself to the danger of an attack. Paragraph 108. Just as little as it is permitted for one power
Dutch transcription
122 ding leerd al te veel hoe dat selfs de Europeesen sig dik„ werf te onregt vleijen met dat geene het welke sij wenschen dat geschied of gedaan word, dan dat men op derselver gevoe„ „len in sulk een tedere saak staat maeken kan, te minder nog daar de ondervindinge heeft geleerd dat de Heer Tail„ „lefect volkomen het interest en de veiligheid van de maetschappije heeft in het oog gehouden, Ia sijn Edele konde, soo wel als ik thans ben, onderrigt zijn, van de geringe Inkomsten van het kasteel en van de last welke het voor de Compagnie sijn soude en daarom oordeelen het beter te sijn om dies besitting nooit te denken en terselver tijd reden hebben sulx niet publicq te maken. Wat de tweede reden betreft, soo heb ik met alle atten„ tie nagesien alle de papieren van dien tijd, voornament„ lijk de secreete en gemeene resolutien van den 1=e Janua„ rij 1758: tot na den 4=e Maart 1759: dat het kasteel ge„ nomen is en deselve toonen Juist het tegendeel van het door den Heer seuff g'avanceerde namentlijk, dat de Heer Taillefert alle behoorlijke en mogelijke sorge ge„ dragen heeft om 's Compagnies Dienaren goederen en Effecten in sekerheid te houden en om door het obser„ „veeren van eene strikte neutraliteijt de maetschappije voor groote nadeelen te behoeden, Ia dat dit laaste steeds het groote oogmerk van sijn Edele geweest is, §: 104: Het is derhalven niet te begrijpen hoe de Edele Heer senff deese selfde papieren tot een grondslag aan voerd en deselve ondersteund, door een aller swakste„ gevolg trekkinge genomen uit de brieven van den Heer ppenoer van den 18:e februarij 1759: en het daar op gesonden andwoord van den 20=e daar aen, want was het niet seer natuurlijk Ja selfs onvermijdelik noodsakelijk dat de Heer spencer toen hij gereed stond om volgens de orders sijner superieuren het Casteel te attacqueeren en hij onsen werff alvorens passeeren moest, deesen brief schreef, als het eenigste middel om ons alle reedenen te beneemen van in het verschil deel te neemen en ons te noodsaken tot het houden van een strikte neutraliteit, immers konden wij nooit meer vorderen als de guarantie van alle onse voor„ regten, booven dien so waaren het de Hollandies niet alleen aan welke geschreeven wierd de brieven die bij die gelegendheid door denselven Engelschen Cheff spen„ „cer geschreeven zijn aan den stads gouverneur, aen den saijet of het hoofd der geestelijken en aan de Eerste kooplieden waar onder sale en Mhamet Tjel„ „lebie sijn te vinden in het Dag register van de Maend februarij 1759: en hoe kon tog de Heer Taillefoet an„ toonen alle de besluiten van dien tijd sonder onder„ scheid. toonen „ders §: 105: „ 123 „ders andwoorden als hij deed bij sijnen brief van den 20. e fe„ bruarij voormeld, wanneer hij de Heer spencer soo als meede aan den Casteels gouverneur geschied was, ver„ seekering geeft van de strikste neutraliteit te sullen houden en daar bij eenige betuigingen van beleefdheid en Hoflijkheid voegd, sulks is in staats-saaken en selfs tusschen persoonen van Distinctie niet buiten gewoon en trekt tot geen het aller minste gevolg Deese twee bewijsen dan van alle fundament ontbloot sijnde soo komt het voornamentlik aan op het doede en de vraag of de Heer Taillefert hadde moeten ge„ „bruik maken van de aanbieding sijn Edele gedaan en het Casteel in besitting neemen, moet ik in de negative beandwoorden. §: 106: Want ongerekend dat de aanbiedinge om het Cas„ „teel ten spijt van de Engelschen aan ons in te ruimen bij aldien wij daar van possessie neemen wilden, geschied is alleen door een bediende van den gouver„ „neur die Luitenant gouverneur genaamt word, son„ „der eenigen vertoonden Last van sijnen meester„ die buiten twijffel deese fortresse wel soude hebben terug gevraagd, soo ras het gevaar over was ge„ Twee waarheeden die door den Heer Taillefert bij sijne secreete missive aan Haar Hoog Edelheeden van den 10=en Maart 1759: volkomen betoogd sijn en daer en boven nog nader bevestigd sullen worden, wanneer men aanmerkt dat de aanbieding selve niet eerder is ge„ schied als des morgens van den 4=e Maart 1759: aen de gecommitteerden sweers de Landas en Kronenburg die voorschreeven Luitenant gouverneur waeren toe„ gesonden, wanneer de werff van die sidie reets drie dagen bevorens door den Engelschen veroverd was, de stads Poorten al open stonden en het geheele kasteel so wel te water als te lande geblocqueert was, Ja den eigensten morgen van dien selvden dag dat het des avonds wierd overgegeven, en dat het dus niet toegelaten was om daar van besit te neemen sonder de onseedigheid te breeken en sig selfs in gevaar van een attacque te brengen. even so min als het de eene „weest, soo had den Heer Taillefert, toen die aanbieding geschiede, geen regt meer om deselve te aanvaarden, nog had sijn Edele eenige naamwaardige magt aan handen om ingevalle sulx al wilde gedaan hebben, hetselve te defendeeren sonder alle 's Compagnies goederen en Koopmanschappen aan het eminenste gevaar en sig sel„ ven aen eene groote verandwoordinge bloot te stellen. „weest mogendheid §: 107: §: 108:
English
124 The Marattas, who they are and their Government. Are divided into chiefs. power is at liberty to bring any ammunition, provisions, or whatever may serve as assistance, into a city that is besieged by another power. And that even in case of taking possession, one would not have had the ability to defend oneself with the slightest hope of success if the English had continued their siege; for the strong garrison of brave soldiers, embittered against the English, as the Noble Lord Senff is pleased to call them, consisted of 150 Europeans and between 300 to 400 hastily recruited natives, who were by far not sufficient to defend the Company's Lodge and wharf in case of a rupture against the force of the English; which consisted of 700 European soldiers, besides the seafarers of a warship and three Company ships, and 1,500 disciplined native sepoys, well provided with cannon and mortars. Paragraph 109. Hereby resuming the thread of my Memoir, I have arrived at the Marattas, who, although they have no active share in the domestic administration of the city, nevertheless have much influence therein and enjoy a third part of all the city tolls and revenues. These peoples, who are also Paragraph 112. Government of Poona. The Gaishwa or the Head of whom I only they are divided into a number of Chiefs or Princes, whose obedience to the Paishwa or the supreme head is very similar to that of the German princes to the Emperor, and exists virtually in name alone. Yea, sometimes a war arises not only between the members of the realm, but even between these and the Head, and they are very seldom united, except in case of a common defense. Paragraph 111. called Southerners after the location of the land of their origin, Scheewasche after their first founder, and Guins or Robbers after their original profession, currently possess all the southern parts of proper Hindostan and the largest parts of Deccan, Malwa, Berar, Orissa, Candeisch, and Visiapour, as well as of Dawlatabad, half of the province of Gousouratta, and finally Delhij, Agra, and Allahabad, an extent of over 300 Dutch miles in length and 250 in width, stretching through the widest part of the peninsula of India from the borders of Agra northwards to the River Kistna, which forms the boundary between their lands and those of the successor of the renowned Heijder Alij Chan, called Tippoo Sahib. Paragraph 118. 125 of the revenues. and are very arrogant. the English become great. only speak because the lesser chiefs are too far distant and we have nothing to do with them, resides at Poona, situated about thirty hours southwest of Bombay. The present prince is named Madurauw, born on 29 April 1774, a son of Nannenrauw, who was murdered by his great-uncle Ragoenaat Rawd or Ragoe Baaij, the puppet of the English. His lands, with those of his immediate vassals, among whom Fattesing or the Ghaijquaar also belongs, stretch along the coast from Goa to Cambait, having to the south the borders of Tippoo, to the east the Rajah of Berar, and to the north the lands of Sandia, who possesses the largest and richest part of the subahdarship of the Malwa, together with the city and territory of Brootchia. enjoy the third part. Besides these so widely extended lands, they currently enjoy a third part of all the revenues of those places where they do not rule themselves and which have still remained either under the so-called administration of the Moorish Governors, such as Souratta and Cambait, or under the power of the original Heathen Rajahs. The famous Orang Seep first granted them a fourth part in order to be freed from their continuous plunderings; but after the plundering of Dilhij by Thomas Coulij Chan and the declining power of the Moguls, they receive a third of the little that is not entirely in their power. A power that would soon subjugate the whole of India to itself, were it not divided among itself and did it not have such a powerful neighbor as Tippoo Sahib. Their power has since Notwithstanding this, everyone will easily comprehend that their influence cannot be small; it is also now, after the last war with the English, greater than ever before. They have measured their swords, they know the strength of their enemies, and they have now become accustomed to go into battle against Europeans, whom they formerly feared, and to look them in the face. And the last peace of 17 May 1782, a copy of which is to be found among the most recent secret appendices, by which they received back everything they had had to cede in a previous peace treaty with Colonel Upton, Salset excepted, has made them arrogant; and it is in general to be wished for all Europeans, yea for all that bears the name of merchant, that Paragraph 113. Paragraph 114.
Dutch transcription
124 De Marettas wiese sijn en haare Regeering. zijn verdeeld in hoofden mogendheid vrij staat om eenige ammunitie, Provisie of wat tot assistentie strekken kan, te brengen in eene stad, die door eene andere mogendheid berend is. En dat selfs in Cas van besit neeming men het vermogen niet soude hebben gehad, sig selven met de geringste hoof van succes te verdedigen ingevalle de Engelschen haare belegering voortgeset hadden, want het sterke guernisoen van moedige en tegen de Engelschen verbitterde soldaten so als de Edele Heer senff se gelieft te noemen. bestond in 150: Europeeschen en tusschen de 3: â 4: honderd in de haart geworvene inlanders, die op verre na niet genoeg„ saam waaren om 'sComp:s Logie en werff in Cas van eene rupture te verdededigen tegen de magt der Engelschen; welke bestaan heeft in 700: Europesche soldaten, buiten de zeevaarende van een oorlogschip en drie Compagnies scheepen, en in 1500. inlandse gedisciplineerde sipaijs, wel voorsien van Kanon en mortieren. §: 109. Hier meede den draad van mijne Memorie weder op„ vattende soo ben ik genadeid tot de Marettas welke, schoon se geen dadelik deel hebben in de huishoudelij„ ke bestieringe der stad, daar in egter veele invloed hebben en Een derde gedeelte van alle de stads tollen 5: 112: en inkomsten genieten, Deese volkeren, welke meede Regeering van Poena De Gaishwa of het Hoofd /:van welke ik maar sij sijn verdeeld in een aantal van Hoofden of Princen welkers gehoorsaamheid aan den Paishwa of het opperhoofd, seer gelijk is aan dat van de Duitsche vorsten aan den keiser en genoegsaam alleen in naeme bestaet, Ia som„ „tijds ontstaat er een oorlog niet alleen tusschen de Leeden des rijks, maar selfs tusschen deese en het Hoofd, en se sijn seer selden vereenigd, dan in geval van eene gemeene verdediging I: 111: genaamd worden Zuidlanders na de legging van het Land hares oisprongs, scheewasche na haeren Eersten stigter en Guins of Rovers na haere oirspronkelijke pro„ „fessie, besitten thans alle de zuidelijke gedeeltens van het eigentlijke Windostan en de grootste deelen van Deccan, Malwa, Berar, orissa, Candeisch en visiapour, mits„ „gaders van Dawlatabad, de helfte van de provincie van Gousouratta en eindelik Delhij, Agra en Alla„ „habad, een uitgestrektheid van over de 300: Hollandse mijlen lengte en 250: breedte, strekkende door het breedskh deel van het half eiland van Indien van de grensen van Agra noordwaarts tot aen de Revier Kistna die schei„ ding maakt tusschen haare Landen en die van den opvolger van den vermaarden Heijder Alij Chan Sippoo schip. genaamd alleen §: 118: 125 der inkomsten. en sijn seer hoogmoedig de Engelse groot geworden. alleen spreek om dat de mindere hoofden te verre afgelee„ gen sijn en wij daar meede niets uitstaande hebben:) resideerd te Poena leggende omtrend dertig uuren ten suidwesten van Bombaij, de tegenswoordige vorst is genaamd Madurauw geboren den 29=e April 1774: een soon van Nannenrauw die door sijnen oud oom Ragoenaat Rawd of Ragoe baaij, de speelpop der En„ gelschen, vermoord geworden is, sijne Landen met die van sijne immediate vasallen, waar onder Fattesing of de ghaij quaar meede hoord, strekken sig uit langst de kust van Goa tot Cambait, hebben ten zuiden de grenssen van Tippoo ten oosten de Rajaa van Berar en ten noorden De Landen van Sandia, die het grootste en Rijkste deel van het soubaschap van de malwa benevens de stad en het Territoir van BrootChia besit. genieten, het derde deel Buiten deese soo wijd uitgestrekte Landen genieten sij bans een derde deel van alle de Inkomsten van die plaatsen alwaar sij niet selfs regeeren en die nog gebleeven sijn, of in de sogenaamde bestiering der Moorse Gouverneurs als daar is souratta en Cambait, of onder het vermo„ gen der origineele Heidense Raadjaas; den beroemden orang seep heeft aan haar eerst, om van haere ge„ Haar vermogen is seedert Dit niet tegenstaande sal een ider ligt besetten dat den laatsten oorlog met desselfs invloed niet gering sijn kan, ook is sij nu na den laatsten oorlog met de Engelschen grooter als ooit bevorens, sij hebben haare swaarden gemeeten, sij ken„ nen de sterkte haerer vijanden en sijn nu gewend ge„ worden om tegen Europeeschen, die sij wel eer vreesden ten strijde te gaan en deselve onder de oogen te sien en de laetste vreede van den 17=e Meij 1782: waar van een afschrift onder de Iongste secreete bijlagen te vinden is bij dewelke sij alles hebben terug gekregen wat sij bij een voorig vreedes Tractaat met Collonel upton hadden moeten afstaan, salset uitgenomen, heeft haar hoogmoedig gemaakt en het is in het algemeen voor alle Europeeschen, Ja voor alles wat de naam van koopman draagd te wenschen dat „duurige stroperijen bevrijd te raaken een vierde deel toe„ gestaan, dog na het plunderen van Dilhij door Thomas Coulij Chan, en het afnemende vermogen der Mogolders ontfangen sij een derde van het geringe dat niet ge„ heel in haar magt is, Een vermogen dat sig eerlang geheel Indiën onderwerpen soude, was het niet onder sig selven verdeeld en had hetselve sulk eenen mag„ tigen Nabuur niet als Tippoo sahib. duurige haar §: 113: 3: 114:
English
126 Trade One must never establish a trading post upon their fairest promises. Directorate and of Brootchia. Example thereof. their wealth does not increase further. Section 115: Have no inclination for trade. For, being a people who are raised for war and as if created in armor, they have no comprehension of trade, nor of the advantages brought thereby to a state, and far less do they have any inclination for it. Moreover, the nature of their government and the manner in which their tolls and revenues are collected are such that they oppress and drive away all trade, and they purchase with their money whatever they require for the conveniences of life, as well as for their defense, for they cultivate the necessary sustenance themselves. Section 116: For which reasons I would always advise against establishing any trading posts within their territory, even under the fairest promises, for upon them, as experience has repeatedly taught, not the least reliance can be placed. It is also known through the experience of former years that all proposals ever made for that purpose never originated from the prince himself, but were made either out of a craving for novelty or in hopes of private advantage, Present state of this Directorate. Wherewith passing to the present state of this Directorate and of the subordinate trading post of Brootchia, the former has been restored again after the peace concluded with the English, with all those prerogatives and privileges which the Company enjoyed before the war, as appears from the dispatches of the Governor and Council of Bombay of 5 November 1784 and 6 January 1785, pursuant to which the Directorate was returned to us on the 16th of the same month, and the flag of the state was hoisted over it again on 26 March following. Section 117: as was the proposal mentioned by the Honorable Senff in the first chapter, Section 15 et seq. of His Honor's Memoir, which was unquestionably of this latter sort, as it turned out in the event that this certain southerner, Ranassor Sinaij, was nothing other than a native English clerk or Prabhu, who on account of many rogue's tricks had fled from Bombay to the Marathas, and who had initiated this negotiation to draw some money from the Honorable Senff, as he subsequently attempted to do, and perhaps did, with Mr. Bosman. advantage. Section 118: the 127 Boards. The duties of the same. Where to find them. Native servants. Section 118: European servants, etc. The European servants, military, and naval personnel in the same presently consist of: One Director, One Chief Administrator, who has the title of merchant, One Warehouse Master, being a junior merchant, One Secretary of Police, ditto, One Fiscal, who is also pay-bookkeeper, being a junior merchant, ditto, One Cashier, junior merchant, One Junior Merchant without employment, being warehouse commissioner, and One Trade Transferer, invoice keeper, and auditor, as well as commissioner at the Cloth Bazaar, being a bookkeeper, who compose the Council of Police. Furthermore, one ensign, one head surgeon, one dispenser who is a bookkeeper, one equipment overseer being a sea lieutenant, and one first sworn clerk, secretary of justice, and confidential clerk to the Director, also being a bookkeeper. These last four are lower qualified officials here, of whom the eldest in his post holds the first rank. Further, two servants at the warehouses, of whom one is a bookkeeper and the other an assistant; 5 writers at the secretariat, of whom two are bookkeepers, one also being a sworn clerk and at the same time commissioner at the Bazaar and at the warehouses, and the remaining three are assistants; two writers at the trade office, both assistants; and one at the pay office, being a bookkeeper; together with one assistant surgeon, one sergeant, one corporal, four soldiers, of whom two are report-bearers, one orderly in the Lodge, and one in the Tent; one boatswain at the wharf, one cooper, one small-boat skipper, one sailor, and one provost; and The native servants consist of the following: The brokers, of whom there are currently three, who divide the brokerage assigned to them by the Company among the three of them; the reasons for this arrangement are to be found in the Resolution of 12 November 1784. Their conduct must Regarding the duties of what everyone must answer for and perform in his service, I refer to the Memoirs or Instructions annexed hereto, which I have compiled and modeled after those appended to the Memoirs of the Honorable Schreuder and Taillefert, insofar as no absolute alteration had to be made therein due to the course of time and especially the changes in the administration itself as well as the domestic state of the Directorate. It would be a vain effort were I to describe here the duties of these boards and of their respective members; moreover, one ought to assume that persons being introduced into the same are not altogether unacquainted with the service. Section 121: As for the boards, such as the Court of Justice, the Orphan Commissioners, the Commissioners of Matrimonial Matters, and the Fire Wardens, these are filled according to order. Section 121: by Section 119: Section 120: Section 124: Section 123: Section 122:
Dutch transcription
126 handel Men moet nimmer op haare schoonste belof„ ten, een Comptoir op„ directie en van Broot Chia voorbeeld daarvan haar vermogen niet verder toeneemd. §: 115: hebben geen lust tot den Want een volk sijnde dat ten oorlog word opgevoet en als in het harnasch geschapen, hebben sij geen beseff van den handel nog van de voordeelen die daar door aen een staet worden toegebragt en veel minder heb „ben sij daar toe eenigen lust, boven dien is den aard van haar Gouvernement en de wijse waar op haere tollen en inkomsten worden gecollecteerd sodanig dat se allen handel verdrukken en verdrijven en sij koo¬ pen met bhaar geld, het geen sij benodigd hebben, tot de gemakkelijkheeden des leevens, mitsgaders ter haerer verdediging, want het nodige onderhoud cul„ riveeren sij selven. §: 116: Om welke reeden ik 't altoos afraden soude om eenige Comptoiren in haar gebied op berigten, selfs niet onder regten in haar gebiedde schoonste beloften, want daar op is, soo als de onder„ vindinge te meermalen heeft geleerd, geen de minste staat te maken, ook is het door ondervindinge van van vroegere Jaaren bekend, dat alle voorslagen die daar toe ooit moogen sijn gedaan, nimmer van den vorst selven voortgekomen, maar gedaan sijn of uit eene sugt van nieuwigheid of op hoope van eigen Tegenwoordige staat deser Waarmeede overgaande tot de tegenswoordige staat van deese Directie en van het onderhoorige komptoir Broot„ chia, soo is de eerste na de gemaakte vreede met de Engelschen wederom hersteld, met alle die voorreg„ „ten en Privilegien welke de maetschappije bevorens den oorlog genooten heeft blijkens de missives van den Gouverneur en Raad van Bombaij van den 5=e No„ vember 1784. en 6=e Januarij 1785:, volgens dewelke de Directie aan ons op den 16=e desselven maands te rug gegeeven en de vlag van den staat daar van wederom op den 26.e Maart daar aan volgende geheesen is. §: 117: voordeel soo als den voorslag waar van de Heer senff bij sijn wel Edeles Memorie het eerste Capittel §: 15: et segg: melding maakt, ook buiten tegenspraak van dit laatste slag geweest is, als sijnde het bij uitkomst gebleeken dat dien sekeren zuidlander Ranassor sinaij niet anders geweest is als een in„ „landsche Engelsche schrijver of Purwo, die om veele schelmstukken van Bombaij na de Marettas gevlugd was en welke deese onderhandeling had aen„ „gevangen om wat geld van de Edele Heer senff te trekken, soo als hij na dies van de Heer Bosman heeft gebragt te doen en mogelijk wel gedaan heeft. voordeel S: 118: ge de 127 Collegien de pligten van deselve waar te vinden Inlandse bediendens §: 118: Europeese Dienaeren enz: De Europeese Dienaeren, Militairen en zeevaerende in deselve bestaan tegenswoordig in Een Directeur Een Hoofd Administrateur, die tit: koopman is Een Pakhuismeester sijnde onderkoopman Een sekretaris van Polilitie d=o Een Fiscael die tevens zoldij boekhouder is sijnde onderkoopman dit: Een kassier, onderkoopman, Een onderkoopman buiten Emploij sijnde Pakhuis gecommitteerde, en Een Negotie overdrager, Factuurhouder en Narekenaar mitsga„ „ders gecommitteerde op Lijwaat Basaar sijnde Boekhouder, welke den Raad van Politie uitmaken. voorts in Een vaandrig, Een oppermeester, Een dispencier die boekhouder is, Een Equipagie opsiender sijnde Luitenant ter Zee en Een Eerste geswooren klerk, secretaris van Justitie en geheime klerk van den Directeur, sijnde meede boekhouder, deese vier laatste sijn hier mindere gequalificeerdens, van welke de oud„ ste in sijne bediening de Eerste rang heeft. verders in twee bedienden bij de Pakhuijsen, van welke de Een boekhouder en de andere assistent is, 5: schribenten op de sekretarije, van welke twee Boekhouders en een meede ge„ swoore klerk en twens gecommitteerde op de Masaer en bij de Pakhuisen is en de drie overige assisten, twee scribenten op het Negotie Comptoir beide Assistenten en Een bij het soldij Comptoir sijnde boekhouder, mitsgaders in een ondermeester, Een sergiant, Een korporael, vier soldaten, waer van twee raport gangers, Een oppasser in de Logie en een in de Tent, Een bootsman op de werff, Een kuiper, Een smalschipper, Een Mattroos en Een geweldiger, En De inlandse bediendens bestaan in de volgende. De Makelaars van welke er thans drie sijn, die d'haar bij de Compagnie toegelegde makelaardije onder haar drien verdee„ „len, de redenen tot deese schikkinge sijn te vinden bij de Resolutie van den 12=e November 1784. haar gedrag moet Omtrend de pligten van het geen een ider in sijnen dienst verandwoorden en verrigten moet, gedraege ik mij aan de hier agter leggende Memorien of Instructien, die ik te samen gesteld en gevolgd hebbe na de geene wel„ „ke agter de Manorien van de Edele Heer Schreider en Taillefert. gevoegd sijn, voor soo verre daar in door het verloop des tijds en voornamentlik de verande„ ringen in de Administratien selve soo wel als huis„ houdelijke staat van de Directie geene absolute ver„ andering moeste worden gemaakt. Het soude eene vergeefse moeite weesen, wilde ik hier de pligten van deese Colligien en van derselver respective leeden beschrijven, ook behoord men te onderstellen, dat lieden tot deselve g'introduceerd wordende, niet soo ten eenen maale onkundig in den dienst sijn. §: 121: Wat de Collegien als daar zijn de raad van Justitie, de Com„ missarissen der weesen, Commissarissen van Huwelijke saeken en brandmeesteren betreft, deese sijn na de ordre vervuld. §: 121: door S: 119: §: 120: §: 124: 1: 123: §: 122:
English
128 must be learned through experience, for it is a known matter that a native servant adapts his nature to that of his master and his disposition. I shall therefore only say that their duties entail that all requests in the Durbar which are necessary for the daily household work, such as requests for the unloading and reloading of ships, chits, etc., are made by an arzi signed by them, while all representations must be made by a writing signed by the Director himself, which is called a Roqa. Furthermore, they must procure the merchants, are obliged to ensure that the Company obtains the highest market prices and that the money is promptly paid. To this I must add that the present brokers have served the Company very well thus far, and have been of great use to me in these moneyless times. The Suppliers: these are very honest people, whose family has served the Company for 70 years and has always given satisfaction; not only that, but they have also, in these two years when we were unprovided with money, exerted their utmost capacity nevertheless to provide the Company with good returns. Three Courtiers, of whom, although they cannot be spared, the Company pays only one. The first is a very capable person, who has made himself indispensable through his competence with the native government and his knowledge of the Company's privileges and ancient customs. Furthermore, there is a Moody, who is very necessary for supplies and timber works, a Money Changer, and a Munshi or native writer. Finally, I also mention here that the garrison currently consists of 46 natives. The brokers and suppliers must be considered as actual Netherlanders. § 126 § 125 § 127 But above all, whoever finds himself at the head of affairs is bound to ensure that the persons of the brokers and the suppliers are considered in no other way than as actual Netherlanders, who with their goods and effects are beyond the power of the Regents, since the Company's utmost interest depends on this. It being utterly impossible to derive the required benefit from these people when they stand under the restraint of the Regents and must fear their hatred and persecution, for such will make them afraid to speak openly and to execute the charge that is frequently given to the brokers; not only that, but all these servants, being in the direct service and pay of the Company, a Director is obliged to protect them against the persecutions and oppressions of the native government, under which I understand both the Castle and the City Governor, and to ensure that no one assaults them or their goods, or does them harm. 129 The conduct of the Noble Lord Senff with the broker Mancherji may serve as an example to follow. The influence of those Regents, who are at the same time merchants and our competitors, would often prevent them from bidding the highest prices for the merchandise. Moreover, it would be far too dangerous to extend credit to them and sometimes to trust them with much and make advances, which one is not infrequently obliged to do to promote trade with the brokers, and which is inevitable with regard to the suppliers if they were subjected to extortion and subordinated to the power of the Regents, as has already been demonstrated here before in § 57. The example provided by the Memoir of the Noble Lord Senff, Chapter 3, § 50, in the conduct that his Honor maintained toward the person of the broker Mancherji, may serve every Director for emulation. To which I may also add that he must likewise take care that the brokers never interfere with the native Regents or matters of government, nor become involved therein, for that provides the greatest occasion to fall upon them. Nor must they ever be permitted to go to the Durbar or to the English elevation without the prior knowledge and consent of the commander. In short, a broker must conduct himself and be considered as if he were not a native, but a born Dutch subject. § 130 § 128 And this latter point being also applicable to the persons of the piece-goods suppliers, I must further briefly answer in the negative the naturally arising question of whether the Noble Company could manage at this trading post with a smaller number of servants and employees and conduct its trade and work, reinforced by the accompanying reasons. Question whether the Company could manage with fewer servants. The writer's opinion in the negative. § 129 For while I do not at all wish to contradict that in the bad monsoon, and even in the time when no ships are present, one could manage with two fewer clerks at the secretariat, I hope I shall be forgiven if I think in good faith that such is impracticable in the time the ships are here and when they must be dispatched, if one does not wish to run the risk of letting the ships wait for the papers. For at a trading post like this, one does not always find people whom one could call upon for help in case of need.
Dutch transcription
128 De makelaars en Liveran„ ke Hollanders aange„ merkt worden door de ondervinding geleerd worden, want het is een bekend saek dat een Inlands bediende hetselve na dat van sijn meester en desselfs gesteldheid schikt, ik sal dus maar al leen seggen, dat haare bediening meede brengd, dat alle vo soeken in den Derbhaar, welke in het dagelixe huis hou delijke werk nodig sijn, als daar sijn de versoeken tot den ontlos en weder belaeden der scheepen sjappen enz: bij eene arsie door haar getekend doen terwijl alle voor„ dragten bij een geschrift door den Directeur selfs getekend en dat een Rocka genaamd word, moeten worden gedaen, voorts moeten sij de kooplieden besorgen, sijn verpligt te maken, dat de Compagnie de hoogste markt vrijgden dat het geld prompt betaald word, moetende ik hier bij voegen, dat de presente makelaars de Compagnie tot nog toe seer wel gediend hebbben en mij van veele nit„ „tigheid in deese geldeloose tijd geweest sijn. De Leveranciers, deese sijn seer braave menschen, welkers familie de Compagnie sederd 70: Jaaren gediend en steeds genoegen gegeven hebben, niet alleen, maar sij hebben ook in deese twee jaaren, dat wij geld onvoorsien waaren, haare uiterste vermogen aangewend om niet te min de maetschap„ pije van goede Rethouren te voorsien. Drie Hofgangers van welke, schoon se niet te missen sijn, de Compagnie er maar een betaald, de Eerste is een seer bekwaam mensch, die sig selven heeft noodsakelijk gemaakt door sijne ha„ bilikeit bij de inlandse Regeering en sijne kundigheid Dog boven alle is den geenen welke sig aan het Hoofd kiers moeten als dadelij„ van saaken gesteld vind, gehouden te sorgen dat de persoonen der Makelaers en der Leveranciers niet an„ ders worden aangemerkt als dadelijke Hollanders, de„ welke met haere goederen en effecten buiten het ver„ mogen der Regenten sijn also de maetschappije hier aan ten uitersten geleegen legt, sijnde het volstrekt onmogelik om van deese menschen het vereischte nut te hebben, wanneer sij onder het bedwang der Regenten staan en haare haat en vervolging vreesen moeten, want sulks sal haar bevreest maaken om uit de borst te spreken en de last te volbrengen die de ma„ „kelaars veelmaalen gegeeven word, niet alleen, maar Alle deese bedienden als in directen dienst en betalinge van de Compagnie sijnde is een Directeur verpligt teegen de persecutien en ondrukkingen van de inlandse regee„ ring, waer onder ik soo wel den kasteels. als stads gouverneur begrijpe te beschermen en te sorgen dat niemand haer nog haere goederen aanrande of kwaad doe §: 126: in 'sCompagnies voor regten en de oude gewoonten, voorts sijn er een Moedij, welke seer noodsakelijk is in Leve„ „rancien en Timmeragien, Een wisselaar en Een Moensie of Inlandse schrijver, eindelik melde ik hier nog dat het guarnisoen thans bestaat in 46. Inlanders. den §: 125: in §: 127: 129 Het gedrag van d' Edele Heer serff met de Ma„ kelaar Mandchergie mag ter navolging strekken. gesterkt door nevens gaen„ de reedenen. des schrijvers gevoelen voor de negative. soude kunnen stellen. den invloed van die Regenten, welke tevens Negotianten en onse kompetiteuren sijn, soude haar dikwerf verhinderen om voor de Coopmanschappen de hoogste prijsen te bieden, daer en boven soude het al te gevaarlijk sijn om haar te borgen en somtijds veel te vertrouwen en voor uit te schieten, het geen men niet selden tot voorsitting van den handel met de Makelaers is verpligt te doen en ten aansien van de Leveranciers onvermijdelik is, soo sij aan de schraapsugt onderworpen en onder de Magt van de Regenten gesubordineert waaren, invoegen hier vooren §: 57: bereets betoogd is. Het voorbeeld dat de Memorie van de Edele Heer senff kapittel 3: S: 50: aan de hand geeft in het ge„ drag dat sijn Edele gehouden heeft met de persoon van den Makelaar Manochergie; mag ider Direc„ teur ter opvolging strekken, waer bij ik nog wel voegen mag, dat denselven meede sorge draagen moet, dat de makelaers sig nimmermeer bemoezen met de inlandse Regenten of saaken van Regeering, nog daer in betrokken worden, want dat geeft de meeste aan„ leiding, om haar op het lijf te vallen, ook moet haar nimmer worden toegestaan om in den Derbhaar of bij den Engelschen verheff te gaan sonder voorgaande kennisse en toestemminge van den gebieder, en fin §: 130: Want daar ik geensints wil tegenspreken, dat men het in de quaade mousson en selfs in de tijd dat er geene scheepen aanweesig sijn wel met twee pennisten minder op het secretarije stellen kan, soo hoop ik dat het mij sal vergeven worden, wanneer ik ter goeder trouwe denke dat sulx in de tijd de schee„ pen hier sijn en wanneer die moeten gedepecheerd worden ondoenlijk is, wil men geen gevaar loopen om de scheepen na de papieren te laaten wagten, want men vind op een Comptoir als dit niet altoos menschen die men in Cas van nood te hul„ §: 129. vrage of de Comp: het met En dit Laatste meede wel betrekkelijk mogende geen mindere Dienaeren worden gemaakt op de persoonen van de Lijwaat Leveranciers, soo moet ik nog met een woord de natuurlijke ontstaande vraage, of de Edele Compag „nie het ten deesen Comptoire met geen minder getal dienaeren en bedienden stellen en haar handel en werk verrigten kan in de Negative beandwoorden een Makelaar moet sig gedragen en geconsidereerd worden of hij geen inlander maer een gebooren. Hollands onderdaan was. een pe §: 128.
English
130 Which services could be joined together. The number of native servants is too small. And when one now takes into consideration that the salary and board money for each Assistant amounts to 335 19/40 per year, making 671 1/4 ropij for two, this seems no noteworthy matter for which to run the risk of not dispatching a ship in due time. Moreover, although the present clerks find plenty of occupation, of the five who serve in the secretariat, two attend to the commissions at the bazaar and in the warehouses, for which one would otherwise have needed special persons. Concerning the remaining Europeans, it will be unnecessary to speak; 2 warehouse attendants or assistants are indeed necessary when during the shipping season one receives or weighs in goods in one warehouse and weighs them out in another at the very same moment, while linen bales are being laid out in the city and thus three scales are in operation at the same time; and in like manner two scribes are indeed required in the Trade Office and one for the pay bookkeeper. Paragraph 132. Paragraph 131. The only thing that Their High Excellencies, if they so please in case of vacancy, could do would consist of joining together once again the services of cashier, invoice-keeper, and auditor, assigning the service of trade transfer agent once more to the dispenser, as it was previously. For the dispenser has a decent living and little work, at least outside the shipping season, whereas the auditor and the cashier, when their services are separated, do not each earn dry bread. Yet the number of native servants here is far too small, and since a Director, according to the nature and custom of the country, is nevertheless obliged to have them, he must, to his great burden, pay them out of his own pocket. Thus, besides the two court attendants mentioned earlier in Paragraph 125, he also pays for two chobdars and 20 common sepoys in excess of the 9 who may be charged to the Company. This cannot be otherwise, for even an English Council Member is accompanied by more than that number. Paragraph 133. Paragraph 135. 6 Paragraph 134. Paragraph 133. 131 Of the Company's possessions and privileges. Indication of our right to the shipyard. And is now surrounded by a stone wall. The bamboo dwellings have been changed into stone. Regarding now the Company's possessions and establishment, we possess the shipyard according to a Firman of the Great Mughal from the year 1729, in the Translations page 107, whereby: "The Director of the Dutch Office in Souratta is permitted to buy land for his own money in Sengie Bander within the outer city walls of Souratta on the riverside, and there to make a place for the storage of merchandise, without anyone being allowed to trouble him therein." And although the Government in earlier times always prevented the execution of this firman and contested our right, on the miserable and far-fetched pretext that the permission to buy land for the storage of merchandise was granted not to the Company but solely to Director Phoonsen for his own money, we are nevertheless currently in full enjoyment and possession of the same. Paragraph 138. A work that, in view of the danger of fire... Moreover, the shipyard is now, along the entire land side, from the southwest side to the northeast side of the river, for a length of 1344 feet, surrounded by a stone wall with a height of 9 to 13 feet and a thickness of 1 1/2 feet. Paragraph 137. For the very cramped dwellings which Mr. Senff, as appears from his Memorandum, Chapter 8, Paragraph 125 and 126, when His Honour transferred the main establishment from the Lodge to the shipyard, had to have erected in haste and in the best possible manner from beams, spars, and other woodwork, with walls of double bamboo filled with earth on the inside and plastered with lime on the outside in order not to arouse the jealousy and suspicion of the rulers, have now been changed into dwellings in which every servant finds proper and very satisfactory accommodation according to his rank, all of stone, the outer walls 1 to 1 1/2 feet and the inner walls 1/2 to 1 foot. They are now brought into such a state that for years nothing beyond the usual daily minor maintenance needs to be done to them. The warehouses are also fully adequate and all in the best condition; however, three of them, as well as the equipment and ammunition warehouse, have a stone base below and bamboo walls with mats inside and out above, which I have left as they are, both because they are in very good condition and can well remain so for some years, and to avoid heavy expenses. Paragraph 136. Paragraph 135. Paragraph 136.
Dutch transcription
130 welke diensten soude kunnen te samen gevoegd worden. Het getal der inlandse pe roepen kan En wanneer min nu in aanschouw neemt dat de gagie en Kostgeld voor ider Assistent bedraagd in het Jaar 335 19/40. makende voor twee 671 1/4 ropij, so schijnd dit geen naamwaardig object om daar voor in gevaar de raaken van een schip niet ter behoorlijker tijd te depecheeren en buiten dat de tegenswoordige pennissen haare besigheeden wel vinden, so sijn er van de vijf die op het secretarije dienst doen twee die de Commissie bij de basaar en in de Pakhuisen waarneemen, waar toe men anders weder bijsondere persoonen soude heb„ ben moeten. van de overige Europeesen sal het onnoodig sijn te spreeken, 2: pakhuis bediendens of suppoosten sijn er wel nodig, wanneer men in de scheepe tijd op hetselve ogenblik in een pakhuis de goederen ontfangt of in„ „weegd en in een ander uitweegd, mitsgaders dat er Lij„ „waat pakken in de stad worden gelegd en er dus ter selver tijd drie schaalen aan de gang sijn en soo sijn er in selver voegen wel benodigd twee scribenten op het Negotie Comptoir en een bij den zoldij boekhouder. §: 132: §: 131: Het eenige dat Haar Hoog Edelheedens, des gelievende in „cas van Facatura soude kunnen doen, soude bestaen in het weder te samen voegen van de diensten van kassier, factuurhouder en narekenaar, dragende den dienst van Negotie overdrager wederom op aan den Dispencier, soo als bevoorens geweest is, want den Dispensier heeft een behoorlijk bestaan en weij„ „nig werk ten minsten buiten de scheepe tijd en daar teegen hebben de Narekenaar en de kassier wan„ „neer haare diensten gescheiden sijn ider geen droog brood. Dog het getael der inlandse Dienaeren is hier veel Dienaaren is te gering te gering en terwijl een Directeur tog egter, na den aard en de gewoonte van het Land, verpligt is om se te hebben, moet hij se, tot sijn groot beswaar, uit sijn sak betalen, soo als hij, buiten de twee Hofgangers hier vooren §: 125: gewaagd, ook nog be„ „taeld. twee 'sjobdaars en 20: gemeene sipaijs boven de 9: die opgebragt mogen worden, en dit kan niet anders, want slegts een Engels Raads Lid, word van meerder als dat getal verseld. §: 133: §: 135: 6 §: 134: §: 133: 131 van 'sComp:s besittingen en voorregten. aanwijsing van ons regt tot de werf. En is tans met eene stee„ „ne muur omringd. Belangende nu 's Compagnies bezittingen en om„ meslag, soo besitten wij de werff volgens Een Fir„ „man van den grooten Mogol van den Iaare 1729: in de Translaten pagina 107: waar bij „Den Directeur van het Hollandse Comptoir in sou„ „ratta gepermitteerd word in sengie bander binnen „de buiten stads muuren van souratta aen „de Rivier kant voor sijn eigen geld grond te koopen „en aldaar tot berging der koopmanschappen een „plaats te maaken, sonder dat iemand hem daarin„ „ne vermoejelijken mag„ en schoon de Regeringe in vroegere tijden ons het effect van dees firman altoos verhinderd en het regt betwist heeft, op het miserabele en verre gesogte uijtvlugt dat de toe„ stemminge om grond te koopen tot berging der koopmanschappen niet aan de Compagnie maer aan den eenigen Directeur Phoon„ „sen voor sijn eijgen geld toegestaan was, soo sijn wij tog tegenswoordig in de volle arffe„ ning en bezitting van hetselve §: 138. Een werk dat uijt aansien van het gevaar van brand waar Daar en boven is de werff thans, langs de geheele Landkant, van de Zuijd west kant tot de noord oost sijde, van de ri„ „vier; ter Lengte van 1344. voeten, omcingeld met een stee„ „ne muur ter hoogte van 9. en 13. voeten en dikte van 1½. §. 137. voeten De bamboese wooninge Want de seer bekromppene wooningen, welke den Heer Senff blij„ sijn in steen veran„kens sijne Memorie, Capittel 8. §. 125. en 126. toen sijn Edele de grooste omslag van de Logie na de werff overbragt, in der haast en op de wijse het beste mogelijk moestlae„ „ten opslaan van balken, sparren en ander houtwerk met muuren van dubbelde bamboesen van binnen met aarde aangevuld en van buijten met kalk bepleijsterd ten eynde de Jalousie en de agterdogt der regenten niet wakker te maaken, sijn thans verandert in wooningen waar in ider Dienaar na sijnen rang een behoorlijke en seer voldoende huis vesting vind, alle van steen de buijten muu„ „ren van 1: â 1½. en de binnen muuren van -½. en 1. voet en sijn nu in sulk een staat gebragt dat daer aan in Jaaren niets buijten de gewoone dagelijxe kleine voorsieniging behoeft te worden gedaan; sijnde de Pakhuijsen meede volkoomen toe„ reikende en ook alle in de beste staet, egter drie derselve soo wel als het Equipagie en ammonitie pakhuijs van ondere met een steene voet en van boven met bamboesen muuren met Matten van binnen en buijten het geen ik soo gelaaten hebbe soo wel om dat in een seer goede staat sijn en nog wel also eenige Iaaren kunnen blijven als om swae„ „re uijtgiften te menageeren. §: 136. §: 135: §: 136: aan „dert.
English
132 importance 2 pieces of land to which one has constantly been exposed and of which I during my presence have twice seen the eminent danger, as is recorded in the Resolutions of 7 March 1773 and 24 April 1780, as well as to be at the same time covered against an attack by the wild rabble in the event of an insurrection or against an unforeseen raiding party of the Marrettas, has, right from the beginning when we possessed the wharf, been deemed of such great importance that the Noble Lord Schreuder already spared no effort to carry the same into execution, just as his Honor also obtained the consent of the Government thereto, as appears from the Resolutions of 13 February 1748 and 4 March 1750, but also expressly mentions it in his memoir Chapter 8 page 234 and Chapter 3 page 95 among the privileges obtained in writing from the rulers: The right to raise an enclosure wall of 2 to 3 men's height around the private Lands of the Honorable Company. Yet neither his Honor nor any of his successors was able to put it into execution, the Noble Lord Taillefert, according to his memoir Main Part of the Company's rights and Prerogatives V: 47 and 48 page 133, having been unable to carry it further than that his Honor, in the year 1759 during the troubles between the Tidie and the English, was virtually by force and by our own soldiers able to have a small guardhouse built for the military with a fence of beams and planks from the gunpowder magazine to the northeast gate alone, covering a length of between 4 to 500 feet, the very same that now also No: 141. Besides this now perfected wharf, the Company here possesses two pieces of land in private ownership, both situated in the inner City close to the Castle, the one lying next to the Chiap gate, where a patio formerly stood, which before the goods were discharged at the wharf served as a warehouse for the Private goods, but was burned down during the time the Company's possessions were in the power of the English, and the other next to the carriage road was entirely dilapidated. No: 140. And whereby being then not only much better covered against the dangers of fire, but also in a position—if it pleases Their High Noble Excellencies, according to the proposal which I took the liberty to make in my Respectful secret missive of 16 January of this Year, to supply us again with artillery and ammunition—to resist an unexpected attack of raiding marettas or a rebellious rabble, I must also add here that, although the construction and putting in order of this wharf has cost considerable sums since the Noble Lord Serff, as is said herebefore §. 136, moved the establishment out of the old Lodge, these expenses nevertheless bear no comparison to what a new and cramped Lodge in the city would have had to cost, as appears from the memoir of the Noble Lord Schreuder Chapter 8 page 201, and that the Company, in constructing such a building, would have had to spend a larger sum at once than it has now expended in 20 years; whilst as regards particularly the enclosure wall now built, which together with an armory and house for the officer cost 15197 rupees, the mere permission from the government for its construction twenty Years ago would not have been obtainable for 50,000 rupees.
Dutch transcription
132 aangelegendheijd 2. stukken gronds aan men steeds is blood gesteld geweest en van het welke ik ge„ duurende mijn aanwesen het eminente gevaar twee maalen gesien hebbe, mitsgaders bij Resolutien van den 7„e Maart 1773. en den 24.:' April 1780. aangetekend is, so wel als om tevens voor een aanval van het woeste gemeen ingevalle van opvoer of van een onvoorsiene stroop Parthij der Marrettas gedekt te sijn, al van den Aanvang dat wij de werff beseeten hebben van sulk een groote aangeleegentheijd g'oordeelt is, dat den Edelen Heer Schreuder bereets geene moeiten onbe„ sogt gelaeten heeft, om het selve ter uijtvoer te brengen, so als zijn welEdele gestrenge daar toe ook de toestem„ ming der Regeering verkreegen heeft, blijkens Resolutien van den 13„e februarij 1748. en 4„e Maart 1750. maar het ook wel Expresselijk bij sijne memorie Capittel 8. pagina 234. en capettel 3. pagina 95. onder de schriftelijk van de re„ „genten verkreegene voorregten noemd „ Het regt om rond„ „som de eigene Landen van de Ed: Compagnie eene ring „muur van 2. â 3. mans hoogte op te haalen Dog dat nog sijn wel Edele Gestrenge nog jemand sijner opvol„ „geren heeft kunnen ter executie leggen hebbende den Edelen Heer Taillefert, volgens sijne memorie Hoofddeel van Compagnies regten en Praerogativen V: 47. en 48. pagina 133. het niet verder kunnen brengen als dat sijn Edele in den jaare 1759. geduurende de troubles tusschen de Tidie en de Engelschen genoegsaam met gewelden door onse eijgene soldaaten heeft kunnen laeten mae„ „ken een wagthuijsjen voor de militairen met een be„ schutting van balken en planken van het kruijt „huijs af tot aan de P:d oost soort alleen ter lengte van tus„ „schen de 4. à 500: voeten, het selve dat nu meede ge„ No: 141. De maatschappijebe„ Buijten deese nu volmaakte werff heeft de Maatschappije hier ^ beide in de binnen Stad digte bij het Kasteel sit buijten dat nog nog twee stukken gronds in Eijgendom besit, ^ leggende het eene naast de Chiap poort, waar op een Pattij gestaan heeft, die bevoorens de goederen op de werff wierden ontscheept tot een pak„ huijs voor het Particuliere goed heeft gedient, dog geduuren¬ „de 's Compagnies besittingen in de magt der Engelschen sijn geweest afgebrand is, en het ander naast de rijweg geheel vervallen was. No: 140. En waar door dan niet alleen veel beter gedekt sijnde teegen de ge„ „vaeren van brand, maar ook in staet om so het Haar Hoog Edel„ „heeden behaagd om volgens den voorslag welke ik de vrijheid hebbe genoomen te doen bij mijne Eerbiedige secreete missi„ „ve van den 16„e Ianuarij deeses Iaars, ons weederom van geschuten ammonitie te voorsien eenen onverwagten aanval van stroo„ „pende marettas of opvoerig gemeen te weederstaan, soo moet ik hier nog bij voegen dat schoon het timmeren en in staet bren„ „gen van deese werff sedert den Edelen Heer Serff, soo als hier vooren §. 136. gesegd is, den ommeslag uijt de oude Logie overgebragt aansienelijke sommen gekost heeft deese ongel„ „den egter nog in geen vergeliking koomen, bij het geen Eene nieuw en bekrempene Logie in de stad soude hebben moe„ En kostende daar van „ ten kosten blykens de memorie van den Edelen Heer Schree„ „der Capittel 8. pagina 201. en dat de Maatschappije bij de timmering van sulk een gebouw een grootere somma op een„ mael soude hebben moeten spendeeren dan sij nu in 20„e jaaren te koste gelegd heeft terwijl wat in het bijsonder de nu gemaakte ringmuur, die met een waapenkaamer en huijs voor den officier te saamen rop„s 15197: gekost heeft. de enkelde permissie tot dies constructie van de regee„ „ringe twintig Jaaren geleeden niet soude sijn te krijgen geweest voor 50'000:- ropijen. „heel en fo: 139.
English
133 In the inner city and is used to place the goods upon, in which the return freights are stored and secured until the time of their customs clearance and shipment, both are circumstantially described in the appendix Letter F after the memoir of the Noble Lord Schreuder, Articles 7 and 8, where Article 10 also mentions the burial ground of the European servants at length. along with the burial place of the Europeans And a garden The Company possesses no other real property in Souratta, its garden Sorg Vrij being about half an hour from there in the village of Attuwa, while the Noble Company was released from the so notorious old Lodge that cost so much trouble and concern, as appears from the Resolution of 10 February 1779. The Noble Lord van de Graaff, because one absolutely must have a place in the city for storing, inspecting, and packing the linens, had at that time rented another good Lodge or house from the Baksie; but as soon as the wharf was taken by the English and the said owner received no further rent, he took the same back to himself and leased it to the English Secretary Robberts. where situated the owner took back the lodge rented in 1719 during the war and leased it to the English. We were therefore compelled after the war to re-rent the old lodge Consequently, when the English Government prevented us from unloading at the wharf, as appears from the resolutions of 14 November 1784 and 9 May 1785, we were compelled to re-rent the warehouses of the old Lodge by the month, and that in the name of the Brokers and under the express condition that we shall never be held to perform even the slightest repairs. on the adjacent conditions It would be of great benefit to the Company if the right to receive linens at the wharf, etc., could be obtained. From which expenses the Company would be relieved if there were any possibility of at any time obtaining the permission and the right to receive, inspect, pack, and clear customs for the linens at the wharf, as well as to ship them from there; but regarding this, mainly through the Noble Lord van de Graaff—who was even provided by Their High Nobilities with authorization to spend 50000 rupees—so much effort has already been expended that I fear there will for the present be no opportunity for this, at least not without great expenditure, all the less now that the Marettas, who at the last peace with the English were restored to all their former possessions and among these also to their share in the customs of Sourat, will also have to give their consent to the aforementioned privilege. apprehensions against it Situation of BrootChia. Brootchia, in which city the Noble Company has also had an office ever since the year 1617, lies about twenty miles from Souratta and is very suitably situated for the collection of linens, since everything that must be manufactured further inland must pass there, as the Noble Lord Schreuder has mentioned in detail in his memoir, Chapter 2, page 37; for which reasons the same was continually maintained by the said Lord Schreuder, as well as all his predecessors. The Noble Lord Senff having circumstantially demonstrated in his memoir, Chapter 7, paragraph 119, the necessity of maintaining some company-owned vessels here, I shall conform myself thereto as a matter that can be contradicted by no one, only adding that it cannot be set at anything less than the two now constructed, consisting of a narrow boat and a covered storrij with the rigging of a narrow boat; and thus holding the state of the Directorate to be treated beforehand, there still remains what falls under its jurisdiction. necessity to maintain two vessels § 142. § 143. § 144. § 145.
Dutch transcription
133 In de binnen Stad benevens de begraeff„ En een Thuijn waar geleegen gie heeft den eigenaer noomen en aan de En„ gelschen verhuurd. Wij sijn daerom genood„ „saekt geweest na den oorlog de oude logie wederom in te huuren „pije veel voordeel sijn indien men het regt werff te ontfangen &=a konde erlangen. geleegendheijd van BrootChia. twee vaartuijgen aan te houden apprehensien daer tegen en word gebruijkt, om daar op de renten te Plaatsen, waar in de retou„ „ren worden opgeslaagen en Geborgen tot den tijd van haar ver„ „tolling en afscheep, beijde sijn omstandig beschreeven bij de bijlaege L=ra F: agter de memorie van de Edele Heer Schreuder Articul 7: en 8. alwaar Articul 10. de begraafplaats van de Eu„ „plaats der Europeesen ropeese Dienaars meede in het breede vermeld word. Andere vastigheeden heeft de Compagnie in souratta niet haare tuin sorg vrij omtrend een half uur van daar in het dorp Attuwa, ter„ „wijl haar Edele van de so berugte oude Logie die soo veel moeijte en sorgen heeft gekost ontslaagen is, blijkens Resolutie van den 10„e de in 1719. gehuurde l0„ februarij 1779. , den Edelen Heer van de Graaff heeft toenmaals om in den oorlog na sigge dat men tog absolut een plaats in de stad moet hebben tot het bergen, basaaren en afpakken der Lijwaeten wel een andere goede Logie of huijs van den Baksie ingehuurd gehad, dog so ras de werff door de Engelschen genoomen was en geseide eigenaar geene huur meer ontfing, heeft hij deselve weederom na sig genoo„ men en aan den Engelschen Secretaris Robberts verhuurd„ sulx wij toen ons de Engelsche Regeering verhinderde om aan de werff te ontlossen; blijkens resolutie van den 14„ ' No„ vember 1784. en 9:' Meij 1785: genoodsaekt syn geweest om de Pak„ „huijsen van de oude Logie wederom bij de maand in te huuren, op nevenstaande kon ende sulx op de naam der Makelaars en onder Expresse kondi„ „tie dat wij nimmer tot het doen van selfs de gerengste re„ „paratien, sullen gehouden sijn. Het soude de maatschap, van welke ongelden de maatschappije souden ontslaegen raaken soo er moogelykheijd was om te eeniger tid te erlangen de Permissie om de lijwaeten op de en het regt om de Lijwaeten op de werff te ontfangen te basaa„ „ren, af te pakken en te vertollen, mitsgaders van daar af te scheepen, dog hier om is voornamentlijk door de Edele Brootchia in welke stad de Edele Compagnie ook al sedert A„o 1617. een Comptoir gehad heeft, legd ongevaer twintig mijlen van Souratta is seer geleegen tot den insaam van Lijwaeten, alsoo alles wat verder landwaarts in moet gemaakt worden, aldaer passeeren moet, soo als de Edele Heer schreuder breed voeriger gemeld heeft by sijne memorie Capittel 2. pagina 37. , om welke reedenen dan ook hetselve steeds aengehouden en bij gemelden Heere Schreuder, mitsgaders alle Sij¬ De Edele Heer Serff bij sijne memorie Capittel 7. v: 119: omstandig noodsaakelikheijd om betoogd hebbende, de noodsakelijkheid die er is om alhier eenige eigene vaartuijgen aan te houden, sal ik mij daer aen gedraegen, als een saek die door niemand kan worden tegen gesprooken, al „leen daer bij voegende, dat het iet minder dan de twee nu aan„ getimmerde, bestaande in Een smalschip en een overdekte storrij met een smalschips tuijg, te stellen, is, en hier mede de staat van de Directie voor af gehandelt houdende, schiet er nog over het onder deselve sorteerende. Heer van de Traaff, welke selfs van Haar Hoog Edelheeden is voorsien geweest met eene qualificatie tot het spendeeren van 50'000: ropijen bereets soo veele moeijten aangewend, dat ik vrees dat daer toe voor eerst, immers niet sonder groote spendatie gelegendheijd weesen sal, te minder nu de Marettas, die bij de laaste vreede met de Engelschen in alle haare voorige be„ „sittingen, en daar onder mede in haare aandeel in den souratsen toe, hersteld sijn, haare toestemming tot het Vooren gesegde privilegie meede sullen moeten geeven. Heer ne 8: 142: §: 143. „ditien § 145. §: 144. n