Inventory 4323
Cape · 471 pages · 299 segments · open at the Nationaal Archief ↗
English
and had it stated that towards the end of the past month of October, an enslaved boy belonging to the aforementioned defendant, the citizen Willem Versveld, by name Meutor of Mosambique, was brought to the prison as a runaway. And the same complaining of maltreatment by his master, having been examined by order of the Officer Plaintiff, the said slave's buttocks were found to be entirely skinned and bruised, vide declaration sub No. E, in which the said boy also declared that he, having been sent with another of his fellow slaves to fetch a half aam of wine, and according to his master having stayed away far too long, the defendant for that reason had him held down by 4 boys, and beaten in such a manner with rods, and that on account of this unfair treatment he had gotten up and run away from there. That the defendant was informed of this the next day by the Officer Plaintiff, and it was pointed out to him that this domestic punishment for that reason and executed in such a manner was against order and equity. The defendant rather sought to maintain that such had not been nearly enough, and that the said slave, because he had run away on that account, should still be properly beaten by the Caffers; wherefore he, the defendant, then requested to be allowed to redeem him, and to have him punished to his satisfaction. Interim Fiscal Gabriel Exter, Officer Plaintiff on the one side, the citizen Willem Versveld, defendant on the other side. And since his back could bear such better than his rear, that it might then well be done on his back. That the Officer Plaintiff, finding this request of the defendant not at all in accordance with his conscience and duty, absolutely refused to satisfy the defendant in this; yet whereas complaints had already been made multiple times about that boy, that he sometimes did not bring his vegetable money home and had remained absent, he having also always been punished for that and even put in irons, but after some time freed from them again; the Officer Plaintiff, as great reasons as he also had to the contrary, permitted the redemption of that boy and to have him put de novo in irons, the defendant being able in the meantime to give him other work to perform, and the opportunity for further and greater unpleasantries thereby being removed. Although the Officer Plaintiff thus believed to have done everything and even more in respect to the defendant than could reasonably be claimed, his satisfaction was yet so lacking, that he, the defendant, beyond this permission, ordered the master blacksmith, besides the rings and chain, to also make a band around the boy's neck with two horns protruding up by the sides of the head, which he then, without special order, could not satisfy; and the more-mentioned slave having been sent home without the mentioned neck and head ornament, the defendant did not let the matter rest there, but directly conveyed his displeasure to the Officer Plaintiff in an unpleasant manner.
Dutch transcription
1: en deede zeggen 2. dat teegens 't eijnde van den voorleeden maand october een den voorme: ged den burger Willem Vers „veld toebehoorende Slaven Jonge in naame Meu„ „tor van Mosambique, als gebrost in 't gevangen hui gebragt. en derzelven over mishandeling van zijn lijsheer klagende ter ordre van den R: O Eyssr gevisiteerd zijnde geworden. 4. diens lijfeigen billen zijn bevonden geworden geheel ontveld en gekneusd, vide verklaringe a& N E. waarbij dien Jongen, mede declareerde, dat hy met een andere van zijne mede slaven zijnde gezonden geworden, om een half aam wijn te haalen en naar 't zeggen van zijn lijfheir altelang zullen 6. de zijn weggebleeven. den gede uit dien hoofde hem door 4 Jongens had laaten nederleggen, en dusdanig met roeden slaan en hij wegens dit onbillyke tractement op en daarvan was gegaan. dat den ged„e 's anderen dags van den R: O: Eysscher 9. hier van verwittigd, en hem te gemoed geooerd zynde geworden 10 dat deze domestique Strafoeffening om dier reden en dusdanig geexecuteerd tegens ordre en billijkheid was. den ged veel meer heeft zoeken staande te houden 11 dat zulx nog lang niet genoeg was geweest. 12 en dat gem: lijfeigen, om dat hij dierhalven ge drost is, nog voor goed door de Casfers moest hebben 13. waarom hi ged dan verzogte, hem te mogen lossen, en tot zijn genoegen doen straffen. interim Fiscaal Gabriel Exter R: O: Eijffr ter eenre den burger Willem Versoeld gede ter anderen zijde 14. en vermits deszelvs rug beter als deszelvs agterste zulx zoude kunnen verdragen 15. dat 't dan wel op zijn rugge geschieden mogte 16. dat den R: O. Eysscher dit verzoek van den gedte in 't geheel niet met zyn Conscientie en pligt overeenkom stig vindende, hierin den ged=e te voldoen absolute heeft gerefuseerd 17. dog terwijl al meerdere reijzen over dien Jongen zijn de geklaagd geworden. 18 dat hij zomtijds zijn groenten geld niet naar huis gebragt heeft en absent is gebleeven. 19. zijnde denzelven ook altoos daarover gestraft en zelve in de ijzers geslagen, dog naar eenigere tijd wederom daarvan bevrijd geworden. — 20. heeft den R: O: Eijsscher zo groote redenen hij ook voor't tegendeel gehad had. 21. gepermitteerd dien Jongen te lossen en de novo in de ijzers te laaten slaan. 22. kunnende den ged:e zo lang ander werk aan hem te verrigten geeven, en de gelegenheid tot meerdere en grootere onaangenaamhedens daardoor benomen worden. hoewel nu den R: O: Eijsscher dusdanig vermend heeft, alles en nog meer ten opzigte van den ged„e gedaan te hebben, als billijk kost gepraetendeerd worden 24 zo ontbraak zijne toevreedenheit dog zo veel 25 dat hij gede boven deze Permissie aan den baas smit geordonneert heeft buiten de ringen en ketting 26. nog een band om de hals van de Jongen met twee op bij de zijden van 't hoofd uitsteekende hoorns te maken, waarin dan zonder speciale ordre niet hebbende kun nen Satisfaceeren 28 en den meergem: slaav zonder gem: hals en kop zieraad zijnde te huis gezonden geworden. 29 heeft den ged=e niet daarby berusten laaten dat hij aan den R: O: Eijss„r directe zijn misnoegen op eene onaangenaame wijze heeft te kunnen gegeven. 14. 30.
English
finally having been able to ask the same, the boy will certainly run away again at once, and for whose damage and costs will it then be, etc. Just as if preventing inhumane and barbarous treatment would give occasion for running away. 2 But in order to properly effectuate this, and thus to achieve his goal, 33 the defendant, upon his arrival home, immediately had the boy come before him, calling out, where are you Mentor, 4 and after having first given him some blows with the sjambok, ceased again saying, no, I shall have you beaten better with rods, 35 which the defendant also put into effect with the help of some boys, 1 36 and the consequence of this was that the boy, just as the defendant had predicted, absented himself once more to give notice of his experiences, 7 where he was then captured by some slaves of the widow Ekkert, 38 and not wishing to return home, was brought to the jail at his own request, declaring: rather to be dead than to endure such a life. 39 And indeed, Honorable worshipful Gentlemen, if the Officer Plaintiff previously had reason not to fully satisfy the defendant, 40 then the same believes, under correction, that these have become even more grounded by the consequences, 41 and that the Officer Plaintiff could satisfy the defendant even less, after the defendant still clearly showed his unreasonable mindset and conduct that goes against humanity, 2 he having not only increased his demand that his boy should be beaten on the back so that the pieces hang off over his ribs or even the ribs went to pieces, 4 furthermore an iron collar would have to be placed around his neck with the horns or ears, 48 44 a punishment which exceeds many Criminal penalties and chastisements, and such cannot be practiced without the prior knowledge of the judge, 45 that the Officer Plaintiff then, because the defendant, with the addition of all kinds of remarks and unpleasantries too long-winded and tedious to cite here, 46 expressly declared that he would leave the boy sitting at the expense of the Officer Plaintiff, 47 since he nevertheless could not be master over a property that belonged to him, and had cost some money, born to serve him, and whose death was of no importance, thus found it most advisable to submit this matter to Your Honorable Worships, in order to devise therein according to your wisdom the best means and measures, whereby further disorders and unpleasant consequences would be prevented, 49 the Officer Plaintiff having done this respectfully on the 3rd of this month and having been directed and qualified by Your Honorable Worships, 50 to institute an action in due form against the defendant, 51 so the same considers himself no less obligated to comply with this venerable decree by means of this document, 52 taking the liberty to bring into consideration therewith, 53 that it is true indeed that the boldness of some slaves goes so far that they seek to plague and provoke their lords and masters in every way, 54 and they certainly must be compelled to exercise punishment and also reasonably a hand must be lent thereto, 55 however, on the contrary, many slave owners can never be satisfied by their slaves, and treat these creatures with less respect and worse than the worst kind of beasts, 56 which must drive the poor people absolutely to desperation and to steps that are contrary to duty and order, 57 of which the Officer Plaintiff to his sorrow 44 already has had multiple and convincing proofs, which certainly ought to make one cautious, that the defendant in this case has gone beyond the bounds of a reasonable and fair man, who, forgetting the duties of humanity, is then also capable of having no respect for order and laws, and the maintenance and upholding of the same, and the defendant demonstrating sufficiently how stubbornly he adheres to the system of his irregular ideas, what means he employs to achieve his goals, and how far the love of revenge can mislead him, the Officer Plaintiff believes, under correction, that this ought to be provided for in the best manner by the judge, and the defendant will still need to be corrected arbitrarily for his unfair and improper conduct, by virtue of which and other reasons and means to be deduced in more detail in due time if necessary, the Officer Plaintiff, making demand, concluded that the aforementioned slave of the defendant, Mentor of Mosambicque, shall be sold publicly by order of Your Honorable Worships for the profit of the defendant, in such a way that the same shall never again come into the hands of the defendant or his family, with condemnation of the defendant in Rd 50 fine for the diaconate poor, in the costs, or to such other ends as Your Honorable Worships shall find to belong according to order and fairness, was signed: G: Exter in original. The defendant, having to answer to the articulated but nevertheless unfounded demand and conclusion made and taken to his charge by the Lord Plaintiff, as he believes, ex officio on the 17th of November 1783, has the honor to refer Your Honorable Worships to the reading of a declaration truthfully given underhand by the defendant, which, Honorable Gentlemen! Noble Worshipful Lord, Answer caused to be made and most respectfully submitted to the Noble Worshipful Lord President Pieter Hacker and the Honorable Gentlemen members of the Honorable Worshipful Council of Justice of this government, by and on behalf of the burgher Willem Versfelt, defendant, on and against the Fiscal pro interim Gabriel Exter, Officer Plaintiff. At the requisition of the Lord Fiscal ad interim G: Exter, I the undersigned, second chief surgeon of His Honorable Company's Hospital, declare to have examined a certain male slave belonging to the burgher Versveld, finding both of his buttocks to be flayed and bruised, underneath was written: Cabo de goede Hoop, the 3rd of November 1785, was signed: Leuwer. original: Exhibited in Court the 17th of 9ber 1785.
Dutch transcription
aan denzelven eindelijk gavmogende vragen, den Jon 30. gen zal zekerlijk aanstonds weder drossen, en voor wiens schade en kosten zal 't dan zyn Ec Juist als of 't verhinderen van onmenschelijke en barbaarse behandeling zoude gelegenheid tot dressen geven 2 maar om dit wel te effectueeren, en dus zijn doelwit te bereyken 33. heeft hy gede by zin te huiskomst den Jongen aan „stonds voor zig laaten komen, roepende, waarzijt gij Mentor 4 en naar hem eerst eenige slagen met de Sjambok te hebben gegeven, met 't zeggen, wederom uitgescheed neen ik zal ijon beter met roeden laaten slaan 35 dat den ged:e ook met hulpe van eenigen Jongens int werk gesteld heeft 1 36 en van die gevolge is geweest, dat den Jongen ook gelijk den gede vooruit heeft gezegd zig wederom geabsenteerd heeft om van zijn wedervaren kennis te geeven 7waar hij dan van eenige slaven van de wed Ekkert is gevangen 38 en niet naar huis willende terug keeren op zijn eigen„ verzoek naar den tronk is gebragt geworden, ver „klaarende: liever dood zijn als zod anig leven te zulden 39 en wel E: Achtb: Heeren heeft den R: O: Eijss:r van te vooren reden gehad om den gede niet ten vollen te voldoe 40 zo vermeend denzelven /onderverbetering / dat deze door de gevolgen nog meer begrond zijn geworden. 41. en dat den R: O: Eysscher na den ged' dewelke zijne on redelijke en tegens de menschheid strijdende denkind en handelwijze nog duidelijk heeft laten blijken minder heeft kunnen Satisfaceeren. 2 hebbende hij zijn Eijsch niet alken vermeerderd, dat zijn Jonge op de rug zoude geslagen worden, dat de stukken over zijne ribben afhangen ofte zelve de ribben in stukken gingen 4 zullende voorts bband om deszelvs hals met de hoorns ofte ooren aangelegd worden. 48 44 eene straffe dewelke veele Crimineele Poenen en. bestraffingen te boven gaat, en diergelijke zonder voorkennis des regters niet kunnen geoeffend worden 45 dat dan den R: O: Eijffr om dat den ged:e met bijvoe „ging van allerleij propos en onaangenaamhedens te wijdloopig en verdrietig om hier aantehaalen 46 uitdrukkelyk declareerde; den Jongen op den R: O: Eijff kosten te zullen laten zitten. 47. terwijl hij dog niet kost meester zijn over een goed dat hem toebehoorde, en all eenig geld kost, om hem te dienen gebooren, en diens dood van geen belang was dus heeft voor raadzomst gevonden deze zaake aan uw E: Achtb: voorteleggen, om daarin naar welderzel ven wijsheid de beste middelen en maatregalen te beraamen, waardoor verdere ongeregeldheedens en on aangenaame gevolge zoude voorgekoomen worden 49 dit den R: O: Eijffr onder den 3 dezer eerbiedig ge daan hebbende en van uw E: achtb: zijnde aangewee „zen en gequalificeerd geworden. 50 om in forma actie tegens den ged te institueeren 51 zo houd zig denzelven niet minder verpligt aan dit vener: decret mits dezer te voldoen. 52. de vryheid nemende daarby in consideratie te brengen 53. dat wel is waar, de stoutheid van zommige slaven zo verre gaat, dat zij hunne Heeren en meesters op alle wyze zoeken te plagen en te tergen. 54. en dezelven zekerlijk straffe te oefenen genoodzaakt en ook billijk de hand daartoe moet geboden worden 55. egter ook ter contrarie veelen lijcheeren van hunne slaaven nooijt kunnen voldaan worden, en deze schepselen met minder agting en erger als de slegste soort van beesten tracteeren 56. dat de anme menschen absolute tot disperatie en stappen moet doen overgaan, dewelke tegens pligt en ordre zijn. 57. Waarvan den R: O: Eysscher tot zijn leedwezen 44. al al meerdere en overtuigende proeven gehad heeeft dat zekerlijk diend voorzigtig te maaken. dat de ged=e in dit geval buiten de Paalen van een raisonable en billijke man is gegaan. die de pligten der menschheid vergeetende dan ook in staat is geen respect voor ordre en wetten, ende handhaving en onderhouding derzelven te hebben en den gede genoegzaam betoonende, hoe hardnek „kig hij 't Sijstema van zin onregelmagtige idien aanhangd, welke middelen hij aanwend om zijne doetwiten te bereijken, en hoe verre hem de liefde tot wraake kan verleijden. vermeend den R: O: Eisscher /:onder Correctie / dat hierin van den regter op de beste wyze behoord voor zien, en den ged' wegens zijn onbillijk en t aangedrag nog arbitrair zal dienen gecorrigeerd te worden. mits welken en anderen reden en mid „delen in tijd en wijle (is 't nood nog nader te deduceeren, den R: O: Eysscher Eijsch doende Concludeer „de, dat den meergem: lijfeigen dat gedte Mentor van Mosambicque ter ordre van uw E: Achtb: ten profijte van den gede publique zal worden verkogt, zodanig dat denzelven nooijt meer in handen van den ged=e ofte deszelvs famille zal komen met condem natie des ged=te in Ro 50 loete voor de diaconij armen in de kosten oft tot alzulke andere fine als uw E: Achtbe naar ordre en billijk heid zullen vinden te behooren /:was getekend:/ G: Exter /:in mai den gede zullende antwoorden op den gearti culeerden maar niet te min ongefundeerden Eisch en Conclusie door den Heer Eisscher /zo hij vermeend/ R: O: op den 17 Nov: 1783 ten zijne laste gedaan ende genoomen, heeft d'Eer UEd: Achtb: te Renvoijeeren tot de lecture van Een bij den ged:' onder de hand na waarheid gegeven declatatoir 't welk EE. Heeren! Edle Aghbb: Heer Antwoord gedaan maken en op 't aller Eerbiedigst overge „geven aan den Ed: Achtb: Heer praesident Pieter Hacker en de E: E: Heeren leeden van den E: Achtb: raed van Justitie deezes gouvernements door ende van we gens den burger Willem Versfelt Ged op ende Jeegens den Pro interim fiscaal gabriel Exter R:O: Eisscher Ter requisitie van den Heer ad interem fis caal G: Exter verklaar ik ondergetekende tweede opperchirurgijn van S E: Comps Hospitaal gevisenteerd te hebben zekere man slaas toebehoorende den burger Versveld bevonde deszelvs bijde billen ontveld en gekneusd te zijn /:onderstond:/ Cabo de goede Hoep den 3 Leuwer Nov: 1785 /:was getekend:/ gene:/ Exhibit: in Judicio den 17 9ber 1785. „gine den
English
the defendant is ready at all times to confirm solemnly by oath, and whereby it will appear as clear as day to Your Honorable Lordships that the gentleman R:O Plaintiff, be it said with respect, in several respects has by no means paid homage to the truth, and because such has possibly slipped from his memory, which the defendant would most prefer to believe, has not presented the circumstances to Your Honorable Lordships as they actually occurred; the defendant, before proceeding to the defense itself, will most humbly implore Your Honorable Lordships so to induce the gentleman R: O: Plaintiff that he may be pleased in future to refrain in his writings from such injurious expressions whereby the honor and good name of an honest man comes to suffer no small blemish; And likewise to use some moderation so as not to exhaust a citizen henceforth on account of such an unfounded action through fatiguing and tedious proceedings, since in the latter case, however triumphantly the defendant might come out of it, he can never claim recoveries that compensate for his troubles, lost time, and unpleasantness; and in the former case, if the defendant should happen in time to initiate or defend any lawsuits, his opposing party would only have to appeal to the Roll of Your Lordships, whereby it would appear that the defendant was undisturbed declared by the R: O: Plaintiff to be a tyrant and barbarian, animated with a way of thinking that is contrary to humanity, who, forgetting humanity, is also capable of having no respect for order and laws and the maintenance and upholding thereof, and demonstrating how stubbornly he adheres to the system of his irregular notions; what means he employs to achieve his aims; how far the passion for vengeance can lead him, and therefore ought to be provided against by the Judge and thus be corrected arbitrarily; All of which are expressions so cutting that they can hardly be tolerated by a man who considers himself to submit as well as anyone to the high, wise governance of such as under whom he currently has the honor to find himself placed, and which could also possibly be devised by no one other than a stranger to our civil society; for while it can serve as a satisfaction to the defendant solely for himself that he knows the lion by its claw, and measures the nature of someone's own character from their words or writings, this cannot sufficiently protect him on this account against the blame to be incurred thereby with posterity; the defendant, deeming it necessary to put this forward solely in defense of his good name and moral character, which until now had otherwise remained unblemished, will now proceed to refute the principal points brought forward by the gentleman R:O:, and most especially: Art: 3. The gentleman R: O: Plaintiff says that the defendant's boy, complaining of mistreatment by his master, had him examined and found his buttocks completely skinned and bruised, without the Plaintiff having advanced by whose agency this was caused; for the defendant is fully convinced that it was not he, the defendant, who was the cause and or irregular
Dutch transcription
den gede ten allen lijde bereed is met Eede solen neel te bevestigen en waar bij an UEd: Achtb: nun dagklaar zal appareeren dat den heer R:O Erssr 't zij met eerbied gezegt in verscheidene opzigten d' waarheid geenzints heeft hulde gedaan en door dienzulx moogelijk uit 's Cisp geheugen gegaan is, ('t welk den ged 't liefst wil gelooven:/ aan UwelEd: Achtb: d' onstandig heeden niet zoo als dezelve zijn voorgevallen heeft vertoond zullende den gede alvorens ter deefentie zelve over te gaan UEd: achtb: op 't needrigst plooreren den Heer R: O: Eisscher zodanig te induceeren dat denzelven zig in 't vervolg van zod anige laesive uitdrukkingen in deszelvs schrifteuiren gelieve te menageeren als waar door d'Eer en goede naam van een Eerlijk man geen geringe fletriseurd koomt te lijden En teevens eenig menagement te gebruiken om Een burger voortaan niet uit hoofde van zulk eene ongefundeerde actie door fatigan „ti en tadieuse Procedures te matteeren dewijl in 't laatste geval hoe truumphant den ged er ook mogte afkoomen nimmer recouvres kan praetendeeren die zijne moertens verletten en onaangenaamheeden egaliseeren en in 't eerste geval indien den gede in der tyd eenige processen mogte komen te enthameeren of defendeeren deszelvs parthy zig alleenlyk hadde te beroepen op de Rolle van uEd: achtt als waar bij zoude blijken, dat den gedte door den R: O: Eissr ongestoord was aangetoond „Een Tijpan en barbaar te zin met een den „kingewijs bezielt die teegens de menschlijk „heid is strydende, die de menschheid verge „tende ook in staat is geen respect voor ordre en wetten en de handhaving en onder houding van dien te hebben en betoonende hoe hardnekkig hij 't Listeeme van zijn onregelmatig idée onhangd; welk medde „len hij anwend om zyne doelwitten te be reijken; hoe verre hem d' liefde tot wraak kan verleeden en daar door bij den Regter behoord voorzien en dus wegens arbitrair gecorrigeert te werden. al het welke zijn uitdrukkingen zoo Sanglant dat dezelve door een mens Die zig vermeend, je goed als iemand te onderwerpen aan de hooge wyze bestiering van de zulken, als waar onder hij thans d'Eer heeft zig gesteld te zien, niet wel kunnen getollereert worden, en die ook door nie mand als door een vreemdeling in onze burger lijke huishouding met mogelykheid zoude kun nen werden uitgedagt, want dewijl 't den ged alleenlijk voor zig zelve tot voldoening kan verstrekken, dat hij uit de klaauw den leeuw kend en uit iemands woorden of geschriften de gesteldheid van deszelvs eigen Caracter aff „meet, kan hem zulx hierom niet genoeg voor de blaam bij de posteriteijd daardoor te behaalen, beveijligen; den ged' dit alleenlijk ter verdediging van zijne anders tot hier toe nog ongesehouden geblevene goede naam, en zedelik Caracter, Vermeenende te moeten bijbren „gen zal als nu overgaan ter rescontre van de voornaamste Poincten, door den Heer R:O: te berde gebragt en wel voornamenlijk Art: 3. zegt den Heer R: O: Eiss:r dat des ged:e Jongen over mishandeling van zijn lijfheer klagende, den zelven heeft laten exa„ „mineeren en bevonden deszelvs billen geheel ontveld en gekneust zonder dat de Eisscher daar bij heeft geavanceerd door welk toedoen zulx is veroorzaakt, want den ged' is ten vollen overtuigd, dat niet hij ged' ookzaak en of Orre gelmatig Kay
English
can be of that so-called bruising, and also gladly leaves it to the highly wise arbitrament of Your Honorable Worships to judge whether, in case the aforesaid boy had been so beaten, mistreated, or bruised by the defendant, the same would have had the inclination, much less the strength, to take to flight the very next day and that toward the Zwartland; thus, in case such a bruising had indeed taken place, the said boy could have met with an accident along the way, or it could have been inflicted by the thickets and other circumstances accompanying such a journey. The Officer Plaintiff says in articles 17, 18, 19, 20, 21 and 22 that because it had already been complained several times about the said boy that he did not bring his vegetable money home and remained absent, he was also always punished for it, which the defendant expressly denies, but indeed very often excused him in the hope of improvement (the Officer Plaintiff, no matter how great reasons he had to the contrary, had permitted him to release that boy and de novo have him put in irons, the defendant being able to give him other work in the meantime, and the opportunity for further and greater unpleasantness could thereby be prevented). From this it appears, Honorable Worshipful Sirs, that the defendant was finally permitted to have his boy put in irons, without specification as to in what manner and in what way this should take place; and this argument of the Officer Plaintiff further serves to be accepted by the defendant to his notable advantage, for even if the Officer Plaintiff had wanted to initiate or sustain an action on account of the alleged mistreatment of the defendant's own body boy, he should not have caused the said boy to be released and imposed any penalty, but rather kept the same in custody until this matter might be decided by Your Honorable Worships, since thereby not only his consent in part to the demanded punishment has been shown, but also at the same time his action, however well-founded it might have been, has been extinguished. The Officer Plaintiff posits in article [illegible] that the defendant, upon his return home, immediately had that boy brought before him, calling out "Where are you, Mentor?" and, after having given him several blows with the sjambok, saying "I will have you beaten better with rods," left again, and also carried this into effect with the help of some boys; but from the attestation given by Breda and submitted in this matter under letter B, it will appear to Your Honorable Worships how far from the truth and fabricated this assertion of the Officer Plaintiff is, that the defendant did not even see the boy, much less could have inflicted or caused to be inflicted any blows, but this appears to have been concocted in order, if it were possible, thereby still to present some appearance of well-foundedness of his action to Your Honorable Worships. The defendant thus takes the liberty to refer himself humbly to that attestation. Articles 36, 37, 38: The Officer Plaintiff says that that treatment was of such consequence that the aforesaid boy again took to flight, ostensibly to give notice of what had happened to him, and was captured by the boys of the Widow Eekhart.
Dutch transcription
kan zijn van die zo genaamede kneusing, en laat 't ook gaarne over aan het hoog wijs arbitrium van UEd: achtb: om te beoordeelen in gevalle voorn Iongen door den gede zodanig was geslagen, mishandeld of gekneust, of denzelven dan lust veel minder magt zoude gehad hebben om zig daags daar aan en wel naar 't zwart land op de vlugt te begeeven; dus in gevalle zo danige Kneusing al eens had Plaats gehad, gem Jongen onder de weg zodanig kan zyn te hrouw gekoomen, of door de kreupelbosschen en andere omstandigheden zodanig een togt verzellende kan weezen toegebragt den R:O: Eisscher zegt art: 17, 18, 19, 20, 21 & 22 dat doordien al verscheiden maaken over„ gen: Ionge geklaagd was, dat hij zijn groente geld niet naar huis gebragt heeft, en absentis gebleeven, daar voor ook altoos gestraft is & 't welk den gede wel expresselijk negeerd, maar wel denzelven zeer dikwils heeft geexcuseerd op hoop van beterschap (den H: O: Eisscher hoe groote redenen ook tot 't tegendeel gehad had gepermitteerd dien Ionge te lossen en de novo in de yzers te laten slaan, kunnende den ged' zo lang ander werk aan hem geeveen en de gelegenheid tot meerdere en grootera onaan genaamheeden daar door voorgekoomen werden hier uit blijkt Ed: Achtb: Heeren dat den gede finaal is toegestaan om zijne Jongen in de izers te mogen laaten slaan, zonder bepaaling hoedanig en op wat wijs zulx zoude moeten geschieden, en is dit argiment van den R: O: Eisscher daarbij nog dienende om door den ged in zinen markelyken voordee „le te werden geaccepteerd, want alharde den R: O: Eisscher al eens eene actee, uit hoofde van gepretexeerde mishandeling van de ged' eygen lyfjongen willen enthaieeren of sus tineeren hao hij den gem. Iongen niet mogen doen ontlossen en eenige Poene opleggen, maar wel denzelven zo lange in Regtenis houden als deeze zaak door uw E: Achtb. mogte wezen gedecideert dewijl daardoor deszelvs toestem ming voor een gedeelte in de geeischte straffe niet alleen is gebleeken maar ook tevens desselvs actie hoegegrond dezelve had mogen zijn, gemorti„ ficeerd. den R: O: Eisscher Posaert Art: Betse GCl„ dat den gede bij zijn 't huis komst dien Iongen aanstonds voor zig had laaten koomen, roepende waarzijk gij Mentor en naar hem eenige slaagen met de Sjambok te hebben gegeeven, met 't zeggen ik zal yon beeter met roeden laten slaan, wederom uitgeschieden was, en ook met hulpe van eenige Iongens in 't werk gesteld heeft dan bij de attestatie door Breda gegeven en ten dezen sub lik:B overgeleverd zal aan UEd: achtb: Con „steeren hoe bezijden de waarheid en verdigd dit geposeerde van Den Heer R:O: niet is, dat den gede de Jongen niet eens heeft gezien veel min der eenige slagen kan hebben toegebragt of laaten toebrengen, maar dit Narie Schijnd geexcogiteerd, om waare het mogelijk daar door nog eenige Schijn van gefundeertheid van deszelvs actie aan UEd: Achtb: voor te stel „len den gede neemd dus de vrijheid zig aan die attestatie nedrig te refereeren Art: 36, 37, 38 zegt den R: O: Eisscher dat die behandeling van dat gevolg is geweest dat voorm Jongen zig wederom heeft op de vlugt begeeven quaste om kennis van zijn wedervaaren te geeven en van de Jongens van de Wede. Eekhart is gevangen ged 2
English
and at his request to the jail, declaring that he would rather be dead than live in such a manner. Honorable and Respected Gentlemen, these were not the consequences of that mistreatment, since, as has truly been shown, it did not take place, but they are the consequences of a misplaced pity, the point of conscience of the Plaintiff ex officio, and the lenient treatment by the Provost, which brought this about, which merciful treatment could yield him no small means of subsistence through the continuous locking and unlocking. And as regards his notice, how could this ever be true, since, some time after he had deserted again, he was only captured behind the Castle; this was not the place of complaint and notification, Honorable and Respected Gentlemen. The place of mercy, in his mind, is the house of the Fiscal ad interim or the Tronck. And concerning his wish to rather be dead than be treated in such a manner, it could very well be the case, Honorable and Respected Gentlemen, for slavish servitude certainly produces little desire to live; yet they were created to serve as servants of servants. Nevertheless, it is sooner said that one would rather be dead than truly shown, so this passage may properly be regarded by the defendant as dismissed and meriting no reflection, to be passed over. Article 42. The Plaintiff ex officio says, having not only increased his demand that his boy should be beaten on the back so that the pieces hang down over his ribs, or that the ribs themselves broke into pieces, The Plaintiff ex officio places the defendant under the necessity of declaring that he has here again economized with the truth, because the defendant only asked to be allowed to have his boy punished to his satisfaction in front of the Tronck. Whether the Plaintiff ex officio now wishes to have it understood that such rigorous executions of punishment must be meant by this is unknown to the defendant, but he believes that in such an enlightened century one should never have to account for more than what one has expressed. Articles 45, 46, 47, 48. The Plaintiff ex officio says because the defendant, with the addition of all kinds of remarks and unpleasantries too lengthy and too vexing to mention here, expressly declared that he would leave the boy in prison at the expense of the Plaintiff ex officio, since he could not be master over a bondsman who belonged to him, and who only cost him, the defendant, money, was born to serve him, and whose death was of no consequence. The Plaintiff ex officio would have done very well, however unpleasant and vexing those discourses may have been, to bring the same to the table here; your Honors could then have judged whether the expressions used by the Plaintiff ex officio were not contrary to the high character and the respectable person he currently represents, and notwithstanding that the maintenance of good order and discipline was entrusted to him, yet relying too much thereon, it is ill-becoming to make abuse thereof, and to cast the most defamatory expressions at an honest man.
Dutch transcription
en op zijn verzoek naar de tronk, Verklaarende liever dood te willen zijn als zodanig te wil len leeven den E: Achtb. Heeren het zijn niet de gevolgen geweest van die mishandeling dewijl die waaragtig gelijk getoond is, niet geschied is maar 't zijn de gevolgen van een verkeerd geplaatst medelijden 't poinct van Conscientie van den R: C. Eisscher en de Clemente behandeling van 's Heeren geweldiger die zulx te weeg heeft gebragt welke biermhartige behandeling geene geringe middelen van bestaan door 't geduurig sluiten en ontsluiten voor hem zoude kunnen opleeveren en wat aangaat zijne kennis geeving, hoe keen zulx immer waar zijn, daar denzelven eenige tijd na dat wederom weggedrost was, eerst agter het Casteel is gevangen, dit was de plaats niet van beklag en kennisgeeving E: Achtb: Heeren de Plaats van barmhartigheid is naa zijn gedagten 't huis van de Heer Per interim Fiscaal of de Pronk En belangende zijn wensch om liever dood te willen zijn, als zodanig gehandeld zoude zeer wel plaats kunnen hebben, E: Achtb: Heeren want de Slaafsche dienstbaarheid leevert zekerlijk weinige begeerte om te leeven op echter zijn dezelve geschapen om als knegten der knegten te dienen eevenwel is 't eerder gezegt liever te wil„ len dood zijn dan 't waarlijk te toonen, dus deze Passagie, welvoeglijk door den ged: kan werden angemerkt als afgedaan en geen reflexie meri „teerende, te Passeeren Art: 42. zegt den R: O: Eisscher hebbende hij zyn eisch niet alleen vermeerderd dat zijn Iongen op de rug zoude geslagen worden, dat de stukken over zijn ribben afhangen, of te zelve de ribben en stukken gingen, den R: O: Eisscher brengd den ged in de noodzakelyk heid te declareeren dat denzelven hier wederom de waarheid heeft gemenageerd, dewyl den ged alleen „lyk heeft gevraagd om zijn Jongen haar zijn genoegen voor de Pronk te mogen laten afstraffen of nu de R: O: Eisscher hier onder begreepen wil hebben dat daar onder zodanige rigoureuse straffoefeningen moeten werden verstaan is den ged: onbewust maar hij vermeind dat men nimmer in zulx een verligte Eeue meerder moet verant„ „woorden als waarover men zig heeft uitgelaaten Art: 45, 46, 47,48 „zegt den R: O: Eisscher om dat den gede met bij „„voeging van allerleij Proposen en onaangenaam „heden te wijdloopig en te verdrietig om hhier aan „te haalen „ uitdrukkelijk declareerde den Iongen op des R: „ O: Eisschers kosten te zullen laaten zitten, terwijl „hij dog niet kost Meester zijn, overlijfeigene „die hem toebehoorde, en hem ged alleen geld „kosten om hem te dienen gebooren, en diens dood „van geen belang was. den Heer R: O: Eisscher had zar wel gedaan, hoe onaangenaam en verdrietig die discoursen ook mogen geweest zijn, dezelve alhier te borde te brengen, als dan hadden UE: Achtb kunnen sugeeren, of de expressies door den H: O: Eisscher gebruikt, niet waaren strijdende met 't hooge Character, welke aanzienlyke Perzoon hy thans repraesenteerd, en niet tegenstaande hem mede de handhaving der goede ordre en discipline was toebetrouwt echter zig daar te veel op verlatende, het weinig pas geeft misbruik daarvan te maaken, en een Eerlijk de FletrisJanste uitdrukkingen toe te werpen gingen
English
And regarding the declaration which the defendant is alleged to have made, that the aforementioned boy would be left for the account of the Officer Plaintiff, this only serves to make it apparent to Your Honors that the defendant properly warned the Officer Plaintiff not to undertake anything that he could not maintain or justify, since he then declared that everything would be for his own account. Regarding the claim that the boy's death was of no concern to the defendant, how could any semblance of truth ever be attributed to this, as this would be a matter that would cause the defendant no small injury; and since he is a boy who is still very young, he could very easily (not through a misplaced mercy and ill-timed pity, but through a fair and rightful chastisement) be brought back to his former duty, which the defendant trusts would have been brought to that effect long ago already, had he not been thwarted in his rightful prosecution of punishment. In articles 48, 49 and 50, the Officer Plaintiff says that he found it most advisable to bring this matter to the knowledge of Your Honors, in order to devise therein the best means and measures according to Your Honors' highest wisdom, and was thereupon also authorized by Your Honors to institute an action in due form against the defendant. Yet, Honorable Sirs, the defendant could have wished that the Officer Plaintiff had been able to bring himself to keep his given word to the defendant, and solely to present favorably to Your Honors his request to be permitted to have his boy punished, the defendant considering himself sufficiently assured of the equity and fairness of Your Honors; in such a case, this action would not have been initiated before Your Honors. The Officer Plaintiff admitting that the insolence of some slaves is so extreme that they seek in every way to plague and provoke their lords and masters, and that they are certainly compelled to execute punishment upon them, and also ought fairly to be aided in doing so; the defendant believes he has sufficiently demonstrated to Your Honors, by the behavior of the aforementioned slave boy, that he has plagued and provoked his master in every way, and thus believes he falls within those terms of being permitted not only to chastise his boy properly, as the Officer Plaintiff himself says, but also that aid ought to be given thereto. Thus, in any case, not only can no cause of action be found for the Officer Plaintiff, but the defendant himself hopes that Your Honors will be pleased to grant the defendant's request, both for the reformation of his slave boy himself and to serve as an example to the other slaves. However, in articles 53 to 61 inclusive, the Officer Plaintiff also says to the contrary that many masters can never be satisfied by their slaves, and treat these creatures with less respect and worse than the lowest kind of beasts, thus absolutely driving those poor people to despair and to take such steps as are contrary to duty and order; that the defendant in this case has exceeded the bounds of a reasonable and fair man, and so forth; the Officer Plaintiff believes (under correction) that this ought to be provided for in the best manner by the Judge here, and that the defendant should still be arbitrarily corrected for his unfairness and misconduct. Honorable Sirs, the defendant, moved by indignation over such unheard-of expressions, could employ equally improper expressions, respectfully believing that the law can give no more ground for this to the Officer Plaintiff than to the defendant; however, the respect which the defendant feels for the dignity of Your Honors prevents him from paying in like coin in this matter, and he will only say that the Officer Plaintiff's vague fencing is just like building castles in the air and making some loose, groundless remarks on something of which there is not the slightest proof or evidence that such ever took place with the defendant. The Officer Plaintiff petitioning Your Honors to correct the defendant arbitrarily for his ill-treatment; but how far the Officer Plaintiff extends this correction is unknown to the defendant, since this can be interpreted to include corporal punishment; the Officer Plaintiff will surely admit that these are only punitive practices that can be applied in military affairs and other states of servitude. The defendant, believing that he has contradicted the principal points that might merit any reflection to the satisfaction of Your Honors, and has passed over the remainder as unworthy of notice, so as not needlessly to fatigue the precious attention of Your Honors, as they merit not the slightest attention; wherefore, and for other reasons and arguments not necessary to deduce further, the defendant, answering, concludes that the claim and demand of the Officer Plaintiff made and taken upon and against him, the defendant, shall be dismissed with costs, and that the Officer Plaintiff, on the contrary, by definitive sentence of this Noble Honorable Court, shall be condemned to hand over to the defendant his slave boy named Mentor of Mosambique, free of costs and damages, in order to have him punished by the Caffers at the whipping post to his satisfaction, subsequently riveted in irons, in accordance with what the defendant requested of the Officer Plaintiff; and furthermore to the payment of all expenses and losses which the defendant has suffered and which have been caused on account of the refusal of the Officer Plaintiff and the prolonged detention, with costs, or to such other ends as Your Honors may deem fit.
Dutch transcription
En belangende de declaratie die den gede zoude gedaan hebben van gem: Iangen voor reecq van den Heer R:O: Eisscher te laaten Zitten, zulx is alleen dienende, om aan UE: Achtb: te doen apareeren dat den ged den Heer Cissr. behoorlyk heeft verwittigd geene onderneemingen te doen die denzelven niet konde mainteneeren, off gereg tigen dewijl als dan declareerde alles voor zijn eigene rekening te zijn. wat aanbetreft dat zins Jongens dood den ged:e van geen belang was, hoe kan zulx immer eenige schijn van waarheid toegeschreven worden wat dit zoude een zaak zijn die den gede geen gering nadeel zoude toebrengen & dewijl 't een Jonge is die nog zeer Iong is, konde denzelven zeer gemakkelijk (niet door een verkeerde barmhartigheid en qualijk geplaatst medelij „den, maar door een billijke en rechtmatigd kastydinge:/ tot deszelvs voorige pligt weder gebragt werden, het geen den gede vertrouwd, dat ook reeds lang tot dat effect zoude zijn gebragt geweest, waare hij niet in zijne Regtvaardige strafvordering gedwarsboomd geweest. Art: 48, 49 & 50. Zegt den R: O: Eisscher dat raadzaamst gevonden had, om deze zaak ter Cognitie van Uwel E: Achtb: te brengen, om daarin na hoogst UwelE: achtbe wysheid de beste middelen en maatregulen te beraamen, en door UE: Achtb: dan ook is gequalificeert om in forma actie tegen den ged te institueeren dan Ed: Achtb: Heeren den gede had wel gewenscht dat den Heer R: O: Eisscher van zig had kunnen verkrijgen, om deszelvs ge gevene woord, aan den ged te houden, en alleen deszelvs verzoek, om zijne Jongen te mogen Laten afstraffen gunsting aan uwelEd: Achtb voor te dragen, houdende zig den gede als dan genoeg verzekerd van de acque „teijt en billijkheid van UEd: achtb„ af deeze actie had in zulken gevalle, voor UEd: achtb: niet geonthameerd geweest. avoueerende den Heer R:O: Eisscher, dat de „stoutheid van zommige slaaven, zo verregaande „ is, dat zij hunne Heeren en Meesters, op alle „wyszoeken te plagen, en te tergen, en dezelve „ zekerlijk straffe te oeffenen genoodzaakt zijn, „ en ook billijk de hand daar toe moeten geboden „ worden den ged' vermeend door het gedrag van voorm: Slaven Jongen ad Sufficientiam aan UEd: achtb afte hebben aangetoond, dat denzelven zijn lijfheer op alle wyze heeft geplaagd en gebergd, en dus vermeend in die termen te vallen, van zijn Jongen niet alleenlijk te mogen behoorlijk Kastijden zo als den H: O: Eisscher zelve zegt, maar ook daartoe de hand behoord gebooden te worden, dus in allen gevalle, niet alleen geene actie voor den Heer R: O: Eisscher kan gevonden worden maar den gede zelve hoopt, dat UEd: Achtb: des ged„n verzoek wel zullen gelieven te willen accordeeren zo tot beetering van zijn slaven Ionge zelve als tot een exempel voor de andere slaven te verstrekken. den R: O: Eisscher zegt art: 53 tot 61 inclusive egter ook ter Contrarie veele lijfheeren van hunne slaaven nooijt kunnen voldaan worden, en deze schepselen met mindere achting en erger als de slegste soort van beesten tracteeren dus die arme menschen absoluit tot disperatie en tot zulke stoppen moet doen overgaan, dewelke tegens, pligt en ordre zijn ul: de - „de gede in dit geval buiten de paalen van „ een raisonnable en billijk man is gegaan 6„ d' &c „ vermeend den R: O: Eisscher /:onder Correctie:/ dat „ hier en van den Rechter op de beste wijze be „hoord voorzien, en den ged:e weegen zijn onbillijk „en wangedrag nog arbitrair zal dienen gecorn „geerd te worden den gede zoude E: Achtb Heeren door indig „natie over zulke ongehoorde bewoordinge aan gedaan, zig van eevengelijk onbetamelyke uit drukkingen kunnen bedienen, als onder eerbied ver meenende, dat het regt daar geen meerder voet daartoe aan den Heer R: O: Eisscher als aan den ged:e kan geeven, egter den eerbied die den ged voor de achtbaarheid van UEd: achtb is gevoelen „de belet hem met gelijke munte in deezen te betaalen, en zal alleenlijk zeggen, dat 't Schermen in vago van den Heer R: O: Eisscher eeven zo goed is als kasteelen in de lugt te bouwen en eenige losse ongegronde aanmerkinge maaken op iets, daar geen de minste bewijs of Procuve van is, dat zulx oost bij den ged heeft plaats gehad, den R: O: Eisscher aan UEd: achtb: be solliciteerende den ged=e over zijne mishandeling arbitrair te Corrigeeren, dan hoe zeer den Heer R: O: Eisscher deeze Correctee exzendenrt is den ged:e onbewust, dewijl die tot Corporeele straffe inclusive kan uitgelegt worden, zal den R: O: Eisscher wel avoneeren dat dit alleen straffoefeningen zijn die bij 't militaire weezen en andere dienstbaare staaten geappliceerd kunnen werden den gede vermeenende de voornaamste Mits welken en andere rede nen en middelen is 't nood nader te deduceeren den gede antwoor dende Concludeert, dat den Eisch en Conclusie van den R: O: Cussr op ende Jeegens hem ged gedaan en genoomen, zal werden ontzegd, met kosten, en den H: C: Eisscher daar en tegen bij vonnisse defi „nitis van deezen Edelen Achtbare geregte zal werden gecondemneerd aan den gede deszelvs slaven Jongen genaamd Mentor van Mosambique kost en Schadeloos te doen overgeeven, ten einde den zelven, door de Caffers voor de Pronk na deszelvs genoegen te doen afstraffen, vervolgens in de ijzers geklonken, navolgende het geen den ged van den Heer R: O: Eisscher heeft verzogt, en voorts tot de betaalinge van alle ongelden en verletten die den gede uit hoofde van 't refuijs van den Heer R:O: liss en de langduurige detentie heeft geleeden en veroorzaakt zijn, met de kosten ofte tot al zulken anderen fine als UE Poincten, die eenige reflexie zouden kunnen meriteeren, ten genoege van UE Achtb: te hebben tegengesproken, en de overige als geen de minste aandagt meriteerende, om de Bretieuse attentie van U. Ed: achtb: niet nodeloos te fa tigeeren als niets waardig gepasseerd. Poincten acht
English
Honorable Sirs, as they in their highest customary equity and justice shall deem proper. Imploring for this and for everything Your Honors' noble and benign judicial office. Was signed, W: Versfelt. Below: Exhibited in court on 1 December 1785. I, the undersigned Willem Versfelt, declare by and upon oath to be true and truthful, according to the best of my recollection and knowledge, that my male slave named Mentor of Mozambique, on several occasions when taking the vegetable baskets to the market, came home late in the evening outside of the proper and ordinary time against my orders, though this mostly passed with verbal correction and threats of beatings. However, at a time which to the best of my knowledge was mid-October, when a half-aam of wine had to be fetched, and the said Mentor, according to custom, took the baskets to the market, I ordered him, Mentor, that he had to stay seated with my old vegetable seller at the market and wait there alongside another of my slaves, without absenting himself from the market or place, until that man who is staying with me, lodging there, should arrive, and that they were then to go with that man to fetch the half-aam of wine and bring it upstairs as quickly as possible. When that man then went at my request and arrived at the market, but found no boys, and was told by my old vegetable boy that the same boys had gone strolling, that man proceeded to the burgher watch place to search for them, but in vain. Returning again to the former and appointed place, he found both boys, and went with both boys toward the aforesaid purpose. But the boy Mentor remained standing on one of the street corners talking with another boy, and being called by that man, he answered, "Yes, just walk on, I am coming right away," but being fetched by that man, they nevertheless came home alongside that man far beyond the time. Having asked the reason for remaining away so long, I was informed by that man of his experience and the reason for remaining away so long, alongside the insolent treatment committed by Mentor. Whereupon I judged myself to be obligated in the highest degree and upon well-founded reasons, for the maintenance of good order, direction, and lawful and equitable respect among my bondsmen, to have the same Mentor come before me. And having questioned him about one thing and another, and finding fully that he, Mentor, sought to excuse himself with premeditated lies, and having further questioned him, Mentor, and said that I wanted to know which boy he had been standing and talking with, he said it had been one of my slaves, who in his presence said it was untrue and that he had not seen Mentor at all upstairs, which was also confirmed by one of my boys who had been with him, who said it had been a strange boy. These lies, the failure to fulfill my orders given to him, the insolence committed toward that man, added to several offenses committed of that nature, I judged it most necessary, on that account, to give him, Mentor, a just chastisement, which I also immediately and promptly executed. Whereupon that boy, early the following morning as usual, went to work alongside the other slaves, but instead of remaining there, absented himself and ran away. Having subsequently given proper notice of this willful desertion, arising solely from stubbornness, as well as of the punishment executed upon him, all of which was heard by the interim Fiscal while smoking his pipe, being in his cabay; the name of the boy was written down, and thus, upon the Fiscal's further silence, I departed or went away. The same boy was captured in the Zwartland, and brought on 24 October into the custody or jail of the lord by the burgher and farmer Mattijs Basson, according to the lord Provost Marshal's record and annotation book, for whom upon release on 26 October I paid 3 rixdollars in capture money and one rixdollar for locking and unlocking, thus four rixdollars excluding the board money. And having heard from my boys on 24 October that my boy Mentor was in jail, though being unable to believe such, thinking that I would have been notified immediately according to old custom, but such not having happened until the 26th, I went on the word of my slaves on the 26th of the same month to the house of the interim Fiscal Exter, and was directly informed by him that my boy Mentor had already been brought into the jail on the 24th. Whereupon I gave as an answer that I was very surprised not to have been permitted immediate knowledge of this. Whereupon it was said to me by the interim Fiscal Exter that the boy had been brought into the jail, and he, the Fiscal, had had him examined, and found him to have been beaten and treated barbarously, shockingly, terribly, and altogether unchristianly. Which words struck me greatly, stating that such must have happened on his journey to the Zwartland or by his apprehenders, knowing well that I have never applied such or similar punishment to my bondsman, asking the Fiscal who had done such to my boy. Whereupon was answered by his honor, "You did that." Those words and former expressions unsettling me greatly, yet calmly giving an answer thereupon to the Fiscal, thus
Dutch transcription
Achtbren: na hoogst derzelver gewoone billijkheid en recht vaardigheid zullen vinden te behooren. Imploreerende hier toe en op alles UEd: achtt nobile ctque Benignum Jadic officium /:was getekend:/ W: Versfelt /:lager:/ Exhibil: in Judicio den 1 decemb: 1785 Ik ondergetekende Willem Versselt verklaare bij ende op gedaane Eede waar en waaragtig te zijn Naa mijn best ont houwen en wetenschap, dat mijn mans slaaf genaamd Mentor van Mosambique eenige reijze met het brengen der groente Mandes, op de Markt des avonds laat buiten de behoorlijke en ordinaire tijd thuis is gekoomen teegens mijn ordres, Egter zulx Meestertijds met mondelinge Correctie en dreigementen van slagen doorgegaan is Maar op een tijd zijnde naa mijn beste weeten Medio October geweest, Een half aan wijn moetende laaten haalen den gemelde Mentor naa gewoonte de mandes naa de Markt brengende, hem Mentor geordonneerd hebbende, van bij mijn oude groente verkooper op de markt moest blijven zitten en aldaar wagten beneffens nog een myner slaven, zonder zig van de markt of plaats te apzenteeren, tot dat die man welke bij nu gekeeren is, logee „rende aldaar zoude koomen, en als dan zij met die man moesten gaan het half aen aan wijn haalen en ten spoedigsten booven te brengen, welk man als dan op mijn verzoek gegaan zijnde, op de Markt is gekoomen, dog geen Iongens gevonden hebbende, door mijn oude groente Iongen gezegt zynde, dezelve Jongens waaren gaan kuyeren, heeft zig die man naa het burger dail plaats begeeven, om dezelve te zoeken maar te vergeescht wederom naa de vorige en verordoneerde plaats gaande, de beyde Jongens, gevonden hebbende, is dezelve met de beide Jongens, ten einde voorn: heenen gegaan maar den Ionge Mentor op een der Straat hoeken blyvende staan te praaten met een andere Ionge, en door die man geroepen zijnde gaf tot antwoord, ja loop maar ik koom aanstonds maar door die man gehaeld zijnde, zijn zij beneffens die man Egter verre buitenstyds thuijs gekomen, Naa de reede van 'b lang weg blijven gevraagd hebbende is mij door dien man zyn weder, „vaaren en de reede van 't lang nogblijven beneffens de door Mintor gedaane brutalen bejeegening verwittigd, waarop ik mij ten uitersten en op gegronde rederen verpligt geoordeeld hebbe, ter handhaving der goede order, directie en wettig en billijk ont Zag onder mijne lijfeigene, dezelve mentor voor mij te doen koomen, en hem naar 't een en ander gevraagd hebbende, en volkoomen ondervinden „do, dat hij Mentor met voorbedagte leugens zig tragte te verschoonen, en verder hem Mentor gevraagd hebbende, en gezegt, te willen weeten met welke Jonge hij had staan praten zeijdd zulx Een mijner slaven geweest te hebben welke in zijn presentie zijde onwaarheid te zijn, en hem Mentor in 't geheel niet gezien booven te hebben, 't welk mede bevestigd word, door de bij hem geweest zijnde Een mijner Con„ „gens, welke zeyde een vreemde Jongen geweest te zijn. deeze leugens, het niet voldoen mijner aan hem gegevene orders, de brutaliteyd aan die man gedaan, gevoegd bij verscheidene die natuur gedaane misdrijven hebbe ik het allernoodzaakelykst geoordeelt, dies weegens, hem Mentor een billijke kastyding te geeven, het welk ik ook dadelijk en paratelijk geexcuteerd hebbe: Waarop die Ionge daags daar an des 's morgens vroeg naar gewoonte, bene„ „vens de andere slaaven naar 't werk is ge „gaan, maar in steede van daar bij te blijven zig geapsenteerd heeft, en wg gedrost is, hebbende vervolgens van dit moedwillig en alleen uit koppigheid zijnde wegdrossen, be hoorlijk kennis gegeeven, als mede van de aan hem geExecuteerde strof, het welke alles door den Heer per intrui Fiscaal onder het rooken van zijn pijp, in de Cabay zijnde is aangehoord; de naam van de Jonge opgetekend, en dus vervolgens door Het verdere Stilzwijgen den Heer fiscaal vertrokken of heen gegaan ben. denzelvden Jonge in het zwarte land gevangen, en door den burger en landbouwer Mattijs Basson op den 24 Octob: in des Heere Stein of Tronk is gebragt, volgens des Heere Geweldiger Pronk en annotatie boek, voor welke bij het lossen den 26 Octob: hebbe betaald 3 Rijxd vang gedd en Een Rijxd' voor 't Sluiten en Ontsluijten dus Vier Rijx buiten het kost geld En op den 24 October van mijne Jongens gehoord hebbende, dat mijn Jonge Mentor in de tronk zat, egter zulx niet konde geloo „ven, als denkende zulx mij direct volgens out gebruijk zoude zijn verwittigd gewor„ „den, maar tot op den 26 zulks niet geschied zijnde, heb ik op gezegde van myn slaven op den 26 derzelver maand mij ten huize van de per interim Fiscaal Exter begeeven, en door dezelve direct verwittigd dat mijn Jonge Mentor in de fronk reeds den 24 was in gebragd. Waar op ten antwoord gaf, zeer verrion derd te zijn, daar direct geen kennis van gehad te mogen hebben. Waarop door den Heer Per Interem Fiscaal Exter mij gezegd wierd, dat die Jonge in de tronk gebragt was, en hij heer fis „caal hem had laaten Pisenteeren, en bevonden te zijn barbaars, ontwenst, verschriklijk en ten eenemaal onchristelijk geslaagen en behandeld te zijn. welke woorden mij zeer frappeerden, Leggende zulx geschied te moeten zijn op zijn tegt naa 't zwartland, of door zijn apprehendeurs, wel weetende ik nooyt zulx of diergelijk straffe aan mijn lijffeijgen geappliceert, te hebben, vragende aan de Heer Fiscaal wie zulx aan mijn Jonge gedaan hadde.— Waar op door zijn Ed' geantwoord wierd dat heb jij gedaan. Mij die woorden en voorige uitdrukselen zeer ontroerende, egter bedaard daarop aan den Heer Fiscaal ten antwoord gee, dus „teende
English
stating that it was completely evident that that scoundrel had not had enough, as he immediately took to absconding again, for which reason I requested his Honour, being the Fiscal ad interim, to release the said boy, to have him punished to my satisfaction, and to have him put in irons. The first point of my request was directly and indisputably refused by the Fiscal, as he could not take such a thing upon his conscience, and it also being contrary to the laws. Whereupon I then requested putting him in irons, which was directly and even with the advice and approval of his Honour sanctioned, and a note granted and given for that purpose. With this note I then went to the jail and released the boy, with a kind request to the Provost to have the boy brought to the blacksmith at the Honourable Company's wharf in order to have the boy put in irons, in accordance with the permission obtained from the Fiscal. This was agreed to and carried out by the Provost, but as I was leaving, he came after me and said that something still had to be paid, and upon my asking what that was, he answered a small bill from the doctor, though he did not have it yet. Whereupon I said that as soon as it came to his hand, he should just send it to me, and the payment would follow immediately. At the very same moment, betaking myself from there to the master blacksmith, and arriving at the shop, seeing lying there an iron collar or ring with two protruding branches, and then, upon seeing that instrument, recalling the promise previously made to the aforementioned Mentor, having promised him, Mentor, on the last occasion of his absence, when I had him fetched by my other slaves at the house of the burgher Martinus Laurents Smidt, that the first time he should again be absent, I would have horns put on him; for which reason, seeing those horns, I related to the master blacksmith the promise that occurred to me, and told him that, having promised this, I would gladly put those horns on the boy, to which the master blacksmith replied that this was fine, they had been made for someone else, but one could make another or different one again. Asking the master blacksmith whether this had to be riveted, he answered yes. Whereupon, speaking alone with the said master, I told him whether he could not make those holes somewhat larger, so that I might put a padlock on it, being able then to take it on and off as I pleased, having had no other intention with it than to show the boy that I could keep my word, and to have him serve for some time as an example and deterrent to my other slaves. However, being occupied with several affairs and business, I was unable to wait until my given orders were executed. I told the master blacksmith that, when it was ready, the boy should be delivered up and home by the caffe nearby, whereupon I, the undersigned
Dutch transcription
„rende, dat het volkoomen bleek, dat die Canail je niet genoeg gehad hadde, als zettende het direct wederom op 't drossen, weshelven ik zijn Ed' als per intrum Fiscaal zijnde verzogt denzelven Jongen te lossen, naa mijn genoegen te doen straffen, en in de ijzers te laaten slaan, welk eerste Poinct mijns verzoeke direct en ontegenspreekelijk afgeslaagen wierd, door den Heer fiscaal als konnende zulx niet op zijn Conscjentie neemen, en zijnde ook stridig tegens de wetten waarop dan verzogt in de yzers, 't welk di rect en zelver met aanrading en goedvinden van zijn Ed' wierd geapprobeerd, en een briefje daartoe verleend, gegeeven wierd, met welk briefje ik als toen naa de tronk gegaan ben en de Jonge gelost, met vriendelijk ver„ zoek aan des Heeren geweldiger om de Jonge op de E: Comp: werff by de smidt te laaten brengen ten einde volgens verkregene Permissie van den Heer Fiscaal hen Jonge in de Izers te laaten slaan, 't welk door des Heeren geweldiger geaccordeert en volbragd wierd, maar ik neggaande mij naa kwam en zeijde dat er nog iets betaald moeste worden, en vragende wat is zulx, gaf tot Antwoord een klein rekeningje van de doktor, dog zulx nog niet hebbende, waarop mijn gezegde was, dat zo hem zulx ter handen kwam, mij 't zelvde maar toe te zenden zullende de betaaling direct volgen. Op zeevde oogenblik mij daarvan daar naa de Baarsmidt begevende, en op de winkel koomende, ziende aldaar een hals band of ring met twee uitsteekende tak „ken leggen, mij als toen door het zien van vragende aan de baas smidt of zulx geklonken moest worden, antwoorde Ja„ waarop met gem: Baas alleen spreken„ „de zeijde hem, of hij die gaatjes niet wat grooten konde maaken, ten einde ik daar een hang slot op wilde doen, konnende als dan 'top en af doen na welgevallen, hebbende geen ander intentie daarmede gehad als hen Ionge te toonen mijn woord te kunnen voldaen, en eenige tid tot Een Exempel en afschrik voor mijn andere slaaven te doen zijn. Maar als met meerdere affaires en bezigheeden geoccupeerd zynde, heb ik niet kunnende wagten, tot dat mijn gegevene Orders verrigt waaren aan de baassmid Zeide zulx klaar zijnde de Jonge door de bijzijnde kaffer booven en te huis zoude bezorgt worden, vervolgens ik onderge dat Instrument in dagtig wordende de voormaals gedaane belofte aan meergem: Mentor, hebbende hem bij 't laatste absent blijven, toen ik hem Mentor door myn andere slaaven heb laaten haalen, aan 't huijs van den burger Martinus Laurents Smidt belooft, dat de Eerste Keer, als hij wederom absent blief ik hem hoorens zoude laaten opzetten, weshalven ik die hoorens ziende aan de baar Smit mijn invallende Belofte verhaalde, en hem zeede ik die Hoorens de Jonge graag als zulx beloofd hebbende willende opzetten, waarop de baas Smidt antwoorde dat is goed, zij waaren voor een ander gemaakt, maar dan kan men weer een do of een ander maken. dat „tekende
English
The undersigned, having returned home that same morning past eleven o'clock from the Caap, and walking through the garden of my neighbor Alexander van Breda, the latter went along with me to my house; as soon as I entered my garden, I was informed by my slaves in his presence that Mentor had run away again. Whereupon, on the following day, I went to the Fiscal pro interim, and after having wished His Honour a good morning, told His Honour that I came, to my regret, to notify him, the Fiscal, of the result of the provost's contradiction of my orders, and of the Fiscal's leniency, as the same Mentor, after having been at home for only a few minutes, had run away again. Whereupon the Fiscal Pro interim said that these were his orders, and that he had instructed his provosts in such a way that they did nothing beyond his orders. To which I replied that I was very surprised that His Honour contradicted his own given and written orders, having after all a note from His Honour to the master smith to have my boy put in irons, which was without any stipulation as to shape, place where attached, or weight thereof; thus I had judged that it was up to me as master to do so according to my discretion. His Honour answered, "No, that is against the laws," to which I answered that these laws were unknown to me, having further asked His Honour for whose account all this damage and expenses would be, His Honour being well able to imagine that, being brought to this point time and again by such a wilful evildoer, it was impossible for me in such a manner to maintain my wife and six children. Whereupon His Honour said, "We shall indeed find that out when he is captured." I, having thereupon requested His Honour to be notified as soon as the boy arrived in the jail, departed. Subsequently, on the 28th of October, the frequently mentioned Mentor was captured again by the boys of Mrs., the widow Eckhart. I was notified by the same lady, who let me know that I had to send for the boy, as she had no time to send him up. The mentioned Mentor had requested the lady rather to send him to the jail, which having been done, warning was given by a kaffir to my vegetable vendor sitting at the market. Whereupon I went the next day to the widow Eckhart to hear where my boy had been captured by hers, and having been told by her that it was behind the Castle, and that he had been brought by her boy to her house, not wanting to go home, even with good intercession, but rather to the jail. Whereupon, having gone from there to the Fiscal pro interim, I related to His Honour what Mrs. Eckhart had told me, that the boy did not want to be brought home, that she had promised him to put in a good word for him so that he would not receive a beating, but that he did not want this, preferring to be in jail; and that I was therefore now confident His Honour would be fully convinced that this scoundrel had not been properly and sufficiently punished. Wherefore I requested His Honour de novo that I might be allowed to have the same Mentor punished before the jail by the kaffirs to my satisfaction, however, out of His Honour's leniency, I
Dutch transcription
tekende denzelvden voordemiddag zynde over de klop ke Elf uuren van de Caob thuis gekoomen, en door de tuin van mijn Buurman alexander van Breda gaande, is dezelve met wij mede gegaan, naa wijn huis, zo dra in mijn tuin koomende door mijn slaven in zijn praesentie wierd berigt, Mentor wederom weg te zijn, waarop ik mij des anderen daag bij den per intrum fiscaal begeeve hebbe, naa zijn Ed: een goeden morgen gewenscht te hebben, aan zijn Ed: gezegd, hem Heer fiscaal tot mijn leedweezen kennis kwam geeven van het uitwerksel van des geweldigers Contradictie mijner orders, en des Heer Fiscaals barmhartigheid, als zijnde den zelven Montor naa eenige minuten 't huis ge weest te hebben wederom weggeloopen waar. Waar op de Heer Pro interim Fiscaal zei „de zijne orders te zijn, en zijn geweldigers zoo inregt hadde, dat zij niets buiten zijn orders deeden, waarop ik repliceerde dan zeer verwonderd te zijn; zijn Ed' deszelvs gegevene en geschrevene orders contradiceerde hebbende immers een briefj van zijn Ed: aan de baas Smit om mijn Ionge in de ijzers te doen slaan, zijnde zonder eenige bepaaling van Fatzoen, Plaats waar aan, of gewigt van die. dus geoordeeld hadde het aan mij als lijfheer stond zulx naar mijn goedvinden te doen, zijn Ed: antwoorde, heen, dat is tegens de wetten, waarop ik antwoorde mij die zetten onbekend te zijn, verders aan zijn Ed: gevraag hebbende, voor wiens reekening na al die schad en onkosten zijn zoude, zijn Ed: wel kunnende denken dat ik telkens door een zoo moedwillig kwaaddoender daartoe gebragt werdende, op zulk een nijs onmooglijk mijn vrouw en Zes Kinderen konde mainteneeren. Waarop zijn Ed zeide, wij zullen dat wel vir den als hij gevangen is. Ik zijn Ed: daarop verzoekende zoo dra de Jonge in de tronk kwaam kennis te moo gen hebben, heen gegaan ben. - Vervolgens op den 28 Octobr: de meergem: Mentor, wederom door de Jongens van de Juffw de Wede. Eckhart gevangen, door dezelv de Juffw mij is kennis gegeven, en laten weeten dat ik de Iongen moest laaten haalen, als geen tijd hebbende om naar boven te zenden, verzogt genoemde Mentor hem Juffw. maar naar de Pronk te zenden, het welk geschied zijnde, door een Kasser aan mijn op de markt zittende groente verkooper gewaarschruwt is waarop ik des anderen daags bij de wede. Eck hart gegaan ben om te hooren waar mijn Jongen door de haare gevangen was, en door haar E: mij gezegd zijnde, agter het Kasteel en door haar Ionge ten haaren huize gebragt was, niet willende na huis, zelve met goede voorspraak, maar naar de Toonk. Waarop ik mij van daar bij de Heer Dre interem fiscaal gevoegd hebbende zijn Ed: het door Juffw. Eckhart aan mij verhaalden gezegd, dat de Jonge niet na huis gebragt wilde zijn haar Ed: hem beloofd hadde een goed woord te doen, en geen slaag te zullen krijgen, willende zulx niet, maar liever in de tronk, en ik dus nu in 6 ver„ trouwen was, zijn Ed ten vollen overtuigd zoude wezen, dat die Caraillje niet naa behooren en voldoenend gestraft was, weshalven ik zin Ed: de novo verzogt denzelven Mentor voor de tronk van de Kassers naa mijn genoegen te mogen laten afstraffen, egter om zijn Ed barmhertigheid Ik
English
to satisfy, to spare him, Mentor, his skinned buttocks, but to have his back skinned, which had never been skinned, and subsequently to have the aforementioned horns around the neck, and for his running away again, that chain with a block attached to it, which was already hanging ready in the yard or blacksmith shop, fastened to the ring sitting on his leg, in order that the boy running away without reason, willfully and whenever it suits him, if not entirely prevented, would nevertheless be made more difficult for him. Whereupon the Lord Fiscal pro interim directly snapped at me that such was most barbarous, inhuman, and unchristian, and that I, acting in such a way even worse than a Turk, might well have the boy beaten to death, and whether I did not know that they were also human beings, created by God just like us. Whereupon I replied that I was not aware of being a barbarous, inhuman, or unchristian man, nor did I practice any Turkish manner of acting, but indeed knew that I was a Christian, and practiced Christian punishment that was justifiable, and he, the Lord Fiscal, having known me for a long time, had never heard, nor would he know by experience, that I acted thus, also knowing well that I was not a man who for pleasure and for such faults would have a boy—and indeed one who was worth so much money to me—beaten to death and act so barbarously that he in the end would be no more, that I could not satisfy my creditors thereby, much less derive my living therefrom, but that all my demands for punishment were framed solely with the intention and hope that the same might serve to turn the boy from his errant path and bring him to duty and obedience, he being still young. Whereupon the Lord Fiscal pro interim answered me in his native tongue: Now I wish that God had granted that you had been born in that country and were a slave. Acknowledging it to be true that those grievous words, added to all the foregoing and what had passed, made me very displeased, I nevertheless answered very calmly, with a smiling countenance: although that noted wish is not worthy of being answered, I nonetheless thank Your Honor, bowing respectfully, asking His Honor at the same time whether he would believe himself to be better suited to it than I, being from top to bottom a free-born Netherlander, having nothing other than Dutch blood in the veins, and thus could impossibly become accustomed to slavery; but His Honor being a German, who was certainly born under a king, prince, or nobleman, who always exercised a more or less slavish rule over their Christian subjects, and thus could adapt better than I; but that I had not come to His Honor at all to be cursed, but rather for the administration of punishment of my slave, who according to God's word had not remained equal human beings like us, but was given by God only as a servant of servants and a bondservant, and thus the boy being my purchased bondservant, I should be permitted to chastise and have chastised according to the conscience's conviction of merit; wherefore I persisted in my request made and wished to know whether His Honor was pleased to permit such. By His Honor it was answered to me that he could not do such a thing, and would by no means take it upon his conscience, but on his word of honor promised me that he would present my request to the Court of Justice at the first session, and take its decision thereupon, and if it approved my demand, he would have nothing against it. Whereupon having asked His Honor whether he then was no fiscal, for I did not know whether such matters and the settlement thereof belonged to the department of the fiscal, otherwise I would have applied by petition myself to the Honorable Council, as I would do now as well. Whereupon the Lord Fiscal said again to do so. Whereupon I said to His Honor that I would then do so to cover His Honor, to which he answered yes. I thereupon requested His Honor to be pleased to put the case and at the same time my demand onto paper, and that I would sign it. The Lord Fiscal asking me whether I did not trust him. I said the proverb was, be true and trust no one; nevertheless I would then trust His Honor on his word of honor, and then it was once more clearly stated by His Honor that on his word of honor he would bring nothing before the Council but merely my demand concerning the punishment of my bondservant. Whereupon I said: it is well then, My Lord; if it cannot be otherwise, I shall rely upon your word, and consequently keep myself willingly and fully satisfied with the decision of the Honorable Council; however, the boy from now on sits for Your Honor's account, and I do not intend to pay any costs on that account. Whereupon he answered: you have nothing to fear or worry about; with which I went home. 1 and Defendant says 2 that however much foundation the Defendant also deemed to have in his answer, preceding own declaration given upon his oath taken to rebut the demand and conclusion taken against him, and therefore with very great confidence remits Your Honorable Council thereto; the Prosecutor ex officio rejects this declaration of the Defendant in his own case as frivolous and unlawful. And thus passing over the same entirely, shall only briefly note for further elucidation. the Burgher Willem Versfeld Defendant on the other side Appeared before the Right Honorable Lord President and Councillors of Justice of the Castle of Good Hope Gabriel Exter pro interim Fiscal, Prosecutor ex officio on the one side Concluding herewith this my declaratory statement, giving as reason for knowledge having heard, said, and been present at the aforementioned, and that it is of my own act, and furthermore as in one text offering, if necessary, further reaffirmation under oath. Underneath stood: Cape of Good Hope, 1 December 1785 was signed: W: Versfeld. Concluding turn over
Dutch transcription
te voldoen, hen Mentor zijn ontvelde billen te ontzien, maar op deszelvs rug die nooyt ontveld geweest was, te doen ontvellen, en vervolgens die voornoemde Hoorens om de Nols, en voor zijn wederom wegloopen die keeting met een blok en aan, die reeds op de Werf of Smidswinkel klaar„ king, aan de zijn been zittende ring gezet mogt worden, ten einde hem Iongen het zonder reden moedwillig en als het hem goed vind moedwillig weg loopen, zoo niet ten eenemaal konde weder houden het hem egter moeyelyker zijn zoude Waarop direct door den Heer Pro interim fiscaal mij is toegevoegd, zulx aller barbaarst, ontmenst, en onchristelijk was, en ik op zo een wijs nog erger als een turk handelende, hem Jonge wel dood konde laaten slaan, en of ik niet wist dat zij ook menschen waaren, van god ge schaapen gelijk wij, Waarop ik repliceerde, dat ik niet wist een basbaar, ontmenst of onchristelijk mant zijn, ook geen turkse handelwijs oefende, maar wel te weeten dat ik een Christ was, en Christelijke Straf cefende, die bestaanbaar was, en hij harfiscaal mij lang gekend hebbende, hij nooijt nog gehoord, nog bij ondervinding zoude weeten, dat ik dus handelde, ook wel weetende dat ik geen man was die voor Plaisen en voor zulke fouten een Ionge, en wel zo een die my zo veel geld waardig was, dood zoude laten slaan en zo barbaars handelen, dat hij op 't laatst niet meer zoude zijn, dat ik daar door min Crediteurs niet voldoen, veel minder mijn bestaan daar door hebben, maar dat alle mijne Eisschen do Straffe alleen was ingerigt met die intentie en hoope dat dezelve mogte dienen, om de Jonge te doen keeren van zijnen dwaalweg en hem tot pligt en gehoorzaamheid te Brvinge zynde nog Jong Waarop door de Heer Pro interim fiscaal mij op zijne natuurlijke taal is geantwoord Nuden wens ik dat God gegeeven had, dat gij in dat land gebooren waart en een slaad was. Bekennende waar te zijn die grievende woorden gevoegd bij al 't voorgaande en gepasseerde my zeer misnoegd maakte, egter zeer bedaard, met een laggend weezen antwoorde, alhoewel die gedenoteerde wens niet waardig is om te beant woorden, zo zegge UEd: egter dank mij eerbiedig buijgende, zijn Ed: teffens vragende of hy wel wilde gelooven daar beeter toe te schikken al ik, zijnde van onder tot onder een vrij gevogte Nederlander hebbende niets anders als Nederlands bloed in de aderen, en dus onmogelijk de slavernij zoude kunnen gewennen. maar zijn EE: een duijtzer zijnde, de zekerlijk onder een koning, vorst, of groot) gebooren zinde welke altyd min of meer slaafse Regeering over haare Christen onderdanen oefende, en dus beter als ik zoude schikken kunnen maar ik in het geheel niet bij zijn Ede gekoomen was om verwenscht te worden maar wel om Straffaefe „ning van mijn Slaar, die ik volgends Gods woord wel met geen menschen gelyk wy geblee „ven te zijn, maar van god gegeven te zijn alleen knegt der knegten en lijfeijge en dus de Ionge als mijn gekogte lijfeijgen zijnde, te mogen kastyden en te doen kastijden naa gemoeds overtuijging der verdienste, werhalven Persis „teerde bij mijn gedaan verzoek en te mogen weten of zijn Ed: zulx gelieft te Permitteeren door zijn Ed: mij geantwoord is, zulx niet te kunnen doen, en in 't geheel niet op zijn Conscientie te willen neemen, maar op zijn woord zijn Van van Een mij beloofde mijn verzoek aan den raad van Iustitie bij de Eerste zitting zoude voor dragen, en deszelvs decisie daarop inneemen en indien mijn Eisch goed vond, hij er dan ook niet Waarop aan zyn Ed: gevraagd hebbende dan geen fiscaal te zijn, want niet beeten wiste of zulke zaken en 't afdoen van dien aan het departement van den fiscaal hoorde, anders mij zoude bij requeste zelve aan de Achtbaare Raad vervoegd hebben, gelyk nu ook doen zoude Waarop door den heer Fiscaal wederom gezegd wierd zulx te doen. waarop aan zyn Ed zeide zulx dan tot dekking van zijn Ed: wilde doen, op antwoorde van Ja Ik verzogt hier op zijn Ed: 't gevalen teffens mijn Eisch op 't Papier te willen zetten ik zulx ondertekenen zou, Den Heer Fiscaal mij vragende, of ik hem niet vertrouwde Ik zeide 't Spreekwoord te zijn, weest trouw en vertrouwd niemand, egter ik dan zijn Ed: op deszelvs woord van Een, zoude vertrouwen en als doen nog maals duidelijk door zijn Ed gezegd, dat op zijn woord van Een niets dan enkel mijn Eisch omtrend de straf van mijn lijfeygen zoude voor den Raad brengen. Waarop ik gezegd hebbe het is dan wel, Mijn Heer, als het anders niet zijn kan, zal ik mij op uw woord vertrouwen, en vervolgendes gewillig en volkoomen met de decisie van de Achtbaare Raad te vreede houden, egter de Jonge van nu af aan voorteed: reekening zitten en geen kosten desweegens denk te be teegen hadde. taalen. Waarop antwoorde gij hebt niet te vrezen of te zorgen, waar mede behuy gegaan 1 en Dede zeggen 2 dat zo veel sondement den gede ook in de zijn antwoord voorgaande eygene verklaring bij ende Op zijn gedaane Eed gegeven tot wederlegging des tegens denzelven genomene Eissches en Con clusie, vermeend te hebben. en dierhalven met zeer groot vertrouwen uw E: Achtb: daarop is renvoyeerende den R: O: Eisscher deze verklaring van den gede in zijn eigen zaak als frivol en on wettig rejecteerd. —. en dus dezelve geheel voorbij gaande alleenig tot meerdere elucidatie kortelyks nog zal aan „merken. den Burger Willem Versfeld gede ter andere zijde Compareerde voor den wel E: Achtb: Heer President en Raade van Iustitie des Casteels de goede Hoop Gabriel Exter pro interim Fiscaal R: O: Eisp: ter eenre Sluitende hier mede dit mijn Declaratoir voor reede van wetenschap geevende, 't voorenstaande gehoord, gezegd en bijgewoond te hebben en van mijn eigen fait te zijn, en voorts als in Een text Praesenteerende des noods naarder Precol lement onder Eede /:Onderstond:/ Cabo de goede Hoop den 1 december 1785 /:was getekend:/ W: Versselt. Sluetende verte
English
that if the slave owner is permitted nothing more than a domestic correction of the slaves, this provision being explicitly prescribed in the statutory laws of India under the article on slaves, the defendant undeniably exceeded the bounds in punishing the boy in question. Wherefore, seeing this as well, he wishes to deny the skinning and the bruises on his buttocks or to claim they were caused by other accidents, which the Officer Claimant will leave to Your Honorable Court to judge. Yet these are not the only reasons that made the sentiments of the defendant appear to the Officer Claimant as not very kind and humane, but much more so the strong expressions and persistent efforts to torture that boy in various ways afterwards, which then also extorted from the Officer Claimant the expressions about which the defendant complains so bitterly. That, regarding the alleged second chastisement, the defendant has in his favor the declaration of the burgher of Breda, which certainly contradicts the Officer Claimant, yet in no way can it be inferred from this that the Officer Claimant spared the truth, but rather that he must have been lied to by the boy. So much the more is it true, then, that the defendant demanded of the Officer Claimant to have his boy punished in the manner and no less severely than is alleged in the claim, and the Officer Claimant trusts that he will enjoy the credence that an honor- and duty-loving man—such as he flatters himself to be generally known as and strives with all his might to be—merits in his post and which his office necessarily requires. That furthermore the defendant has very wrongly imagined of the Officer Claimant that he would be his representative before Your Honors, having promised him nothing other than to present the case with its circumstances to Your Honors for a decision, because owing to the alleged reasons no other course remained, and the Officer Claimant wished to proceed to no further explanation, which would have been ill-placed and would have given cause for greater dissatisfaction, which is to be expected from a hot-tempered and conceited character. That it is thus just as well the excessive chastisement as also, and principally, the conduct of the defendant and the justified fear for the future caused thereby, which constitute the foundation of this action instituted against him, and which will in all respects legitimize the Officer Claimant in this matter and in the claim and conclusion he has taken. Wherefore and for other reasons and means to be further deduced in due time (if necessary), the Officer Claimant, contradicting and rejecting the means and assertions in the conclusion of answer as futile and irrelevant, persists in his reply. (was signed:) G: Exter (in the margin:) Exhibited in the Council of India, the 15th of December 1785. Rejoinder prepared and most respectfully submitted to the Honorable President Pieter Hacker and the Council of Justice of this Government, in the name and on behalf of the Burgher Willem Versfeld, defendant, against the Fiscal pro tempore Gabriel Exter, Officer Claimant. Honorable Sir and Gentlemen. Before proceeding to this rejoinder, the defendant shall have the honor of expressing to Your Honors his most humble thanks for the granted copy of the Reply and the postponement of the deadline, as well as for the favorable granting of the copy of the statement submitted by the Officer Claimant to Your Honors prior to the joinder of issue, which statement the defendant will also, first and before proceeding to the refutation of the Reply itself, examine a little and lay before Your Honors, though only passing over the principal points, namely those that can be understood by the defendant, and the remainder as not understood and moreover not meriting the least attention from Your Honors, without the slightest reflection. The Officer Claimant is pleased to say in his statement that about 8 to 10 days ago, the burgher N: Versfelt came to the undersigned here to report a slave boy by the name of Mentor of Mozambique as a runaway, of which boy that same morning His Honor's first provost had reported that the said boy had been brought into the Tronck; the defendant, with due respect for the respectable persons of Your Honors, shall have the honor to state that the Officer Claimant actually presents this occurrence erroneously, since the aforesaid boy of his had already been brought into the Tronck two days before, before and prior to the defendant having applied to the Fiscal pro tempore, without having legal notice thereof, which is indeed contrary to the orders established in that regard, which dictate that as soon as a slave boy is brought into the Tronck, the slave owners must immediately, without any delay, be favorably informed thereof.
Dutch transcription
dat indien aan den lijfheer niet meer als een domestique Correctie der slaven gepermit „teerd is. zijnde deze bepaaling uitdrukkelijk in de statuaire wetten van India ved: art: van slaven, voorgeschreeven. den gede ontegensprekelijk in 't bestraffen van den quaest: Ionge buiten de palen is gegaan Waarom hij ook dit ziende, 't ontvellen en de kneusingen van deszelvs billen ont kennen ofte door andere toevallen veroorzaakt hebben wil, dat den R: O: Eisscher ter bevordee„ „ling van Uw E: Achtb: overlaaten zal. dog dat dit niet alleen de redenen zijn, dia den R: O: Eisscher de gezinningen van den gede niet zeer vriendelijk en menschelijk hebben doen voorkoomen maar veel meer de sterke expressien en aanhoudende bemoeijen om dien Jonge na nog op verscheidene manieren te fortueeren dat dan ook den R: O: Eisscher de uitdruk „kingen afgeperst heeft, waarover den ged: zo zeer doleerd dat den ged nopens de pretensive tweede kastijding wat de verklaring van den burger van Breda voor zig heeft. die den R: O: Eisscher zekerlijk tegens preekt dog op geenderleij wijze daarint kan op gemaakt worden dat den R: O: Eisscher de waarheid gespaard maar wel dat hij van den Jongen zal zijn beloogen geworden. Zoo veel te meer is dan waar dat den ged van den R: O: Eisscher heeft gepretendeerd Om zijn Jonge op de wijze en niet minder 4 11 te doen Straffen, als by Eisch geallegeerd is en vertrouwd den R: O: Eisscher de geene geloove te zullen hebben dewelke een eer en pligt beminnende man„ waarvoor hij zig vleed in 't generaal bekend en uit allen kragten 't zoekt te zijn :/ in zijn post meriteerd en deszelvs Amt noodzakelijk vereyscht dat voorts den ged: zeer onregt zig van den 20 R: O: Eisscher heeft verbeeld. dat denzelven zijn zaakvoerder voor uw E: achtt 1 21 hebbende denzelven niets anders beloofd, als 22 de zaake met haare omstandigheeden uw E: Achtb tot decisie voorteleggen 23 om dat wegens de geallegeerde redenen geen anderen neeg over was En den R: O: Eisscher tot geene verdere Expli 24 „catie wilde overgaan 25 dewelke qualyk geplaatst zoude geweest zijn en tot meerder misvernoegen gelegenheid gegeeven hebben; 't geen van een driftige en zig meer verheeldende Character te ver wagten is. dat 't dus even zo wel de overmatige kas tyding als ook, en voornaamentlyk 't gedrag van den ged en de daardoor veroorzaakte geregte vreese voor de toekomst is. dewelke 'b fundament dezer tegen hun ge institueerde actie uitmaken En den R: O: Eisscher daartoe ten allen opzigte en tot deszelvs genomene Eisch en genemen Conclusie zullen legitimeeren Mits welken en anderen re„ zijn zal te „denen ƒ ƒ 28 9 denen en middelen in tyde wijle /: is 't nood :/ nader te d„ duceeren; den R: O:Eisscher Co„ tradiceerende en afslaande de middelen en Positive bij Conclusie van antwoor als futilen en irrebevante persisteerd van replicq /:was getekend:/ g: Exter /:in margine:/ Extile C: in Jndi den 15 xber 1785 Duplicq gedaan Maaken en op 't aller Eerbiedigst aan den Edelen Achtbaren Heer Praesident Pieter Hacker, en Raade van Justi „tie dezes Gouvernement overgegeeven uit Naam en van wegens den Burger Willem Versfeld gede Contr den pro Intrum Fiscaal Gabriel Exter R: O: Eissche WelEdele Achtbare Heer en Heeren. blvoorens tot dit duplicq over te gaan zal den gede de Eer hebben UEd: achtb: 't allernedrigst dank te betuijgen voor verleende Copia van 't Replicq en atto minatie van termijn als mede voor 't gunstig verleenen van Copia van 't vertoog door den Heer R: O: Eisscher voor de lites Contestatie aan uEd: Achtbr overgegeeven, welk vertoog den ged' dan ook eerstelik en alvoorens tot de descon „tre van 't Replicq zelve over te gaan, een wei „nig zal nagaan, en aan UE: Achtb voor oogen leggen, egter de Principaalste Poincten en wel die geen, die bij den ged verstaan kun „nen worden, en de overige als niet verstaande en buiten dien ook geene de ministe aandagt van UE: Achtb: meriteeren,de, zonder de geringste reflexie te passeeren. den R: O: Eisscher aldaar vertoone gelieft te zeggen, dat voor omtrend 8 a 10 dagen gelee „den; bij den ondergetekende zijnde gekoomen den burger N: Versfelt alhier, om een slav en Ionge in naame Mentor van Mosambique als gedrost op te geeven, van welken Jongen dien zelvden morgen 's Heeren eerste geweldiger rapport gedaan hebbende, dat den zelven Iongen in de Trouk was gebragt geworden; den ged:e zal onder Eerbied voor de respectable Perzoonen, van U. Ed: achtb: de Eer hebben te zeggen, dat den Heer R:O: Vert: dit voorgevallene werkelijk abusie komt voor te stellen, dewijl voorsz: zijn jongen reeds twee dagen bevoorens in de Tronk was gebragt, voor en al eer hij ged zig heeft gevoegt bij den Heer per intruim fiscaal zonder wettelijke kondschap daarvan te heb „ben, 't welk wet degelijk is strijdende met de daar omtrent gestatueerde orders, die dicteeren dat zo wanneer een slave zon „gen in de Tronk is gebragt dadelijk zonder eenig vertoeven, daarvan aan de gunstig lijfheeren
English
body owners must be informed. Furthermore, the Officer says: Finally, the Petitioner agreed to have him put in irons. The necessary order having been given for this, the aforementioned Versveld, over and above this, also ordered a band around the boy's neck with ears projecting on both sides of the head. And this being out of order, unable to be permitted by the Provost Marshal, the said Versveld returned to the Officer, complaining about it, and saying: in this manner the boy will immediately desert again, and who will then be responsible for the costs? From this it will appear to Your Honors that the Defendant did not do this on his own authority, but pursuant to the 6th article of the laudable Statutes of India, upon his request, with the consent of the Officer, had him put in irons, without those irons being specified there any more than in the permit of the Fiscal as to what they must consist of, because the Defendant, as already cited before, had found no determination thereof, and just happening to find those iron horns lying there, gave orders in accordance with the general consent of the Fiscal to put them on his boy, and thereby make his deserting, if not entirely impossible, at least quite difficult. Thereupon the master blacksmith said, Yes that is good, they were made for another, but now I shall put them on him, and make others again; which the Defendant had also expected would happen, but this being prevented by the Provost Marshal, he was sent home to the Defendant with only a single bolt and ring around his leg. From which it clearly appears that the Officer is not always consistent, both in the punishment of crimes and in giving consent to executions of punishment, which the Defendant can demonstrate from several examples, and in case the Officer requires it, also to the satisfaction of Your Honors, as he hopes will be adduced in his defense. If also, Honorable Sirs, the horns can ever be made applicable to the punishment of a criminal, this must absolutely be able to take place in the present case, since the accumulated misdeeds of the Defendant's boy deserved a more than ordinary punishment. And concerning the disallowance of that fastening in such a manner in chains as the Defendant had indeed wished, the same has had such consequences as the Officer, however, has not truthfully represented to Your Honors; the Defendant says not truthfully, Honorable Sirs, for the Officer alleges that the Defendant had come to him and had said, in such a manner the boy will immediately desert again, and who will then be responsible for the costs, which the Defendant expressly denies, but indeed that after his boy had deserted again, not through ill treatment and being pushed and beaten to eat and without having eaten yet, in like manner brought to his intended work.
Dutch transcription
lijfheeren zal moeten werden kennis gegeeven verder zegt den R: O: vertooner. Einselijk van den vertoonen geaccordeert wierd denzelven in de ijzers te laaten slaan, hier over dan nodige ordre gegeeven zynde ge weest heeft gem: Versveld booven dezelve nog be steld een band om de hals van den Iongen met daar aan op beijde zyden van het hoofd uitsteekende ooren, en zulx als buiten ordre zijnde, van 's Heeren geweldiger niet kunnende toegelaaten worden, is denzelven Versoelt bij den R: Vertoonen terug gekoomen, zig daarover beklagende, en zeggende op deze wijze zal den Jongen dadelijk weder drossen, en wie zal dan voor de kosten staan. Hier iat zal aan UEd: achtb: blijken dat den ged.: e niet propria authoritate, maar in gevolge 't 6=de articul der losfelijke statuten van India op zijn verzoek met Consent van den officier dezelve in de yzers heeft laten slaan, zonder dat die ijzers aldaar eeven zo men als in 't con sent briefje van den Heer Fiscaal zijn bepaald waar in dezelve moeten bestaan, door dien den gel zo als reeds te vooren aangehaald heeft daar geen bepaaling van gevonden had, en juest bij geval die ijzere hoorns aldaar vindende leggende; ordre gaf overeenkomstig de gene „raale toestemming van den Heer Fiscaal deszelvs Jongen die op te zetten, en hem daar door 't drossen zo niet geheel onmoogelijk ten minsten vrij moeyelijk te maken, daar op door den baas smet wierd gesegt, Ja dat is goed, zij waaren voor een andere gemaakt maarru zal ik ze hem opzetten, en maaken wederom andere 't geen den gede ook ver wagt hadde dat geschieden zoude, maar door 's Heeren geweldiger zulx verhinderd zijnde wierd denzelven met een enkel boutje en ring om 't been aan hem ged:n t huis gesonden, waar uit ten klaarsten blijkt, dat den heer R: O: zig niet altijd gelijk is, zo in 't straffen der misdaa „den, als 't consent geeven tot Strafaefeningen 't geen den ged' uit verscheidene voorbeelden kan aantoonen, en ingeval den Heer R:O: Zulx requireerd ook ten genoegen, van UE: Achtb: zoo als hij verhoopt in zijn Salvatie zal werden bij gebragt. indien ook Ed: Achtb: Heeren de Hoorens immer oplicabel kunnen gemaakt worden tot de Straf van een misdadiger moet zulx absoluit in 't geval voor handen plaats kunnen hebben, dewijl de opgehoopte ongere „geldheeden van des ged Jongen, eene meer als ordinaire straf verdiende, en belangende het niet toelaaten van die sluiting op zodanig eene wijze in ketting als den ged wel gewenst hadde, heeft het zelve zodanige gevolgen gehad als den R:O: aan uEd: achtb: egter niet naar waarheid heeft vertoond; den ged' zegt niet naar waarheid Ed: Achtb: Heeren, want den Heer R: O: vertooner avanceerd dat den ged bij denzelven gekoomen was, en gezegt hadde, op zodanig een wijze zal den Jongen dadelijk weder drossen, en wie zal dan voor de kosten staan, het geen den gede wel Expresselijk ontkent, maar wel dat naa desselvs Jongen wederom was weggedrost, niet door de slegte behandeling en 't met Stoten en Slagen tot leeten en zonder nog gegeeten te hebben op gelijke wijze naa zyn bestamd werk ge„ wagt bragt
English
to be brought, but rather because he had not been properly punished and had not been riveted in such sufficient chains as would have prevented him from fleeing, or at least would have made it quite difficult. Yet how does the Prosecutor contradict himself here, with the arguments produced in his Claim, for here he says that the boy ran away because he was driven to food and work etc. with pushing and beating, and in the Conclusion of the Claim, that he, the defendant, called Ben before him and said, where are you Mentor, and after having given him Mentor several blows with the sjambok, saying no, I shall have your buttocks beaten with rods, had stopped again, which the defendant also carried into effect with the help of some boys, and that he absconded for that reason; however, both being untrue, this is refuted by the deposition of Alexander Breda, already submitted in Judicio. And as regards what the Prosecutor says, that it was finally agreed by him, denoting thereby that the boy was to be put into irons, and the necessary orders having been given thereto, from this it will appear to your Honors that the Prosecutor not only agreed to his last request, but even gave the order for it! How then can the Prosecutor still subsequently maintain, much less initiate, an action on the grounds of ill-treatment against the defendant, since he, not only by this given consent, fully in effect and tacitly approves the domestic punishment applied by the defendant to the boy, but even co-maintains that it had not been enough, and on that account himself gives orders to complete what was lacking therein by putting him in irons. Further it is said: The Prosecutor would almost believe from this whole story that this was expressly fabricated and arranged in order to make the aforementioned Versvelt achieve his objective etc. How injurious this expression is, your Honors will be able to judge for yourselves, and the Prosecutor may perhaps imagine that this is permitted to him ex officio above others, and that this, on whatever flimsy grounds maintained and brought forward, because it is advanced by the Prosecutor ad interim, must not only be believed that he fabricated such evil practices that would always be punishable, but moreover should be taken as certain truth. The Prosecutor will please be content that this expression, added to what was thrown at him the defendant verbally and the multitude of other insulting expressions which the Prosecutor used in his writings, are kept reserved by him the defendant, in order to employ them in the action of injuria, which the Prosecutor has compelled the defendant to have to initiate against him after this case shall have been terminated before the highest court. The Prosecutor, who does not consider himself authorized to execute such criminal executions, and even less knowing any regulations or precedents for it, even only such
Dutch transcription
„bragt te worden, maar wel doordien hi niet behoorlijk was afgestraft en in zodanige sufficante keetenen was geklonken geworden die hem 't vlugten wel belet, ten minsten vrij moeyelijk zouden gemaakt hebben. dog hoe spreekt den R:O: Vertoonen zig hier teegen, met zijne middelen in der Eisch bijgebragt, want hier zegt hij dat den jongen is weggeloopen, om dat hij tot 't Eeten en werk &c. met stooten en slaan gebragt is en in Conclusie van Eisch, dat hij gede Ben heeft voor zig geroepen en gezegt, waar zijt g Mentor, en na hem Montor eenige slagen met de Sjambok te hebben gegeeven, met te zeggen neen, ik zal jouw beeker met roeden laten slaa„ wederom uitgescheiden was, dat den gede ook met hlpe van eenige Jongens in 't werk gesteld heeft, en daarom ook is weggedrost, dogt een en ander onwaarzijnde, vervalt door de ver klaring van Alexander Breda, reeds in Judicio overgelevert, En wat betreft dat den heer R: O: Vertooren, zegd Eindelijk van hem geaccordeert wierd, denzelven, denoteerende daarmede den Jongen in de yzers te later slaa en de nodige ordres daar toe gegeven geweest zijnde, hier uit zal aan uEd: achtb: appo „reeren, dat den R: O: Eisscher niet alleen in desselvs laatst verzoek geaccordeert heeft, maar zelvs daartoe de ordre gegeven heeft! hoe kan nu den R:O: Eiss:r dan nog naderhand en actie uit hoofde van his„ „handeling tegen den gede sustineeren veel min der enthamneeren daar hij niet alleen door dit ge geeven Consent, de domestique Strafoefoning door den ged' aan den Jongen geappliceert ten vollen in effecte en taxité approbeert maar zelvs mede sustineert daar aan niet genoeg gehad te hebben, en uit dien hoofde zelve ordre geeft om het daaraan defecteerende door 't slaan in de ijzers te Completeeren, Verder zegt men. de R: O: Vertooner zoude bijna gelooven uit deze geheele historie dat zulx expresselijk gefabriceert en ingerigt was, om voorsz: Versvelt zijn doelwit te doen bereijken &c hoe laesif deze uitdrukking is zullen uEd: Achtb: zelvs kunnen beoordeelen, en den Heer R:O: zal zig mogelijk verbeelden dat hem zulx Amptshalven al meede gepermitteerd is booven anderen, en dat zulx op welke losse gronden ook gesustineerd, en te berde gebragt, om dat 't van den heer Pro intrum werd geadvanceert, niet alleen moet geloofd worden dat denzelven zodanige quade praticquen heeft gefabriceerd die altijd strafwaardig zouden zijn, maar daar en booven voorzuijker zouden moeten worden opgenoomen, dat den heer R:O: zal zig wel gelieven te laten welgevallen, dat deze expressie gevoegd bij 't aan hen ged=e mondelijke toegeworpene en de menigte andere beledigende uitdrukkingen waarvan den Heer R:O: zich in deszelvs Schrif „tuuren bediend heeft, bij hem gede gereserveert ge houden werden, omme te Employeeren in de actie van injuria, die den R: O: Eisscher den gede genoodzaakt heeft, na dat deze zaak voor de uiterste rechtbank zal wezen geter „mineerd, jegens denzelven, te moeten entha meeren. — den R:O: Vertoonder die diergelijke Crimi neele Executien te oefenen zig niet bevoegd, houdende, en nog minder eenige voorschriften ofte voorbeelden daar toe kennende, ook maar diergelijke 9
English
being unable to tolerate such insolences and directives in his office, and on the contrary deeming it his indispensable duty to oppose everything that conflicts with humanity and fairness, has found himself compelled, in order to avoid further unpleasantness and dispute, to declare to the frequently mentioned Versfelt that he would bring this matter under the judicial eye of Your Noble Worships. How the Fiscal Plaintiff is once again fencing in the wind, a vague accusation that he cannot tolerate such insolences in his office, etc. But Noble Worshipful Gentlemen, where does the Fiscal Plaintiff produce any evidence of having been treated insolently? The contrary will be shown by the declaration provided by the defendant. The writings of the Fiscal Plaintiff are crammed full of citations of such insolences and unpleasant remarks without any evidence. But the defendant believes that it diminishes the dignity of such a respectable court as that of Your Noble Worships to present such talk without any appearance of truth, much less the truth itself. The Fiscal says he found himself compelled to declare to the frequently mentioned Versfelt that he would bring this matter under the eye of Your Noble Worships. To the Noble Worshipful Gentlemen: the Fiscal did not declare, but promised on his word of honor that he would present this matter with its true circumstances and entire course of events, and indeed favorably, as he expressed it, to Your Noble Worships, since he said he could not nor dared take such upon himself. Having hereby answered this representation, both from what has been cited in this matter and what has already been advanced in his answer, to the satisfaction of Your Noble Worships, as he respectfully hopes, the defendant will now proceed to dissect the aforementioned Reply. The Fiscal Plaintiff attempts in articles 2, 3, 4, and 5 to make the truthful declaration given by the defendant in his own hand appear to Your Noble Worships as having to remain without any effect. But Noble Worshipful Gentlemen, the defendant trusts that the Fiscal will possess more legal doctrine than he presently wishes to profess and as serves him in his case. The Fiscal will be familiar enough with the sentiment and position of all jurists not to be fully convinced that testimony in one's own case alone does not constitute sufficient proof, but has always been held as half-proven, and in case the same is corroborated by others, as in the present case, it merits full credence according to law, without those same laws attributing any greater authority or credibility to persons elevated in rank above others. On the contrary, a plaintiff or claimant in his own case cannot be entitled to as much credence as a defendant, and in case the matter is subject to the tendering and returning of an oath, the oath is always deferred or permitted by the judge to a defender. In articles 6, 7, and 8, the Fiscal Plaintiff says that in the Indies no more than a domestic correction of slaves is permitted to the master, this provision being expressly prescribed in the statutory laws of the Indies under the articles on slaves.
Dutch transcription
diergelijke inpertinentien en voorschriften in zijn officie niet kunnende gedoogen, ten Contrarie het voor zijn indispensabele pligt houd alles met mensch en billijkheid Strijdende teegen te gaan, heeft zig genoodzaakt gevonden ter verwijding van meerdere Onaangenaamke den en discutie aan dikwijls gem: Versfelt te declareeren deze zaak onder het rechterlijk oog van Uw Ed: Achtb: te zullen brengen. hoe schermt den R: O: Eisscher daar wederom in den Wind, eene beschuldiging in Vago, dierge lijke impertinentien in zijn Officie niet kun „nende gedoogen &c, dan Ed: Achtb: Heeren waarbrengt den R:O: Vertoonen eenig bewijs bij van impertinent bejegend te zijn, 't Contrarie van dien zal des gede gegeeven declaratoir aan toonen, des R: O: Eisschers Schriftauren zijn opgepropt met tot wolgens toe van dierge lijke impertinenties en onaangenaame Propor aan te haalen zonder eenig bewijs, dan de gede ver „meend dat 't de achtbaarheid van zulk een res pectabele rechtbank als die van UEd: achtb: is te kort gedaan, zodaanige praatjes zonder schijn van, veel minder waarheid zelve, voor te dragen. — den R: O: zegt zig genoodzaakt heeft gevon „den aan dikwijls gem: Versoelt te declareeren deze zaak onder het oog van UEd: Achtb te zullen brengen. — Aan Ed: Achtb: Heeren; den R:O: heeft niet gedeclareerd, maar op deszelvs woord van Eer beloofd deze zaak met deszelvs waare Omstan digheden en gantschen toedragt en wel gunstig gelijk hij zig uitliet, aan UEd: achtb: voor te zullen houden, dewijl zeide zulx niet op zig zelve te kunnen nog te durven neemen, hier mrede dit ver „toog zo uit 't aangehaalde ten deezen, als reeds in zijn antwoord geävanceerde, ten genoegen van uw Ed: achtb: zo als hij Eerbiedig verhoopt beantwoord hebbende, zal den ged' als nu over gaan, ter ontlediging van 't reeds gemelde Replicq. den R: O: Eisscher tragt UEd: Achtb: in art: 2. 3. 4. & 5 't bij den gede waar waarheid eijgen handig gegeven declaratoir te doen voorkoo„ men, als buiten eenige aanwerking te moeten blijven; dan Ed: achtb: Heeren, den ged' ver „trouwt dat den R:O: meerder Rechts doctrine zal bezitten, als hij tans wil te kennen geeven en hem in deszelvs zaak dienstig is, den R: O: zal 't gevoelen en de stelling van alle Regtskundige genoeg bekend zijn, om niet ten vollen overtuigd te zijn, dat eene getuigenis in zijn eigene zaak alleenig geene genoegzaame Proeve uitmaakt maar altyd ten halven voor geprobeerd gehouden „werd, en ingevalle dezelve met anderen /: gelijk in 't geval voorhanden:/ gecorroboreert is, na rechten alle geloof meriteerd, zonder dat die zelvde Rechten eenige meerdere authoriteit of geloofbaar heid toeschrijven aan een Perzoonen booven anderen in stand verheeven, ter Contrarie een Actor of aanlegger in zijne eijgene zaak zo veel geloof niet kan Competeren als een Veroediger en in gevalle 't zelve ter delatie en relatie van Eede gesteld word, altoos door den Rechter den Eed aan een verdediger gedefereert of toege laaten word. art: 6, 7 en 8 zegt den R: O: Eisscher dat in dien. aan den lijfheer niet meer als een domesti „qne Correctie der slaven gepermitteerd is. zijnde deze bepaaling uitdrukkelijk in de statuaire Wetten van Indien bide Art: van Slaaven voorgeschreeven. „toog den
English
the defendant undeniably exceeded the bounds in punishing the boy in question. The defendant would have wished, Honorable Gentlemen, that the Officer Plaintiff had produced the definition of the punishment from the Statutes of India, since he believes to have acted absolutely in conformity with the same, because he has found solely Article 6, Title of Slaves: The master is permitted, whenever they happen to commit any faults, to correct them with domestic punishment, but they shall not be allowed to put them in irons or shackles, much less to torture or otherwise mistreat them, unless with the knowledge and consent of the Judge or the respective officers, on pain of forfeiture of the same. Has the defendant not, Honorable Gentlemen, acted in all respects in conformity with this article in the punishment of his boy? Indeed, for his manifold and accumulated misconducts, he applied to him only a domestic punishment, yes, even so slight that, immediately upon receiving the same, and indeed the very next day, he fled to the black land. The same boy, having not a little increased his misdeeds by this flight, thereby also deserved more than a domestic punishment; and because the defendant was aware that, pursuant to the already cited article, he was not permitted to carry this out himself, as soon as he had received news of his whereabouts, which, however, was only made known to him two days after his imprisonment in the jail, contrary to the edict published here in the year 1754 on September 5, he went directly to the Officer Plaintiff, expecting that he would surely have some preference over a black boy, which nevertheless turned out contrary to his expectations, and made known to him the true circumstances of the matter, and requested a fair administration of punishment from his Honor, which was partly granted and partly refused. How could the defendant ever have better fulfilled the letter of those Statutes of India, Honorable Gentlemen? And it would have been just as agreeable to the defendant if the Officer Plaintiff had adduced against which article of those censuring him the defendant has sinned; that would be better than merely placing before Your Honors this entire article on slaves. For how could the defendant make a proper defense against the content of those laws if uninformed of their content, had he not fortunately in India himself become a possessor of those laudable statutes? The defendant specially requests that the Officer Plaintiff please cite in his reproaches such a law as might exist outside of the one already cited, of which he declares to be entirely ignorant. Article 9: The Officer Plaintiff says why, seeing this, he also wishes to deny the flaying and bruising of his buttocks, or have it caused by other accidents, which the Officer Plaintiff will leave to the judgment of Your Honors. First the
Dutch transcription
den gede entegenspreekelijk in 't bestraffen van den quaest: Jongen buiten de Paalen is gegaan den gede had wel gewilt Ed: Achtb: Heeren dat den R: O: Eisscher uit de Statuten van indien de bepaaling der straf had by gebrag dewijl denzelven vermeene absolutelijk com¬ form dezelve gehandeld te hebben, dewijl alleen lijk art: 6 titul van slaven heeft gevonden Is den lijfheer toegestaan zo wanneer eenige fauten komen te begaan met domesti que staatfe te Corrigeeren, maar en zullen dezelve niet vermogen in de ijzers of boeijen te slaan, veel min te tortureeren of anders te mishandelen ten zij niet kennis en Consent van den Rechter ofte de respective officieren op verbeurte derzel „ve is nu niet den gede E: Achtb: Heeren Conform dit articul in 't afstraffen van deszelvs Jonge„ in alle opzigte te werk gegaan, immers Da door zijne menigvuldige gepleegde en op Een gehoopte ongeregeldheeden heeft hij aan den zelven enkelijk eene domestigue Straffe geap „ceert, Ja zelvs zo gering dat denzelven nau't ont „vangen van dezelve zig direct en wel 'is ande „ren daags op de vlugt na 't zwart land be geeven heeft.— denzelven jongen door deze vlugt zijne nus daaden niet weinig vermeerderd hebbende verdiende daardoor ook meerder als eene domestique Straffe, en door dien den gede be„ „wust was, die ingevolge 't reeds aangehaald articul niet zelve te mogen verrigten, heeft hij, zo dra tyding van deszelvs alibe beko„ „men had, /: 't geen echter Twee dagen no deszelvs gevangen neeming in de tronk Eerst aan hem teegen 't Placcaat alhier in den Jaare 1754 den 5 September gepubliceerd strijdende is bekend gemaakt geweest:/ zig direct bij den Heere R:O: begeeven in verwag ting dat denzelven zeekerlijk eenig priefe rentie booven een Swarte jongen zoude hebben 't geen eevenwel teegens zijne gedagten is, uit gevallen, en aan denzelven de waare toedragt der zaake te kennen gegeven, en billijke Strafoe fening van zijn E: verzogt, 't geen gedeeltelyk geaccordeert is, en voor een gedeelte ook afge slagen hoe kon nu den gede immer ofte oost be „ter aan den Letter van die Statuten van Indien voldoen, Ed: achtb: Heeren, en 't had den ged wel zo aangenaam geweest dat den R: O: Cipp hadde bijgebragt teegen welk articul van die sijnosureerende met hij gede gezondigd heeft, beter waare dat, als UEd: achtb: zo maar blootelyk dit gantsche articul van Slaaven voor te houden want hoe konde den gede een behoorlijke defentie doen tegen den inhoud van die wetten, als van derzelver inhoud onberust, waar hij niet bij geluk in Indien zelve bezitter, van die loffelyke statuten geworden, den ged„e verzoekt wel spe „ciaal dat den R: O: Eisscher in deszelfs repro ches gelieve aantehaalen zodanige wet die er buiten de reeds aangehaalde mogt exteeren waar van denzelven verklaard geheel onkundig te zijn. Art: 9 zegt den R: O: Eisscher waarom hij ook dit ziende 't ontvellen en de knuising van deszelvs billen ontkennen ofte door anderen toevallen veroorzaakt hebben wil, dat den R: O: Eisscher ter beoordeeling van UE: achtb overlaaten zal. Eerst den
English
The defendant still says, Honorable and Worshipful Lords, that in case any such abrasion or bruise ever took place, he was in no way the cause of it. And how could that ever or at any time have taken place, Honorable and Worshipful Lords, since his boy came into official hands only fourteen days after receiving his domestic punishment, or else that so-called bruise and abrasion must have been inflicted on him by others. The defendant does not deny that such a slight abrasion and bruise may have occurred, as the second Chief Surgeon in the Honorable Company's Hospital here, Sr. Johannes Leuver, told the defendant, and upon which the interrogatories to hear him were drawn up by the requested party; but the requested party was not heard in the presence of the defendant, which the defendant nevertheless believed to be customary everywhere, nor was the defendant able to have him answer any questions differently, namely as he himself had told the defendant. And if this examination is once examined closely, Honorable and Worshipful Lords, this bruise and abrasion, just like everything else and the remaining accusations, will possibly vanish like smoke. In Article 15 the Plaintiff ex officio says concerning the declaration of Alexander Bredo, which the Plaintiff ex officio has nevertheless neither dared nor been able to contradict, that the Plaintiff ex officio spoke the truth, but rather that he was lied to by the boy. Then, Honorable and Worshipful Lords, is that enough, based on the loose statements—even if such were true—of a dissolute boy who not only should have made himself known to the Fiscal, and moreover lost all credibility by his fleeing, over and above the fact that he is a slave and a pagan who merited not the slightest attention, much less belief, to attack a citizen in court and exhaust him with legal proceedings, much less to present a Judge with falsehoods on such loose grounds? And that the Plaintiff ex officio must have initiated his action solely on that basis is clear to understand, because what occurred before that time, or the so-called rigorous punishment, had already been dealt with previously, and approved by the Public Prosecutor, who fully acquiesced therein. However, this argument will plead noticeably in favor of the defendant if one consults the 8th article of that same title on slaves, finding that it states: He who insults his master or mistress, inflicts any scorn or disgrace, calumniates, or accuses them of any shame, shall be flogged for this and clapped in chains or otherwise punished, according to the nature of the case. How can the Plaintiff ex officio now still fail to grant the requested punishment to the defendant, since the slave not only insulted his master through his lies, falsely accused him, inflicted scorn or disgrace, and calumniated him, but also lied to the Plaintiff ex officio himself? Nor can that slave ever make any use of the allowance granted to them in Article 7, because he could not have, nor did he have, any great and compelling reasons; and even if he had had them, he was not allowed to take flight, but should immediately after the alleged treatment have gone to the trunk. The Plaintiff ex officio claims in Articles 18 and 19 that he should be believed ex officio and by virtue of being an honor- and duty-loving man, as he seeks to be known (as he says). But, Honorable and Worshipful Lords, his office gives him, as has already been shown, no greater credibility than anyone else, no more than his title of an honest man, because the defendant believes that as far as possible he adheres to those duties imposed upon us all, and maintains that he is known as such, since the general judicial rule states that everyone is presumed to be an honest man until the contrary has been proven against him or has become known through public punishment. And the defendant, being a man whose lineage and birth are known to a great many people here, can thus provide evidence and show that even from his earliest youth he has committed no transgressions that conflict with honor and virtue; he also claims to have to be regarded as an honest man just as well as, and certainly not less than, the Plaintiff ex officio, and thus also to merit belief. Articles 20, 21, 22, 23, and 24, concerning the promise of the Plaintiff ex officio, having already been answered, the defendant will pass over them here in silence. Article 25 states that the Plaintiff ex officio says that they would have been misplaced and given occasion for greater discontent, which is to be expected from a hot-tempered and conceited character. However much this article is confused and jumbled, and has thereby become unintelligible, it is nevertheless no less insulting if one can make a little sense of it. A defendant could reply to this very appropriately, but the respect that the defendant feels for the persons of Your Honors will restrain him from answering this, the more so because the truth always wants to be spoken, but is not willingly heard. The Plaintiff ex officio wishes in Articles 26, 27, and 28 to legitimize the basis for this action of his by once again citing excessive chastisement and the fear caused thereby for the future. But, Honorable and Worshipful Lords, since the Plaintiff ex officio produces no accusations, at least none that are sufficient, the defendant does not need to trouble Your Honors again with defenses which he already believes to have demonstrated to Your Honors' satisfaction, and thereby needlessly tire Your Honors' precious attention with repetitions; the defendant only requests that the Plaintiff ex officio demonstrate more judicially and soundly in his reproaches wherein and to what extent the defendant exceeded the prescribed boundaries. The defendant, believing for the present that he has sufficiently countered the principal points that merited any reflection, awaits what will be reproached thereto;
Dutch transcription
den ged=e zegt als nog Ed: Achtb: Heeren dat ingee alle zodeenige ontvelling of kneu „zing al eens heeft plaats gehad, daar geene oorzaak van geweest te zijn, en hoe kan dat immer ofte oort ook plaats hebben E: Achtb: Heeren, daar deszelvs Jongen veertien daagen eerst naa zijne domestique straf ontvangen te hebben, is in handen gekoomen, of hem moet die zo genaamde Kneuzing en ontvelling door anderen wezen toegebragt; den ged' ontkend niet dat er eene zodanige ligte ontvelling en kneu zing kan hebben plaats gehad, als den tweden opperChirurgijn in 's E: Comps Hospitaal alhier Sr Johs Leuver aan den ged' heeft gezegt en waarop de vraagpoincten omme denzelven te hooren waren ingerigt van den gerequireerden niet ten overstaan van den gede aldaar requir gehoord zijnde, 't geen den gede egter vermeen de alomme Costuniees te zijn, ook niet in de mogelykheid is geweest denzelven eenige vragen anders te laaten beantwoorden en wel zo als hij zelve aan den gede heeft gezegd en als deze examinatie eens op den Keeper beschouwd word, Ed: Achtb: Heeren zal mogelyk deze kneuzing en ontvelling gelijk als al het andere, en de overige beschuldigingen, gelijk rook verdwijnen Art: 15 zegt den R: V:Eisscher nopen de verklaaring van Alexander Bredo die den R: O: Eisscher eevenwel niet heeft dat „ven nog konnen tegenspreken dat den R: O: Eisscher de waarheid gespaak maar wel dat hij van den Jongen zal zijn be loogen geworden dan Ed: Achtb: Heeren is dat genoeg om op de losse gezegden zo zulx al waar is van een lasbandige, Jongen die zig niet alleen bij den Heer Fiscaal moest bekend gemaakt hebben, en nog door zijn vlugten alle geloof benoomen Boven en behalven denzelve een slaaf in een heide is die geen de minste aandagt veel minder geloofmeriteerde, een burger in rechten te attagueeren en door proceduures te matteeren, veel minder een Rechter opzulke losse gronden onwaarheden voor te houden En dat den R: O: Eisscher alleen op die funda „ment en zijne actie moet geEnthameerd heb „ben is klaar te begrippen, dewijl 't voorgeval „lene voor dien tijd of de zo genaamde rigou rense strafdefoning reeds te vooren was af gedaan, en door den R: O: geapprobeert en daaren volkoomen geacquiesceert, echter zal dit argument merkelijk in faveur van den ged pleyten als men 't 8 articel van dien zelfden titul van slaven naziet bevinden zal dat het zelve zegt: die zijn lijfheer of vrouw injurieerd eenige hoon of smaad aangedaan, gecalumniseerd ofte met eenige schande betigtigd zal hebben zal daarover gegeeselt en in de kitting geklon „ken of anders gestraft werden, naar gele genheid van Zaaken Hoe kan nu den R: O: Eisscher nog in ge breke blijven, de verzogte strafoefering aan den ged' te accordeeren, daar hij niet alleen door zijne lengen zijn lijfheer heeft geinju„ „rieerd, valschlijk betigt hoor of smaad aan gedaan heeft en gecalumniseerd maar ook den R: O: Eis zelve heeft voorgelogen Zonder dat die slaaf immer eenig gebruik van de toelaating aan hun art: 7 toegestaan bij Aan kan maken, dewijl geene groote en preguante redenen konde hebben of gehad heeft en al waare 't dat hij die gehad had, mogt hij zig niet op de vlugt, maar dadelijk na de gepretex „teerde behandeling na de trouk begeeven heb den R: O: Eisscher praetendeerd art: 183 19 Amptshalve en uit hoofde dat een Eer gpligt beminnende man, waarvoor zoekt bekend (: zoo als hij zegt:) te zijn, geloof te zullen hebben dan E: achtb: Heeren zijn ampt geeft pem gelijk reeds aangetoond is geen geloof boven Een ander zo min als deszelve titul van een Eer lijk man, dewyl den gede vermeend zo veel mogelyk is zig aan die pligten ons allen opgelegt te hou den en sustineerd daar voor bekend te zijn de wijl de generale rechterlijke regul zegt dat ieder een Eerlijk man werd verondersteld te zijn tot zo lang hem het tegendeel is beweezen of door publicque Mrafoefening is bekend geworden en den ged:e zijnde een man wien afkomst en geboorte aan een menigte alhier bekend is dus blijken kan geven en bijbrengen, dat zelf van zijn Eerste Jengd af geen uitstapper heeft begaan, die tegen Eer en deugd zijn Strijdende ook praetendeert zo goed en voor al niet minder, als den R:O: Eisscher als een eerlijk man te moeten werden aangezien en dus ook geloof te meriteeren. de art: 20, 21, 22, 23 en 24, nopen de belofte van den R:O: Eisscher reeds zijnde beantwoord zal den ged' des alhier stilkwijgende voor bij gaan. — Art. 25 zegt den R: O: Eisscher dewelke qualijk geplaatst zouden geweest zijn en tot meerder misvernoegen gelegenheid gegeven hebben, 't geen van een driftige en zig meer verbieldende Caracter te verwagten is. — Hoe zeer dit art: nu verward en door Elkan deren gesteld is, en daardoor onverstaan baar geworden is, is het egter niet minder beledi„ „gend als men een weijnig Zamenhang aan het zelve weet te maken, Een ged:e zoude daar zeer gepast op kunnen repliceeren dan de Eerbied die den gede voor de perzoonen van UEd: achtb gevoelt, zullen hem weerhouden, hier op te ant woorden, te meer dewijl de waarheid wel altyd wil gezegd, maar niet gaarne gehoord werden, Den R: O: Eisscher wil art: 26, 27 en 28 t funda ment tot deze zijne actie legitimeeren door 't weder aanhalen van overmatige kastijdinge en de daardoor veroorzaakt vreeze voor 't toekoo„ „mende, dan E: Ach b: Heeren, dewijl den R: O: lisscher geen beschuldigingen immers die vol doende zijn bijbrengd, behoeft den gede uEd: actbb: ook niet wederom met veroedigingen die reeds vermeend ten genoegen van UEd: achtb: te hebben aangetoond, lastig te vallen en daardoor hoog uEd: Achtb: praetieuse attentie nodeloos met redites te fatiqueeren; alleenlijk verzoekt den ged, dat den Heer Eisscher R: O: bij zijne reproches wat meerder rechterlijk en gefundeert aantetoonen, waar in en in hoe verre den ged de voorgeschrevene paalen heeft te buiten gegaan. den gede voor als nog vermeenende ge noegzaam de voornaamste Poincten die eenige reflexie meriteerden te hebben te gen gegaan, ofwagtende wat men daar op zal tot Reprocheren „ben;
English
to reproach, in order to make the necessary defense by means of a fitting salvation. By virtue of which and other reasons and means to be deduced further, as has been said, the defendant, debating the aforesaid alleged means set down by the plaintiff in his reply, by express denial, frivolity, and impertinence, and under the benefit of his well-founded answer, persists thereupon for rejoinder. Below stood: Exhibited in court on the 12th of January 1786. Was signed: W: Versfelt. Today, the 28th of November 1786, appeared before me, Christiaan Ludolph Neethling, Secretary of the Honorable Court of Justice of this government, in the presence of the witnesses to be named hereinafter, the burgher Alexander van Breda, of competent age, who, at the requisition of the fellow burgher Willem Versfelt, declared it to be true: That when the appearer, as he best remembers, in the latter part of the recent month of October, without being able to determine the positive day or date, on a forenoon, as he believes the clock struck between 9 and 10 o'clock, found himself in his garden situated in this Table Valley, the appearer had seen a kaffir coming upwards from the Cape, who had with him a slave boy of the requester, named Mentor, who was brought by that kaffir to the requester's garden. That the appearer, having also gone behind the aforesaid kaffir and slave boy Mentor to the garden of the requester, had then seen that the requester was not at home, but his wife was; and the appearer, when the requester's wife had seen the boy, heard her say to him in the presence of him, the appearer, that he, Mentor, should just go to the garden, which that boy also did; and the appearer, when returning to his own garden, also saw the said Mentor in the garden. That subsequently, as the appearer believes, between eleven and twelve o'clock, when he, the appearer, was standing on a height in his garden, the requester, having come from the Cape, arrived at his, the appearer's, garden, and they, walking along, took the course up toward the requester's garden, when one of the requester's slaves, who had been busy there with onions, told his said master that the said slave Mentor had already run away again; which, when the appearer and the requester came into his house, was also confirmed by the requester's wife. Declaring nothing more, the appearer gives as reasons for his knowledge as stated in the text, offering always to confirm the same by oath. Thus done at the Castle of Good Hope, in the Secretary's office of Justice, in the presence of the clerks Coenraad Nelson and Jan Pieter Faure as witnesses, who duly signed the minute hereof along with the appearer and me, the Secretary. Below: Which I witness. Was signed: C: L: Neethling, Secretary. Confirmation under Oath. Appeared before us, the undersigned commissioners from the Honorable Court of Justice of this government, the aforesaid burgher Alexander van Breda, who, having this his preceding declaration read out clearly and distinctly from word to word, testified to persist therein, wishing that nothing more or less shall be added thereto or taken therefrom, and therefore spoke in confirmation of the truth the solemn words: So help me God Almighty. Thus confirmed and sworn at the Cape of Good Hope, the 2nd of February 1786. Was signed: A: V: Breda. Below: In my presence, signed: R: J: V: D: Riet, sworn clerk. In the margin: As commissioners, signed: S: V: Eeten and A: v: Sittert. Interrogatories drawn up and submitted to the Honorable Court of Justice of this government by and on behalf of the burgher Willem Versfelt, requester, to hear thereupon the second chief surgeon of the Honorable Company's hospital, Johannes Leuver. Appeared before the undersigned commissioner members of the Honorable Court of Justice of this government, the second chief surgeon of the Honorable Company's hospital here, Sr. Johannes Leuver, who answered the alongside questions as is noted beside the same. Article 1. The deponent to be asked his name, age, birthplace, and profession. Says: Johannes Leuver of Amsterdam, aged circa forty years. Article 2. Whether it is not known to him to have given a declaration on the 2nd of November last at the requisition of the Honorable ad interim Fiscal Gadr. Exter. Says: that the day has slipped his mind, but that he did give a declaration, and more than a month ago. Article 3. Whether the deponent does not remember having said that the bruising and skinning that occurred with the said boy offered not the least evidence of, nor can show, a severe chastisement, but rather that it was a small evidence of a slight punishment. Says: as previously said to the requester. Article 4. Whether the deponent does not recall, speaking with the requester about his boy, having said that no skinning, however slight, could take place without it being accompanied by a bruising. Says: to have said that it was a punishment which, when a remedy was used and it was seen afterward, carried no danger. Article 5. Whether the deponent must not confess that such bruising and skinning must take place with the slightest punishment. Says: the bruising can indeed take place with a punishment, but with a greater punishment, a skinning can take place. Article 6. Whether the deponent, stated in his declaration that the male slave belonging to the requester was found upon examination to have his buttocks entirely skinned and bruised, did not say that the buttocks were not entirely skinned and bruised, but skinned and bruised in that place where one usually inflicts punishments. Says: to have said not that the buttocks were entirely skinned and bruised, but skinned and bruised on that place where one usually inflicts punishments.
Dutch transcription
reprocheeren, omme bij een gepaste Salvatie de nodige defentie te doen Mits welke en anderen te denen en middelen nader zo als gezegt is, te deduceeren, den gede debatteerende de voorsz geallegueerde middelen by des Eisschers replicq ter ne „der gesteld, bij Expresse Eene gatie frivoliteijt en imperti nentie, en onder beneficie van zijn welgefandeerd antwoord persisteerd daar op voor dupliag„ /:onderstond:/ Exhibitum en Indico den 12 Januarij 1786 /:was getekend/ W: Versfelt:— Huiden den 28 November 1786 Compareerde voor mij Christiaan Judolph Neethling Secretaris van den E: Achtb: rade van Justitie dezes gouvernements, praesent de natenoemene getuigen, den burger Alexanda van Breda van competenten ouderdom, de welke ter requisitie van den mede burger willem Versteld verklaarde hoe waar is. dat wanneer den Compt: zo hem best geheugt in 't laatst van den Iongstl: maand October zonder den positiven dag of dateum te kunnen bepalen, op een voor demid „dag de klokken zoo hij vermeend tusschen g en 10 uuren zig in zijn in deze tafelvallen /:onderstond:/ Dat aldus passeerde In 't Casteel de goede gelegen Tuin bevonden had, den Comps had ge zien, een caffer van de Caab af opwaards koomen „de, die een slaven Jongen van den reqt in naa me Mertor bij hem gehad hadde, dewelke door dien Catter na der reqts tuin was gebragt dat den Comps agter voorsz: kasfer en slaven Iongen Mentor mede na den tuin des reqt zijnde gegaan als doen had gezien, dat den hed niet te huis was, maar wel deszelvs huisvrouw hebbende den Compt wanneer des Comps huisvrouw den Jongen had gezien teegens denzelven ter praesentie van hem Compt gezegd, dat hij Mentor maar naar den tuin moest gaan, het gunt dien Iongen ook gedaan had, en had den Comp„s wanneer weeder na zynen thuijn te rug keerde, gem: Mentor ook in den thuijn gesien. — Dat vervolgens soo den Comp„s vermeijnd tusschen Elf en twaalf uuren, wanneer hij Comp„t in synen thuijn op eene hoogte stond, den req„t van de Caab gekoomen zinde denselven bi hem Comp„t in zinen thuijn aangekomen, ten zylieden dus alwandelende den Cours na des rex„s Thuijn op gegaan waaren, als wanneer een der slaven van den req„t. die aldaar met Efieten beesig geweest was synen gemelde Lyfheer gesegt had, dat gem: slaaf Mentori reets weder weg geloopen was, 'T welk wanneer den Comp:s met den req„t in desselfs huijs gekomen waaren door des reqts. Lyfvrouw meede was bevestigd Niets meer verklarende geeft den Comp„ts voor reedenen van weetenschap als in de text presenteerende 't selve altoos met Eede te staven. geworden. — geleegen Hoof Hoop, ter secretarije van Iustitie ter praesentie der Clercque Coenraad Nelson en Jan Pieter Faure als getuijgen die de minute deser bene„ „vens den Comp:ts en mij secretaris meede behoorlijk hebben onderteekend /:lager:/ 't welk ik getuijgen /:was getekend:/ C: L: Neethling. Secretaris: Recollement. Compareerde voor ons ondergetekende gecom„ „mitt: uit de E: Achtb: raade van Justitie deeses Off de geregt daarin niet heeft gouvernements voorsz: burger Alexander van bre„ Legtr: niet gesegd te hebben dat „da dewelke deesen zyne voorenstaande verklaa„ de billen in't geheel ontveld gesteld dat de mans slaaf toebehoo„ „ning van woorde tot woorde klaar en duixe„ en gekneusd waren maar ont„„rende den req„s in deese bij Examinatie „veld en gekrusd op die plaats is bevonden desselvs bollen geheel lijk voorgeleesen weesende betuijgde daar daar men gewoonlijk aen straf ontveld en gekneusd te zijn. bij ten blyven persisteeren met begeerte dat er niets meer bij of van gedaan werden zal en oeffeningen doet. sprak dierhalven ter bevestiging der waar„ heid van de solemneele woorden zo waarlijk help mij godt almagtig Aldus Gerecolleerd en B:' Eedigt aan Cabo den goede Hoop, den 2 Febr: 1786. /was ge„ „tekend:/ A: V: Breda: /:lager:/ mij present /getekent R: J: V: D: Riet gesw:e Clercq: /: in mar „gine :/ als gecommitt: /:getekend:/ S: V: Eetten Compareerde voor de on„ Interrogatoria gedaan maken „dergetekende gecommitt:s leeden en aan Edele Achtb: raad van uijt de E: Agtb: Raad van Ius„ Justitie deeses gouvernements „titie deses gouvernements de overgegeeven door ende van tweede opperchirurgijn van 'sE: weegens de burger Willem Fers„ Comp„s Hospitaal alhier S:r Joh„s steld reqt omme daarop te hoor Leuver dewelke op de ne„ den tweede opperschirurgijn van „venst aande vragen sodanig g'antwoord heeft als beseyde 's E: Comp:es hospitaal Ioh„s Leuver deselve staat aangetekent. — off aen geregt„ zig niet moet of kan zogt te hebben gesegd dat het ten binnen brengen gesegt ten hebben eene strafoeffening was de„ dat de kreusing en ontvelling by welken wanneer heep ge¬ deselve Ionge plaats gehad hebben„ bruiken en daar na gesien den geen de minste blyke opgele„ wierd geen gevaar haaden. verd heeft of kan aantoonen van en sware kastijding maar wel dat het een kleijne blijk is ge¬ off de geregd „ niet voor staat met den reqt over zijn Jongen spreekende heeft gesegt dat er geen ontvelling hoe gering ook kond plaats hebben of deselve moest met eene kneusing verseld gaan. off den geregt, niet moet bekennen zegt„ de kneusing kan bij eene dat zoodanige kneusing en ontvel„ straf oeffening wel plaats „ling bij den geringste straff oeffe„ hebben dog bij eene meerdere „ning moet plaats hebben! Arassoeffening kan eene ont„ „velling plaats hebben. — zegt. zoo als bevorens aan de reg„t gesegt te hebben. off deselve niet bekend is op de zegt: dat de dag hem ontgaan 2 Novbr: Laatsth ter requisitie van is, dog dat een declara„ den Heer ad interim fiscaal gadr: „toire heeft gegeeven en meer Exter te hebben gegeeven een als een maand geleeden. declaratoir. — zegt Ioh„s Leuver van Amster„ de geregt te vragen desselvs „dam oud Circa veertig Iaren, naam ouderdom geboorten plaats en beroep. Art:s 1. Art. 1. „weest van een geringen strafteffe„ /:onderstond:/ en A: v: Sittert. — geregt„ „ningen. 6. In 4. „ 3. „ 2.
English
signed WVerseld. In the Castle of Good Hope the 29 December 1785 Thus questioned and answered at Cape of Good Hope the 2 January 1786 by and to the Honorable Salomon van Echten and Johannes Smuts, members from the Honorable Council of Justice aforesaid, who have also duly signed the minute hereof together with the court and to me, Secretary. lower down Which I testify was signed C: L: Neethling, Secretary. Review. Appeared before us, the undersigned commissioners from the Honorable Council of Justice of this government aforesaid, Sergeant Johannes Leuver, who, after these preceding questions along with his answers given thereto were clearly and distinctly read to him, declared that he persisted therewith, requesting that nothing more be added thereto or taken therefrom, and therefore, in confirmation of the truth thereof, spoke the solemn words: So help me God Almighty. below Thus reviewed and sworn at Cape of Good Hope the 2 February 1786. was signed Johannes Leuver lower down In my presence signed R: J: van der Riet, sworn clerk in the margin as commissioners signed S: Van Echten and A: van Sittert. To the Honorable President Pieter Hacker and further Councilors of Justice of this government. Respectfully shows W: Versseldt below free burgher residing here That he, the petitioner, found himself involved in an unpleasant lawsuit with the Independent Fiscal and, not contrary to his expectation, had been allowed to hear pronounced, for him the petitioner, a striking satisfaction by verdict of Your Honors on the 24 May 1736 in that matter, expressly containing that the Officer plaintiff was ordered to restore the staff in question forthwith to the defendant, after having previously been locked in chains for the period of two years, further dismissing the plaintiff's claim with compensation. That he, the petitioner, was therefore also in the reasonable confidence that the aforementioned verdict would be complied with by the Independent Fiscal in the strictest sense. That he, the petitioner, notwithstanding all this, to his greatest astonishment, on the 1st of this month of June, in the evening around seven o'clock, saw entering his premises two officers of justice, with an enslaved boy sitting on the back of one of them. That he, the petitioner, asking them what they came to do, received an answer from them, in substance, that in the name of the provost marshal Matthijssen, they had brought with them the petitioner's enslaved boy named Mentor of Mozambique in order to hand him over to him, the petitioner. That he, the petitioner, asked them to wait a little, and having summoned two of his neighbors, took them as witnesses to how the case in this matter had occurred. That he, the petitioner, thereafter ordered the aforementioned two officers of justice, in the presence of the aforementioned witnesses, again to take back the frequently mentioned enslaved boy.
Dutch transcription
/:getekend:/ WVerseld. In 't Casteel de goede Hoop den 29 decbr: 1785 Aldus gevraagd en beantwoord aan Cabo de goede Hoop den 2 Jann: 1786 door aen 6 E„s Salomon van Echten en Joh„s Smuts Leeren uijt de E agtb: raad van Iustitie voorm: die de minute dezer benevens de geregt„ en aen mij Se„ cretaris meede behoorlijk hebben onderteekend. /:lager:/ 't welk ik getuijgen /: was getekend:) C: L: Neethling Secretaris. — Recollement. Compareerde voor ons ondergetekende gecommitt: uit den E: Achtb: Raade van Justitie deeses gou„ „vernements voorm: S:t Joh:s Leuver dewelke deese vooren staande vraagen met zyne daar op gegeven antwoorden klaar en duidelijk voorgeleesen zijnde betuijgden daar zij te blijven persisteeren met begeer „ten dat daar niets meer bij of van gedaan werden zal en sprak dierhalve ter bevestiging der waar„ „heid van die de solemneele woorden zo waarlijk help mij god Almachtig. /:onderstond:/ Aldus gerecolleerd en B: Eedigt aan Cabo den goede Hoop d„n 2 Febr: 1786. /:was getekend:/ J. s Leuver /:lager:/ Mij prasent /:getekend:/ R: J: V: d: Riet gesw„r Clercq /:in marginen als gecom„ „mitt. /:getekend:/ S: VEchten en A: v: Sittert.z Aan den Ed Achtb: Heer praesident pieter Hacker en verdere Raaden van Iustitie deses gouverne„ „ments. Geeft reverentelijk te kennen W: Versseldt /:onderstond:/ vryburger wonende alhier Dat hij supplt. zig in eene onaangenaame proceduren met het O: Fiscaal heeft ingewik„ „kelt gevonden en niet tegen syne verwagting, eene voor hem suppl„te Eclatante Satisfactie bij vonnis van UE Achtb: de A:o 24 Maij 1736 (in die zaak heeft mogen horen pronuntieeren wel Expresselijk behelsende dad aan den B O: Eiss„r geordonneert wierd, den staaff in questie na alvorens voor den tijd van twee Jaren in de ketting, gesloten te sijn zodanig ter stondt aan den gedaegden te restitueeren onsegt de R:O: verders sijn Eysch met Com„ „pensatie. — Dat hij supp„t dan verder ook in dat bil„ lijke vertrouwen was, dat aan gem: vonnis door het O: Fiscaal in den strikste zin zou„ „den werden voldaan. Dat hij suppl„t niet tegenstaande dit alles tot zyn grootsten verwondering op den 1:en dezer maand Junij des avonds omtrent seven uuren bij hem heeft zien inkoomen twee dienaren der Justitie, met een slaven Jongen op een van hun beyder hug zittenae Dat hij supplt. hun vragende wat zij kwaa¬ „men doen, ten antwoordt van hun hed bekoo„ „men, in substantie dat hij uit naam van s Heeren geweldigers Matthijssen des supplt. Slaven Jongen genaamt Mentor van Mosambique met zig hadde gebragt om aan hem supplt ten overhandigen. Dat hij supplt. hun gevraagt heeft een weijnig ten wagten, en twee van synen buuren gecon„ voceert hebbende deselve als getuijgen had ge„ „nomen hoe het geval zig in dezen had toege„ „draagen.. Dat hij suppl„t daar na gem: twee denaaren der Justitie in praesentie van gem: getuijgen, wederom had bevolen den meergem: slaven Vrijburge Ionge ƒ V ƒ
English
to take the boy with them, as this was in no way in accordance with the sentence of the Honorable Council. That the said servants of justice were not inclined to do so, but after some debate requested the petitioner for a note confirmed with the petitioner's signature so that they would then take the aforementioned slave boy back with them, using these or similar words: for otherwise we will yet receive a beating from Matthijsen. That the said petitioner thereupon wrote a note in haste, of the following content: Provost Matthijssen, what reason moved you, or what right authorized you, to send the boy home to me half dead and in no way in accordance with the sentence of the Honorable Council of Justice, and knowing well [illegible] is not known what further remains for me to do, so it is that you receive him back just as you sent him. That the said servants then also immediately departed with the slave boy. That the cause of the proceedings with the Officer Fiscal is all too well known to Your Honors for the petitioner to need to recount the same here again. That by this arbitrary conduct of the Officer Fiscal, the petitioner has been deprived of his good right, and no small infringement is done to Your Honors' so lawful sentence. That also the sending home of the said slave was far too premature, because the petitioner had not yet been able to obtain a copy of the sentence, and the Officer Fiscal could not know whether the petitioner would wish to appeal from this. That the said slave boy furthermore, not in accordance with Your Honors' aforementioned sentence, had been provided with such a chain by which running away or absconding would, if not entirely prevented, at least in part be made difficult for him to suffer. That the said slave had also already had those small irons on during his detention, and therefore the petitioner would not have needed to ask for the said chain if the petitioner had understood that the same was sufficient to prevent him from absconding. That from this cause, indeed primarily, the completed lawsuit took its origin. That also subsequently, after the sentence was pronounced before Your Honors, the contents thereof were further not complied with, since the said slave was fresh and healthy at the time of his detention, and at that time the petitioner had expressly protested against the Fiscal for all damages that might be caused thereby, having expressed himself in these or similar words: he is detained for your account, as appears from the sworn statement submitted by the petitioner to Your Honors. That besides and in addition to all this, the said slave boy, upon his being sent home, was very ill, possibly not out of danger of losing his life, and thus was not in that healthy state as when the petitioner had reclaimed his slave from the Officer Fiscal prior to the proceedings, in order to have him immediately punished properly. That if such had happened, the said slave would then also not have become ill in the jail. That the petitioner most respectfully conceives that the Officer Fiscal alone ought to bear the costs of this and of its consequences. That the petitioner, having taken into consideration the aforementioned danger to his slave in which he was then sent, betook himself to the house of the president of Your Honors' assembly. That the petitioner asked the Honorable President
Dutch transcription
Ionge met hun te neemen dewijl zulks geenzints was Conform het vonnis van de Ed: Achtb: Raad. — Dat gem: dienaaren der Justitie daar toe niet inclineerde dog na eenige debatten den supplt versogten om een briefje met des suppl„t handtekening bekragtigt dat sij dan meergem: slaaven Jonge wederom met sig zoude nemen onder deese of diergelijken be„ woordinge, want anders kryge wij nog sla„ „gen van Matthijsen Dat gem: supplt daarop in haast een briefje heeft geschreeven en wel van deese inhoudt 's Heeren geweldiger matthijssen wat reden u gemoveert of wat regt u geauthoriseert heeft om mij den Jongen 'thuijs te zenden half dood en geenzints over een komstig het vonnis van den E: Achtbaren raad van Justitie en wel wetende t zouw geensints bewust is 't welk mij verder te doen zal staan, zo is 't gij hem weder om ontfangt zoo als gesonden hebt Dat gem: dienaren dan ook terstond met den slave Jonge sijn vertrocken Dat de oorzaak der proceduren met het O: Fiscaal al te wel aan UE Agtb: zijn bekent dan dat hij suppl„t de selve hier wederom zouden behoeven op te haalen. — Dat hij supplt: door dit willekeurig gehouden gedrag van het O: Fiscaal verstoken is gebleeven van zin goed regt en geen geringe in erva„ „tie aan U E. Agtb zoo regtmatig vonnis koomt Dat ook het t'huijs zende van gemelde slaaf, veel te prematuur was, dewijl de suppl„te nog geen Copij van het vonnis hadde kunnen be„ „komen en het O Fiscaal niet weten konde of den suppl„t hier van zoude willen appelleeren Dat gem: slave Jonge verder ook niet Con„ „form UE actb meergem: vonnis was voorsien geweest van zodanige ketting, als waardoor hem het weglopen of drossen zoo niet geheel belet ten minsten ten deele moeyelyken zoude werden gemaakt ten lyden. Dat gem: Slaaff ook reets dat kleijn ijzers bij sijne aetensie hadde aanhad en derhalven den supplt niet zouden hebben behoeven te vragen om den gem: ketting, indien den suppl„t be„ grepen had dat deselve genoegsaam was om hem het drossen te beletten. Dat uijt deze hoofde wel voornamentlijk het voldonge proces zij oorsprong heeft genome Dat ook vervolgens na het uitgesproke vonnis voor U: E: Achtb: al verder niet is voldaan aan dies inhoudt dewijl de gem: Slaaf Fris en gezondt was bij zijne dertensien en op dien tyd door den Suppl„t tegens den Fiscaal wel expresselijk was geprotesteerd van alle scha¬ „den die daar door zoude kunnen werden veroorzaakt, zig in deze of diergelijke bewoor„ „dinge hebbende uitgelaten hij zit voor u Rekening, blykens door den supplt aan ul: Achtb: overgelegde verklaring onder Eeden Dat buyten en behalve dit alles gem: slaven Jonge bij zijne ten huijs zendingen zeer ziek mogelijk niet buyten gevaar zijn leeven ten verliesen en dus niet in dit gezonden staat was als toen hij supplt. Synen Slaafs van het O: Fiscaal voor de proceauren hadden weder¬ „om begeert, om denzelve daarelijk te laten afstroffen na behoren. Dat indien zulks was gebeurd gem: slaaff dan ook niet in den Prink ziek zoude zijn geworden. Dat hij supplt. Eerbiedigst begrijpt dat het O: Fiscaal hier van en van dies gevolgen alleen den kosten behoort te draagen. Dat hij supplt. in overweging hebbende genomen het meergem: gevaar zijnen slaaff waar in hij toen versenden zig heeft versogt ten huysen van de president van uwE: achtb: vergadering. Dat hi suppl„t den E Achtb: praesident heeft Dat gefraagd
English
requested an extraordinary meeting day in order to present his interests regarding this matter. That the petitioner had his request refused and consequently found himself under the necessity of devising other means to prevent imminent danger to himself, That the petitioner therefore, after all this had transpired, caused the Fiscal to be served through the court messenger S: Jurgens on the 2 of this month of July 1786, and protested against all the actions regarding the non-execution of the sentence of Your Honours dated 1 June of this year imposed upon the Independent Fiscal, and further against all costs and damages which the petitioner might suffer through illness, demise, or other afflictions caused to his slave by those actions. That the said Fiscal took the liberty to express himself in these words: "I do not believe myself to be in the position of accepting a protest from the burgher Fersveldt, much less answering it." That the petitioner well understands that this, his service of notice—given the already cited perils of default concerning the possibility of the death of his bondsman—must have very great effect against the said Fiscal. That the petitioner, although the said Fiscal had chosen to protest against it, must nevertheless presume that the Fiscal saw himself somewhat trapped by this used legal remedy, That the petitioner then also, to his surprise, on the following day received the said boy back at his house riveted in irons, accompanied by the provost Caster and two Caffers, and from this necessarily had to deduce that the said protest in this case had at least sorted its effect to the extent that the boy was chained far more heavily in irons, though again not in accordance with the content of the sentence of the Honourable Court. That the petitioner then also protested partly against this and further against the situation of his bondsman who is currently in danger, after convocation of the neighbours as witnesses, and refused to accept the said slave. That the petitioner was thereupon told by the provost Custer: "we leave him here, and it is in the name of the Honourable Council." That the petitioner could not possibly presume such a thing, since this was again contrary not only to the sentence, but even because to him as a burgher such messages or orders from Your Honours had always arrived through the court messengers, and therefore the petitioner protested once again. That nevertheless the said provost went away with his two servants. That the petitioner then also immediately repaired to the Honourable President Hacker and related the case as it had occurred. That the petitioner also received in answer from the said President that the Honourable Council had ordered it so. That the petitioner then replied again that he had not received the slave in irons in such manner in accordance with the aforementioned sentence. That then the petitioner was also told by the president: "we shall have him fetched and have him riveted in the chain in accordance with the sentence." That the petitioner also spoke again with the President about the costs, damages, and interests which he had suffered through the long detention of the said slave boy in the jail, not only that, but through his illness and possibly his death which he might yet come to suffer. W:m Versseldt /:in margin:/ Exhibited in irons still might yet come to suffer. That the petitioner, under respectful correction, understands that all these damages should devolve upon the Independent Fiscal, as the petitioner had expressly protested against it at the detention of the said boy. That if this should not happen, the petitioner would rather suffer significant damages than to pursue his rightful claim through the gratuitous and equitable sentence pronounced for him, the petitioner, by Your Honours. That the petitioner is already well convinced of the equitable way of thinking of Your Honours, and therefore flatters himself that these actions taken by him will be highly appreciated by Your Honours. Wherefore the petitioner turns to Your Honours, humbly requesting that it may please Your Honours graciously to enjoin the Independent Fiscal to cause to be reimbursed to the petitioner those damages which the petitioner has come to suffer through the long incarceration of his slave, constituting a major branch of his livelihood, and further to provide such surety for the aforementioned slave as the real value of the said boy, which to the petitioner himself could amount to one thousand Ryxdaalders, with the understanding that when the said boy shall again be judged by skilled doctors to be fully recovered, the said surety can then be lifted again and the Fiscal will be enjoined to cause to be paid to the petitioner the costs caused thereby, along with the daily loss through the deprivation of that boy, upon taxation by Your Honours. /:Understood:/ Doing which &c. /:was signed:/ Judicis the 13 June 1786 /:next to the heading was:/ Exhibitum in Judicio d: 15 June 1786. /:upon the apostille was:/ The Honourable Council, after reading and mature deliberations upon the request of the petitioner, dismisses the same. /:lower:/ by order of the same /:was signed:/ C: V: Aerssen Secretary. Agrees. ƒ H Kiel W said Clerks
Dutch transcription
gevraagd om eene extraordinaire vergader„ „dag, ten eijnde zijne belangen hier over in te brengen. Dat hem suppl„t zijn verzoek was afgeslagen en der halve zig in de noodzaakelykheid heeft gevonden anderen middelen te beraamen om zin drygent gevaar voor te komen, Dat hij supplt. daarom nadat dit alles was afgeloopen den Fiscaal door den geregtsbode S: Jurgens op den 2 dezer maand July 1786, heeft laaten insinueeren en geprotesteert tegen alle de Marcheis omtrent het niet ten uitvoer brengen van het vonnis van UE: Agtb: dato 1 Junij deses Jaars aan het O Fiscaal opgelegd en wijders tegen alle kosten en schade welke den suppl„t door ziekten afleyvigheid of andere ongemaken door die demarchies zijnen slaaff veroorzaakt zouden komen te leijden Dat het gem: Fiscaal heeft kunnen gelus¬ „ten zig in deesen bewoordingen uijt te laaten ik denk niet in 't geval te zijn, van den burger Fersveldt een protesto aan te nemen veel minder daar op te antwoorden. Dat hij supplt. wel degelijk begript dat desen zyne insinuatie vermits reets gealle geer„ „den perceulen in mora om de mogelykheid van het afsterven van zijn Lyfeygen van zeer veel Effect moet zijn tegen gem: Fiscaal. dat hij supplt of schoon gem: Fiscaal daar tegen 6 hadden gelieven ten protesteeren egter moet ver onderstellen dat den Fiscaal zig door dit gebruykte middel van regt eenigsints in het nauw heeft gebragt gesien, Dat hij suppl„t dan ook des anderen daags tot zijn verwondering al wederom gem: Jonge in den izers gekenken heeft 't huijs gekregt verzeld door den geweldiger Caster en twee Caffers en daar uijt nooazakelykst moest elicieren dat gem: protest in dit geval ten minsten zijn nut had gesorteert in zo verre dat den Jongen veel swaarder in de yzers Egter al wederom niet Conform den inhoud van het vonnis van 'd E: Achtb: was in de ketting geslagen. Dat den supplt dan ook ten deele hier van en verder van de situatie van zyne thans in„ gevaar zynde leyfeijgen al wederom heeft ge„ „protesteert na confocatie der buuren als ge„ „tuijgen, en geweigerd gem slaaff aantenemen. Dat hem suppl„t daar op door den geweldi„ „ger Custer is toegevoegd wij laaten hem hier en het is uit naam van den Achtb: Raad. Dat hij suppl=t aan zulks onmogelijk kende veronderstellen dewijl dit al wederom was steijdig het vonnis niet alleen maar zelf dat hem als burger zodanige boodschappen of orders van u E achtb: altijd door den geregtsboden waren toegekomen en daarom ook al wederom door den suppl„t is geprotes„ „teert. — Dat niet te min den gem: geweldi ger met zijne twee dinaren is weggegaan. Dat hij suppl„t dan ook terstondt zig heeft vervoegd bij den E: Achtb: Heer Praesident Hacker en het geval verhaalt zoodaning als 't zelve zig had toegevraagen. Dat hij supplt aan ook van gem: Heer praesedent hadt ten antwoorde bekoomen dat den E: Achtb: Raad zulks hadden geor„ „donneert. — Dat hij supplt: dan wederom heeft geant¬ „woordt den slaaff niet zodanig in den yzers Conform het meer gem: vonnis had ontfangen Dat dan ook wederom den suppl:t door den praesiaent is toegevoegd wij zullen hem laaten haalen en Conform het fonnis laaten klinken in den ketting. — Dat hij supplt. ook weder met den Heer president heeft gesproken over de kosten schaden en interessen welke hij door de langen entensie van gem: slave, Jonge in den tronk hadden geleden niet alleen maar door zyne ziekte en mogelijk zijnen dood Yzers nog W:m Versseldt /:in margine:/ Exhebitum in nog zoude komen te leijden. Dat hij supplt onder Eerbiedige Correctie begrypld dat alle dese schade zoude moeten resolueeren op het O: Fiscaal als zynde daar van door den suppl„t bij den detensie van gem Jongen wel expresselijk geprotesteert. — Dat indien zulks niet gebeurde den supplt„t veel eer eene inportante, schaeden zouden leijren dan wel zijn goed regt door het gratuisen en billijken vonnis voor hem suppo„ door u W E Achtb: gepronuntieert zouden komen te prosequeeren. Dat hij supplt van de requitable man„ „nier van denken van U E Achtb: al ten wel overtuigd is, en zig daarom ook dienst te fladeeren dat desen sijne gehoude demar„ chies ten hoogsten door u E: Achtb: zullen werden gegoutteert. — Weshalven den suppl„t zig keert tot UE Agtb ootmoediglyk versoekende dat het UE Agtb goed gunstelijk mogen behagen het O: Fiscaal te injungeeren die schade welke den suppl„t door het lange incareereeren van zynen Slaaf als een groten Tak van zijn middel van bestaan uytmakende heeft komen te leijden aan den supplt. ten doen renboursceeren en verder zodaanige Cautie voorgem. slaaff ten stellen als de wesenlijke waarden, van gem: Jonge welke den suppl„te zelve duijzent Ryxdaalders zouden kunnen bedragen met dien verstande dat wanneer gem: Jongen wederom door kundige doctoren zal geoor¬ „deelt werden volkomen herstelt te zijn dan gem: kanzie weder zal kunnen wer„ „den opgeheven en aan hem Fiscaal zal werden geinjugeerd de kosten daar door veroor„ zaakt met het dagelykse verlies door het gemis van dien Jonge, ter Taxatie van U: E: Achtb: aan hem suppl„e ten doen betalen /:Onderstond:/ 'T welk doende &a /:was getekend:) Judicis den 13 Junij 1786 /:besyden 't hoofd stond:/ Exhebitum in Judicio d: 15 Junij 1786. /:aen apostellen was:) den E: Achtbaren raad na Lecturen van een kypen diliberatien over het versoek van den suppl„t wijst 't zelven van den hand /:la„ „ger:/ ter ordonnantie van deselve /: was ge„ „tekendt:/ C: V: Aerssen Secretaris. Accordeert. ƒ H Kiel W gem Cleren